Λύσεις των πινάκων 10γ, 11γ, 12γ, 13γ και 14γ (σελ. 52-56) – ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ Γ΄ ΕΠΑΛ

Λύσεις των πινάκων 10γ, 11γ, 12γ, 13γ και 14γ

Πλήρεις λύσεις των πέντε ερωτήσεων που θέτει το βιβλίο για τις καταστάσεις ανάγκης — εκπομπή κλήσης κινδύνου ανά θαλάσσια περιοχή, λήψη κλήσης κινδύνου στο VHF ή στα MF και στα HF, ενημέρωση για κίνδυνο με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, και περιπτώσεις επείγοντος και ασφαλείας.

Πίνακας 10γ — Τι κάνουμε αν πρέπει να εκπέμψουμε κλήση κινδύνου

Ερώτηση: Τι κάνουμε αν πρέπει να εκπέμψουμε κλήση κινδύνου, και βρισκόμαστε σε θαλάσσια περιοχή

Απάντηση:

• Η απάντηση του βιβλίου (Πίνακας 10γ, σελ. 52) — ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ, χωριστά για κάθε θαλάσσια περιοχή:

  Περιοχή Α1: θα προτιμήσουμε την εκπομπή στο VHF/DSC-ch 70 γιατί εξ ορισμού στην Α1 υπάρχει κάποιος παράκτιος που καλύπτει την περιοχή αυτή για να μας ακούσει. Αφού εκπέμψουμε την κλήση κινδύνου, περιμένουμε βεβαίωση λήψης στο ch 70/DSC από τον παράκτιο της περιοχής. Στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο κανάλι εργασίας ch16, για να κάνουμε την ανταπόκριση κινδύνου. ● εφόσον στην περιοχή υπάρχουν παραπλέοντα σκάφη που έχουν λάβει την κλήση μας, θα περιμένουν για τη βεβαίωση του παρακτίου. Μετά που θα ξεκινήσει η ανταπόκριση κινδύνου, θα δώσουν και αυτά βεβαίωση στο κανάλι 16 τηλεφωνικά. ● για την ακραία περίπτωση που δεν μας απαντήσει κανείς, επαναλαμβάνουμε την κλήση ή/και κάνουμε εκπομπή και στα MF/DSC-2187,5 ή HF/DSC εφόσον διαθέτουμε τέτοιες συσκευές.

  Περιοχή Α2: θα προτιμήσουμε την εκπομπή στα MF/DSC-2187,5 γιατί εξ ορισμού στην Α2 υπάρχει κάποιος παράκτιος που καλύπτει την περιοχή για να μας ακούσει… Στη συνέχεια μεταφερόμαστε στη συχνότητα εργασίας (2182 τηλέφωνο ή 2174,5 αν έχουμε προτείνει τηλέτυπο), για να κάνουμε την ανταπόκριση κινδύνου. ● για την ακραία περίπτωση που δεν μας απαντήσει κανείς… κάνουμε εκπομπή και στα HF/DSC… Επίσης παράλληλα και στο VHF/DSC-ch 70 για τυχόν παραπλέοντα, ειδικά στην περίπτωση που βρισκόμαστε κοντά σε περιοχή Α1.

  Περιοχή A3: θα προτιμήσουμε την εκπομπή στα HF/DSC για να ακουστούμε από σταθμούς ξηράς. Επιλέγουμε την κατάλληλη συχνότητα (μεταξύ των 4207,5-6312-8414,5-12577-16804,5), έτσι ώστε να έχουμε την καλύτερη δυνατή ακουστικότητα (σύμφωνα με τις αποστάσεις των παρακτίων από εμάς σε συνδυασμό με την ώρα: πρωί - μεσημέρι - απόγευμα - βράδυ). Μόλις θα πάρουμε βεβαίωση λήψης από κάποιον παράκτιο με DSC, μεταφερόμαστε στην αντίστοιχη συχνότητα εργασίας της μπάντας που χρησιμοποιήσαμε. ● για να μας ακούσουν τυχόν παραπλέοντα σκάφη θα προτιμήσουμε την εκπομπή στα MF/DSC-2187,5· μπορούμε παράλληλα να εκπέμψουμε και στο VHF/DSC-ch 70, ιδιαίτερα αν βρισκόμαστε κοντά σε περιοχή Α1. ● αν κάποιο πλοίο (σε μεγάλη απόσταση από εμάς) έχει λάβει τη κλήση μας, θα περιμένει για τη βεβαίωση κάποιου παρακτίου και αφού ξεκινήσει η ανταπόκριση κινδύνου, θα σημειώσει το περιστατικό στο ημερολόγιό του και δεν θα κάνει απολύτως τίποτα.

  Περιοχή Α4: ισχύουν ακριβώς τα ίδια με την περιοχή A3.

  Το σκεπτικό του κανονισμού (υποσημείωση 33, σελ. 52): Το σκεπτικό, βάσει του κανονισμού, είναι πρώτα να εκπέμψουμε στα HF για να ακουστούμε από κάποιον σταθμό ξηράς και κατόπιν στα MF για τα τυχόν παραπλέοντα σκάφη. Ο παράκτιος ειδοποιεί το RCC κι αυτό στη συνέχεια ψάχνει, βρίσκει και στέλνει μονάδες SAR. Θα πρέπει όμως να λάβουμε υπόψη και τις τοπικές συνθήκες της περιοχής που βρισκόμαστε. Άλλο είναι π.χ. να ταξιδεύει κανείς στο νότιο Ειρηνικό (που σπάνια έχει πλοία τριγύρω) και άλλο στην Μεσόγειο.

    Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ
  
    Α1  →  VHF/DSC ch 70   →  ανταπόκριση ch 16
    Α2  →  MF/DSC 2187,5   →  ανταπόκριση 2182 (ή 2174,5 τηλετυπία)
    A3  →  HF/DSC (5 συχνότητες)  →  ανταπόκριση στη μπάντα που διαλέξαμε
           + παράλληλα MF/DSC 2187,5 για τα παραπλέοντα
    Α4  →  ό,τι και στην A3
  
    Κανόνας: επιλέγουμε τη ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ συσκευή που εξασφαλίζει ότι θα μας
    ακούσει ΠΑΡΑΚΤΙΟΣ — γιατί μόνο ο παράκτιος κινητοποιεί το RCC.

  Τι περιέχει η ίδια η κλήση (Πίνακας 16γ, σελ. 57): Distress, συχνότητα κλήσης, φύση κινδύνου (undesignated, fire-explosion, flooding, collision, grounding, listing in danger of capsizing, disabled & adrift, man over board, attacked by pirates, sinking, abandoning), στίγμα (μήκος-πλάτος), ώρα UTC και κωδικός ανταπόκρισης. Γιατί βάζουμε στίγμα και ώρα: το RCC χρειάζεται θέση και χρόνο για να υπολογίσει την παρέκκλιση (drift) και να στείλει τις μονάδες SAR στο σωστό σημείο.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Σύμφωνα με τον πίνακα 10γ, η επιλογή εξαρτάται από τη θαλάσσια περιοχή. Στην Α1 προτιμούμε την εκπομπή στο VHF με ψηφιακή επιλογική κλήση στο κανάλι εβδομήντα, γιατί εξ ορισμού υπάρχει παράκτιος που καλύπτει την περιοχή, περιμένουμε βεβαίωση λήψης και μεταφερόμαστε στο κανάλι δεκαέξι για την ανταπόκριση κινδύνου. Στην Α2 προτιμούμε τους 2187,5 στα μεσαία, περιμένουμε βεβαίωση από τον παράκτιο και μεταφερόμαστε στους 2182 για τηλεφωνία ή στους 2174,5 για τηλετυπία. Στην Α3 προτιμούμε τα βραχέα για να ακουστούμε από σταθμούς ξηράς, επιλέγοντας μία από τις πέντε συχνότητες κινδύνου ανάλογα με την απόσταση των παρακτίων και την ώρα της ημέρας, και μόλις πάρουμε βεβαίωση μεταφερόμαστε στην αντίστοιχη συχνότητα εργασίας της μπάντας, ενώ παράλληλα εκπέμπουμε στους 2187,5 για να μας ακούσουν τυχόν παραπλέοντα και, αν είμαστε κοντά σε περιοχή Α1, και στο κανάλι εβδομήντα. Στην Α4 ισχύουν ακριβώς τα ίδια με την Α3. Σε κάθε περίπτωση, αν δεν μας απαντήσει κανείς, επαναλαμβάνουμε την κλήση στην ίδια ή σε άλλη συχνότητα και χρησιμοποιούμε και τις υπόλοιπες συσκευές που διαθέτουμε. Το σκεπτικό του κανονισμού είναι να ακουστούμε πρώτα από σταθμό ξηράς, γιατί ο παράκτιος ειδοποιεί το κέντρο συντονισμού διάσωσης, το οποίο στέλνει τις μονάδες έρευνας και διάσωσης, και κατόπιν από τα παραπλέοντα σκάφη, λαμβάνοντας πάντα υπόψη τις τοπικές συνθήκες της περιοχής.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Πίνακας 11γ — Τι κάνουμε αν λάβουμε κλήση κινδύνου στο VHF ή στα MF

Ερώτηση: Τι κάνουμε αν λάβουμε κλήση κινδύνου στη συχνότητα VHF/70 ή MF/2187,5

Απάντηση:

• Η απάντηση του βιβλίου (Πίνακας 11γ, σελ. 53) — ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΛΗΨΗΣ ΚΛΗΣΕΩΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΤΑ VHF-MF:

    1 - σταματάμε το buzzer και μεταφέρουμε τον Π/Δ στη συχνότητα εργασίας,
        ανάλογα με τη συσκευή και τον κωδικό ανταπόκρισης που χρησιμοποιήθηκε
        (ch 16-VHF, 2182-MF/RT ή/και 2174,5-MF/SiTOR)
    2 - διαβάζουμε την κλήση που λάβαμε και βάζουμε το στίγμα του
        κινδυνεύοντος στο χάρτη
    3 - βλέποντας στο χάρτη ότι το κινδυνεύον βρίσκεται μέσα σε περιοχή Α1 ή Α2,
        περιμένουμε να δοθεί "Acknowledgment" (βεβαίωση) με το DSC από το
        σταθμό ξηράς της περιοχής
    4 - μετά τη λήψη της βεβαίωσης από τον παράκτιο, αρχίζει η ανταπόκριση
        κινδύνου στη συχνότητα εργασίας, όπου

  5 - το κινδυνεύον ξεκινά λέγοντας π.χ.:

        MAYDAY
        THIS IS
        MMSI και ΔΔΣ (ή όνομα πλοίου)
        ΣΤΙΓΜΑ/ΩΡΑ,
        ΦΥΣΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ, και
        όποια άλλη πληροφορία είναι χρήσιμη για τη διάσωση.

  6 - απαντά ο παράκτιος:

        MAYDAY
        MMSI 3 φορές κινδυνεύοντος (ή ΔΔΣ ή όνομα πλοίου)
        THIS IS
        ΟΝΟΜΑ ΠΑΡΑΚΤΙΟΥ 3 φορές (ή άλλη ταυτότητα)
        RECEIVED MAYDAY

  7 - τότε μόνο εμείς, θα δηλώσουμε παρουσία λέγοντας:

        MAYDAY
        MMSI 3 φορές κινδυνεύοντος
        THIS IS
        ΟΝΟΜΑ ΠΛΟΙΟΥ 3 φορές μας (ή άλλη ταυτότητα)
        RECEIVED MAYDAY

  8 - αν υπάρχουν και άλλα πλοία στην περιοχή, αντιδρούν το ίδιο με εμάς.

  Οι δύο παραλλαγές: 4α — αν έχουμε δει στον χάρτη ότι το κινδυνεύον βρίσκεται μέσα σε Α1 ή Α2, αλλά εμείς είμαστε εκτός περιοχής, τότε και πάλι περιμένουμε τον παράκτιο να δώσει βεβαίωση με το DSC, μόνο που τώρα δεν θα τον ακούσουμε επειδή είμαστε έξω από την εμβέλειά του. Θα αντιληφθούμε όμως ότι απάντησε, επειδή θα ακουστεί το κινδυνεύον να ξεκινά την ανταπόκριση κινδύνου στην ανάλογη συχνότητα εργασίας. 4β — σε περίπτωση που και το κινδυνεύον και εμείς είμαστε σε περιοχή εκτός Α1 ή Α2, τότε φυσικά δεν περιμένουμε από κανένα παράκτιο να δώσει βεβαίωση… Έτσι, δίνουμε εμείς βεβαίωση κατ' αρχάς στο κανάλι εργασίας για τηλεφωνία (16/VHF, 2182/MF). Αν το κινδυνεύον δεν ανταποκριθεί, τότε δίνουμε "Acknowledgment" με το DSC για να σταματήσουμε τις κλήσεις "Distress", εφόσον συνεχίζονται.

  Ο χρυσός κανόνας (υποσημείωση 36, σελ. 53): Γενικώς, αν κάποιος δώσει "Acknowledgment" με το DSC, πρέπει να είναι και ο μοναδικός. Αν απαντήσουν πολλοί ταυτόχρονα με το DSC, ο κινδυνεύων δεν μπορεί να ξεχωρίσει ποιος αναλαμβάνει το περιστατικό και η συχνότητα μπλοκάρει. Γιατί περιμένουμε τον παράκτιο (βήμα 3): ο παράκτιος είναι εκείνος που κινητοποιεί το RCC· η δική μας πρόωρη βεβαίωση θα σταματούσε τις εκπομπές του κινδυνεύοντος πριν τον ακούσει η ξηρά. Πότε προσθέτουμε και την ώρα άφιξης (υποσημείωση 35): Αν στο μεσοδιάστημα έχει βγει η απόφαση από τον υπεύθυνο του πλοίου ότι σπεύδουμε… τότε συνεχίζουμε και το λέμε και αυτό στο τέλος π.χ. ΕΤΑ 1430 UTC. Ο χάρτης (υποσημείωση 34): Πρόκειται για ειδικό χάρτη επικοινωνιών, στον οποίο είναι σημειωμένες οι θαλάσσιες περιοχές, τα επιχειρησιακά όρια των RCC και οι σταθμοί ξηράς. Η οδηγία του ΙΜΟ (Διάγραμμα 3γ, σελ. 50): ΑΚΡΟΩΜΕΘΑ ΣΤΟ CH 16 - 2182 kHz ΓΙΑ 5 ΛΕΠΤΑ και, αν δεν ακουστεί ανταπόκριση, ΕΙΔΟΠΟΙΟΥΜΕ ΠΑΡΑΚΤΙΟ και/ή RCC· στο τέλος ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΣΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ και ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΣΚΕΥΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΤΗΣ ΘΕΣΗ.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Σύμφωνα με τον πίνακα 11γ, σταματάμε τον βομβητή και μεταφέρουμε τον πομποδέκτη στη συχνότητα εργασίας ανάλογα με τη συσκευή και τον κωδικό ανταπόκρισης, δηλαδή στο κανάλι δεκαέξι του VHF, στους 2182 για τηλεφωνία ή στους 2174,5 για τηλετυπία στα μεσαία. Διαβάζουμε την κλήση και βάζουμε το στίγμα του κινδυνεύοντος στον ειδικό χάρτη επικοινωνιών. Βλέποντας ότι το κινδυνεύον βρίσκεται μέσα σε περιοχή Α1 ή Α2, περιμένουμε να δοθεί βεβαίωση με το DSC από τον σταθμό ξηράς της περιοχής, γιατί εκείνος κινητοποιεί το κέντρο συντονισμού διάσωσης. Μετά τη βεβαίωση αρχίζει η ανταπόκριση κινδύνου στη συχνότητα εργασίας: το κινδυνεύον εκφωνεί MAYDAY, THIS IS, την ταυτότητά του, στίγμα και ώρα, φύση κινδύνου και κάθε χρήσιμη πληροφορία, ο παράκτιος απαντά με MAYDAY, την ταυτότητα του κινδυνεύοντος τρεις φορές, THIS IS, το όνομά του τρεις φορές και RECEIVED MAYDAY, και μόνο τότε δηλώνουμε και εμείς παρουσία με τον ίδιο τρόπο, προσθέτοντας την ώρα άφιξης αν έχει αποφασιστεί ότι σπεύδουμε. Αν είμαστε εκτός εμβέλειας του παρακτίου, καταλαβαίνουμε ότι δόθηκε βεβαίωση από το ότι το κινδυνεύον ξεκινά την ανταπόκριση. Αν όμως και εμείς και το κινδυνεύον είμαστε εκτός Α1 και Α2, δίνουμε εμείς βεβαίωση πρώτα φωνητικά στο κανάλι εργασίας και, μόνο αν δεν ανταποκριθεί, με το DSC ώστε να σταματήσουν οι εκπομπές κινδύνου. Ισχύει ο κανόνας ότι όποιος δώσει βεβαίωση με το DSC πρέπει να είναι και ο μοναδικός.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Πίνακας 12γ — Τι κάνουμε αν λάβουμε κλήση κινδύνου στα βραχέα

Ερώτηση: Τι κάνουμε αν λάβουμε κλήση κινδύνου στο DSC/HF σε μια από τις συχνότητες 4207,5 6312,0 8414,5 12577,0 16804,5

Απάντηση:

• Η απάντηση του βιβλίου (Πίνακας 12γ, σελ. 54) — ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΛΗΨΗΣ ΚΛΗΣΕΩΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΤΑ HF:

    1 - σταματάμε το buzzer και μεταφέρουμε τον Π/Δ στην αντίστοιχη συχνότητα
        εργασίας (με εκείνη της ληφθείσας κλήσης), και ανάλογα με τον κωδικό
        ανταπόκρισης που έχει χρησιμοποιηθεί (Η3Ε ή J3E για τηλεφωνία και FEC
        για τηλετυπία). Για παράδειγμα αν η κλήση εκπέμφθηκε στους 8414,5 kc/s
        με κωδικό Η3Ε, τότε συχνότητα ανταπόκρισης είναι η 8291,0 kc/s και αν
        είναι FEC τότε η 8376,5 kc/s
    2 - διαβάζουμε την κλήση που λάβαμε, και βάζουμε το στίγμα του
        κινδυνεύοντα στο χάρτη
    3 - βλέποντας στον χάρτη ότι το κινδυνεύον βρίσκεται σε περιοχή A3,
        περιμένουμε να δοθεί "Acknowledgment" (βεβαίωση) με το DSC από
        κάποιο σταθμό ξηράς
    4 - μετά τη λήψη της βεβαίωσης στο DSC από τον παράκτιο, αρχίζει η
        ανταπόκριση κινδύνου μεταξύ κινδυνεύοντος και παράκτιου στη
        συχνότητα εργασίας, όπου μετά
    5 - εμείς απλά σημειώνουμε στο ημερολόγιό μας το συμβάν και δεν κάνουμε
        απολύτως τίποτα

  Οι δύο παραλλαγές: 4α — αν είμαστε εκτός εμβελείας παρακτίου, τότε και πάλι καταλαβαίνουμε ότι η κλήση Distress απαντήθηκε, γιατί θα ακούσουμε σε κάποια στιγμή τον κινδυνεύοντα να ξεκινά την ανταπόκριση κινδύνου στη συχνότητα εργασίας. 4β — αν περιμένουμε για κάποια ώρα (συνιστάται τουλάχιστον 5 λεπτά), και δεν ακουστεί καμμία "βεβαίωση" από παράκτιο στο DSC, αλλά ούτε και το κινδυνεύον σκάφος να ξεκινά ανταπόκριση στη συχνότητα εργασίας, τότε εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να αναμεταβιβάσουμε σε συγκεκριμένο παράκτιο δικής μας επιλογής το συμβάν. Να κάνουμε δηλαδή "Distress relay" με "Ατομική κλήση" (Individual).

  Γιατί «δεν κάνουμε απολύτως τίποτα» (υποσημείωση 40, σελ. 54): Το ότι το κινδυνεύον επέλεξε να εκπέμψει στα βραχέα σημαίνει ότι επιθυμεί να ακουστεί από κάποιον σταθμό ξηράς, δεδομένης της μεγάλης εμβέλειας των HF. Αν ήθελε παραπλέοντα θα είχε πάει στα μεσαία (MF) ή στο VHF. Έτσι, πολύ σωστά δεν μας επιτρέπει ο κανονισμός να του δώσουμε "βεβαίωση" ή να κάνουμε οτιδήποτε άλλο, γιατί θα τον παρεμποδίσουμε στην προσπάθειά του αυτή. Η βασική παραδοχή (υποσημείωση 37): Θεωρούμε ότι η απόσταση μεταξύ του κινδυνεύοντος και του δικού μας πλοίου, ότι είναι μεγάλη.

    ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΣΥΧΝΟΤΗΤΩΝ ΚΛΗΣΗΣ → ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΑ HF (Πίνακας 5γ, σελ. 46)
  
     κλήση DSC     τηλεφωνία     τηλετυπία
      4207,5         4125,0        4177,5
      6312,0         6215,0        6268,0
      8414,5         8291,0        8376,5
     12577,0        12290,0       12520,0
     16804,5        16420,0       16695,0

  Η διαφορά από τον Πίνακα 11γ: στα VHF/MF το κινδυνεύον απευθύνεται κυρίως σε παραπλέοντα, γι' αυτό δηλώνουμε παρουσία· στα HF απευθύνεται σε σταθμό ξηράς, γι' αυτό μένουμε σιωπηλοί. Η ίδια η επιλογή της μπάντας από το κινδυνεύον είναι δηλαδή μήνυμα για το ποιον καλεί. Πότε σπάει η σιωπή: μόνο στην περίπτωση 4β — μετά από πέντε τουλάχιστον λεπτά χωρίς καμία αντίδραση, η αναμεταβίβαση γίνεται υποχρέωση, και μάλιστα με ατομική κλήση σε συγκεκριμένο παράκτιο και όχι προς όλους, ώστε να μην πολλαπλασιαστούν οι εκπομπές. Αν η αναμεταβίβαση έρθει από τη στεριά (υποσημείωση 41): Αν λάβουμε κλήση προερχόμενη από κάποιον σταθμό ξηράς (συνήθως All ships), η οποία θα είναι "Αναμεταβίβαση κινδύνου - Distress relay" και εφόσον η περίπτωση μας αφορά… τότε η απάντηση-βεβαίωση λήψης που θα δώσουμε στον παράκτιο πρέπει να γίνει στην αντίστοιχη συχνότητα εργασίας στην τηλεφωνία.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Σύμφωνα με τον πίνακα 12γ, σταματάμε τον βομβητή και μεταφέρουμε τον πομποδέκτη στην αντίστοιχη συχνότητα εργασίας της μπάντας στην οποία ελήφθη η κλήση, ανάλογα με τον κωδικό ανταπόκρισης που χρησιμοποιήθηκε· για παράδειγμα, αν η κλήση εκπέμφθηκε στους 8414,5 με κωδικό Η3Ε, η συχνότητα ανταπόκρισης είναι η 8291,0, ενώ αν είναι FEC η 8376,5. Διαβάζουμε την κλήση και βάζουμε το στίγμα του κινδυνεύοντος στον χάρτη. Βλέποντας ότι βρίσκεται σε περιοχή Α3, περιμένουμε να δοθεί βεβαίωση με το DSC από κάποιον σταθμό ξηράς και, αφού αρχίσει η ανταπόκριση μεταξύ κινδυνεύοντος και παρακτίου, απλώς σημειώνουμε το συμβάν στο ημερολόγιο και δεν κάνουμε απολύτως τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η επιλογή των βραχέων από το κινδυνεύον σημαίνει ότι επιθυμεί να ακουστεί από σταθμό ξηράς, αφού για τα παραπλέοντα θα είχε χρησιμοποιήσει μεσαία ή VHF, οπότε κάθε δική μας παρέμβαση θα τον παρεμπόδιζε. Αν είμαστε εκτός εμβέλειας παρακτίου, καταλαβαίνουμε ότι η κλήση απαντήθηκε από το ότι το κινδυνεύον ξεκινά την ανταπόκριση στη συχνότητα εργασίας. Αν όμως περιμένουμε τουλάχιστον πέντε λεπτά και δεν ακουστεί ούτε βεβαίωση ούτε ανταπόκριση, είμαστε υποχρεωμένοι να αναμεταβιβάσουμε το συμβάν σε συγκεκριμένο παράκτιο της επιλογής μας με ατομική κλήση αναμεταβίβασης κινδύνου.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Πίνακας 13γ — Τι κάνουμε αν μάθουμε για κίνδυνο με οποιονδήποτε άλλο τρόπο

Ερώτηση: Πίνακας 13γ - Ποιες είναι οι συνήθεις αντιδράσεις μας, όταν λάβουμε με οποιονδήποτε τρόπο μια περίπτωση "Κινδύνου"

Απάντηση:

• Η ερώτηση του πίνακα (σελ. 55): Πώς χρησιμοποιούμε γενικότερα τον εξοπλισμό του συστήματος DSC/VHF-MF, αν μάθουμε για μια περίπτωση κινδύνου με έναν οποιονδήποτε τρόπο όπως: ακούγοντας σε κανάλι τηλεφωνίας κάποιον να ζητά βοήθεια, βλέποντας στο ραντάρ μας, ένα σήμα SART, βρίσκοντας τυχαία ναυαγούς σε βάρκα ή σχεδία, όποια άλλη περίπτωση μπορεί να σκεφθεί κανείς.

  Η απάντηση του βιβλίου — ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΛΗΨΗΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΟΠΟ: 1 — Αμέσως προσπαθούμε να έλθουμε σε επαφή με τους κινδυνεύοντες, στην ίδια συχνότητα που ακούσαμε την εκπομπή κινδύνου (είτε είναι στο VHF το κανάλι 16, είτε το 13, είτε στα MF το 2182, είτε οποιαδήποτε άλλη). 2 — Αν έχουμε αντιληφθεί την περίπτωση κινδύνου οπτικά ή στο ραντάρ όπως συμβαίνει με το SART κτλ. και πάλι γίνεται η ίδια προσπάθεια να έλθουμε σε επαφή δοκιμάζοντας τις πιο πιθανές συχνότητες για κίνδυνο (VHF/16-13-6, ΜF/2182-2174,5). 3 — Αν τυχόν αποτύχει η προσπάθειά μας να έλθουμε σε επαφή, τότε θα πρέπει με το DSC να επιλέξουμε κλήση "All ships" και με προτεραιότητα "distress" να κάνουμε μια κλήση (στο 2187,5 ή/και στο κανάλι 70). Κατόπιν πηγαίνουμε στην αντίστοιχη συχνότητα εργασίας και ζητάμε ενημέρωση, αφού ανακοινώσουμε πρώτα οτιδήποτε έχει υποπέσει στην αντίληψή μας. 4 — Θα πρέπει επίσης να γίνει και αναμεταβίβαση της όλης περίπτωσης, είτε τα καταφέρουμε να έλθουμε σε επαφή με τον κινδυνεύοντα, είτε όχι. 5 — Χρησιμοποιούμε την κλήση προς "Όλα τα πλοία - Allships", ή την "Ατομική - Individual", με προτεραιότητα "distress", σε συχνότητα κατάλληλη για να μας ακούσουν άλλα πλοία στην περιοχή ή κάποιος παράκτιος που θέλουμε.

  Η κρίσιμη προϋπόθεση της αναμεταβίβασης προς όλους (υποσημείωση 43, σελ. 55): Η κλήση "Αναμεταβίβαση κινδύνου - Distress relay" απευθυνόμενη προς όλους, επιτρέπεται μόνον όταν ο υπεύθυνος του πλοίου μας αποφασίσει ότι, πέρα από κάθε αμφιβολία, το κινδυνεύον αφενός δεν είναι σε θέση να εκτελέσει επικοινωνίες και αφετέρου ότι χρειάζεται περαιτέρω βοήθεια. Αν τυχόν έλθουμε σε επαφή με τον κινδυνεύοντα και επαληθεύσουμε την κατάσταση, τότε κατόπιν εντολής του και μόνο μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Και μια ακόμη επιλογή (υποσημείωση 42): Μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε και την κλήση προς "Γεωγραφική περιοχή - Area".

    Η ΣΕΙΡΑ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ
  
    ① ΕΠΑΦΗ στην ίδια συχνότητα που ακούσαμε την έκκληση
    ② αν ήταν ΟΠΤΙΚΑ ή στο ΡΑΝΤΑΡ (SART) → δοκιμή στις πιθανές
       συχνότητες κινδύνου: VHF 16-13-6, MF 2182-2174,5
    ③ αν ΑΠΟΤΥΧΕΙ → κλήση All ships με προτεραιότητα distress
       (2187,5 ή/και ch 70) και ενημέρωση στη συχνότητα εργασίας
    ④ ΑΝΑΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ σε κάθε περίπτωση, με ή χωρίς επαφή
    ⑤ All ships ή Individual, προτεραιότητα distress

  Γιατί η επαφή προηγείται της αναμεταβίβασης: μόνο ο ίδιος ο κινδυνεύων ξέρει τη φύση του κινδύνου, τον αριθμό των επιβαινόντων και τη βοήθεια που χρειάζεται. Χωρίς αυτά, η αναμεταβίβαση κινητοποιεί το RCC με ελλιπή στοιχεία. Γιατί όμως η αναμεταβίβαση γίνεται ούτως ή άλλως (βήμα 4): γιατί ένα SART στο ραντάρ ή μια σχεδία με ναυαγούς σημαίνει ότι κάποιοι κινδυνεύουν ακόμη κι αν κανείς δεν απαντά στον ασύρματο — και τότε ακριβώς δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μόνοι τους. Τι είναι το SART (Πίνακας 1γ, σελ. 31): TRANSPONDER — για να μας εντοπίσουν με ραντάρ X-band· ανήκει στις συσκευές που προορίζονται για τα σωστικά μέσα του σκάφους. Η προσοχή στο κανάλι 13: είναι το κανάλι «γέφυρα με γέφυρα» (σελ. 30, bridge to bridge communications - υποχρεωτική ακρόαση στο VHF/13), γι' αυτό και περιλαμβάνεται στις συχνότητες όπου δοκιμάζουμε να πιάσουμε επαφή.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Σύμφωνα με τον πίνακα 13γ, όταν πληροφορηθούμε μια περίπτωση κινδύνου με οποιονδήποτε τρόπο, δηλαδή ακούγοντας σε κανάλι τηλεφωνίας κάποιον να ζητά βοήθεια, βλέποντας σήμα SART στο ραντάρ ή βρίσκοντας τυχαία ναυαγούς σε βάρκα ή σχεδία, προσπαθούμε αμέσως να έρθουμε σε επαφή με τους κινδυνεύοντες στην ίδια συχνότητα που ακούσαμε την εκπομπή. Αν αντιληφθήκαμε το περιστατικό οπτικά ή στο ραντάρ, δοκιμάζουμε τις πιθανότερες συχνότητες κινδύνου, δηλαδή τα κανάλια δεκαέξι, δεκατρία και έξι του VHF και τους 2182 και 2174,5 στα μεσαία. Αν η προσπάθεια αποτύχει, κάνουμε με το DSC κλήση προς όλα τα πλοία με προτεραιότητα κινδύνου στους 2187,5 ή και στο κανάλι εβδομήντα, και στη συνέχεια πηγαίνουμε στη συχνότητα εργασίας, ανακοινώνουμε ό,τι έχει υποπέσει στην αντίληψή μας και ζητάμε ενημέρωση. Σε κάθε περίπτωση, είτε πετύχουμε επαφή είτε όχι, πρέπει να γίνει αναμεταβίβαση της περίπτωσης, με κλήση προς όλα τα πλοία ή ατομική, με προτεραιότητα κινδύνου, σε κατάλληλη συχνότητα ώστε να μας ακούσουν άλλα πλοία της περιοχής ή ο παράκτιος που θέλουμε. Σημειώνεται ότι η αναμεταβίβαση κινδύνου προς όλους επιτρέπεται μόνο όταν ο υπεύθυνος του πλοίου αποφασίσει, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι το κινδυνεύον δεν είναι σε θέση να εκτελέσει επικοινωνίες και χρειάζεται περαιτέρω βοήθεια, ενώ αν έχουμε έρθει σε επαφή μαζί του γίνεται μόνο κατόπιν εντολής του.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Πίνακας 14γ — Τι κάνουμε σε περιπτώσεις επείγοντος και ασφαλείας

Ερώτηση: Τι κάνουμε αν έχουμε μια περίπτωση που είναι με προτεραιότητα Επείγοντος ή Ασφαλείας και βρισκόμαστε σε θαλάσσια περιοχή Α1, Α2, A3, Α4

Απάντηση:

• Η απάντηση του βιβλίου (Πίνακας 14γ, σελ. 56) — ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ & ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ: ● η προτίμησή μας είναι να εκπέμψουμε για την περιοχή:

     ► Α1  στο VHF/DSC-ch 70
     ► Α2  στα MF/DSC-2187,5
     ► A3, Α4:  στα HF/DSC για σταθμούς ξηράς και
                στα MF/DSC-2187,5 για παραπλέοντα

  ● κατά προτίμηση (και ανάλογα με τις αντικειμενικές συνθήκες), θα επιλέξουμε κάποια από τις κλήσεις: Individual - All ships - Area - Group, βάζοντας προτεραιότητα Urgent ή Safety (ανάλογα με την περίσταση) και προτείνοντας για συχνότητα εργασίας συνήθως την αντίστοιχη τηλεφωνίας. ● μόλις κάνουμε την κλήση και χωρίς να περιμένουμε καμιά βεβαίωση λήψης (εκτός κι αν είναι Individual), πιάνουμε το μικρόφωνο στη συχνότητα εργασίας και εκφωνούμε το μήνυμά μας. ● εφόσον στην περιοχή υπάρχουν παραπλέοντα σκάφη που έχουν λάβει την κλήση (All ships-Area-Group), θα μεταφερθούν στην προτεινόμενη συχνότητα εργασίας και εκεί θα ακούσουν το μήνυμά μας. Αν η περίπτωση αφορά κάποιον, τότε μόνο θα απαντήσει… (π.χ. ένα πλοίο μπορεί να ζητά ιατρικές οδηγίες, και κάποιο από τα παραπλέοντα σκάφη να έχει γιατρό). ● στην περίπτωση που δεν μας απαντήσει κανείς -και εφόσον χρειαζόμαστε κάποια απάντηση… - επαναλαμβάνουμε ξανά την κλήση ή/και ακόμα, κάνουμε εκπομπή σε διαφορετική συχνότητα από εκείνη που είχαμε επιλέξει αρχικά.

  Ποιες περιπτώσεις είναι «επείγοντος» και ποιες «ασφαλείας» (Πίνακας 4γ, σελ. 42):

     2) urgency   α) ελεγχόμενος κίνδυνος
                  β) άνθρωπος στη θάλασσα
                  γ) ιατρικές οδηγίες
     3) safety    α) ασφάλεια ναυσιπλοΐας

  Οι κωδικές λέξεις της φωνητικής ανταπόκρισης: PANPAN για το επείγον και SECURITE για την ασφάλεια — σε αντιδιαστολή με το MAYDAY του κινδύνου. Η παγίδα του «ανθρώπου στη θάλασσα» (υποσημείωση 45, σελ. 56): Στο DSC η περίπτωση "Άνθρωπος στη θάλασσα" ενσωματώθηκε σαν περίπτωση κινδύνου στην κλήση "Distress". Κατόπιν στην ανταπόκριση χρησιμοποιούμε κανονικά την έκφραση PANPAN για προτεραιότητα επείγοντος. Δηλαδή η κλήση φεύγει ως Distress αλλά η φωνητική ανταπόκριση είναι PANPAN. Γιατί δεν περιμένουμε βεβαίωση (εκτός Individual): οι κλήσεις All ships, Area, Group απευθύνονται σε απροσδιόριστο πλήθος παραληπτών — δεν υπάρχει συγκεκριμένος από τον οποίο να ζητηθεί βεβαίωση. Στην Individual υπάρχει, γι' αυτό και περιμένουμε. Οι συχνότητες (υποσημείωση 44): Στις αντίστοιχες συχνότητες κινδύνου και ασφαλείας (δείτε τον Πίνακα 5γ) — δηλαδή οι ίδιες συχνότητες κλήσης με τον κίνδυνο (ch 70, 2187,5, οι πέντε των HF), αυτό που αλλάζει είναι η προτεραιότητα μέσα στην κλήση. Γιατί προτείνουμε τηλεφωνία: το επείγον και η ασφάλεια απαιτούν διάλογο (π.χ. ιατρικές οδηγίες) — η τηλετυπία εξυπηρετεί κυρίως μονόδρομη μετάδοση δεδομένων. Η επανάληψη σε άλλη συχνότητα: αν σε μια μπάντα δεν μας άκουσε κανείς, η αλλαγή μπάντας αλλάζει και την εμβέλεια — στα HF η διάδοση εξαρτάται από την ώρα της ημέρας (σελ. 46: Την ημέρα προτιμάμε τις υψηλές μπάντες, ενώ το βράδυ τις χαμηλές).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Σύμφωνα με τον πίνακα 14γ, η προτίμησή μας για την εκπομπή εξαρτάται από την περιοχή: στην Α1 εκπέμπουμε στο VHF με ψηφιακή επιλογική κλήση στο κανάλι εβδομήντα, στην Α2 στους 2187,5 των μεσαίων, ενώ στην Α3 και στην Α4 στα βραχέα για τους σταθμούς ξηράς και παράλληλα στους 2187,5 για τα παραπλέοντα. Επιλέγουμε ανάλογα με τις συνθήκες κλήση ατομική, προς όλα τα πλοία, γεωγραφικής περιοχής ή ομάδας, βάζουμε προτεραιότητα επείγοντος ή ασφαλείας ανάλογα με την περίσταση και προτείνουμε για συχνότητα εργασίας συνήθως την αντίστοιχη της τηλεφωνίας. Μόλις κάνουμε την κλήση, και χωρίς να περιμένουμε βεβαίωση λήψης εκτός αν η κλήση είναι ατομική, εκφωνούμε το μήνυμά μας στη συχνότητα εργασίας. Τα παραπλέοντα σκάφη που έλαβαν την κλήση μεταφέρονται στην προτεινόμενη συχνότητα και απαντούν μόνο αν η περίπτωση τα αφορά, όπως όταν ζητάμε ιατρικές οδηγίες και κάποιο πλοίο έχει γιατρό. Αν δεν μας απαντήσει κανείς και χρειαζόμαστε απάντηση, επαναλαμβάνουμε την κλήση ή εκπέμπουμε σε διαφορετική συχνότητα. Στις περιπτώσεις επείγοντος ανήκουν ο ελεγχόμενος κίνδυνος, ο άνθρωπος στη θάλασσα και οι ιατρικές οδηγίες, ενώ στην ασφάλεια η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Σημειώνεται ότι στο DSC ο άνθρωπος στη θάλασσα ενσωματώθηκε ως περίπτωση κινδύνου στην κλήση Distress, αλλά στην ανταπόκριση χρησιμοποιούμε κανονικά την έκφραση PANPAN που αντιστοιχεί σε προτεραιότητα επείγοντος.

Κριτήρια αξιολόγησης: