Ερωτήσεις κεφαλαίου 4
Ερώτηση: Από ποια μέρη αποτελούνται όλες οι ηλεκτρικές μηχανές;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Κάθε ηλεκτρική μηχανή (κινητήρας ή γεννήτρια) αποτελείται βασικά από δύο μέρη: το στάτη, το σταθερό (ακίνητο) μέρος της μηχανής, που φέρει στις αύλακές του το τύλιγμα (μονοφασικό, διφασικό ή τριφασικό) το οποίο δημιουργεί το μαγνητικό πεδίο, και το δρομέα, το στρεφόμενο μέρος στο εσωτερικό της μηχανής, που περιστρέφεται λόγω της αλληλεπίδρασης με το μαγνητικό πεδίο του στάτη και μεταφέρει τη μηχανική ισχύ στον άξονα εξόδου.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα ονομαστικά μεγέθη των ηλεκτροκινητήρων;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα ονομαστικά μεγέθη ενός ηλεκτροκινητήρα, όπως αναγράφονται στην πινακίδα του, είναι: ο τύπος σύνδεσης (μονοφασικός/τριφασικός, αστέρα/τρίγωνο), η ονομαστική τάση τροφοδοσίας (V), η συχνότητα (Hz), το ονομαστικό ρεύμα (A), η ονομαστική ισχύς (kW), η ονομαστική ταχύτητα περιστροφής (ΣΑΛ/min), ο συντελεστής ισχύος (cosφ), ο βαθμός προστασίας (IP) και το βάρος του κινητήρα. Αυτά τα μεγέθη εκφράζουν τις κανονικές, ασφαλείς συνθήκες λειτουργίας του κινητήρα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι η αρχή λειτουργίας των κινητήρων επαγωγής;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Στον κινητήρα επαγωγής, το τριφασικό (ή πολυφασικό) τύλιγμα του στάτη, τροφοδοτούμενο από εναλλασσόμενο ρεύμα, δημιουργεί ένα στρεφόμενο μαγνητικό πεδίο. Αυτό το πεδίο «κόβει» τους αγωγούς του δρομέα (που είναι ηλεκτρικώς κλειστός/βραχυκυκλωμένος) και επάγει σε αυτούς ηλεκτρεγερτική δύναμη και ρεύμα (φαινόμενο επαγωγής, εξ ου και το όνομα «κινητήρας επαγωγής»). Το επαγόμενο ρεύμα του δρομέα, μέσα στο μαγνητικό πεδίο του στάτη, δημιουργεί δύναμη (και άρα ροπή) που αναγκάζει τον δρομέα να ακολουθήσει το στρεφόμενο πεδίο, περιστρεφόμενος με ταχύτητα ελαφρώς μικρότερη από αυτή του πεδίου (ολίσθηση).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιοι είναι οι τρεις τύποι δρομέων των κινητήρων επαγωγής;
Απάντηση:
Σύνοψη: Οι τρεις τύποι δρομέων είναι: α) Δρομέας με τύλιγμα κλωβού (βραχυκυκλωμένος) — ράβδοι αλουμινίου ή χαλκού βραχυκυκλωμένες στα άκρα με δακτυλίους, ο πιο απλός/οικονομικός τύπος. β) Τυλιγμένος δρομέας με δακτυλίους — συμμετρικά τριφασικά τυλίγματα (όπως στο στάτη), συνδεδεμένα σε αστέρα, πιο ακριβός επειδή απαιτεί δακτυλίους και ψήκτρες, αλλά επιτρέπει σύνδεση εξωτερικών αντιστάσεων εκκίνησης. γ) Δρομέας χωρίς αύλακες — ολόσωμος σίδηρος όπου επάγονται δινορρεύματα για την παραγωγή ροπής, με μεγάλη μηχανική αντοχή αλλά χαμηλότερο βαθμό απόδοσης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Πώς γίνεται η αλλαγή της φοράς περιστροφής του δρομέα;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η φορά περιστροφής ενός τριφασικού κινητήρα επαγωγής καθορίζεται από τη σειρά διαδοχής των τριών φάσεων που τροφοδοτούν το τύλιγμα του στάτη. Για να αλλάξει η φορά περιστροφής, αρκεί να εναλλαγούν δύο οποιεσδήποτε από τις τρεις φάσεις τροφοδοσίας (π.χ. να αντιστραφούν οι συνδέσεις των αγωγών L2 και L3, αφήνοντας τον L1 σταθερό) — έτσι αντιστρέφεται η φορά περιστροφής του στρεφόμενου μαγνητικού πεδίου, και άρα και του δρομέα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Πώς μπορεί να εκκινήσει ο μονοφασικός κινητήρας επαγωγής;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ένας καθαρά μονοφασικός κινητήρας επαγωγής δεν μπορεί να δημιουργήσει από μόνος του στρεφόμενο μαγνητικό πεδίο, άρα δεν εκκινεί μόνος του. Για να εκκινήσει, χρησιμοποιείται ένα βοηθητικό τύλιγμα εκκίνησης, ηλεκτρικά μετατοπισμένο (σε διαφορά φάσης) ως προς το κύριο τύλιγμα — η μετατόπιση επιτυγχάνεται με αντίσταση σε σειρά (κινητήρας με αντίσταση), με πυκνωτή σε σειρά (κινητήρας με πυκνωτή) ή με βραχυκυκλωμένες σπείρες σε τμήμα του πόλου (κινητήρας σκιασμένου πόλου). Ο συνδυασμός κύριου και βοηθητικού τυλίγματος δημιουργεί το απαραίτητο στρεφόμενο μαγνητικό πεδίο για την εκκίνηση.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιος είναι ο ρόλος του φυγοκεντρικού διακόπτη;
Απάντηση:
Σύνοψη: Ο φυγοκεντρικός διακόπτης προσαρμόζεται στον άξονα του κινητήρα και αποσυνδέει το βοηθητικό τύλιγμα εκκίνησης μόλις ο κινητήρας φτάσει το 75%-80% της ονομαστικής του ταχύτητας — από εκείνο το σημείο και μετά, ο κινητήρας συνεχίζει να λειτουργεί μόνο με το κύριο τύλιγμα (χωρίς το βοηθητικό, που θα προκαλούσε υπερθέρμανση αν παρέμενε συνδεδεμένο επ' αόριστον). Το τόξο που δημιουργεί κατά το άνοιγμα/κλείσιμο επιτρέπει τη χρήση του μόνο σε ανοικτούς (μη αεροστεγείς) κινητήρες, όχι σε ψυκτικό μέσο.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Περιγράψτε τη λειτουργία των μονοφασικών κινητήρων επαγωγής με αντίσταση.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Στον μονοφασικό κινητήρα επαγωγής με αντίσταση, μια αντίσταση συνδέεται σε σειρά με το βοηθητικό τύλιγμα εκκίνησης. Επειδή το βοηθητικό τύλιγμα (με την αντίσταση) έχει διαφορετική σύνθετη αντίσταση από το κύριο τύλιγμα, τα ρεύματα στα δύο τυλίγματα αναπτύσσουν μεταξύ τους μια διαφορά φάσης, αρκετή για να δημιουργηθεί στρεφόμενο μαγνητικό πεδίο και ροπή εκκίνησης. Μόλις ο κινητήρας φτάσει το 75%-80% της ονομαστικής του ταχύτητας, ένας φυγοκεντρικός διακόπτης τοποθετημένος στον άξονα αποσυνδέει το βοηθητικό τύλιγμα, και ο κινητήρας συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά μόνο με το κύριο τύλιγμα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Περιγράψτε τη λειτουργία των μονοφασικών κινητήρων επαγωγής με πυκνωτή.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Στον μονοφασικό κινητήρα με πυκνωτή, ένας πυκνωτής συνδέεται σε σειρά με το βοηθητικό τύλιγμα (για κινητήρες έως 1,5 kW). Λόγω του πυκνωτή, το ρεύμα στο βοηθητικό τύλιγμα προπορεύεται της τάσης δικτύου (χωρητική συμπεριφορά), ενώ στο κύριο τύλιγμα το ρεύμα μεταπορεύεται (επαγωγική συμπεριφορά) — η μεγάλη διαφορά φάσης ανάμεσα στα δύο ρεύματα δημιουργεί ισχυρό στρεφόμενο μαγνητικό πεδίο και μεγαλύτερη ροπή εκκίνησης απ' ό,τι ο κινητήρας με αντίσταση. Υπάρχουν δύο παραλλαγές: (1) ο πυκνωτής μόνο εκκίνησης, που αφαιρείται μαζί με το βοηθητικό τύλιγμα μετά την επιτάχυνση· (2) ο πυκνωτής εκκίνησης και λειτουργίας, που παραμένει συνδεδεμένος καθ' όλη τη λειτουργία, αυξάνοντας τη ροπή στο 50-70% της ονομαστικής και τον συντελεστή ισχύος περίπου στη μονάδα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Περιγράψτε τη λειτουργία των μονοφασικών κινητήρων επαγωγής με χαμηλή ροπή εκκίνησης (σκιασμένου πόλου – shaded pole).
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο κινητήρας σκιασμένου πόλου είναι μικρός κινητήρας (30-50 W) για εφαρμογές χαμηλής απαίτησης ροπής εκκίνησης (ανεμιστήρες οικιακών συσκευών, Η/Υ, φωτοτυπικά, στεγνωτήρες μαλλιών). Ο στάτης έχει έκτυπους πόλους από σιδηρομαγνητικά ελάσματα, και σε ένα τμήμα κάθε πόλου είναι τοποθετημένες 2-3 βραχυκυκλωμένες σπείρες («σκιασμένο» τμήμα). Στις σπείρες αυτές επάγεται ρεύμα από το κύριο τύλιγμα, το οποίο καθυστερεί τη μεταβολή της μαγνητικής ροής στο σκιασμένο τμήμα σε σχέση με το υπόλοιπο του πόλου — αυτή η χρονική/χωρική μετατόπιση της ροής δημιουργεί ένα ασθενές στρεφόμενο μαγνητικό πεδίο, αρκετό για μικρή ροπή εκκίνησης, χωρίς να χρειάζεται καθόλου φυγοκεντρικός διακόπτης ή πυκνωτής.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι η χρήση των ηλεκτρικών κινητήρων στις εγκαταστάσεις ψύξης και κλιματισμού;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Στις εγκαταστάσεις ψύξης και κλιματισμού, οι ηλεκτρικοί κινητήρες κινούν κυρίως τρία είδη μηχανισμών: τους συμπιεστές (συμπίεση του ψυκτικού ρευστού), τους ανεμιστήρες (κίνηση του αέρα στον συμπυκνωτή/εξατμιστή) και τις αντλίες (κίνηση νερού ή άλλων υγρών σε υδρόψυκτα συστήματα). Ορισμένοι από αυτούς λειτουργούν σε δυσμενή περιβάλλοντα — βρόμικα ή μέσα στο ίδιο το ψυκτικό υγρό (ερμητικοί/ημιερμητικοί συμπιεστές).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα περιβάλλοντα λειτουργίας των ηλεκτρικών κινητήρων στις εγκαταστάσεις ψύξης και κλιματισμού;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Στις εγκαταστάσεις ψύξης και κλιματισμού, οι ηλεκτρικοί κινητήρες μπορεί να λειτουργούν σε διαφορετικά περιβάλλοντα: κινητήρες στον ανοικτό αέρα (π.χ. ανεμιστήρες συμπυκνωτή), κινητήρες σε βρόμικα περιβάλλοντα (σκόνη, υγρασία, ρύποι) και κινητήρες μέσα στο ίδιο το ψυκτικό υγρό (ερμητικοί και ημιερμητικοί συμπιεστές, όπου ο κινητήρας είναι εντελώς ή μερικώς βυθισμένος/σε επαφή με το ψυκτικό ρευστό και το λάδι λίπανσης). Το περιβάλλον καθορίζει και τον τρόπο κατασκευής/προστασίας του κινητήρα (π.χ. αεροστεγής κατασκευή, απουσία φυγοκεντρικού διακόπτη στο ψυκτικό υγρό).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες παραμέτρους πρέπει να γνωρίζουμε πριν από την εγκατάσταση των ηλεκτρικών κινητήρων στις εγκαταστάσεις ψύξης και κλιματισμού;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Πριν την εγκατάσταση ενός ηλεκτροκινητήρα σε εγκατάσταση ψύξης-κλιματισμού, πρέπει να γνωρίζουμε: το είδος και το μέγεθος του μηχανικού φορτίου που θα κινήσει (συμπιεστής, ανεμιστήρας, αντλία), τις απαιτήσεις ροπής και ρεύματος εκκίνησης (ειδικά όταν χρειάζεται εκκίνηση με φορτίο, όπως στους συμπιεστές), τις συνθήκες περιβάλλοντος λειτουργίας (θερμοκρασία, υγρασία, επαφή με ψυκτικό υγρό — αν απαιτείται αεροστεγής/ερμητικός κινητήρας), και τις απαιτήσεις για συνεχή, σταθερή λειτουργία με καλό βαθμό απόδοσης, ώστε ο κινητήρας να επιλεγεί κατάλληλος για την εφαρμογή και να έχει μεγάλο χρόνο ζωής με τακτική συντήρηση.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα σημαντικότερα προβλήματα στην εκκίνηση των κινητήρων επαγωγής;
Απάντηση:
Σύνοψη: Τα δύο βασικά προβλήματα στην εκκίνηση κινητήρων επαγωγής είναι: η ροπή εκκίνησης (πρέπει να είναι μεγαλύτερη από τη ροπή που επιβάλλει το φορτίο στον άξονα, ώστε ο δρομέας να ξεκινήσει να περιστρέφεται — συχνά απαιτείται ροπή ίση ή και μεγαλύτερη της ονομαστικής, π.χ. σε συμπιεστές) και το ρεύμα εκκίνησης (δεν πρέπει να ξεπερνά τα όρια που θέτει το εξωτερικό δίκτυο τροφοδοσίας, γιατί μεγάλο ρεύμα εκκίνησης προκαλεί σημαντική πτώση τάσης στο δίκτυο, επηρεάζοντας φωτισμό και άλλες συσκευές συνδεδεμένες στο ίδιο δίκτυο).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Πώς αντιμετωπίζονται τα προβλήματα εκκίνησης;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα προβλήματα εκκίνησης αντιμετωπίζονται με ειδικές μεθόδους εκκίνησης που μειώνουν το ρεύμα εκκίνησης, διατηρώντας παράλληλα επαρκή ροπή: για κινητήρες με δρομέα κλωβού χρησιμοποιείται εκκίνηση με επαγωγική αντίδραση σε σειρά, με αυτομετασχηματιστή, με διακόπτη αστέρα-τρίγωνο (Υ-Δ) ή με μερικό τύλιγμα· για κινητήρες με τυλιγμένο δρομέα, συνδέεται πρόσθετη αντίσταση στο κύκλωμα του δρομέα, η οποία αφαιρείται σταδιακά καθώς ο κινητήρας φτάνει την ονομαστική ταχύτητα. Η επιλογή της μεθόδου εξαρτάται από την ισχύ του κινητήρα και την απαιτούμενη ροπή εκκίνησης της εφαρμογής.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιοι τρόποι εκκίνησης υπάρχουν για τους κινητήρες με δρομέα κλωβού;
Απάντηση:
Σύνοψη: Για κινητήρες επαγωγής με δρομέα κλωβού υπάρχουν τέσσερις βασικοί τρόποι εκκίνησης: 1) Επαγωγική αντίδραση σε σειρά με το τύλιγμα του στάτη (απλή μέθοδος, μικρή ροπή εκκίνησης). 2) Αυτομετασχηματιστής, που μειώνει την τάση τροφοδοσίας κλιμακωτά κατά την εκκίνηση (καλύτερη ροπή απ' ό,τι η επαγωγική αντίδραση). 3) Διακόπτης αστέρα-τρίγωνο (Υ-Δ): σύνδεση σε αστέρα κατά την εκκίνηση (ρεύμα/ροπή στο 1/3 της σύνδεσης τρίγωνο), σύνδεση σε τρίγωνο στην κανονική λειτουργία. 4) Μερικό τύλιγμα: το τύλιγμα του στάτη χωρίζεται σε παράλληλους κλάδους, που συνδέονται σταδιακά ο ένας μετά τον άλλο.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιοι τρόποι εκκίνησης υπάρχουν για τους κινητήρες με τυλιγμένο δρομέα;
Απάντηση:
Σύνοψη: Για κινητήρες με τυλιγμένο δρομέα (με δακτυλίους), η εκκίνηση γίνεται με σύνδεση πρόσθετης αντίστασης στο κύκλωμα του δρομέα (μέσω των δακτυλίων ολίσθησης). Αυτή η εξωτερική αντίσταση ταυτόχρονα μειώνει το ρεύμα εκκίνησης και αυξάνει τη ροπή εκκίνησης — πλεονέκτημα που δεν έχουν οι μέθοδοι εκκίνησης του δρομέα κλωβού. Καθώς ο κινητήρας επιταχύνει και πλησιάζει την ονομαστική του ταχύτητα, η πρόσθετη αντίσταση αφαιρείται σταδιακά (σε βαθμίδες), μέχρι ο δρομέας να βραχυκυκλωθεί πλήρως στην κανονική λειτουργία.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Για ποιους λόγους πρέπει να ψύχονται οι ηλεκτροκινητήρες;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Κατά τη μετατροπή ηλεκτρικής σε μηχανική ενέργεια αναπτύσσονται αναπόφευκτα απώλειες ισχύος (χαλκού, σιδήρου, μηχανικές), οι οποίες μετατρέπονται σε θερμότητα και ανεβάζουν τη θερμοκρασία της μηχανής. Αν η θερμότητα αυτή δεν απομακρύνεται (ψύξη), η θερμοκρασία μπορεί να ξεπεράσει τα όρια αντοχής της μόνωσης των τυλιγμάτων (ανάλογα με την κατηγορία μόνωσης Α/Β/F/Η), προκαλώντας φθορά ή καταστροφή της μόνωσης, μείωση του χρόνου ζωής της μηχανής και κίνδυνο βλάβης/βραχυκυκλώματος. Γι' αυτό όλες οι ηλεκτρικές μηχανές χρειάζονται κατάλληλο σύστημα ψύξης (φυσική ψύξη, αυτοανεμισμό ή υδρόψυξη, ανάλογα με το μέγεθος).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες είναι οι πιο σημαντικές απώλειες ισχύος στις ηλεκτρικές μηχανές;
Απάντηση:
Σύνοψη: Οι σημαντικότερες απώλειες ισχύος στις ηλεκτρικές μηχανές είναι τριών ειδών: α) Απώλειες χαλκού — στα τυλίγματα, τους αγωγούς, τις ψήκτρες, τους δακτυλίους ολίσθησης και τον συλλέκτη (λόγω ωμικής αντίστασης, Ρ=R·I²). β) Απώλειες σιδήρου — στα μαγνητικά υλικά που βρίσκονται μέσα σε μεταβαλλόμενα μαγνητικά πεδία, προερχόμενες από δινορρεύματα και υστέρηση, και μεταβάλλονται με τη συχνότητα της τάσης και την πυκνότητα της μαγνητικής ροής. γ) Μηχανικές απώλειες — από τριβές στα κινούμενα μέρη (τριβείς, ψήκτρες) και από αντίσταση του αέρα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες είναι οι κατηγορίες μόνωσης και ποιες είναι οι αντίστοιχες μέγιστες επιτρεπτές θερμοκρασίες;
Απάντηση:
Σύνοψη: Οι κατηγορίες μόνωσης των ηλεκτρικών μηχανών, με τη μέγιστη επιτρεπτή αύξηση θερμοκρασίας Δθ, είναι: Κατηγορία Α: Δθ < 60°C (βαμβάκι, χαρτί, συνθετικά υλικά). Κατηγορία Β: Δθ < 80°C (ρητίνες, βερνίκι). Κατηγορία F: Δθ < 105°C (μίκα, εποξίνη). Κατηγορία Η: Δθ < 125°C (αμίαντος, λάστιχο σιλικόνης, ίνες γυαλιού). Όσο «ανώτερη» η κατηγορία (Α→Β→F→Η), τόσο μεγαλύτερη είναι η αντοχή του υλικού μόνωσης στη θερμότητα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες είναι οι κατηγορίες ψύξης των ηλεκτρικών κινητήρων;
Απάντηση:
Σύνοψη: Ανάλογα με τη μέθοδο απαγωγής της θερμότητας, οι ηλεκτρικοί κινητήρες κατατάσσονται σε: α) Μηχανές με φυσική ψύξη — χωρίς ειδική διάταξη ψύξης (κατάλληλες για μικρές μηχανές, χαμηλών απωλειών). β) Μηχανές με αυτοανεμισμό — διαθέτουν ανεμιστήρα στον ίδιο άξονα με τον δρομέα, που διασκορπίζει τη θερμότητα με τον αέρα. γ) Υδρόψυκτες μηχανές — για τις μεγάλες μηχανές, όπου η ψύξη με αέρα δεν επαρκεί. δ) Αερόψυκτες μηχανές — βρίσκονται εκτός του κυκλώματος ψύξης, κατάλληλες κυρίως για κανονικές/χαμηλές θερμοκρασίες, ιδανικές για παράλληλα συστήματα συμπιεστών, με εύκολη αντικατάσταση.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες είναι οι συσκευές προστασίας των ηλεκτροκινητήρων;
Απάντηση:
Σύνοψη: Οι βασικές συσκευές προστασίας/ελέγχου των ηλεκτροκινητήρων είναι: ασφάλειες (προστασία από υπερεντάσεις γενικά), ηλεκτρονόμος/ρελέ (πηνίο+οπλισμός, ελέγχει τη σύνδεση ισχυρού κυκλώματος με ασθενές σήμα μέσω επαφών NO/NC), επαφέας (ειδικός ηλεκτρονόμος ισχύος για τη σύνδεση/αποσύνδεση του κινητήρα στο δίκτυο), ρελέ τάσης (αποσυνδέει τον πυκνωτή εκκίνησης μονοφασικού κινητήρα συμπιεστή στο 75% της ονομαστικής ταχύτητας) και ρελέ ρεύματος (για μονοφασικούς κινητήρες χαμηλής ισχύος με συχνές/παρατεταμένες υπερφορτίσεις κατά την εκκίνηση, π.χ. ψυκτικούς συμπιεστές).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Γιατί οι ηλεκτροκινητήρες που κινούν τους συμπιεστές των κλιματιστικών λειτουργούν με δύο διαφορετικές ταχύτητες;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι ηλεκτροκινητήρες συμπιεστών κλιματιστικών λειτουργούν συχνά με δύο ταχύτητες ώστε να προσαρμόζουν την ψυκτική ισχύ στο πραγματικό θερμικό φορτίο κάθε στιγμή: στην υψηλή ταχύτητα λειτουργούν μόνο τις ημέρες με ακραία θερμοκρασιακή αιχμή (πολύ ζέστη το καλοκαίρι, πολύ κρύο τον χειμώνα), ενώ τις υπόλοιπες εποχές, που το κλιματιστικό φορτίο είναι χαμηλότερο, λειτουργούν στη χαμηλή ταχύτητα. Αυτό επιτυγχάνει σημαντική εξοικονόμηση ενέργειας και καλύτερο έλεγχο της θερμοκρασίας χώρου (λιγότερες, πιο ομαλές διακυμάνσεις σε σχέση με απλή on/off λειτουργία σε μία μόνο ταχύτητα).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Με ποιους τρόπους γίνεται η λειτουργία των ηλεκτροκινητήρων των συμπιεστών με δύο ταχύτητες;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η λειτουργία με δύο (ή περισσότερες) ταχύτητες επιτυγχάνεται με δύο βασικούς τρόπους: α) Κινητήρας με δύο τυλίγματα/αλλαγή αριθμού πόλων — αλλάζοντας τον αριθμό των μαγνητικών πόλων του στάτη (με ειδική συνδεσμολογία των τυλιγμάτων) αλλάζει και η σύγχρονη ταχύτητα περιστροφής του μαγνητικού πεδίου, άρα και η ταχύτητα του κινητήρα, σε διακριτές βαθμίδες. β) Ηλεκτρονικός έλεγχος ταχύτητας (inverter/μεταβλητή συχνότητα) — μια ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου μεταβάλλει συνεχώς τη συχνότητα (και την τάση) τροφοδοσίας του κινητήρα, επιτρέποντας ομαλή, συνεχή ρύθμιση της ταχύτητας ανάλογα με το φορτίο, αντί για διακριτές βαθμίδες.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σε ποιες εγκαταστάσεις κλιματιστικών χρησιμοποιούνται μονοφασικοί κινητήρες και σε ποιες τριφασικοί;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι μονοφασικοί κινητήρες χρησιμοποιούνται κυρίως σε οικιακές και μικρές εμπορικές εγκαταστάσεις κλιματισμού (κλιματιστικά παραθύρου/διαιρούμενου τύπου μικρής ισχύος, μικρές ψυκτικές συσκευές), όπου η τροφοδοσία διατίθεται συνήθως μόνο μονοφασική και η απαιτούμενη ισχύς είναι σχετικά μικρή (μέχρι λίγα kW). Οι τριφασικοί κινητήρες χρησιμοποιούνται σε βιομηχανικές και μεγάλες εμπορικές εγκαταστάσεις (μεγάλα κεντρικά κλιματιστικά συστήματα, ψυκτικοί θάλαμοι, μεγάλοι συμπιεστές), όπου απαιτείται μεγαλύτερη ισχύς, ομαλότερη λειτουργία (χωρίς την ανάγκη βοηθητικού τυλίγματος εκκίνησης) και όπου υπάρχει διαθέσιμη τριφασική παροχή δικτύου.
Κριτήρια αξιολόγησης: