Πλήρεις λύσεις και στις τέσσερις ερωτήσεις του κεφαλαίου 3.2 (σελ. 57). Οι τρεις απαντώνται αυτολεξεί από το κείμενο· η πρώτη ζητά αναγνώριση του είδους φακού σε δύο φωτογραφίες και η λύση δίνει τόσο τα κριτήρια αναγνώρισης όσο και την τεκμηριωμένη ταύτιση για κάθε εικόνα.
Ερώτηση: Αναγνωρίστε στις φωτογραφίες 3.28Α και 3.28Β το είδος του φακού με τον οποίο έγιναν οι λήψεις. Δικαιολογήστε τις επιλογές των φωτογράφων.
Απάντηση:
Η ερώτηση δεν ζητά μαντεψιά — ζητά να εφαρμόσεις τα χαρακτηριστικά που μόλις διάβασες.
| Ένδειξη στην εικόνα | ΕΥΡΥΓΩΝΙΟΣ | ΤΗΛΕΦΑΚΟΣ |
|---|---|---|
| Πόσο περιβάλλον φαίνεται | ΠΟΛΥ — γωνία > 40°, έως 180° | ΕΛΑΧΙΣΤΟ — γωνία < 40°, έως 1° |
| Βάθος πεδίου | «ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ» — όλα ευκρινή | «ΜΙΚΡΟ» — θολό φόντο |
| Μέγεθος θέματος | μικρό, χαμένο στον χώρο | μεγάλο, γεμίζει το κάδρο |
| Προοπτική | ΕΝΤΟΝΗ, ιδίως από χαμηλά ή ψηλά | συμπιεσμένη |
| Απόσταση από το θέμα | ο φωτογράφος είναι ΚΟΝΤΑ | ο φωτογράφος είναι ΜΑΚΡΙΑ |
Τι δείχνει: έναν παίκτη του μπέιζμπολ από πίσω, μόνο του, μέσα σε ολόκληρο το γήπεδο — γραμμή του γηπέδου στο προσκήνιο, πινακίδες και προβολείς στο βάθος, και μεγάλο κομμάτι ουρανού με σύννεφα.
| Ένδειξη | Τι σημαίνει |
|---|---|
| Τεράστια κάλυψη χώρου — γήπεδο και ουρανός σε ένα κάδρο | μεγάλη οπτική γωνία |
| ΟΛΑ ΕΥΚΡΙΝΗ — από τη γραμμή μπροστά έως τις πινακίδες και τους προβολείς στο βάθος | ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΟΣ ΠΕΔΙΟΥ — η υπογραφή του ευρυγώνιου |
| Χαμηλή γωνία λήψης — ο ουρανός κυριαρχεί | «έντονη προοπτική … εντυπωσιακά αποτελέσματα (εφέ)» |
| Ο παίκτης είναι μικρός μέσα στο κάδρο | ο φωτογράφος ήταν κοντά, αλλά χωρούσε όλο το περιβάλλον |
Ο φωτογράφος δεν ήθελε τον παίκτη μόνο του — ήθελε τον παίκτη ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΟΥ: τη μοναξιά της φιγούρας μέσα στο άδειο, τεράστιο γήπεδο.
Το θέμα εδώ ΔΕΝ είναι ο άνθρωπος — είναι Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΧΩΡΟ. Και αυτό μόνο ο ευρυγώνιος το δίνει, γιατί κρατά ευκρινές ΚΑΙ το πρόσωπο ΚΑΙ το φόντο.
Τι δείχνει: ουρακοτάγκους πάνω σε κλαδιά, μέσα σε πυκνό φύλλωμα.
| Ένδειξη | Τι σημαίνει |
|---|---|
| ΑΓΡΙΑ ΖΩΑ | το ρητό παράδειγμα του βιβλίου: ο τηλεφακός είναι κατάλληλος «για φωτογραφήσεις ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ» |
| Τα ζώα γεμίζουν το κάδρο παρότι ο φωτογράφος ήταν προφανώς μακριά | «δημιουργεί μεγαλύτερο είδωλο … από την ίδια απόσταση» |
| ΘΟΛΑ φύλλα μπροστά και θολό φόντο, ευκρινή μόνο τα ζώα | ΜΙΚΡΟ ΒΑΘΟΣ ΠΕΔΙΟΥ — η υπογραφή του τηλεφακού |
| Ελάχιστο περιβάλλον — μόνο φύλλωμα, κανένα ευρύτερο τοπίο | μικρή οπτική γωνία |
① ΑΝΑΓΚΗ: σε άγρια ζώα ο φωτογράφος δεν μπορεί να πλησιάσει — και για λόγους ασφάλειας και επειδή θα τρόμαζε το θέμα. Ο τηλεφακός του δίνει μεγάλο είδωλο από ασφαλή απόσταση.
② ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ: το μικρό βάθος πεδίου «σβήνει» το μπερδεμένο φύλλωμα και απομονώνει τα ζώα. Χωρίς αυτό, τα ζώα θα χάνονταν μέσα στα κλαδιά.
Δηλαδή το «μειονέκτημα» του τηλεφακού γίνεται εδώ ΕΡΓΑΛΕΙΟ — ακριβώς αυτό που εννοεί το βιβλίο λέγοντας ότι ο έλεγχος του βάθους πεδίου είναι «καθοριστικό εργαλείο για τη ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ».
⚠️ Το βιβλίο δίνει ως παράδειγμα τηλεφακού το «ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ» — και η 3.28Α είναι ΑΘΛΗΤΙΚΗ φωτογραφία, τραβηγμένη όμως με ΕΥΡΥΓΩΝΙΟ.
ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ: το είδος του φακού δεν κρίνεται από το ΘΕΜΑ αλλά από τα ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ — οπτική γωνία, βάθος πεδίου, μέγεθος ειδώλου, προοπτική.
Η δικαιολόγηση γράφεται πάντα σε δύο βήματα: ① τι βλέπω (ενδείξεις) → ② τι ήθελε ο φωτογράφος (πρόθεση).
Σύνοψη: (ενδεικτική) Πρώτα τα κριτήρια αναγνώρισης, όπως τα δίνει το κεφάλαιο: ο ευρυγώνιος έχει οπτική γωνία μεγαλύτερη από 40° (έως 180° στον fisheye), αποδίδει «όσο γίνεται μεγαλύτερη επιφάνεια του θέματος», δίνει «έντονη προοπτική» με ασυνήθιστες γωνίες λήψης και έχει «από την κατασκευή του, πολύ μεγάλο βάθος πεδίου»· ο τηλεφακός έχει γωνία μικρότερη από 40° (έως 1°), «δημιουργεί μεγαλύτερο είδωλο … φωτογραφίζοντας από την ίδια απόσταση», είναι κατάλληλος για θέματα «που απέχουν πολύ από τη μηχανή (π.χ. αθλητικό ρεπορτάζ, φωτογραφήσεις άγριων ζώων)» και έχει «μικρό βάθος πεδίου». ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 3.28Α — ΕΥΡΥΓΩΝΙΟΣ. Δείχνει έναν παίκτη του μπέιζμπολ από πίσω μέσα σε ολόκληρο το γήπεδο, με τη γραμμή του γηπέδου στο προσκήνιο, τις πινακίδες και τους προβολείς στο βάθος και μεγάλο κομμάτι ουρανού. Οι ενδείξεις: τεράστια κάλυψη χώρου (μεγάλη οπτική γωνία), όλα ευκρινή από το προσκήνιο ως το βάθος (πολύ μεγάλο βάθος πεδίου — η υπογραφή του ευρυγώνιου) και χαμηλή γωνία λήψης που δίνει έντονη προοπτική. Δικαιολόγηση: ο φωτογράφος δεν ήθελε τον παίκτη μόνο του αλλά τη σχέση του με τον χώρο — τη μοναχική φιγούρα μέσα στο τεράστιο, άδειο γήπεδο· αυτό απαιτεί φακό που κρατά ευκρινές και το θέμα και το φόντο. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 3.28Β — ΤΗΛΕΦΑΚΟΣ. Δείχνει ουρακοτάγκους σε κλαδιά μέσα σε πυκνό φύλλωμα. Οι ενδείξεις: πρόκειται για άγρια ζώα — το ρητό παράδειγμα του βιβλίου· τα ζώα γεμίζουν το κάδρο ενώ ο φωτογράφος ήταν προφανώς μακριά («μεγαλύτερο είδωλο … από την ίδια απόσταση»)· και τα φύλλα μπροστά και το φόντο είναι θολά, ευκρινή μόνο τα ζώα (μικρό βάθος πεδίου). Δικαιολόγηση — δύο λόγοι: ① ανάγκη, αφού σε άγρια ζώα ο φωτογράφος δεν μπορεί να πλησιάσει, και για ασφάλεια και για να μην τρομάξει το θέμα· ② αισθητική επιλογή, αφού το μικρό βάθος πεδίου σβήνει το μπερδεμένο φύλλωμα και απομονώνει τα ζώα, που αλλιώς θα χάνονταν μέσα στα κλαδιά — δηλαδή το «μειονέκτημα» του τηλεφακού γίνεται εδώ εργαλείο, όπως ακριβώς λέει το βιβλίο ότι «ο έλεγχος του βάθους πεδίου είναι καθοριστικό εργαλείο για τη δημιουργική έκφραση του φωτογράφου». ⚠️ Αξίζει να προσεχθεί η φαινομενική αντίφαση: το βιβλίο αναφέρει το αθλητικό ρεπορτάζ ως τυπική χρήση τηλεφακού, και όμως η αθλητική φωτογραφία 3.28Α έγινε με ευρυγώνιο — απόδειξη ότι το είδος του φακού κρίνεται από τα χαρακτηριστικά της εικόνας και όχι από το θέμα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι είναι βάθος πεδίου και από ποιους παράγοντες εξαρτάται;
Απάντηση:
«Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ … μεταξύ του ΠΙΟ ΚΟΝΤΙΝΟΥ προς τη μηχανή αντικειμένου και του ΠΙΟ ΜΑΚΡΙΝΟΥ, που όμως ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΡΚΩΣ ΕΣΤΙΑΣΜΕΝΑ, ονομάζεται ΒΑΘΟΣ ΠΕΔΙΟΥ.»
Και το βιβλίο το εισάγει με το ΝΟΗΜΑ του: είναι «το πόσο καθαρή (εστιασμένη) θα είναι η φωτογραφία όχι μόνο στο σημείο (πιο σωστά: ΕΠΙΠΕΔΟ) που εμείς επιλέξαμε αλλά και ΜΠΡΟΣΤΑ και ΠΙΣΩ από αυτό».
⚠️ Δύο ακρίβειες που αξίζουν μονάδες:
Η αφορμή: «Η χρήση διαφορετικών ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΩΝ στη λήψη, εκτός από τη ρύθμιση της ποσότητας φωτός, έχει άμεση σχέση και με μια πολύ σημαντική παράμετρο της εικόνας.»
| # | Παράγοντας | Η σχέση, αυτολεξεί | Πρακτικά |
|---|---|---|---|
| 1 | ΤΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ | «όσο ΜΙΚΡΑΙΝΕΙ το διάφραγμα, τόσο ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ το βάθος πεδίου» | f/16 → μεγάλο βάθος · f/2 → μικρό |
| 2 | Η ΕΣΤΙΑΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ | «όσο ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ η εστιακή απόσταση …, τόσο ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ το βάθος πεδίου» | ευρυγώνιος → μεγάλο · τηλεφακός → μικρό |
| 3 | Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ από τον φακό | «όσο ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ η απόσταση, τόσο ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ και το βάθος πεδίου ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ» | μακρινό θέμα → μεγάλο · κοντινό → μικρό |
⚠️ «(προσοχή! ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ = ΜΙΚΡΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ)»
Δηλαδή:
| Αριθμός f | Άνοιγμα | Φως | Βάθος πεδίου |
|---|---|---|---|
| f/22 (μεγάλος αριθμός) | ΜΙΚΡΟ | λίγο | ΜΕΓΑΛΟ |
| f/2 (μικρός αριθμός) | ΜΕΓΑΛΟ | πολύ | ΜΙΚΡΟ |
Είναι ο πιο συχνός λάθος συλλογισμός στις εξετάσεις — γι' αυτό το βιβλίο το γράφει με θαυμαστικό.
Ο παράγοντας 2 προβλέπει ακριβώς αυτό που λέει το βιβλίο για τους φακούς:
ΚΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΣΗΜΑΣΙΑ: «ο έλεγχος του βάθους πεδίου είναι ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ του φωτογράφου». Δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια — είναι επιλογή για το τι θα δει ο θεατής καθαρά και τι όχι.
Σύνοψη: Ο ορισμός, αυτολεξεί: «Η απόσταση … μεταξύ του πιο κοντινού προς τη μηχανή αντικειμένου και του πιο μακρινού, που όμως και τα δύο είναι επαρκώς εστιασμένα, ονομάζεται βάθος πεδίου». Το βιβλίο το εισάγει εξηγώντας το νόημά του: είναι «το πόσο καθαρή (εστιασμένη) θα είναι η φωτογραφία όχι μόνο στο σημείο (πιο σωστά: επίπεδο) που εμείς επιλέξαμε αλλά και μπροστά και πίσω από αυτό». ⚠️ Δύο ακρίβειες: το βιβλίο διορθώνεται μόνο του από «σημείο» σε «επίπεδο», και μιλά για «επαρκώς εστιασμένα» — το βάθος πεδίου είναι ζώνη αποδεκτής ευκρίνειας, όχι απόλυτης. Αφορμή είναι το διάφραγμα: «η χρήση διαφορετικών διαφραγμάτων στη λήψη, εκτός από τη ρύθμιση της ποσότητας φωτός, έχει άμεση σχέση και με μια πολύ σημαντική παράμετρο της εικόνας». «Οι παράγοντες που επηρεάζουν το βάθος πεδίου είναι τρεις»: ① το διάφραγμα — «όσο μικραίνει το διάφραγμα, τόσο αυξάνεται το βάθος πεδίου», με τη ρητή προειδοποίηση «(προσοχή! μεγάλος αριθμός = μικρό διάφραγμα)»· ② η εστιακή απόσταση — «όσο μεγαλώνει η εστιακή απόσταση του φακού, τόσο μειώνεται το βάθος πεδίου»· ③ η απόσταση του αντικειμένου από τον φακό — «όσο μεγαλώνει η απόσταση, τόσο μεγαλώνει και το βάθος πεδίου και αντίστροφα». Η επαλήθευση βρίσκεται στα ίδια τα είδη των φακών: ο ευρυγώνιος (μικρή εστιακή) «έχει, από την κατασκευή του, πολύ μεγάλο βάθος πεδίου», ενώ «οι τηλεφακοί (μεγάλη εστιακή) έχουν επίσης μικρό βάθος πεδίου» — ακριβώς όπως προβλέπει ο δεύτερος παράγοντας. Και η σημασία του: «ο έλεγχος του βάθους πεδίου είναι καθοριστικό εργαλείο για τη δημιουργική έκφραση του φωτογράφου».
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και ποια τα μειονεκτήματα των φακών μεταβλητής εστιακής απόστασης (zoom);
Απάντηση:
Το βιβλίο ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΙ πρώτα το αυτονόητο: «ΟΛΟΙ οι παραπάνω τύποι φακών που περιγράψαμε (ευρυγώνιος, νορμάλ, τηλεφακός) έχουν ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΣΤΙΑΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ.»
Οι zoom «διαθέτουν ένα ΜΗΧΑΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ που τους επιτρέπει να ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΣΤΙΑΚΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΑΣΗ, ΜΕΤΑΚΙΝΩΝΤΑΣ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ από τα οποία αποτελούνται».
Το παράδειγμα του βιβλίου: με ZOOM 28-85mm «μπορούμε να φωτογραφίσουμε το θέμα είτε με 28mm ΕΥΡΥΓΩΝΙΟ είτε με 85mm ΤΗΛΕΦΑΚΟ· εννοείται ότι είναι διαθέσιμες ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΝΔΙΑΜΕΣΕΣ ΤΙΜΕΣ» (50mm, 70mm, 80mm κ.ο.κ.).
ΔΗΛΑΔΗ ΕΝΑΣ ΦΑΚΟΣ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΛΛΩΝ — και όλο το πλεονέκτημα βγαίνει από εκεί.
«Αυτή η κατηγορία φακών γνωρίζει εδώ και πολλά χρόνια ΜΕΓΑΛΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ, αφού αποτελεί μια ΦΤΗΝΟΤΕΡΗ και ΠΡΑΚΤΙΚΟΤΕΡΗ ΛΥΣΗ από την ΑΠΟΚΤΗΣΗ, ΜΕΤΑΦΟΡΑ και ΧΡΗΣΗ πολλών φακών με σταθερή εστιακή απόσταση.»
Πρόσεξε ότι τα οφέλη είναι ΤΡΙΑ, όχι ένα:
| Ρήμα | Τι σημαίνει |
|---|---|
| ΑΠΟΚΤΗΣΗ | αγοράζεις έναν φακό αντί για τρεις-τέσσερις — οικονομία χρημάτων |
| ΜΕΤΑΦΟΡΑ | κουβαλάς έναν — λιγότερος όγκος στην τσάντα |
| ΧΡΗΣΗ | δεν αλλάζεις φακό στη μέση της λήψης — ταχύτητα, και λιγότερη σκόνη στο εσωτερικό |
💡 Και το εμπορικό αποτέλεσμα το επιβεβαιώνει: «μεγάλη εμπορική επιτυχία».
⚠️ «Παρουσιάζει, όμως, και κάποια ΣΟΒΑΡΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ: μεγάλο ΒΑΡΟΣ και ΟΓΚΟ, μικρότερη ΦΩΤΕΙΝΟΤΗΤΑ και συνήθως ΚΑΤΩΤΕΡΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΑΣ απ' ό,τι οι φακοί με σταθερή εστιακή απόσταση.»
| # | ⚠️ Μειονέκτημα | Τι σημαίνει πρακτικά |
|---|---|---|
| ⚠️ 1 | μεγάλο βάρος και όγκος | ένας zoom είναι βαρύτερος από τον καθένα χωριστά (αν και ελαφρύτερος από όλους μαζί) |
| ⚠️ 2 | μικρότερη φωτεινότητα | μεγαλύτερος αριθμός f → λιγότερο φως → πρόβλημα σε χαμηλό φωτισμό |
| ⚠️ 3 | κατώτερη ποιότητα εικόνας | ο συμβιβασμός της πολυχρηστικότητας |
Το πλεονέκτημα είναι ΕΝΑ και είναι ΠΡΑΚΤΙΚΟ (ένας φακός αντί για πολλούς)· τα μειονεκτήματα είναι ΤΡΙΑ και είναι ΟΠΤΙΚΑ (βάρος, φωτεινότητα, ποιότητα).
ΔΗΛΑΔΗ Ο ΦΑΚΟΣ ZOOM ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ: θυσιάζει ΠΟΙΟΤΗΤΑ για να κερδίσει ΕΥΕΛΙΞΙΑ.
💡 Θυμήσου και τον παράλληλο συμβιβασμό στο ίδιο κεφάλαιο: 50mm f/2 (φτηνός, «απευθύνεται σε μεγάλο μέρος της αγοράς») έναντι 50mm f/1,2 («σημαντικά ακριβότερος», για μικρή μερίδα επαγγελματιών). Ίδια λογική: κόστος και ευκολία από τη μία, οπτική ποιότητα από την άλλη.
Σύνοψη: Τι είναι: το βιβλίο επισημαίνει πρώτα ότι «όλοι οι παραπάνω τύποι φακών που περιγράψαμε έχουν σταθερή εστιακή απόσταση»· οι zoom αντίθετα «διαθέτουν ένα μηχανικό σύστημα που τους επιτρέπει να αλλάζουν την εστιακή τους απόσταση, μετακινώντας τα στοιχεία από τα οποία αποτελούνται». Παράδειγμα: «με φακό ZOOM 28-85mm μπορούμε να φωτογραφίσουμε το θέμα είτε με 28mm ευρυγώνιο είτε με 85mm τηλεφακό· εννοείται ότι είναι διαθέσιμες και όλες οι ενδιάμεσες τιμές εστιακών αποστάσεων (π.χ. 50mm, 70mm, 80mm)». ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ: «γνωρίζει εδώ και πολλά χρόνια μεγάλη εμπορική επιτυχία, αφού αποτελεί μια φτηνότερη και πρακτικότερη λύση από την απόκτηση, μεταφορά και χρήση πολλών φακών με σταθερή εστιακή απόσταση». Τα οφέλη είναι δηλαδή τρία, όσα και τα ρήματα: οικονομία στην απόκτηση (ένας φακός αντί για τρεις-τέσσερις), ευκολία στη μεταφορά (λιγότερος όγκος) και ταχύτητα στη χρήση (δεν αλλάζουμε φακό στη μέση της λήψης). ΤΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ — και το βιβλίο τα χαρακτηρίζει ρητά «σοβαρά»: «μεγάλο βάρος και όγκο, μικρότερη φωτεινότητα και συνήθως κατώτερη ποιότητα εικόνας απ' ό,τι οι φακοί με σταθερή εστιακή απόσταση». Πρακτικά: ο zoom είναι βαρύτερος από κάθε επιμέρους φακό (αν και ελαφρύτερος από όλους μαζί)· η μικρότερη φωτεινότητα σημαίνει μεγαλύτερο αριθμό f, άρα δυσκολία σε χαμηλό φωτισμό· και η κατώτερη ποιότητα είναι το τίμημα της πολυχρηστικότητας. Το συμπέρασμα: το πλεονέκτημα είναι ένα και πρακτικό (ένας φακός αντί για πολλούς), τα μειονεκτήματα είναι τρία και οπτικά — ο zoom θυσιάζει ποιότητα για να κερδίσει ευελιξία. Ο ίδιος συμβιβασμός εμφανίζεται και αλλού στο κεφάλαιο, στο ζεύγος 50mm f/2 (φτηνός, «απευθύνεται σε μεγάλο μέρος της αγοράς») και 50mm f/1,2 («σημαντικά ακριβότερος», για μικρή μερίδα επαγγελματιών).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα μεγέθη που χαρακτηρίζουν και περιγράφουν πλήρως έναν φωτογραφικό φακό;
Απάντηση:
«Ένας φωτογραφικός φακός ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ, ΤΕΛΙΚΑ, ΠΛΗΡΩΣ ΑΠΟ ΔΥΟ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ: από την ΕΣΤΙΑΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ και από τη ΦΩΤΕΙΝΟΤΗΤΑ. Έτσι, έχουμε: φακό 50mm με f/1,7 ή φακό 100mm με f/4 κτλ.»
Η λέξη «ΤΕΛΙΚΑ» δεν είναι τυχαία — το βιβλίο φτάνει εκεί μετά από συλλογισμό, και η καλή απάντηση δείχνει τον συλλογισμό.
«Η απόσταση … ανάμεσα στο ΕΣΤΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ και στον ΦΑΚΟ ονομάζεται εστιακή απόσταση· είναι μέγεθος που χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό έναν φωτογραφικό φακό και εκφράζεται σε χιλιοστά (mm).»
Τι καθορίζει — ΔΥΟ πράγματα:
| Καθορίζει | Πώς |
|---|---|
| Το ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΟΥ ΕΙΔΩΛΟΥ | ανάλογα: «αν ένας φακός 50mm σχηματίζει είδωλο 1,2 εκ., τότε ένας 100mm θα σχηματίζει 2,4 εκ.» |
| Την ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ | αντίστροφα: «όσο μειώνεται η εστιακή, τόσο αυξάνεται η οπτική γωνία» |
Και είναι το κριτήριο κατάταξης σε ευρυγώνιο / νορμάλ / τηλεφακό (σε σχέση με τη διαγώνιο του φιλμ).
f = ΕΣΤΙΑΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΦΑΚΟΥ / ΔΙΑΜΕΤΡΟΣ ΦΑΚΟΥ
Τα παραδείγματα: 100mm / 50mm = 2 → f/2 · 50mm / 30mm ≈ 1,7 → f/1,7.
«Όσο ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΣ είναι ο αριθμός f, τόσο πιο ΦΩΤΕΙΝΟΣ (ή ΓΡΗΓΟΡΟΣ) θεωρείται ο φακός.» Ο μικρότερος δυνατός είναι το 1 — «φωτεινότητα που, πρακτικά, δεν τη συναντάμε σε κανέναν φακό»· συνήθεις: 1,4 · 2 · 4 · 5,6.
Το βιβλίο αποδεικνύει ότι κανένα από τα δύο δεν αρκεί μόνο του. Δύο παράγοντες καθορίζουν το φως που περνά:
| # | Παράγοντας | Ποσοτικά |
|---|---|---|
| 1 | ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΑΝΟΙΓΜΑ (διάμετρος) | «διπλάσια διάμετρος σημαίνει ΤΕΤΡΑΠΛΑΣΙΑ ποσότητα φωτός (2²=4), τριπλάσια διάμετρος εννέα φορές περισσότερο (3²=9)» |
| 2 | ΕΣΤΙΑΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ | ⚠️ «φακός διπλάσιας εστιακής μεταδίδει ΤΟ ΕΝΑ ΤΕΤΑΡΤΟ του φωτός, τριπλάσιας το ένα ένατο» («απορροφάται από το ίδιο το σώμα» του φακού) |
ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ, ΑΥΤΟΛΕΞΕΙ: «το ΕΝΑ από τα δύο μεγέθη … ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ για να περιγράψει την ποσότητα φωτός που … καταλήγει στο φιλμ· ο ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ των δύο μεγεθών μας δίνει την περιγραφή που χρειαζόμαστε».
Και ο λόγος που χρειάζεται «κοινή γλώσσα»: «Είναι απόλυτα αναγκαίο … να έχουμε μια κοινή περιγραφή, μια κοινή γλώσσα, για να περιγράφουμε και να ελέγχουμε με απόλυτη ακρίβεια την ποσότητα του φωτός …, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ ΦΑΚΟΥ που χρησιμοποιούμε».
Επειδή τα δύο μεγέθη είναι ανεξάρτητα, ο ίδιος κατασκευαστής βγάζει «φακούς ίδιας εστιακής απόστασης, διαφορετικής όμως φωτεινότητας»:
| Φακός | Κοινό | Τιμή |
|---|---|---|
| 50mm f/2 | «μεγάλο μέρος της αγοράς» | πολύ πιο φτηνός |
| 50mm f/1,2 | «μικρή μερίδα ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ φωτογράφων» | σημαντικά ακριβότερος |
Αν έλειπε το ένα από τα δύο μεγέθη, οι δύο αυτοί φακοί θα ήταν ΑΔΙΑΚΡΙΤΟΙ — και όμως διαφέρουν και σε τιμή και σε χρήση.
Σύνοψη: Η απάντηση δίνεται ρητά: «Ένας φωτογραφικός φακός περιγράφεται, τελικά, πλήρως από δύο παράγοντες: από την εστιακή απόσταση και από τη φωτεινότητα. Έτσι, έχουμε: φακό 50mm με f/1,7 ή φακό 100mm με f/4 κτλ.» ① Η ΕΣΤΙΑΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ: «η απόσταση ανάμεσα στο εστιακό επίπεδο και στον φακό … είναι μέγεθος που χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό έναν φωτογραφικό φακό και εκφράζεται σε χιλιοστά (mm)». Καθορίζει δύο πράγματα: το μέγεθος του ειδώλου, και μάλιστα ανάλογα («αν ένας φακός 50mm σχηματίζει είδωλο 1,2 εκ., τότε ένας άλλος 100mm θα σχηματίζει είδωλο 2,4 εκ.»), και την οπτική γωνία, αντίστροφα («όσο μειώνεται η εστιακή απόσταση, τόσο αυξάνεται η οπτική γωνία»)· είναι επίσης το κριτήριο κατάταξης σε ευρυγώνιο, νορμάλ και τηλεφακό. ② Η ΦΩΤΕΙΝΟΤΗΤΑ (μέγιστο άνοιγμα ή μέγιστο διάφραγμα): f = εστιακή απόσταση φακού / διάμετρος φακού — «ένας φακός με εστιακή απόσταση 100mm και πραγματικό άνοιγμα 50mm έχει φωτεινότητα 100/50 = 2 (f/2), ενώ ένας φακός 50mm με πραγματικό άνοιγμα 30mm έχει φωτεινότητα 50/30 ≈ 1,7 (f/1,7)»· «όσο μικρότερος είναι ο αριθμός f, τόσο πιο φωτεινός (ή γρήγορος) θεωρείται ο φακός». Γιατί χρειάζονται και τα δύο: το βιβλίο δείχνει ότι το φως που περνά εξαρτάται και από τη διάμετρο και από την εστιακή απόσταση — «διπλάσια διάμετρος σημαίνει τετραπλάσια ποσότητα φωτός (2²=4)», ενώ «φακός διπλάσιας εστιακής απόστασης μεταδίδει το ένα τέταρτο του φωτός» — και καταλήγει: «το ένα από τα δύο μεγέθη … δεν αρκεί για να περιγράψει την ποσότητα φωτός που … καταλήγει στο φιλμ· ο συνδυασμός των δύο μεγεθών μας δίνει την περιγραφή που χρειαζόμαστε». Ο λόγος είναι ότι χρειάζεται «μια κοινή περιγραφή, μια κοινή γλώσσα …, ανεξάρτητα από το είδος του φακού». Και η πρακτική απόδειξη: επειδή τα δύο μεγέθη είναι ανεξάρτητα, υπάρχουν από τον ίδιο κατασκευαστή «φακοί ίδιας εστιακής απόστασης, διαφορετικής όμως φωτεινότητας, π.χ. 50mm f/2 και 50mm f/1,2» — ο πρώτος «πολύ πιο φτηνός» και για «μεγάλο μέρος της αγοράς», ο δεύτερος «σημαντικά ακριβότερος» και για «μικρή μερίδα επαγγελματιών». Χωρίς και τα δύο μεγέθη οι δύο αυτοί φακοί θα ήταν αδιάκριτοι.
Κριτήρια αξιολόγησης: