Λύσεις στις 13 ερωτήσεις του κεφαλαίου 10: ο νόμος του Τζάουλ (Q=I²Rt) και η αρχή λειτουργίας των ηλεκτροσυγκολλήσεων αντίστασης, τα τρία είδη τους (κατά σημεία, ραφής, κατά άκρα) με τα πεδία εφαρμογής, τα υλικά και την ψύξη των ηλεκτροδίων, τα στοιχεία ρύθμισης πριν από μια συγκόλληση κατά σημεία ή κατά άκρα, καθώς και οι άλλες μέθοδοι συγκόλλησης του κεφαλαίου (καμινοσυγκόλληση, δέσμη ηλεκτρονίων, ακτίνες laser, υπέρηχοι) με τα πλεονεκτήματά τους· περιλαμβάνονται τρεις ερωτήσεις κρίσεως που εφαρμόζουν τη θεωρία σε σενάρια αντικατάστασης μηχανής, επιλογής μεθόδου για περιορισμένη θέρμανση και επιπτώσεων πτώσης τάσης στη συγκόλληση με δέσμη ηλεκτρονίων.
Ερώτηση: Από ποιους παράγοντες εξαρτάται το ποσό θερμότητας, που αποδίδεται σε αντίσταση ηλεκτρικού κυκλώματος, όταν εφαρμοστεί στα άκρα της ηλεκτρική τάση;
Απάντηση:
Σύνοψη: Σύμφωνα με το νόμο του Τζάουλ (Q = I²·R·t), το ποσό της θερμότητας που αποδίδεται σε μια ηλεκτρική αντίσταση εξαρτάται από τρεις παράγοντες: την ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος (I) που τη διαρρέει, στο τετράγωνο (I²)· την τιμή της ηλεκτρικής αντίστασης (R)· και το χρόνο (t) που το ρεύμα διαρρέει την αντίσταση. Στις ηλεκτροσυγκολλήσεις αντίστασης, τα ίδια τα προς συγκόλληση τεμάχια αποτελούν αυτή την αντίσταση, γι' αυτό θερμαίνονται όταν διαρρέονται από ρεύμα μεγάλης έντασης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είδη συγκολλήσεων αντίστασης γνωρίζετε και ποιο είδος χρησιμοποιείται περισσότερο στα αμαξώματα;
Απάντηση:
Σύνοψη: Οι ηλεκτροσυγκολλήσεις αντίστασης διακρίνονται σε τρία είδη: κατά σημεία, ραφής (συνεχής συγκόλληση) και κατά άκρα (κατά μέτωπο). Στα αμαξώματα αυτοκινήτων το είδος που χρησιμοποιείται περισσότερο είναι η ηλεκτροσυγκόλληση κατά σημεία (με ηλεκτροπόντες): στην παραγωγή γίνεται με αυτόματες, προγραμματιζόμενες, ρομποτικές μηχανές, γιατί οι συνδέσεις είναι γρήγορες, καλύτερης ποιότητας και πιο οικονομικές, ενώ στα συνεργεία επισκευής αμαξωμάτων (φανοποιίας) χρησιμοποιούνται μικρές φορητές (χειροκίνητες/ποδοκίνητες) ηλεκτροπόντες.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Εξηγήστε τη διαδικασία συγκόλλησης με ηλεκτροπόντα.
Απάντηση:
Σύνοψη: Στη συγκόλληση με ηλεκτροπόντα, τα προς συγκόλληση τεμάχια τοποθετούνται το ένα πάνω στο άλλο, σε επικάλυψη, πάνω στο κάτω (σταθερό) ηλεκτρόδιο. Στη συνέχεια κατεβάζουμε το πάνω ηλεκτρόδιο (π.χ. με τη βοήθεια ποδομοχλού), ώστε τα δύο ηλεκτρόδια να πιέζουν τα τεμάχια με την απαιτούμενη δύναμη. Με τα τεμάχια πιεσμένα, διοχετεύεται στα σημεία συγκόλλησης ρεύμα μεγάλης έντασης· η παραγόμενη θερμότητα είναι ανάλογη του τετραγώνου της έντασης (I²), της αντίστασης και του χρόνου επαφής των ηλεκτροδίων με τα τεμάχια, και θερμαίνει τα ελάσματα μέχρι τη θερμοκρασία σύντηξής τους. Με τη σύντηξη και την ταυτόχρονη πίεση, τα τεμάχια συγκολλώνται αυτογενώς, χωρίς προσθήκη υλικού κόλλησης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Πώς αντιμετωπίζεται η ανάπτυξη υψηλών θερμοκρασιών στα ηλεκτρόδια των συσκευών συγκόλλησης κατά σημεία;
Απάντηση:
Σύνοψη: Για να αποφεύγεται η υπερθέρμανση των ηλεκτροδίων, χρησιμοποιείται ειδικό κύκλωμα νερού ψύξης, που περνά από το εσωτερικό των ηλεκτροδίων και τα ψύχει.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Από τι υλικό κατασκευάζονται τα ηλεκτρόδια των συσκευών συγκόλλησης αντίστασης και γιατί;
Απάντηση:
Σύνοψη: Τα ηλεκτρόδια κατασκευάζονται από ειδικά κράματα χαλκού, γιατί οι θερμοκρασίες που αναπτύσσονται κατά τη συγκόλληση είναι πολύ μεγάλες: τα κράματα αυτά έχουν, αφενός, μεγάλο συντελεστή ηλεκτρικής/θερμικής αγωγιμότητας, ώστε να μεταφέρουν αποτελεσματικά ρεύμα και θερμότητα, και αφετέρου αντέχουν στις υψηλές θερμοκρασίες χωρίς να καταστρέφονται.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σε ποιες περιπτώσεις ενδείκνυται η εφαρμογή συγκόλλησης κατά σημεία και σε ποιες η συγκόλληση αντίστασης ραφής;
Απάντηση:
Σύνοψη: Η συγκόλληση κατά σημεία ενδείκνυται σε κατασκευές από ελάσματα πάχους μέχρι 3 mm, στις οποίες δεν απαιτείται στεγανότητα. Η συγκόλληση αντίστασης ραφής ενδείκνυται όταν απαιτείται στεγανότητα στις συνδέσεις των ελασμάτων και μεγάλος ρυθμός παραγωγής· όταν δεν χρειάζεται στεγανότητα αλλά μόνο συγκράτηση, η ίδια μηχανή ραφής μπορεί να ρυθμιστεί ώστε να τροφοδοτεί τα ηλεκτρόδια με ρεύμα κατά διαστήματα, δηλαδή να λειτουργεί ουσιαστικά σαν συγκόλληση κατά σημεία, μειώνοντας χρόνο και κόστος.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια στοιχεία πρέπει να λάβουμε υπόψη μας, πριν αρχίσουμε τη συγκόλληση ελασμάτων με συγκόλληση αντίστασης κατά σημεία;
Απάντηση:
Σύνοψη: Πριν αρχίσουμε τη συγκόλληση κατά σημεία πρέπει να καθορίσουμε: 1) το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένα τα προς συγκόλληση ελάσματα και το πάχος τους, 2) την απαιτούμενη ένταση ρεύματος συγκόλλησης (Α), 3) τη δύναμη που πρέπει να ασκείται στα σημεία συγκόλλησης (σε Ν ή Kg), 4) το χρόνο διάρκειας της φάσης συγκόλλησης, μετρημένο σε περιόδους ρεύματος και όχι σε δευτερόλεπτα, και 5) τη διάμετρο των ηλεκτροδίων (mm). Τα στοιχεία αυτά δίνονται συνήθως από πίνακες που συνοδεύουν τις μηχανές συγκόλλησης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σε ποιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται η ηλεκτροσυγκόλληση αντίστασης κατά άκρα και σε ποια είδη μετάλλων μπορεί να εφαρμοστεί;
Απάντηση:
Σύνοψη: Η ηλεκτροσυγκόλληση αντίστασης κατά άκρα χρησιμοποιείται σε μονάδες παραγωγής, για τη σύνδεση άκρων σωλήνων, μορφοδοκών ή ράβδων. Μπορεί να εφαρμοστεί τόσο σε τεμάχια από χάλυβα όσο και από μη σιδηρούχα μέταλλα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναπτύξετε την αρχή λειτουργίας των μηχανών συγκόλλησης με δέσμη ηλεκτρονίων και με ακτίνες laser. Αναφέρατε τα πλεονεκτήματα που παρουσιάζουν έναντι των κλασσικών μεθόδων συγκόλλησης.
Απάντηση:
Σύνοψη: Στη συγκόλληση με δέσμη ηλεκτρονίων (EBW), ειδικές μηχανές εκπέμπουν και συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό ηλεκτρονίων από την κάθοδο, τα επιταχύνουν μέσα από μικρή τρύπα της ανόδου (με τάση 30-100 kV) ώστε να αποκτούν μεγάλη ταχύτητα, και τα επικεντρώνουν με ηλεκτρομαγνήτες στα σημεία συγκόλλησης· η διαδικασία γίνεται σε ειδικό χώρο υπό κενό, και η κινητική ενέργεια των ηλεκτρονίων μετατρέπεται σε θερμότητα που τήκει τα μέταλλα στα σημεία συγκόλλησης. Στη συγκόλληση με ακτίνες laser (LBW), τα τεμάχια βομβαρδίζονται στα σημεία συγκόλλησης από ισχυρή δέσμη φωτεινών ακτίνων, αναπτύσσοντας υψηλή θερμοκρασία μέχρι το σημείο σύντηξης. Και στις δύο μεθόδους, το βασικό πλεονέκτημα έναντι των κλασικών μεθόδων είναι η εξαιρετικά μεγάλη διείσδυση σε πάρα πολύ μικρή έκταση (μικρή διάμετρο σημείων συγκόλλησης — στο laser της τάξης των 0,076 mm), με αποτέλεσμα η ζώνη επηρεαζόμενη θερμικά (ΖΕΘ) να περιορίζεται σημαντικά, χωρίς τις αρνητικές επιπτώσεις στην κρυσταλλική δομή που έχουν οι εκτεταμένες θερμικές ζώνες. Η EBW επιτρέπει επιπλέον τη συγκόλληση σχεδόν όλων των μετάλλων, ακόμη και δύστηκτων (π.χ. ανοξείδωτοι χάλυβες) ή ανόμοιων τεμαχίων, ενώ οι συσκευές laser μπορούν επίσης να κόβουν μέταλλα με πολύ μεγάλη ακρίβεια. Μειονέκτημα και των δύο μεθόδων είναι το πολύ μεγάλο κόστος αγοράς εξοπλισμού και η ανάγκη πολύ καλής εκπαίδευσης του προσωπικού.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Περιγράψτε την αρχή λειτουργίας των μηχανών συγκόλλησης με υπερήχους και αναφέρατε τις περιπτώσεις που χρησιμοποιούνται.
Απάντηση:
Σύνοψη: Στη συγκόλληση με υπερήχους, τα άκρα των προς συγκόλληση τεμαχίων τοποθετούνται σε θέση επικάλυψης και στερεώνονται στη μηχανή συγκόλλησης· εκεί συμπιέζονται και ταυτόχρονα τροφοδοτούνται με ρεύμα υψηλής συχνότητας (υπερήχους πάνω από 4000 παλμούς το δευτερόλεπτο). Η θερμοκρασία που αναπτύσσεται στα σημεία επαφής είναι επιφανειακή και σαφώς μικρότερη από τη θερμοκρασία τήξης, αλλά σε συνδυασμό με την εφαρμοζόμενη πίεση επιτυγχάνεται η συγκόλληση, χωρίς παραμορφώσεις ή άλλες αρνητικές επιπτώσεις. Η μέθοδος είναι γνωστή από τη δεκαετία του '50 και χρησιμοποιείται σήμερα σε ειδικές περιπτώσεις συγκόλλησης χαλκού, νικελίου, αλουμινίου, ή ακόμη και ανόμοιων μετάλλων, όπου άλλες μέθοδοι θα απαιτούσαν υψηλές θερμοκρασίες με κίνδυνο παραμόρφωσης των τεμαχίων.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σ' ένα εργαστήριο συγκόλλησης αντικειμένων στα οποία δεν απαιτείται στεγανότητα, χρησιμοποιείται ηλεκτροπόντα (συγκόλληση κατά σημεία). Σε περίπτωση που η ηλεκτροπόντα χαλάσει, ποιο είδος ηλεκτροσυγκόλλησης αντίστασης θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αντ' αυτής και με ποια ρύθμιση;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μια μηχανή ηλεκτροσυγκόλλησης αντίστασης ραφής (ραουλόποντα), κατάλληλα ρυθμισμένη. Αφού στην περίπτωσή μας δεν απαιτείται στεγανότητα, η μηχανή ραφής μπορεί να ρυθμιστεί ώστε να τροφοδοτεί τα ηλεκτρόδια-δίσκους με ρεύμα σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα (διακεκομμένα), αφήνοντας τμήματα των ελασμάτων χωρίς ραφή — δηλαδή να λειτουργεί ουσιαστικά σαν συγκόλληση κατά σημεία. Με αυτή τη ρύθμιση επιτυγχάνεται η ίδια λειτουργία με την ηλεκτροπόντα (μεμονωμένα σημεία συγκόλλησης αντί συνεχούς ραφής), εξοικονομώντας παράλληλα χρόνο και κόστος σε σχέση με πλήρη συγκόλληση ραφής.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Όταν κατά τη συγκόλληση ελασμάτων η θέρμανση πρέπει να είναι άκρως περιορισμένη στα σημεία συγκόλλησης, ποια μέθοδο συγκόλλησης θα προτιμούσατε και γιατί;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Θα προτιμούσα τη συγκόλληση με δέσμη ηλεκτρονίων (EBW) ή με ακτίνες laser (LBW), γιατί και οι δύο μέθοδοι συνδυάζουν εξαιρετικά μεγάλη διείσδυση με πολύ μικρή έκταση/διάμετρο των σημείων συγκόλλησης (στο laser της τάξης των 0,076 mm), με αποτέλεσμα η ζώνη επηρεαζόμενη θερμικά (ΖΕΘ) να περιορίζεται σημαντικά — δηλαδή η θέρμανση παραμένει συγκεντρωμένη ακριβώς στο σημείο συγκόλλησης, χωρίς να επηρεάζονται θερμικά ευρύτερες γειτονικές περιοχές του υλικού. Αν μάλιστα δεν χρειάζεται καν να φτάσουμε σε τήξη του μετάλλου, θα μπορούσε εναλλακτικά να επιλεγεί η συγκόλληση με υπερήχους, όπου η αναπτυσσόμενη θερμοκρασία είναι μόνο επιφανειακή και σαφώς μικρότερη από τη θερμοκρασία τήξης, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τη θερμική επίδραση στο τεμάχιο.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Υποθέστε ότι εκτελείτε συγκόλληση με δέσμη ηλεκτρονίων και η τάση του δικτύου πέφτει κάτω από τα επιτρεπόμενα όρια. Εκτιμήστε τις επιπτώσεις που μπορεί να προκύψουν στην ποιότητα της συγκόλλησης.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Αφού η τάση επιταχύνει τη δέσμη ηλεκτρονίων και η επιτάχυνση καθορίζει την ανάπτυξη της θερμότητας, μια πτώση της τάσης του δικτύου κάτω από τα επιτρεπόμενα όρια θα μειώσει την ταχύτητα (άρα την κινητική ενέργεια) των ηλεκτρονίων της δέσμης. Αυτό θα οδηγήσει σε μικρότερη ανάπτυξη θερμότητας στα σημεία συγκόλλησης, με πιθανό αποτέλεσμα η θερμοκρασία να μην φτάνει επαρκώς στο σημείο σύντηξης των μετάλλων: μειωμένη διείσδυση, ατελής τήξη/σύντηξη και επομένως αδύναμη ή ελαττωματική συγκόλληση (κίνδυνος ασυνεχειών ή έλλειψης πλήρους συγκόλλησης στο βάθος). Επιπλέον, τυχόν αστάθεια της τάσης μπορεί να επηρεάσει και τη σταθερότητα/εστίαση της δέσμης (μέσω των ηλεκτρομαγνητών εστίασης), μειώνοντας την ακρίβεια και την επαναληψιμότητα της συγκόλλησης. Συνολικά, η ποιότητα της συγκόλλησης θα υποβαθμιστεί όσο διαρκεί η πτώση τάσης, γι' αυτό απαιτείται σταθεροποιημένη τροφοδοσία για αξιόπιστα αποτελέσματα.
Κριτήρια αξιολόγησης: