Λύσεις στις 14 ερωτήσεις της §2.4: υδραυλικός μετατροπέας ροπής στρέψης (ρόλος στάτη), πλανητικό σύστημα κίνησης (στεφάνη-ήλιος-πλανήτες-φορέας) και οι έξι λειτουργίες του, έλεγχος αυτόματης μετάδοσης (φυγοκεντρικός ρυθμιστής, βαλβίδες περάσματος).
Ερώτηση: Τι είναι ο υδραυλικός μετατροπέας της ροπής στρέψης και πώς λειτουργεί;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο υδραυλικός μετατροπέας ροπής στρέψης είναι εξέλιξη του υδραυλικού συμπλέκτη, στον οποίο προστίθεται ένα τρίτο μέλος, ο «στάτης», τοποθετημένος μεταξύ αντλίας (συνδεδεμένη στον στροφαλοφόρο) και στροβίλου (συνδεδεμένος στον άξονα εισόδου του κιβωτίου). Ο στάτης έχει κεκλιμένα πτερύγια που αλλάζουν την κατεύθυνση του λαδιού που επιστρέφει από τον στρόβιλο, ώστε αυτό να συναντά την αντλία στην ίδια κατεύθυνση με την περιστροφή της, ενισχύοντάς την αντί να τη «φρενάρει» (όπως στον απλό υδραυλικό συμπλέκτη). Το αποτέλεσμα είναι ο «πολλαπλασιασμός της ροπής στρέψης» (συνήθως ×2), όσο η αντλία στρέφεται γρηγορότερα από τον στρόβιλο. Καθώς το όχημα επιταχύνει και ο στρόβιλος πλησιάζει την ταχύτητα της αντλίας, ο στάτης δεν χρειάζεται πλέον να στηρίζεται και περιστρέφεται ελεύθερα, μέσω ενός συμπλέκτη μίας κατεύθυνσης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι είναι το πλανητικό σύστημα των οδοντωτών τροχών και πώς λειτουργεί;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το πλανητικό σύστημα είναι ένα συγκρότημα οδοντωτών τροχών που αποτελείται από μία οδοντωτή στεφάνη («κορώνα») με εσωτερικά δόντια, έναν κεντρικό οδοντωτό τροχό («ήλιο»), δύο ή περισσότερους «πλανήτες» που βρίσκονται πάντα σε εμπλοκή μεταξύ στεφάνης και ήλιου, και τον «φορέα των πλανητών» που τους στηρίζει. Λειτουργεί ακινητοποιώντας ένα από τα μέλη (στεφάνη, ήλιο ή φορέα) και θέτοντας σε κίνηση ένα άλλο, οπότε το τρίτο γίνεται δέκτης (κινούμενο) — ανάλογα με τον συνδυασμό που επιλέγεται, επιτυγχάνεται απευθείας μετάδοση, μείωση στροφών, αντιστροφή κίνησης, πολλαπλασιασμός στροφών ή νεκρό σημείο.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα κυριότερα μέρη του πλανητικού συστήματος των οδοντωτών τροχών;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα κυριότερα μέρη είναι: η οδοντωτή στεφάνη («κορώνα») που φέρει άξονα και εσωτερικά δόντια, ο κεντρικός οδοντωτός τροχός («ήλιος»), δύο, τρεις ή περισσότεροι οδοντωτοί τροχοί («πλανήτες») που περιστρέφονται επί αξονίσκων και βρίσκονται πάντα σε εμπλοκή μεταξύ στεφάνης και ήλιου, και ο «φορέας των πλανητών», επί του οποίου είναι στερεωμένοι οι αξονίσκοι των πλανητών και ο οποίος καταλήγει σε άξονα ευθυγραμμισμένο με τον άξονα του ήλιου.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Πόσες περιπτώσεις μετάδοσης κίνησης έχουμε με το πλανητικό σύστημα οδοντωτών τροχών και ποιες είναι αυτές, αναλυτικά;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Έχουμε έξι περιπτώσεις: (α) απευθείας μετάδοση της κίνησης (χωρίς μείωση/πολλαπλασιασμό, με δύο μέλη αλληλένδετα), (β) μείωση στροφών με σταθερή τη στεφάνη και κινητήριο τον ήλιο, (γ) μείωση στροφών με σταθερό τον ήλιο και κινητήρια τη στεφάνη, (δ) κίνηση προς τα πίσω (αντιστροφή κίνησης) με σταθερό τον φορέα και κινητήριο τον ήλιο, (ε) πολλαπλασιασμός στροφών με σταθερό τον ήλιο και κινητήριο τον φορέα των πλανητών (χρησιμοποιείται στο «Over Drive»), και (στ) νεκρό σημείο ή ελεύθερη περιστροφή, όπου ένα μέλος περιστρέφεται ελεύθερα χωρίς μετάδοση κίνησης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες οι κυριότερες διαφορές μεταξύ ενός αυτόματου κιβωτίου ταχυτήτων και ενός κοινού (μηχανικού);
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Στο μηχανικό κιβώτιο, ο οδηγός επιλέγει ο ίδιος τη σχέση μετάδοσης μέσω του πεντάλ συμπλέκτη και του μοχλού ταχυτήτων, με μηχανική εμπλοκή γραναζιών. Στο αυτόματο κιβώτιο, η επιλογή γίνεται αυτόματα από το ίδιο το σύστημα, χωρίς παρέμβαση του οδηγού (καταργούνται το πεντάλ συμπλέκτη και ο λεβιές, μένει μόνο ο επιλογέας P-R-N-D). Λειτουργεί υδραυλικά και αποτελείται από δύο εντελώς διαφορετικά βασικά μέρη σε σχέση με το μηχανικό: τον υδραυλικό μετατροπέα ροπής στρέψης (αντί συμπλέκτη τριβής) και ένα ή περισσότερα πλανητικά συστήματα κίνησης (αντί ολισθαινόντων/συγχρονισμένων γραναζιών), όπου η αλλαγή σχέσης γίνεται με συμπλέκτες πολλαπλών δίσκων και φρένα, αντί μηχανικής μετακίνησης γραναζιών.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Πώς επιτυγχάνεται η αλλαγή ταχύτητας στα αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Επιτυγχάνεται με την αλληλεπίδραση ή την ακινητοποίηση ορισμένων κινητών μελών του πλανητικού συστήματος, μέσω συμπλεκτών πολλαπλών δίσκων (που κινούνται μέσα σε λάδι) ή φρενών, των οποίων η λειτουργία μοιάζει με αυτή των συνηθισμένων συμπλεκτών. Το σύστημα αυτομάτου ελέγχου (υδραυλικά, ηλεκτρομαγνητικά ή ηλεκτρονικά ελεγχόμενο) επεξεργάζεται στιγμιαία την επιλογή του οδηγού, την ταχύτητα του οχήματος και το φορτίο του κινητήρα, και ενεργοποιεί τις κατάλληλες βαλβίδες «περάσματος» των ταχυτήτων, οι οποίες ανοιγοκλείνουν τα υδραυλικά κυκλώματα προς τους συμπλέκτες/φρένα του πλανητικού συστήματος, πραγματοποιώντας έτσι την αλλαγή σχέσης μετάδοσης χωρίς καμία παρέμβαση του οδηγού.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Εξήγησε το σκοπό του «στάτη» στα πλαίσια της λειτουργίας ενός αυτόματου κιβωτίου ταχυτήτων.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο σκοπός του «στάτη» είναι να μετατρέψει τον απλό υδραυλικό συμπλέκτη σε υδραυλικό μετατροπέα ροπής στρέψης, πολλαπλασιάζοντας την ισχύ που μεταδίδεται. Χωρίς στάτη, το λάδι που επιστρέφει από τα πτερύγια του στροβίλου συναντά την αντλία σε αντίθετη κατεύθυνση από την περιστροφή της, τη «φρενάρει» και μειώνει την απόδοση. Ο στάτης, με τα κεκλιμένα πτερύγιά του, αλλάζει την κατεύθυνση του επιστρεφόμενου λαδιού ώστε αυτό να ενισχύει την περιστροφή της αντλίας, επιτυγχάνοντας πολλαπλασιασμό της ροπής στρέψης όσο υπάρχει διαφορά ταχύτητας μεταξύ αντλίας και στροβίλου (δηλαδή κατά κύριο λόγο στην εκκίνηση/επιτάχυνση).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα δύο βασικά εξαρτήματα, που χρησιμοποιούνται στο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, για να ελέγχουν τα πλανητικά συστήματα;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα δύο βασικά εξαρτήματα είναι οι συμπλέκτες πολλαπλών δίσκων (που κινούνται μέσα σε λάδι και συνδέουν/αλληλοσυνδέουν μέλη του πλανητικού συστήματος μεταξύ τους) και τα φρένα (των οποίων η λειτουργία μοιάζει με αυτή των συμπλεκτών, αλλά ακινητοποιούν ένα μέλος του πλανητικού συστήματος -π.χ. τη στεφάνη- σε σχέση με το κέλυφος του κιβωτίου).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Με ποιον τρόπο στο πλανητικό σύστημα γίνεται η απ' ευθείας μετάδοση;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η απευθείας μετάδοση επιτυγχάνεται με δύο τρόπους: (1ος) καθιστώντας τον «ήλιο» κινητήριο και τη «στεφάνη» αλληλένδετη με αυτόν — τότε οι πλανήτες δεν περιστρέφονται γύρω από τον άξονά τους, αλλά παρασύρουν τον φορέα τους σε κίνηση ίδια με του ήλιου, χωρίς καμία μείωση ή πολλαπλασιασμό στροφών· (2ος) με αντίστροφο τρόπο, καθιστώντας τη στεφάνη κινητήρια και τον ήλιο αλληλένδετο μαζί της, με το ίδιο τελικό αποτέλεσμα: ολόκληρο το πλανητικό σύστημα περιστρέφεται σαν ενιαίο, συμπαγές σώμα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Να περιγράψεις τους δύο τρόπους, με τους οποίους - σε ένα πλανητικό σύστημα - γίνεται η μείωση των στροφών.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο πρώτος τρόπος γίνεται με σταθερή την οδοντωτή στεφάνη και κινητήριο τον ήλιο: ο «φορέας των πλανητών» γίνεται δέκτης και παρασύρεται από τους πλανήτες, οι οποίοι κυλίονται στο εσωτερικό της ακίνητης στεφάνης με μειωμένες στροφές, στην ίδια κατεύθυνση με τον ήλιο (χρησιμοποιείται στη 2η ταχύτητα και ως πρώτος υποπολλαπλασιαστής στην 1η). Ο δεύτερος τρόπος γίνεται με σταθερό τον ήλιο και κινητήρια τη στεφάνη: ο φορέας γίνεται πάλι δέκτης και παρασύρεται από τους πλανήτες, οι οποίοι τώρα κυλίονται επί του ακίνητου ήλιου, στην ίδια κατεύθυνση με τη στεφάνη (χρησιμοποιείται στην 3η ταχύτητα και ως δεύτερος υποπολλαπλασιαστής στην 1η).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Με ποιον τρόπο, σε ένα πλανητικό σύστημα, γίνεται η αντιστροφή της κίνησης;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η αντιστροφή της κίνησης (κίνηση προς τα πίσω) επιτυγχάνεται με σταθερό τον «φορέα των πλανητών» και κινητήριο τον «ήλιο». Σ' αυτήν την περίπτωση, η στεφάνη γίνεται δέκτης και παρασύρεται από τους πλανήτες με μείωση των στροφών, αλλά σε κίνηση αντίστροφη από τη φορά περιστροφής του ήλιου.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Με ποιον τρόπο, σε ένα πλανητικό σύστημα, επιτυγχάνουμε, αφενός τον πολλαπλασιασμό των στροφών και, αφετέρου, το «νεκρό σημείο»;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο πολλαπλασιασμός των στροφών επιτυγχάνεται με σταθερό τον «ήλιο» και κινητήριο τον «φορέα των πλανητών» — η στεφάνη γίνεται δέκτης και παρασύρεται από τους πλανήτες με ταχύτητα πολύ μεγαλύτερη από αυτή του φορέα, στην ίδια κατεύθυνση περιστροφής (διάταξη γνωστή ως «Over Drive»). Το «νεκρό σημείο» ή ελεύθερη περιστροφή επιτυγχάνεται όταν ένα από τα μέλη του πλανητικού συστήματος περιστρέφεται ελεύθερα («τρελά»), χωρίς κανένα άλλο μέλος να είναι ακινητοποιημένο ή κινητήριο με τρόπο που να επιτρέπει μετάδοση κίνησης — οπότε το σύστημα δεν μεταδίδει καμία κίνηση.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιος είναι ο σκοπός του φυγοκεντρικού ρυθμιστή;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο φυγοκεντρικός ρυθμιστής είναι τοποθετημένος επάνω στον άξονα εξόδου του κιβωτίου ταχυτήτων και παρέχει μία μεταβαλλόμενη πίεση (πίεση ελέγχου Ρ2), της οποίας η τιμή μεταβάλλεται προοδευτικά σε σχέση με τη στιγμιαία ταχύτητα (και το φορτίο) του οχήματος. Αυτή η πίεση επενεργεί επάνω στο έμβολο των βαλβίδων «περάσματος» των ταχυτήτων, ανταγωνιστικά προς την πίεση ελέγχου του επιταχυντή, καθορίζοντας έτσι, σε συνδυασμό με αυτήν, το πότε θα γίνει η αλλαγή σχέσης μετάδοσης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες είναι οι δύο πιέσεις που εφαρμόζονται στα άκρα των βαλβίδων «περάσματος» (σύμπλεξης) των ταχυτήτων;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι δύο αντίθετες πιέσεις είναι: η πίεση ελέγχου του επιταχυντή (Ρ1), η οποία συνδέεται με τη θέση του πεντάλ επιτάχυνσης/επιλογέα και εκφράζει την επιθυμία-επιλογή του οδηγού (μέσω της βαλβίδας διόρθωσης φορτίου, που ελέγχεται από την πεταλούδα του καρμπυρατέρ), και η πίεση ελέγχου του φυγοκεντρικού ρυθμιστή (Ρ2), η οποία σχετίζεται με τη στιγμιαία ταχύτητα του οχήματος. Η ισορροπία των δύο αυτών αντίθετων πιέσεων στο έμβολο της βαλβίδας καθορίζει πότε θα γίνει η αλλαγή (το «πέρασμα») της ταχύτητας.
Κριτήρια αξιολόγησης: