Ανοιχτές ερωτήσεις κατανόησης για την πλήρωση εγκαταστάσεων ανοιχτού και κλειστού τύπου, τον δοκιμαστικό έλεγχο διαρροών δικτύων υπό πίεση και τη δοκιμαστική λειτουργία της εγκατάστασης στα διάφορα συστήματα κεντρικής θέρμανσης, καθώς και τον ρόλο των καρτελών χαρακτηριστικών λειτουργίας.
Ερώτηση: Γιατί δεν χρησιμοποιούμε την πίεση του δικτύου νερού της πόλης, για τον έλεγχο διαρροών των δικτύων της εγκατάστασης μιας κεντρικής θέρμανσης;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Δεν χρησιμοποιούμε την πίεση του δικτύου πόλης για τον έλεγχο διαρροών γιατί ο δοκιμαστικός έλεγχος στεγανότητας απαιτεί μια συγκεκριμένη, ελεγχόμενη και σταθερή πίεση δοκιμής (π.χ. 10 ατμόσφαιρες/bar), η οποία πρέπει να διατηρείται αμετάβλητη επί αρκετές ώρες (π.χ. 8 ώρες), ώστε να είναι αξιόπιστος ο έλεγχος στεγανότητας του δικτύου. Η πίεση του δικτύου πόλης είναι μεταβλητή και δεν μπορεί να ρυθμιστεί με ακρίβεια στην επιθυμητή τιμή δοκιμής. Επιπλέον, η πίεση του νερού της πόλης μπορεί να φτάσει τις 8 ατμόσφαιρες, τιμή που ορισμένα εξαρτήματα και συσκευές της εγκατάστασης (π.χ. ορισμένοι τύποι θερμαντικών σωμάτων) δεν αντέχουν χωρίς έλεγχο. Γι' αυτό, για τον έλεγχο διαρροών χρησιμοποιείται ειδική υδραυλική συσκευή (πρέσα), που συνδέεται στο δίκτυο και ανεβάζει σταδιακά, με ελεγχόμενο τρόπο, την πίεση μέχρι την καθορισμένη τιμή δοκιμής (π.χ. 10 bar), οπότε κλείνει η βάνα του δικτύου πόλης και η εγκατάσταση παραμένει υπό αυτή τη σταθερή πίεση για τον απαιτούμενο χρόνο ελέγχου.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Γιατί επιβάλλεται η εξαέρωση των θερμαντικών σωμάτων;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η εξαέρωση επιβάλλεται γιατί κατά την πλήρωση της εγκατάστασης με νερό, μέσα στους σωλήνες και τα θερμαντικά σώματα παγιδεύεται αέρας. Αν ο αέρας αυτός δεν απομακρυνθεί, σχηματίζει «τσέπες αέρα» μέσα στα θερμαντικά σώματα και τα δίκτυα, οι οποίες εμποδίζουν την ομαλή κυκλοφορία του νερού και μειώνουν ή αναιρούν την απόδοση των θερμαντικών σωμάτων, τα οποία μένουν εν μέρει ή ολικά κρύα, παρότι κυκλοφορεί ζεστό νερό στο δίκτυο. Γι' αυτό, τόσο στην πλήρωση ανοιχτού όσο και κλειστού τύπου εγκατάστασης, γίνεται σταδιακή εξαέρωση από τα χαμηλότερα προς τα υψηλότερα θερμαντικά σώματα, μέχρι να τρέξει νερό (χωρίς αέρα) από τα εξαεριστικά τους, ώστε να εξασφαλιστεί η σωστή και ομοιόμορφη λειτουργία της εγκατάστασης· η ίδια διαδικασία επαναλαμβάνεται και κατά τη δοκιμαστική λειτουργία της εγκατάστασης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι ελέγχουμε κατά τη συμπίεση νερού του δικτύου μιας εγκατάστασης;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Κατά τη συμπίεση (πρεσάρισμα) νερού του δικτύου μιας εγκατάστασης ελέγχουμε: τις στηρίξεις των σωλήνων και θερμαντικών σωμάτων, ώστε να αντέχουν στην αυξημένη πίεση χωρίς μετατοπίσεις ή βλάβες· την ένδειξη του μανομέτρου της συσκευής συμπίεσης, ώστε η πίεση να ανέβει στην προβλεπόμενη τιμή δοκιμής (π.χ. 10 ατμόσφαιρες/bar)· τη στεγανότητα όλου του δικτύου για τυχόν διαρροές, καθ' όλη τη διάρκεια παραμονής του υπό πίεση (π.χ. επί 8 ώρες)· και, μετά το πέρας αυτού του χρόνου, αν η πίεση παραμένει σταθερή στην τιμή δοκιμής ή έχει πέσει — πτώση πίεσης σημαίνει ύπαρξη διαρροής στο δίκτυο, οπότε εντοπίζεται και επισκευάζεται η βλάβη πριν συνεχιστεί η διαδικασία.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Για να ελέγξετε την ποιότητα καύσης και την αυτονομία του συστήματος μιας κεντρικής θέρμανσης, ποιες ενέργειες ακολουθείτε;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Για τον έλεγχο της ποιότητας καύσης, θέτουμε σε λειτουργία τον καυστήρα και, μετά από περίπου μισή ώρα λειτουργίας, σε συνεργασία με τον τεχνίτη-συντηρητή κεντρικών θερμάνσεων, κάνουμε μετρήσεις σχετικά με την απόδοση της καύσης, ενώ παράλληλα παρακολουθούμε τον χρόνο που χρειάζεται η καύση για να σταθεροποιηθεί. Για τον έλεγχο της αυτονομίας του συστήματος (στο μονοσωλήνιο ή στο ενδοδαπέδιο σύστημα, όπου εφαρμόζεται η αυτονομία), ελέγχουμε, σε συνεργασία με τον τεχνίτη-συντηρητή κεντρικής θέρμανσης, τη σωστή λειτουργία των θερμοστατών χώρου, των ηλεκτροβανών αυτονομίας και του κεντρικού δέκτη εντολών, ώστε να επιβεβαιώσουμε ότι κάθε χώρος ή διαμέρισμα θερμαίνεται ανεξάρτητα, σύμφωνα με τις επιλεγμένες ρυθμίσεις του.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρετε τις διαφορετικές ενέργειες που γίνονται στο μονοσωλήνιο σύστημα και το ενδοδαπέδιο σύστημα, αντίστοιχα, κατά τη δοκιμαστική τους λειτουργία.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Στο μονοσωλήνιο σύστημα, κατά τη δοκιμαστική λειτουργία, ο τεχνίτης συμβουλεύεται τη μελέτη για να εντοπίσει τα κυκλώματα που απαιτούν στραγγαλισμούς, ρυθμίζει τις ρυθμιστικές βαλβίδες ώστε να γίνουν αυτοί οι στραγγαλισμοί, ελέγχει με θερμόμετρα χώρου και επαφής τις θερμοκρασίες χώρων και σωμάτων, τις συγκρίνει με τις προδιαγραφές της μελέτης, προβαίνει σε τυχόν διορθωτικές ρυθμίσεις της παροχής νερού των κυκλωμάτων μέσω των ρυθμιστικών βαλβίδων, και τέλος ελέγχει, σε συνεργασία με τον τεχνίτη-συντηρητή, το σύστημα αυτονομίας. Στο ενδοδαπέδιο σύστημα, αντίθετα, ο τεχνίτης συμβουλεύεται τη μελέτη για τη θερμοκρασία λειτουργίας του νερού, ρυθμίζει τη βάνα αναμίξεως σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή, τοποθετεί θερμόμετρο επαφής στους σωλήνες προσαγωγής των θερμοκυκλωμάτων (ή ελέγχει τα θερμόμετρα των συλλεκτών), επιβεβαιώνει ότι η θερμοκρασία προσαγωγής δεν ξεπερνά την προκαθορισμένη από τη μελέτη, θερμομετρά το ίδιο το δάπεδο, συμβουλεύεται τη μελέτη για τους απαιτούμενους στραγγαλισμούς των θερμοκυκλωμάτων, τους πραγματοποιεί και επανελέγχει τις θερμοκρασίες, και τέλος ελέγχει την αυτονομία του συστήματος. Η βασική διαφορά είναι ότι στο μονοσωλήνιο ελέγχονται οι θερμοκρασίες χώρων/θερμαντικών σωμάτων μέσω στραγγαλισμών στις ρυθμιστικές βαλβίδες, ενώ στο ενδοδαπέδιο ελέγχεται η θερμοκρασία προσαγωγής/δαπέδου μέσω βάνας αναμίξεως και στραγγαλισμών θερμοκυκλωμάτων, ώστε να μην ξεπερνιέται το ανώτατο επιτρεπτό όριο θερμοκρασίας του δαπέδου.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σε τι χρειάζονται οι καρτέλες με τα χαρακτηριστικά της εγκατάστασης μιας κεντρικής θέρμανσης;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι καρτέλες χρησιμεύουν για την καταγραφή και τεκμηρίωση των βασικών χαρακτηριστικών και ρυθμίσεων λειτουργίας της εγκατάστασης (π.χ. πίεση λειτουργίας, θερμοκρασία νερού, ρυθμίσεις θερμοστατών, θερμοκρασία καυσαερίων, ένδειξη μανομέτρου πριν από τη λειτουργία κ.λπ.), όπως αυτές προκύπτουν από τους δοκιμαστικούς ελέγχους πλήρωσης και λειτουργίας. Τοποθετούνται σε πλαστική θήκη και αναρτώνται σε εμφανές σημείο της εγκατάστασης (π.χ. στο λεβητοστάσιο), ώστε να είναι άμεσα διαθέσιμες σε κάθε μελλοντικό έλεγχο, συντήρηση ή επισκευή. Χρησιμεύουν δηλαδή ως σημείο αναφοράς για τον τεχνικό που θα επέμβει στην εγκατάσταση οποτεδήποτε στο μέλλον, καθώς και ως μέσο σύγκρισης της τρέχουσας με την αρχική (κανονική) λειτουργία της εγκατάστασης, διευκολύνοντας τη διάγνωση τυχόν προβλημάτων.
Κριτήρια αξιολόγησης: