Πλήρεις λύσεις των 4 ερωτήσεων του κεφαλαίου 4.6 — οι τέσσερις σύνδεσμοι τριών διευθύνσεων (με καβίλιες, με μόρσα, με λοξά μέτωπα και ο σταυρωτός), ποιοι από αυτούς έχουν πανομοιότυπη όψη όταν είναι μονταρισμένοι και γιατί, τα σημεία προσοχής στην κατασκευή του συνδέσμου με λοξά μέτωπα (ίδια τετράγωνη διατομή, ακριβής φαλτσογωνιά 45°, γκινισιές εντός των ορίων της επιφάνειας, μοντάρισμα σε συσκευή) και οι εφαρμογές καθενός σε επιπλοποιία και ξυλουργική. Όλες απαντώνται απευθείας από το κείμενο των §4.6 έως §4.6.5.
Ερώτηση: Ποιους συνδέσμους τριών διευθύνσεων γνωρίζετε;
Απάντηση:
Η απάντηση δίνεται συγκεντρωτικά στην Ανακεφαλαίωση (§4.6.5, σελ. 131): «Πιο συνηθισμένοι στην κατηγορία αυτή είναι οι σύνδεσμοι τριών διευθύνσεων με καβίλιες, μόρσα, λοξά μέτωπα και ο σταυρωτός σύνδεσμος τριών διευθύνσεων.»
Οι τέσσερις σύνδεσμοι, με τα βασικά τους στοιχεία:
1. ΜΕ ΚΑΒΙΛΙΕΣ (§4.6.1, σελ. 124-125)
Είναι ο ίδιος με τον γωνιακό σύνδεσμο με καβίλιες σε κάθετη
επιφάνεια, εφαρμοσμένος ταυτόχρονα σε ΔΥΟ ΔΙΠΛΑΝΕΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΕΣ
του ίδιου (συνήθως όρθιου) στοιχείου.
2. ΜΕ ΜΟΡΣΑ (§4.6.2, σελ. 125-126)
Ταυτόχρονη εφαρμογή του γωνιακού συνδέσμου με μόρσο σε δυο
διπλανές επιφάνειες ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΜΠΟΙ.
3. ΜΕ ΛΟΞΑ ΜΕΤΩΠΑ (§4.6.3, σελ. 127-128)
Εξέλιξη του συνδέσμου κιβωτίου με φαλτσογωνιά και καβίλιες·
τα τρία στοιχεία είναι ΟΛΑ ΙΔΙΑ στο άκρο τους και από κάθε εμφανή
πλευρά φαίνεται σαν ΦΑΛΤΣΟΓΩΝΙΑ 45°. Συγκόλληση με φρεζοκαβίλιες.
4. ΣΤΑΥΡΩΤΟΣ (§4.6.4, σελ. 128-130)
Κατά το ήμισυ ίδιος με τον σύνδεσμο διασταυρούμενων ξύλων:
μισοχάραγμα στα δυο ξύλα (στο ένα από τη μέση και πάνω, στο άλλο
το αντίθετο) και δυο ΚΑΘΕΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ χαράγματα στην κολόνα.
Η κατανομή τους ανά πεδίο — το κλείσιμο της Ανακεφαλαίωσης: «Ο τελευταίος [ο σταυρωτός] χρησιμοποιείται κυρίως στην ξυλουργική, ενώ οι άλλοι σε έπιπλα.»
Το κοινό τους χαρακτηριστικό (§4.6, σελ. 124): και οι τέσσερις προκύπτουν από την αρχή ότι «στις επιμέρους αυτές συνδέσεις χρησιμοποιούμε κάποιους από τους συνδέσμους που έχουμε ήδη γνωρίσει, δηλ. με μόρσα, καβίλιες, μισοχάραξη κ.τ.λ.» — δεν είναι νέες τεχνικές, αλλά ταυτόχρονη εφαρμογή γνωστών συνδέσμων σε δύο διπλανές επιφάνειες ενός κεντρικού άξονα.
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι σύνδεσμοι τριών διευθύνσεων που παρουσιάζει το κεφάλαιο είναι τέσσερις: (1) με καβίλιες, (2) με μόρσα, (3) με λοξά μέτωπα και (4) ο σταυρωτός. Ο σταυρωτός χρησιμοποιείται κυρίως στην ξυλουργική, ενώ οι άλλοι τρεις σε έπιπλα. Και οι τέσσερις προκύπτουν από την ταυτόχρονη εφαρμογή ήδη γνωστών συνδέσμων — με μόρσα, καβίλιες ή μισοχάραξη — σε δύο διπλανές επιφάνειες ενός κεντρικού άξονα, που συνήθως είναι το όρθιο ξύλο.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιοι σύνδεσμοι τριών διευθύνσεων δεν ξεχωρίζουν μεταξύ τους όταν είναι μονταρισμένοι;
Απάντηση:
Η απάντηση: ο σύνδεσμος ΜΕ ΚΑΒΙΛΙΕΣ και ο σύνδεσμος ΜΕ ΜΟΡΣΑ (όταν τα μόρσα είναι κρυφά).
Γιατί δεν ξεχωρίζουν: και οι δύο έχουν ολόκληρη τη διαμόρφωσή τους κρυμμένη μέσα στο ξύλο. Από έξω, και στις δύο περιπτώσεις, βλέπουμε την τραβέρσα να ακουμπά με ίσιο μέτωπο πάνω στο μπόι — τίποτα δεν προδίδει αν μέσα υπάρχουν καβίλιες ή μόρσο.
Η ΟΨΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ, ΜΟΝΤΑΡΙΣΜΕΝΩΝ:
┌──────┐
│ │
═════╡ │ ← ίσια, ενιαία γραμμή επαφής
│ │ (καμία ένδειξη του τι υπάρχει μέσα)
└──────┘
ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΜΕΣΑ:
με καβίλιες με μόρσα
┌──────┐ ┌──────┐
═══○═╡ │ ═════╡███ │
═══○═╡ │ │ │
└──────┘ └──────┘
Η τεκμηρίωση από το κείμενο: (α) Με καβίλιες (σελ. 124): «Ο σύνδεσμος στην ουσία είναι ο ίδιος με τον γωνιακό σύνδεσμο με καβίλιες σε κάθετη επιφάνεια (όχι φαλτσογωνιά)» — δηλαδή ίσια μέτωπα, με τις καβίλιες εξ ολοκλήρου μέσα στο ξύλο. (β) Με μόρσα (σελ. 125): «πρόκειται για ταυτόχρονη εφαρμογή του γωνιακού συνδέσμου με μόρσο» — και το μόρσο, όταν δεν είναι διαμπερές, μένει κρυμμένο μέσα στη μορσότρυπα. Και στις δύο περιπτώσεις η κατασκευή γίνεται σε κάθετες, ίσιες επιφάνειες, οπότε η τελική όψη είναι πανομοιότυπη.
Γιατί οι άλλοι δύο ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ αμέσως: (γ) Με λοξά μέτωπα (σελ. 127): «Από κάθε εμφανή πλευρά φαίνεται σαν φαλτσογωνιά 45°.» Οι διαγώνιες γραμμές των 45° είναι ορατές σε κάθε όψη και δεν μπορούν να συγχυστούν με τίποτα άλλο. (δ) Σταυρωτός (σελ. 128): τα δύο διασταυρούμενα ξύλα με το μισοχάραγμα φαίνονται εξ ολοκλήρου — «αισθητικά πολύ ικανοποιητική» σύνδεση, ακριβώς επειδή η διασταύρωση είναι εμφανής και «φωλιάζει» στην κολόνα.
⚠️ Η πρακτική σημασία της ερώτησης: αφού η εξωτερική όψη είναι ίδια, η επιλογή ανάμεσα σε καβίλιες και μόρσα δεν γίνεται με αισθητικά κριτήρια — γίνεται αποκλειστικά με βάση την αντοχή. Και εκεί η διαφορά είναι μεγάλη: ο σύνδεσμος με καβίλιες «δεν αντέχει σε μεγάλα φορτία» (σελ. 124), ενώ ο σύνδεσμος με μόρσα δίνει «σταθερή κατασκευή, μεγάλη επιφάνεια συγκόλλησης, αντέχει σε φορτίσεις» (σελ. 126).
Σύνοψη: (ενδεικτική) Δεν ξεχωρίζουν μεταξύ τους ο σύνδεσμος τριών διευθύνσεων με καβίλιες και ο σύνδεσμος με μόρσα, γιατί και οι δύο κατασκευάζονται σε κάθετες, ίσιες επιφάνειες και έχουν ολόκληρη τη διαμόρφωσή τους κρυμμένη μέσα στο ξύλο — από έξω φαίνεται μόνο η τραβέρσα να ακουμπά με ίσιο μέτωπο στο μπόι. Αντίθετα, ο σύνδεσμος με λοξά μέτωπα ξεχωρίζει αμέσως, γιατί από κάθε εμφανή πλευρά φαίνεται σαν φαλτσογωνιά 45°, και ο σταυρωτός επίσης, γιατί η διασταύρωση των δύο ξύλων με το μισοχάραγμα είναι ολοφάνερη. Επειδή λοιπόν οι δύο πρώτοι έχουν ίδια όψη, η επιλογή ανάμεσά τους γίνεται με κριτήριο την αντοχή και όχι την αισθητική.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι προσέχουμε ιδιαίτερα στην κατασκευή συνδέσμου τριών διευθύνσεων με λοξά μέτωπα;
Απάντηση:
Το γενικό πλαίσιο (§4.6.3, σελ. 127): «Η κατασκευή και η συγκόλλησή του με εργαλεία χειρός είναι πολύ δύσκολη», και (σελ. 128) «Η κατασκευή του συγκεκριμένου συνδέσμου με εργαλεία χειρός είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Με μηχανήματα πραγματοποιείται στον φαλτσόδισκο και στον επιτραπέζιο δίσκο.»
Α. ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΙΔΙΑ. «Αφού ετοιμάσουμε τα στοιχεία που θα συνδεθούν, ώστε να είναι ορθογωνισμένα με τετράγωνη διατομή, την ίδια σε όλα τα στοιχεία…» Και στην περιγραφή: «Τα τρία στοιχεία που ενώνονται είναι όλα ίδια στο άκρο τους.» Αν η διατομή διαφέρει έστω και λίγο, οι φαλτσογωνιές των 45° δεν θα συναντηθούν και ο σύνδεσμος θα εμφανίσει χάσματα σε εμφανή σημεία — που είναι ακριβώς το αντίθετο από τον λόγο για τον οποίο επιλέγουμε αυτόν τον σύνδεσμο.
Β. Η ΦΑΛΤΣΟΓΩΝΙΑ 45° ΣΕ ΔΥΟ ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΕΣ. «Κόβουμε κάθε στοιχείο σε φαλτσογωνιά 45° σε δυο διαδοχικές επιφάνειες.» Η ακρίβεια της γωνίας είναι κρίσιμη, γιατί από κάθε εμφανή πλευρά «φαίνεται σαν φαλτσογωνιά 45°» — κάθε απόκλιση είναι ορατή.
Γ. ⚠️ ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΡΟΣΟΧΗΣ — ΟΙ ΓΚΙΝΙΣΙΕΣ. Εδώ το βιβλίο χρησιμοποιεί ρητά τη λέξη «προσοχή»:
«Χαράζουμε σε κάθε λοξή επιφάνεια μια γκινισιά παράλληλη με την προσκείμενη ίσια επιφάνεια, σε πάχος και μήκος ανάλογο της φρεζοκαβίλιας που θα χρησιμοποιήσουμε. Χρειάζεται προσοχή στο χάραγμα, ώστε οι γκινισιές να μην ξεπεράσουν τα όρια της επιφάνειας.»
ΛΟΞΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ 45° ╱─────────────────╱ ╱ ┌─────────┐ ╱ ← η γκινισιά ΜΕΣΑ στα όρια ╱ │/////////│ ╱ της λοξής επιφάνειας ╱ └─────────┘ ╱ ├─────────┤ πάχος και μήκος = ανάλογα της φρεζοκαβίλιας
⚠️ ΑΝ Η ΓΚΙΝΙΣΙΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ: βγαίνει στην εμφανή επιφάνεια → ορατή χαρακιά στο τελικό έπιπλο
Σε έναν σύνδεσμο που επιλέγεται για την **υψηλή αισθητική του αξία** και εφαρμόζεται σε **εμφανείς σκελετούς**, μια γκινισιά που ξέφυγε καταστρέφει το αποτέλεσμα.
Δ. ΤΟ ΜΟΝΤΑΡΙΣΜΑ. «Πραγματοποιούμε ξηρό μοντάρισμα, βάζουμε κόλλα και μοντάρουμε σε συσκευή μονταρίσματος.» Οι τρεις λοξές επιφάνειες δεν συγκρατούνται μεταξύ τους μηχανικά — η συγκράτηση βασίζεται αποκλειστικά στην κόλλα και τις φρεζοκαβίλιες — οπότε χρειάζεται ειδική συσκευή για να πιεστούν σωστά και ταυτόχρονα και οι τρεις διευθύνσεις.
⚠️ Και ο περιορισμός που πρέπει να γνωρίζουμε εκ των προτέρων: ο σύνδεσμος «έχει υψηλή αισθητική αξία αλλά μέτρια αντοχή σε σύγκριση με τον προηγούμενο» (τον σύνδεσμο με μόρσα). Δεν τον επιλέγουμε εκεί όπου αναμένονται μεγάλα φορτία.
Σύνοψη: (ενδεικτική) Προσέχουμε τέσσερα σημεία. Πρώτον, τα τρία στοιχεία πρέπει να είναι ορθογωνισμένα με τετράγωνη διατομή, την ίδια σε όλα, γιατί είναι όλα ίδια στο άκρο τους και κάθε διαφορά φαίνεται. Δεύτερον, η φαλτσογωνιά των 45° πρέπει να κοπεί με ακρίβεια σε δυο διαδοχικές επιφάνειες κάθε στοιχείου. Τρίτον — και είναι το σημείο όπου το ίδιο το βιβλίο λέει «χρειάζεται προσοχή» — χαράζουμε σε κάθε λοξή επιφάνεια γκινισιά παράλληλη με την προσκείμενη ίσια επιφάνεια, σε πάχος και μήκος ανάλογο της φρεζοκαβίλιας, ώστε οι γκινισιές να μην ξεπεράσουν τα όρια της επιφάνειας. Τέταρτον, μετά το ξηρό μοντάρισμα η συναρμογή γίνεται σε συσκευή μονταρίσματος, αφού η συγκράτηση βασίζεται μόνο στην κόλλα και τις φρεζοκαβίλιες. Γενικά, η κατασκευή με εργαλεία χειρός είναι ιδιαίτερα δύσκολη και πρακτικά απαιτεί φαλτσόδισκο και επιτραπέζιο δίσκο.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σε τι εφαρμογές χρησιμοποιείται κάθε ένας από τους γνωστούς συνδέσμους τριών διευθύνσεων;
Απάντηση:
Η γενική διάκριση (Ανακεφαλαίωση, σελ. 131): ο σταυρωτός «χρησιμοποιείται κυρίως στην ξυλουργική, ενώ οι άλλοι σε έπιπλα».
① ΜΕ ΚΑΒΙΛΙΕΣ (§4.6.1, σελ. 124): «Στην επιπλοποιία, σε σκελετούς ελαφρών επίπλων, όπως κομοδίνα, τραπεζάκια κ.τ.λ.» Γιατί εκεί: είναι «πολύ εύκολη και γρήγορη κατασκευή», αλλά «δεν αντέχει σε μεγάλα φορτία» — άρα ταιριάζει ακριβώς σε ελαφρά έπιπλα, όπου η ταχύτητα κατασκευής μετράει περισσότερο από την αντοχή.
② ΜΕ ΜΟΡΣΑ (§4.6.2, σελ. 125) — ο πιο ευρύς σε εφαρμογές:
ΣΤΗΝ ΕΠΙΠΛΟΠΟΙΙΑ «Χρησιμοποιείται ΠΟΛΥ για την κατασκευή σκελετών
επίπλων, όπως ΚΑΡΕΚΛΕΣ, ΤΡΑΠΕΖΙΑ, ΓΡΑΦΕΙΑ,
ΜΠΟΥΦΕΔΕΣ κ.ά.»
ΣΤΗΝ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΗ «Στη σύνδεση ΚΟΥΠΑΣΤΩΝ – ΚΟΛΟΝΩΝ σε ΞΥΛΙΝΑ ΚΑΓΚΕΛΑ,
για κατασκευή σκελετού σε ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΑ ΚΙΒΩΤΙΑ κ.ά.»
Γιατί εκεί: «σταθερή κατασκευή, μεγάλη επιφάνεια συγκόλλησης, αντέχει σε φορτίσεις» — άρα παντού όπου το έπιπλο καταπονείται (μια καρέκλα δέχεται συνεχείς και μεταβαλλόμενες δυνάμεις). Το βιβλίο δίνει και εικονογραφημένο παράδειγμα: ποδαρικό μικρού τραπεζιού (Εικ. 4.56., 4.57.).
③ ΜΕ ΛΟΞΑ ΜΕΤΩΠΑ (§4.6.3, σελ. 127): «Κατ' εξοχήν σύνδεσμος της επιπλοποιίας. Εφαρμόζεται σε εμφανείς σκελετούς κιβωτιόσχημων κατασκευών (τραπέζια, μπουφέδες κ.τ.λ.)» Γιατί εκεί: η λέξη-κλειδί είναι «εμφανείς». Επιλέγεται όταν ο σκελετός φαίνεται και η όψη μετράει, γιατί «έχει υψηλή αισθητική αξία» — με το τίμημα της μέτριας αντοχής και της πολύ δύσκολης κατασκευής.
④ ΣΤΑΥΡΩΤΟΣ (§4.6.4, σελ. 128): «Κατ' εξοχήν σύνδεσμος της ξυλουργικής. Χρησιμοποιείται σε ξύλινα σπίτια, σε πέργολες και υπόστεγα. Εφαρμόζεται στην κορυφή κολόνας που φέρει το βάρος από διασταυρούμενα ξύλα.» Γιατί εκεί: πρόκειται για φέρουσα σύνδεση σε δομικές, υπαίθριες κατασκευές. Η σύνδεση είναι «πολύ σταθερή» και — κρίσιμο για υπαίθρια χρήση — δεν χρησιμοποιείται κόλλα, οπότε η συγκράτηση είναι καθαρά μηχανική και δεν εξαρτάται από συγκολλητικό που θα υποβαθμιζόταν από την υγρασία και τις καιρικές συνθήκες.
Συγκεντρωτικά:
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΕΔΙΟ ΤΥΠΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
──────────────────────────────────────────────────────────────────
καβίλιες επιπλοποιία κομοδίνα, τραπεζάκια
(σκελετοί ΕΛΑΦΡΩΝ επίπλων)
μόρσα επιπλοποιία καρέκλες, τραπέζια, γραφεία,
+ ξυλουργική μπουφέδες· κουπαστές-κολόνες
σε ξύλινα κάγκελα, ενισχυμένα
κιβώτια
λοξά μέτωπα επιπλοποιία ΕΜΦΑΝΕΙΣ σκελετοί κιβωτιόσχημων
κατασκευών: τραπέζια, μπουφέδες
σταυρωτός ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΗ ξύλινα σπίτια, πέργολες,
υπόστεγα — στην κορυφή κολόνας
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο σύνδεσμος με καβίλιες χρησιμοποιείται στην επιπλοποιία, σε σκελετούς ελαφρών επίπλων όπως κομοδίνα και τραπεζάκια, γιατί είναι εύκολος και γρήγορος αλλά δεν αντέχει μεγάλα φορτία. Ο σύνδεσμος με μόρσα χρησιμοποιείται πολύ στην επιπλοποιία για σκελετούς καρεκλών, τραπεζιών, γραφείων και μπουφέδων, και στην ξυλουργική για τη σύνδεση κουπαστών με κολόνες σε ξύλινα κάγκελα και για σκελετούς ενισχυμένων κιβωτίων, επειδή αντέχει σε φορτίσεις. Ο σύνδεσμος με λοξά μέτωπα είναι κατ' εξοχήν σύνδεσμος της επιπλοποιίας και εφαρμόζεται σε εμφανείς σκελετούς κιβωτιόσχημων κατασκευών, όπως τραπέζια και μπουφέδες, χάρη στην υψηλή αισθητική του αξία. Ο σταυρωτός είναι κατ' εξοχήν σύνδεσμος της ξυλουργικής και χρησιμοποιείται σε ξύλινα σπίτια, πέργολες και υπόστεγα, στην κορυφή κολόνας που φέρει το βάρος από διασταυρούμενα ξύλα.
Κριτήρια αξιολόγησης: