Λύσεις ασκήσεων κεφ. 8 (σελ. 240) – ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ Γ΄ ΕΠΑΛ
Λύσεις ασκήσεων κεφ. 8
Πλήρεις λύσεις και των πέντε ασκήσεων του κεφαλαίου 8 — φόρτος και πυκνωτής εξομάλυνσης, σταθεροποιητής με Zener, τροφοδοτικά ±18 V με ολοκληρωμένα των σειρών 78ΧΧ και 79ΧΧ, και αντιστάσεις παλμοτροφοδοτικού.
8-1 — Φόρτος και πυκνωτής εξομάλυνσης
Ερώτηση: ΑΣΚΗΣΕΙΣ: 8-1. Ένα τροφοδοτικό χρησιμοποιεί πλήρη ανόρθωση που δίνει στο φόρτο ρεύμα 100 mA και τάση 12 V. Υπολογίστε το φόρτο RL και τον πυκνωτή εξομάλυνσης C.
Απάντηση:
-
Δεδομένα: I = 100 mA = 0,1 A, Vdc = 12 V, πλήρης ανόρθωση, f = 50 Hz (δίκτυο)· δεχόμαστε κυμάτωση r = 1%, όπως στο Παράδειγμα 8-1 (σελ. 223).
1. Η αντίσταση φόρτου — από την Εξ. (8.7.3) I = Vdc/RL λυμένη ως προς RL
RL = Vdc/I = 12/0,1 = 120 Ω2. Ο πυκνωτής εξομάλυνσης — από την Εξ. (8.7.6) για πλήρη ανόρθωση
r = 1/(4·√3·RL·C·f) → C = 1/(4·√3·RL·r·f)Αντικαθιστώντας:
C = 1/(4 × 1,732 × 120 × 0,01 × 50) = 1/(6,928 × 120 × 0,5) = 1/(6,928 × 60) = 1/415,7 = 2,406 × 10⁻³ F = 2406 μFΤυποποίηση: C = 2200 μF (τυπική εμπορική τιμή) ή 2500 μF.
Απαντήσεις | Μέγεθος | Τιμή | |---|---| | αντίσταση φόρτου RL | 120 Ω | | πυκνωτής εξομάλυνσης C | ≅ 2400 μF → 2200 μF |
Ο έλεγχος με την τυποποιημένη τιμή
r = 1/(4 × 1,732 × 120 × 2200×10⁻⁶ × 50) = 1/(6,928 × 120 × 0,11) = 1/91,45 = 0,0109 = 1,09%— ελαφρά μεγαλύτερη από το 1%, αποδεκτή ✓
Η ισχύς του φόρτου
P = Vdc·I = 12 × 0,1 = 1,2 WΗ μέση τάση εξόδου (Εξ. 8.7.7)
Vdc ≅ Vp − I/(4·C·f) = Vp − 0,1/(4 × 2,2×10⁻³ × 50) = Vp − 0,1/0,44 = Vp − 0,227 Vδηλαδή για Vdc = 12 V χρειάζεται κορυφή Vp ≅ 12,23 V.
Η αντιπαραβολή με το Παράδειγμα 8-1 (σελ. 223): εκεί I = 150 mA, Vdc = 20 V, r = 1% → RL = 133 Ω και C = 2,2 × 10⁻³ F ≅ 2200 μF — η ίδια ακριβώς μεθοδολογία.
Γιατί προτιμάται η πλήρης ανόρθωση (σελ. 222): η κυμάτωση στη διπλή ανόρθωση είναι διπλάσιας συχνότητας ως προς την απλή ανόρθωση — δηλαδή για την ίδια κυμάτωση χρειάζεται μισός πυκνωτής.
Σύνοψη: (ενδεικτική) Δίνονται ρεύμα φορτίου εκατό χιλιοστοαμπέρ, τάση δώδεκα βολτ και πλήρης ανόρθωση από το δίκτυο των πενήντα χερτς· δεχόμαστε κυμάτωση ένα τοις εκατό, όπως στο αντίστοιχο παράδειγμα του βιβλίου. Πρώτον, η αντίσταση φορτίου προκύπτει από τη σχέση του ρεύματος, δηλαδή τάση διά ρεύμα, ίσον δώδεκα διά μηδέν κόμμα ένα, που δίνει εκατόν είκοσι ωμ. Δεύτερον, ο πυκνωτής εξομάλυνσης προκύπτει από τη σχέση της κυμάτωσης για πλήρη ανόρθωση, λυμένη ως προς τη χωρητικότητα: ένα διά τέσσερα ρίζα τρία, επί την αντίσταση φορτίου, επί την κυμάτωση, επί τη συχνότητα, δηλαδή ένα διά τετρακόσια δεκαπέντε κόμμα επτά, που δίνει δύο χιλιάδες τετρακόσια έξι μικροφαράντ· τυποποιούμε στα δύο χιλιάδες διακόσια μικροφαράντ, οπότε η πραγματική κυμάτωση γίνεται ένα κόμμα μηδέν εννέα τοις εκατό. Η ισχύς του φορτίου είναι ένα κόμμα δύο βατ. Σημειώνεται ότι η πλήρης ανόρθωση προτιμάται γιατί δίνει κυμάτωση διπλάσιας συχνότητας, οπότε για την ίδια κυμάτωση απαιτείται μισός πυκνωτής.
Κριτήρια αξιολόγησης:
8-2 — Υπολογισμός σταθεροποιητή με Zener
Ερώτηση: 8-2. Να υπολογισθεί σταθεροποιητής τάσης για να δίνει τάση εξόδου 5 V, και ρεύμα IL=20 mA όταν η τάση εισόδου είναι 10 V.
Απάντηση:
-
Δεδομένα: V0 = Vz = 5 V, IL = 20 mA, V = 10 V. Χρησιμοποιούμε τον απλό σταθεροποιητή με δίοδο Zener (Σχ. 8.16β, σελ. 227).
1. Η επιλογή της Zener (σελ. 228): η εκλογή της Zener, εκτός από την κατάλληλη τιμή της τάσης Vz = V0 — άρα Zener 5,1 V (τυποποιημένη τιμή, πλησιέστερη στα 5 V).
2. Το ρεύμα της Zener: ο βασικός κανόνας (σελ. 228) είναι ότι με το μέγιστο ρεύμα φόρτου να περνάει ένα ρεύμα από τη Zener τέτοιο ώστε αυτή να εργάζεται αριστερά από το «γόνατο» VZO της χαρακτηριστικής. Δεχόμαστε Iz ≅ IL = 20 mA, οπότε από την Εξ. (8.8.5) I = Ιz + lL
I = 20 + 20 = 40 mA = 0,04 A3. Η αντίσταση σειράς — από την Εξ. (8.8.4), εφαρμοσμένη στον κλάδο της Rs
Rs = (V − Vz)/I = (10 − 5)/0,04 = 5/0,04 = 125 ΩΤυποποίηση Ε12: Rs = 120 Ω.
4. Η ισχύς απωλειών της Zener (Εξ. 8.8.6) — όταν δεν υπάρχει φόρτος στα άκρα εξόδου του σταθεροποιητή, όλο το ρεύμα του σταθεροποιητή θα περνά μέσα από τη Zener
Ρz,max ≅ Vz·I = 5 × 0,04 = 0,2 W = 200 mWΗ επιλογή (σελ. 228): οι συνήθεις ισχείς απωλειών των μικρών Zener είναι της τάξης των 400 mW → μια Zener 5,1 V / 400 mW επαρκεί ✓ (με περιθώριο 2:1).
5. Η ισχύς της αντίστασης
P(Rs) = (V − Vz)·I = 5 × 0,04 = 0,2 W→ αντίσταση 120 Ω / 0,5 W.
Απαντήσεις | Στοιχείο | Τιμή | |---|---| | Zener | 5,1 V / 400 mW | | Rs | 125 Ω → 120 Ω (Ε12) / 0,5 W | | Iz (με φορτίο) | 20 mA | | Ρz,max (χωρίς φορτίο) | 200 mW |
Το κύκλωμα
Rs = 120 Ω Vi ───────[ ]───────┬─────────┬───── V0 = 5 V (10 V) │ │ ─┴─ Zener │ /_\ 5,1V [RL] │ │ ─┴─────────┴───── ΓΗΟ έλεγχος της λειτουργίας (σελ. 228): αν αυξηθεί το ρεύμα φόρτου IL το ρεύμα της Zener Ιz ελαττώνεται — εδώ, αν το IL φτάσει τα 40 mA, το Iz μηδενίζεται και η σταθεροποίηση χάνεται· άρα ο σταθεροποιητής λειτουργεί σωστά για IL ≤ 20 mA, όπως ζητείται ✓
Η επισήμανση (σελ. 227): το παρόν κύκλωμα με δίοδο Zener δεν είναι τέλειος σταθεροποιητής… αφού η τάση της, Vz, αυξάνει ελαφρά όταν αυξάνει το ρεύμα της Ιz (η χαρακτηριστική δεν είναι τελείως κατακόρυφη).
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ζητείται σταθεροποιητής τάσης εξόδου πέντε βολτ, με ρεύμα φορτίου είκοσι χιλιοστοαμπέρ και τάση εισόδου δέκα βολτ. Χρησιμοποιούμε τον απλό σταθεροποιητή με δίοδο Zener. Πρώτον, η τάση της Zener πρέπει να ισούται με την τάση εξόδου, οπότε επιλέγουμε τυποποιημένη Zener πέντε κόμμα ένα βολτ. Δεύτερον, για να εργάζεται η Zener αριστερά από το γόνατο της χαρακτηριστικής της ακόμη και με το μέγιστο ρεύμα φορτίου, δεχόμαστε ρεύμα Zener ίσο με το ρεύμα φορτίου, δηλαδή είκοσι χιλιοστοαμπέρ, οπότε το ολικό ρεύμα είναι σαράντα χιλιοστοαμπέρ. Τρίτον, η αντίσταση σειράς προκύπτει από τη διαφορά τάσης εισόδου και Zener διά το ολικό ρεύμα, δηλαδή πέντε διά μηδέν κόμμα μηδέν τέσσερα, ίσον εκατόν είκοσι πέντε ωμ, τυποποιημένη στα εκατόν είκοσι. Τέταρτον, η μέγιστη ισχύς απωλειών της Zener, όταν δεν υπάρχει φορτίο και όλο το ρεύμα περνά από αυτήν, είναι πέντε επί μηδέν κόμμα μηδέν τέσσερα, δηλαδή διακόσια μιλιβάτ· επαρκεί επομένως μικρή Zener των τετρακοσίων μιλιβάτ.
Κριτήρια αξιολόγησης:
8-3 — Τροφοδοτικό −18 V με ολοκληρωμένο
Ερώτηση: 8-3. Σχεδιάστε τροφοδοτικό που δίνει τάση εξόδου -18 V χρησιμοποιώντας το κατάλληλο IC.
Απάντηση:
-
Η επιλογή του IC (σελ. 234-235): η δε δεύτερη, η σειρά 79ΧΧ, δίνει αρνητική σταθεροποιημένη τάση· οι δυο επόμενοι αριθμοί του κώδικα δείχνουν τη σταθεροποιημένη τάση εξόδου — άρα για −18 V χρειαζόμαστε το 7918.
Οι βαθμίδες του τροφοδοτικού | # | Βαθμίδα | Επιλογή | |---|---|---| | 1 | μετασχηματιστής υποβιβασμού | 220 V → 18 V (δευτερεύον), 1 A | | 2 | ανόρθωση | γέφυρα τεσσάρων διόδων (π.χ. W04, 1 A / 400 V) | | 3 | εξομάλυνση | C1 = 1000 μF / 35 V ηλεκτρολυτικός | | 4 | σταθεροποίηση | IC 7918 (TO-220 ή TO-3, με ψύκτρα) | | 5 | απόζευξη εξόδου | C2 = 100 μF / 25 V |
Ο έλεγχος της τάσης εισόδου: το 7918 χρειάζεται τουλάχιστον 2-3 V πάνω από τα 18 V, δηλαδή |Vi| ≥ 21 V.
Δευτερεύον 18 Vrms → Vp = 18 × √2 = 25,5 V μείον 2 διόδους γέφυρας: 25,5 − 1,4 = 24,1 V μείον κυμάτωση: ≅ 22 V ✓ (> 21 V)Ο έλεγχος του ορίου (σελ. 234): η μέγιστη επιτρεπόμενη τάση εισόδου για τα IC της σειράς είναι ≅ 27-35 V — 24 V ✓
Το κύκλωμα
┌── I 7918 O ──┬──── V0 = −18 V 220V ┌────┐ ~ ┌───┐ │ │ C │ ~────┤ Μ/Σ ├────┤γέφ├─┤ └───┬────┤ │18V │ ~ └───┘ │ │ │ └────┘ │ ═╪═ ═╪═ ═╪═ C1 ΓΗ C2 1000μF/35V 100μF/25V │ │ │ ─┴───────────┴────┴─── ΓΗ (0 V)Προσοχή στην πολικότητα: για αρνητική έξοδο, ο θετικός πόλος της ανόρθωσης συνδέεται στη γη και ο αρνητικός στην είσοδο του 7918· οι ηλεκτρολυτικοί πυκνωτές συνδέονται με αντίστροφη πολικότητα ως προς το θετικό τροφοδοτικό.
Το πρότυπο (Σχ. 8.25, σελ. 236): το βιβλίο δίνει το πλήρες κύκλωμα ενός τροφοδοτικού ±15 V για τροφοδοσία γραμμικών ολοκληρωμένων κυκλωμάτων με 7815 και 7915, μετασχηματιστή 18 V + 18 V, πυκνωτές 1000 μF/25 V και 100 μF/25 V — το ίδιο σχήμα με 7918 αντί για 7915.
Η ευκολία της λύσης (σελ. 235): οι μονάδες αυτές μπορούν να συνδεθούν σ' ένα κύκλωμα χωρίς να χρειάζεται να συνδέσουμε εξωτερικά άλλα επιπρόσθετα υλικά εκτός από τους πυκνωτές εισόδου-εξόδου για το φιλτράρισμα της τάσης εξόδου του ανορθωτή.
Σύνοψη: (ενδεικτική) Για αρνητική σταθεροποιημένη τάση χρησιμοποιείται η σειρά 79ΧΧ, όπου οι δύο τελευταίοι αριθμοί δηλώνουν την τάση εξόδου· άρα το κατάλληλο ολοκληρωμένο είναι το 7918. Το τροφοδοτικό αποτελείται από πέντε βαθμίδες. Πρώτον, μετασχηματιστή υποβιβασμού από διακόσια είκοσι σε δεκαοκτώ βολτ, ενός αμπέρ. Δεύτερον, ανόρθωση με γέφυρα τεσσάρων διόδων. Τρίτον, πυκνωτή εξομάλυνσης χιλίων μικροφαράντ, τριάντα πέντε βολτ. Τέταρτον, το ολοκληρωμένο 7918 με ψύκτρα. Και πέμπτον, πυκνωτή απόζευξης εξόδου εκατό μικροφαράντ. Ελέγχοντας την τάση εισόδου, το δευτερεύον των δεκαοκτώ βολτ ενεργού τιμής δίνει κορυφή είκοσι πέντε κόμμα πέντε βολτ, από τα οποία αφαιρούνται περίπου ένα κόμμα τέσσερα βολτ για τις δύο διόδους της γέφυρας και η κυμάτωση, οπότε απομένουν περίπου είκοσι δύο βολτ, δηλαδή αρκετά πάνω από τα είκοσι ένα που απαιτεί το ολοκληρωμένο. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στην πολικότητα, αφού για αρνητική έξοδο ο θετικός πόλος της ανόρθωσης γειώνεται.
Κριτήρια αξιολόγησης:
8-4 — Τροφοδοτικό +18 V με ολοκληρωμένο
Ερώτηση: 8-4. Σχεδιάστε τροφοδοτικό που δίνει στην έξοδό του +18 V χρησιμοποιώντας το κατάλληλο IC.
Απάντηση:
-
Η επιλογή του IC (σελ. 235): η σειρά 78ΧΧ δίνει θετική σταθεροποιημένη τάση, και οι δυο επόμενοι αριθμοί του κώδικα δείχνουν τη σταθεροποιημένη τάση εξόδου, π.χ. το 7805 σημαίνει ότι το IC δίνει στην έξοδό του σταθεροποιημένη τάση +5 V — άρα για +18 V χρειαζόμαστε το 7818.
Οι βαθμίδες | # | Βαθμίδα | Επιλογή | |---|---|---| | 1 | μετασχηματιστής | 220 V → 18 V / 1 A | | 2 | ανόρθωση | γέφυρα (π.χ. W04) | | 3 | εξομάλυνση | C1 = 1000 μF / 35 V | | 4 | σταθεροποίηση | IC 7818 με ψύκτρα | | 5 | απόζευξη | C2 = 100 μF / 25 V |
Το κύκλωμα
220V ┌────┐ ~ ┌───┐ I 7818 O ~────┤ Μ/Σ ├────┤γέφ├───┬────┤ ├───┬──── V0 = +18 V │18V │ ~ └───┘ │ │ C │ │ └────┘ │ └───┬───┘ │ ═╪═ C1 │ ═╪═ C2 1000μF/35V │ 100μF/25V │ │ │ ─┴────────┴───────┴─── ΓΗΟ έλεγχος της τάσης εισόδου
Δευτερεύον 18 Vrms → Vp = 18 × 1,414 = 25,5 V μείον 2 διόδους: 25,5 − 1,4 = 24,1 V μείον κυμάτωση: ≅ 22 VΑπαίτηση: Vi ≥ V0 + 2,5 V = 20,5 V ✓ — και κάτω από τη μέγιστη επιτρεπόμενη τάση εισόδου του IC.
Η αντιπαραβολή με το πρότυπο του βιβλίου (Σχ. 8.24, σελ. 235): το πλήρες κύκλωμα ενός τροφοδοτικού +5 V για τροφοδοσία ψηφιακών ολοκληρωμένων κυκλωμάτων χρησιμοποιεί μετασχηματιστή 220 V → 6 V, γέφυρα 10 V/2A, C1 = 1000 μF/25 V, το 7805 και C2 = 100 μF/25 V — το ίδιο σχήμα με 7818 και 18 V δευτερεύον.
Η σύγκριση με την άσκηση 8-3 | | 8-3 (−18 V) | 8-4 (+18 V) | |---|---|---| | IC | 7918 (σειρά 79ΧΧ) | 7818 (σειρά 78ΧΧ) | | πολικότητα ανόρθωσης | θετικός πόλος στη γη | αρνητικός πόλος στη γη | | πολικότητα πυκνωτών | αντίστροφη | κανονική | Και για διπλό τροφοδοτικό ±18 V: χρησιμοποιούμε μετασχηματιστή με μεσαία λήψη 18-0-18 V και και τα δύο IC, όπως ακριβώς το Σχ. 8.25 (σελ. 236) για τα ±15 V.
Ο ρόλος του C2 (σελ. 233): οι πυκνωτές απόζευξης… χρησιμοποιούνται για να έχει το κύκλωμα χαμηλή σύνθετη αντίσταση εξόδου σ' όλες τις συχνότητες, αφού η σύνθετη αντίσταση εξόδου όλων των σταθεροποιητών αυξάνει στις υψηλές συχνότητες.
Σύνοψη: (ενδεικτική) Για θετική σταθεροποιημένη τάση χρησιμοποιείται η σειρά 78ΧΧ, άρα το κατάλληλο ολοκληρωμένο είναι το 7818. Το τροφοδοτικό αποτελείται από μετασχηματιστή υποβιβασμού από διακόσια είκοσι σε δεκαοκτώ βολτ, γέφυρα ανόρθωσης τεσσάρων διόδων, πυκνωτή εξομάλυνσης χιλίων μικροφαράντ τριάντα πέντε βολτ, το ολοκληρωμένο 7818 με ψύκτρα, και πυκνωτή απόζευξης εξόδου εκατό μικροφαράντ. Ελέγχοντας την τάση εισόδου, το δευτερεύον των δεκαοκτώ βολτ δίνει κορυφή είκοσι πέντε κόμμα πέντε βολτ, από τα οποία αφαιρούνται περίπου ένα κόμμα τέσσερα βολτ για τις δύο διόδους και η κυμάτωση, οπότε απομένουν περίπου είκοσι δύο βολτ, αρκετά πάνω από τα είκοσι κόμμα πέντε που απαιτεί το ολοκληρωμένο. Η διαφορά από την προηγούμενη άσκηση είναι μόνο η σειρά του ολοκληρωμένου και η πολικότητα της ανόρθωσης και των ηλεκτρολυτικών πυκνωτών. Ο πυκνωτής απόζευξης της εξόδου εξασφαλίζει χαμηλή σύνθετη αντίσταση εξόδου σε όλες τις συχνότητες.
Κριτήρια αξιολόγησης:
8-5 — Αντιστάσεις παλμοτροφοδοτικού
Ερώτηση: 8-5. Υπολογίστε τις αντιστάσεις R1 και R2 ενός παλμοτροφοδοτικού με τάση αναφοράς 7 V και τάση εξόδου 22 V.
Απάντηση:
-
Δεδομένα: VR = 7 V, V0 = 22 V. Ακολουθούμε το Παράδειγμα 8-4 (σελ. 240).
Ο τύπος (Εξ. 8.11.1, σελ. 239): V0 = (1 + R2/R1)·VR, λυμένος ως προς τον λόγο
R2/R1 = V0/VR − 1 = 22/7 − 1 = 3,143 − 1 = 2,143Η επιλογή (σελ. 240): εφόσον γνωρίζουμε το λόγο των αντιστάσεων, υπολογίζουμε ελεύθερα τις αντιστάσεις. Δεχόμαστε R1 = 4,7 kΩ (όπως στο παράδειγμα του βιβλίου)
R2 = 2,143 × 4,7 kΩ = 10,07 kΩΤυποποίηση Ε12: R2 = 10 kΩ.
Απαντήσεις | Στοιχείο | Τιμή | |---|---| | λόγος R2/R1 | 2,143 | | R1 | 4,7 kΩ (επιλογή) | | R2 | 10,07 kΩ → 10 kΩ (Ε12) |
Ο έλεγχος με τις τυποποιημένες τιμές
V0 = (1 + R2/R1)·VR = (1 + 10/4,7) × 7 = (1 + 2,128) × 7 = 3,128 × 7 = 21,9 V— απόκλιση μόλις 0,5% από τα ζητούμενα 22 V ✓
Εναλλακτικά ζεύγη | R1 | R2 (υπολ.) | R2 (Ε12) | V0 | |---|---|---|---| | 4,7 kΩ | 10,07 kΩ | 10 kΩ | 21,9 V | | 10 kΩ | 21,4 kΩ | 22 kΩ | 22,4 V | | 1 kΩ | 2,14 kΩ | 2,2 kΩ | 22,4 V |
Η προϋπόθεση λειτουργίας (σελ. 240): για να λειτουργεί σωστά το παλμοτροφοδοτικό, θα πρέπει να ισχύει Vi > VR — δηλαδή η τάση εισόδου πρέπει να ξεπερνά την τάση αναφοράς των 7 V.
Από τι εξαρτάται η ακρίβεια (σελ. 240): η σταθεροποιημένη αυτή τάση εξαρτάται από την ακριβή τιμή της τάσης αναφοράς VR, από το λόγο των αντιστάσεων R2/R1 και από το πόσο καλό φιλτράρισμα γίνεται.
Γιατί προτιμώνται τα παλμοτροφοδοτικά (σελ. 236): οι μετατροπείς DC/DC έχουν μεγάλη απόδοση. Αυτό οφείλεται στο ότι, σε αυτούς, τα τρανζίστορ εργάζονται ως διακόπτες (on-off), οπότε η ισχύς απωλειών υποβιβάζεται σημαντικά. Η τυπική απόδοση των μετατροπέων αυτών κυμαίνεται από 65 έως 85% — έναντι 30-50% ενός γραμμικού σταθεροποιητή.
Η αντιπαραβολή με το Παράδειγμα 8-4 (σελ. 240): εκεί V0 = 12 V, VR = 5 V → R2/R1 = 1,4 και, με R1 = 4,7 kΩ, R2 ≅ 6,6 kΩ (6,8 kΩ, σειρά Ε12) — η ίδια μεθοδολογία.
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ζητούνται οι δύο αντιστάσεις ενός παλμοτροφοδοτικού με τάση αναφοράς επτά βολτ και τάση εξόδου είκοσι δύο βολτ. Από τη σχέση της τάσης εξόδου, δηλαδή ένα συν τον λόγο R2 προς R1, επί την τάση αναφοράς, λυμένη ως προς τον λόγο, προκύπτει R2 προς R1 ίσο με είκοσι δύο διά επτά μείον ένα, δηλαδή δύο κόμμα εκατόν σαράντα τρία. Εφόσον γνωρίζουμε τον λόγο, υπολογίζουμε ελεύθερα τις αντιστάσεις: δεχόμενοι R1 ίση με τέσσερα κόμμα επτά κιλοόμ, όπως στο παράδειγμα του βιβλίου, η R2 προκύπτει δέκα κόμμα μηδέν επτά κιλοόμ, την οποία τυποποιούμε στα δέκα κιλοόμ της σειράς Ε12. Ελέγχοντας με τις τυποποιημένες τιμές, η πραγματική τάση εξόδου γίνεται είκοσι ένα κόμμα εννέα βολτ, δηλαδή απόκλιση μόλις μισού τοις εκατό. Προϋπόθεση για τη σωστή λειτουργία είναι η τάση εισόδου να είναι μεγαλύτερη από την τάση αναφοράς, ενώ η ακρίβεια εξαρτάται από την ακριβή τιμή της τάσης αναφοράς, τον λόγο των αντιστάσεων και την ποιότητα του φιλτραρίσματος.
Κριτήρια αξιολόγησης:
