Λύσεις στις 4 ερωτήσεις της §4.11: βασικές αρχές υπερπλήρωσης (προσυμπίεση αέρα και καύση μεγαλύτερης ποσότητας καυσίμου), πολλαπλή εισαγωγή μεταβλητού μήκους, μηχανική υπερπλήρωση, φυγοκεντρικός υπερσυμπιεστής καυσαερίων (turbocharger) ως ο πιο διαδεδομένος τύπος, και ο υπερσυμπιεστής με εκμετάλλευση των κυμάτων πίεσης.
Ερώτηση: Είναι αρκετή η προσυμπίεση μόνο του αέρα για την αύξηση της απόδοσης ισχύος ενός κινητήρα;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Δεν αρκεί η προσυμπίεση μόνο του αέρα για να αυξηθεί, αυτή καθαυτή, η αποδιδόμενη ισχύς ενός κινητήρα. Σύμφωνα με τη βασική αρχή της Μηχανικής, η ισχύς ενός κινητήρα είναι ανάλογη με την ποσότητα του εισερχόμενου σ' αυτόν αέρα, και επειδή αυτή η ποσότητα είναι ανάλογη της πυκνότητάς του, η ισχύς -με δεδομένο τον ίδιο κυβισμό και τις ίδιες στροφές λειτουργίας- μπορεί να αυξηθεί με την προσυμπίεση του αέρα πριν αυτός εισέλθει στους κυλίνδρους (δηλαδή με την υπερπλήρωση). Ωστόσο, ο πραγματικός σκοπός της υπερπλήρωσης δεν είναι η ίδια η συμπίεση του αέρα, αλλά να επιτρέψει στον κινητήρα την εισαγωγή και καύση μεγαλύτερης ποσότητας καυσίμου, ώστε να αυξηθεί η αποδιδόμενη ισχύς του. Η προσυμπίεση του αέρα, λοιπόν, είναι απλά το αναγκαίο μέσο -παρέχει τη διαθέσιμη ποσότητα οξυγόνου για την καύση- και όχι αυτοσκοπός: χωρίς αντίστοιχη αύξηση της ποσότητας του καυσίμου που καίγεται μέσα στον κύλινδρο, η προσυμπίεση του αέρα από μόνη της δεν μεταφράζεται σε πραγματική αύξηση ισχύος. Επιπλέον, ο βαθμός υπερπλήρωσης δεν μπορεί να αυξάνεται ανεξέλεγκτα: στους βενζινοκινητήρες περιορίζεται από τον κίνδυνο κρουστικής καύσης, ενώ στους πετρελαιοκινητήρες από τη μέγιστη επιτρεπόμενη πίεση λειτουργίας τους, γι' αυτό και οι κινητήρες turbo έχουν χαμηλότερη σχέση συμπίεσης από τους αντίστοιχους ατμοσφαιρικούς, ενώ συνήθως απαιτείται και ψύξη του συμπιεσμένου αέρα (intercooler) για να διατηρηθεί υψηλή η πυκνότητά του.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι εξασφαλίζει η πολλαπλή της εισαγωγής μεταβλητού μήκους σ' έναν κινητήρα;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το σύστημα της πολλαπλής εισαγωγής μεταβλητού μήκους χρησιμοποιεί «πεταλούδες», «κλαπέτα» ή άλλους μηχανισμούς για την επιλεκτική σύνδεση και αποσύνδεση των αυλών εισαγωγής που οδηγούν στους κυλίνδρους, ανάλογα πάντοτε με τις στροφές λειτουργίας του κινητήρα. Έτσι το μήκος της διαδρομής που ακολουθεί ο εισερχόμενος αέρας διαφοροποιείται με τις στροφές: σε κάποιες στροφές ο αέρας ακολουθεί μια μακρύτερη διαδρομή εισαγωγής, ενώ σε άλλες μια συντομότερη, ανάλογα με ποιος συνδυασμός μήκους αυλού αξιοποιεί καλύτερα τα φαινόμενα δυναμικής συμπεριφοράς (κύματα πίεσης) του αέρα στη συγκεκριμένη περιοχή στροφών. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται η διατήρηση της ροπής του κινητήρα σε υψηλά επίπεδα σε ένα μεγάλο φάσμα στροφών λειτουργίας, και όχι μόνο σε μία μικρή, στενή περιοχή στροφών, όπως θα συνέβαινε με μια πολλαπλή εισαγωγής σταθερού (ενιαίου) μήκους, βελτιστοποιημένη μόνο για μία περιοχή στροφών. Πρακτικά, ο κινητήρας αποκτά έτσι πιο «ευέλικτη» και ομαλή καμπύλη ροπής σε όλο το φάσμα λειτουργίας του, με καλύτερη οδηγική συμπεριφορά τόσο σε χαμηλές όσο και σε υψηλές στροφές.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιος, κατά την γνώμη σας, είναι ο περισσότερο διαδεδομένος τύπος υπερσυμπιεστή και γιατί;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο περισσότερο διαδεδομένος τύπος υπερσυμπιεστή σήμερα είναι ο φυγοκεντρικός υπερσυμπιεστής καυσαερίων, γνωστός και ως turbocharger. Η θεωρία το επιβεβαιώνει ρητά, αναφέροντας ότι «σήμερα, στους σύγχρονους υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες, η ενέργεια των καυσαερίων μετατρέπεται σε κινητική μέσω μιας τουρμπίνας που κινείται από τα καυσαέρια», ο συνδυασμός της οποίας με τον υπερσυμπιεστή δίνει ακριβώς τον υπερσυμπιεστή καυσαερίων ή turbocharger. Ο λόγος για τον οποίο έχει επικρατήσει έναντι των άλλων τύπων είναι ότι εκμεταλλεύεται ενέργεια που, στους ατμοσφαιρικούς κινητήρες, χάνεται εξαιτίας των συνθηκών εκτόνωσης που επιβάλλει ο μηχανισμός στροφαλοφόρου-μπιέλας, αντί να καταναλώνει ισχύ του ίδιου του κινητήρα -όπως συμβαίνει με τη μηχανική υπερπλήρωση, όπου ο υπερσυμπιεστής κινείται απευθείας από τον κινητήρα και αυξάνει την κατανάλωση καυσίμου. Το turbocharger προσφέρει, έτσι, αισθητή αύξηση ισχύος για διάφορους κυβισμούς, βελτιωμένη καμπύλη ροπής σε όλη την ωφέλιμη περιοχή στροφών, αισθητή βελτίωση της κατανάλωσης καυσίμου σε σύγκριση με ατμοσφαιρικούς κινητήρες ίσης ισχύος, και βελτίωση της ποιότητας των καυσαερίων. Τα μειονεκτήματά του (ανάγκη ανθεκτικών σε θερμότητα υλικών, χώρος για τον υπερσυμπιεστή και το intercooler, χαμηλή ροπή στις χαμηλές στροφές, καθυστερημένη απόκριση/«turbo lag») είναι λιγότερο σοβαρά και πιο εύκολα διαχειρίσιμα (π.χ. με κατάλληλη σχεδίαση τουρμπίνας) απ' όσο τα αντίστοιχα προβλήματα των άλλων δύο τύπων (αυξημένη κατανάλωση στη μηχανική υπερπλήρωση, θόρυβος και περιορισμένη ευελιξία τοποθέτησης στον υπερσυμπιεστή κυμάτων πίεσης), γι' αυτό και έχει επικρατήσει ως ο κατά κύριο λόγο χρησιμοποιούμενος τύπος στους σύγχρονους πετρελαιοκινητήρες και σε πολλούς σύγχρονους βενζινοκινητήρες.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Έχει σήμερα εφαρμογή ο υπερσυμπιεστής με εκμετάλλευση των κυμάτων πίεσης και, αν ναι, σε ποια αυτοκίνητα;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο υπερσυμπιεστής με εκμετάλλευση των κυμάτων πίεσης δεν έχει σήμερα ευρεία εφαρμογή στη μαζική παραγωγή αυτοκινήτων. Το σύστημα αυτό επιτυγχάνει άμεση ανταλλαγή ενέργειας μεταξύ των καυσαερίων και του εισερχόμενου αέρα, με ταχύτητα ήχου, εκμεταλλευόμενο τις διαφορετικές ταχύτητες σωματιδίων καυσαερίων και κυμάτων πίεσης, γεγονός που του προσφέρει πραγματικά πλεονεκτήματα: πολύ γρήγορη απόκριση στις αλλαγές φορτίου του κινητήρα και υψηλή συμπίεση ήδη στις χαμηλές στροφές λειτουργίας. Ωστόσο, τα μειονεκτήματά του είναι σοβαρά: περιορισμένη ευελιξία στην τοποθέτηση του μηχανισμού λόγω της παρουσίας ιμάντα μετάδοσης κίνησης και αγωγών αερίων, αυξημένες ποσότητες καυσαερίων και αέρα σάρωσης, θορυβώδης λειτουργία, και πολύ μεγάλη ευαισθησία στην αυξημένη αντίσταση στην πλευρά χαμηλής πίεσης. Ακριβώς εξαιτίας αυτών των μειονεκτημάτων, ο τύπος αυτός (γνωστός εμπορικά και ως σύστημα Comprex) εφαρμόστηκε ιστορικά σε περιορισμένο αριθμό πετρελαιοκίνητων επιβατικών αυτοκινήτων (κυρίως στις δεκαετίες 1980-1990), αλλά στη σύγχρονη μαζική παραγωγή έχει σχεδόν πλήρως εγκαταλειφθεί, υποχωρώντας μπροστά στον απλούστερο, πιο ήσυχο και ευέλικτο φυγοκεντρικό υπερσυμπιεστή καυσαερίων (turbocharger), ο οποίος έχει επικρατήσει ως η κυρίαρχη τεχνολογία υπερπλήρωσης στα σύγχρονα αυτοκίνητα.
Κριτήρια αξιολόγησης: