Λύσεις — Κεφάλαιο 5 (Ερωτήσεις σελ. 163-164) – ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ Γ΄ ΕΠΑΛ

Λύσεις — Κεφάλαιο 5 (Ερωτήσεις σελ. 163-164)

Απαντήσεις στις 6 ερωτήσεις του κεφαλαίου 5.

Ερώτηση 1 — Συμπλήρωση κενών (παθήσεις, ιδιότητες, μέρη, ενδείξεις)

Ερώτηση: Συμπληρώστε τα κενά: Α. Παθήσεις κατά τις οποίες προτείνεται θεραπευτική άσκηση στο νερό: α. Ορθοπεδικές β. ………………….. γ. Ρευματολογικές Β. Οι φυσικές ιδιότητες του νερού που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των παθήσεων είναι: α. Ειδικό βάρος β. ……………… γ. Αντίσταση δ. Ελάττωση του βάρους του σώματος. ε. …………………… Γ. Μέρη της θεραπευτικής άσκησης στο νερό: α. Προθέρμανση β. ………………… γ. Ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών δ. ………………….. Δ. Ενδείξεις για διατατικές ασκήσεις: α. Συρρικνωμένες αρθρώσεις β. …………………………… γ. Έλλειψη ελαστικότητας των μυών δ. Πόνος ε. ……………………………

Απάντηση:

• Α. Παθήσεις (σελ. 131): α. Ορθοπεδικές, β. Νευρολογικές, γ. Ρευματολογικές.
• Β. Φυσικές ιδιότητες του νερού (σελ. 132-133): α. Ειδικό βάρος (σχετική πυκνότητα), β. Άνωση, γ. Αντίσταση, δ. Ελάττωση του βάρους του σώματος, ε. Υδροστατική πίεση (επίσης ειδική θερμότητα και διάθλαση).
• Γ. Μέρη της θεραπευτικής άσκησης (σελ. 134): α. Προθέρμανση, β. Διατάσεις, γ. Ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών (αύξησης κινητικότητας, αντοχής), δ. Χαλάρωση.
• Δ. Ενδείξεις διατατικών ασκήσεων (σελ. 136): α. Συρρικνωμένες αρθρώσεις από μυϊκό σπασμό, β. Δύσκαμπτες αρθρώσεις που έχουν κάποιους μυς συρρικνωμένους, γ. Έλλειψη ελαστικότητας των μυών (τενόντων, μαλακών μορίων), δ. Πόνος στις αρθρώσεις, ε. Χειρουργικές επεμβάσεις.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Α.β νευρολογικές· Β.β άνωση, Β.ε υδροστατική πίεση· Γ.β διατάσεις, Γ.δ χαλάρωση· Δ.β δύσκαμπτες αρθρώσεις, Δ.ε χειρουργικές επεμβάσεις.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 2 — Εξοπλισμός κέντρου υδροθεραπείας

Ερώτηση: Από τι αποτελείται ο εξοπλισμός του κέντρου υδροθεραπείας; α. Για την ασφάλεια των ασθενών β. Για την άσκησή τους.

Απάντηση:

• α. Για την ασφάλεια των ασθενών (σελ. 133):
  • Ιμάντες μεταφοράς των ασθενών
  • Ωτοασπίδες, επίδεσμοι, ρινοπίεστρα
  • Σωσίβια
  • Υποστηρίγματα επίπλευσης, σανίδες κορμού
  • Κλίμακες, μπάρες, κιγκλιδώματα, διάφορες χειρολαβές
  • Καθίσματα απλά ή με αντίβαρο, που δίνουν σταθερότητα στις κινήσεις.
• β. Για την άσκηση των ασθενών (σελ. 133-134):
  • Διάφορα βάρη
  • Σανίδα αντίστασης (αντίσταση στο σώμα κατά τη βάδιση)
  • Ελαστικοί ιμάντες
  • Κουπί για αντίσταση
  • Αλτήρες για άσκηση στο νερό
  • Ζώνες στις οποίες τοποθετούνται βάρη
  • Βάρη για τους καρπούς και την ποδοκνημική άρθρωση
  • Στεφάνη και κοντάρια.
• Όλα πρέπει να είναι κοντά στους ασθενείς, να τους εξηγηθεί η χρήση τους και να επιλέγονται μαζί με τον φυσικοθεραπευτή για κάθε στάδιο θεραπείας.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Ασφάλεια: ιμάντες μεταφοράς, ωτοασπίδες-ρινοπίεστρα, σωσίβια, υποστηρίγματα επίπλευσης, κλίμακες-μπάρες-χειρολαβές, καθίσματα· άσκηση: βάρη, σανίδα αντίστασης, ελαστικοί ιμάντες, κουπί, αλτήρες, ζώνες με βάρη, βάρη καρπών-ποδοκνημικής, στεφάνη-κοντάρια.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 3 — Ισορροπία και βάδιση στην πισίνα

Ερώτηση: Με ποιον τρόπο βελτιώνεται η ισορροπία και η βάδιση μέσα στην πισίνα;

Απάντηση:

• Οι διαταραχές ισορροπίας και βάδισης βοηθούνται με ασκήσεις πρώτα μέσα στο νερό (σελ. 147-149). Μεγάλη βοήθεια δίνουν οι ιμάντες: ο ασθενής, «κρεμασμένος» με ιμάντες από τροχαλία στην οροφή, κάνει βήματα χωρίς στήριξη του βάρους του· προοδευτικά ελαττώνεται η βοήθεια μέχρι να στηριχτεί στα πόδια του. Όσοι δεν μπορούν να σταθούν χρησιμοποιούν σωσίβια. Ο φόβος πτώσης αποβάλλεται σιγά-σιγά, γιατί ο ασθενής αισθάνεται ασφάλεια.
• Έλεγχος ισορροπίας: μπαίνει με σωσίβιο· γέρνει το σώμα λίγο εμπρός-πίσω· κρατιέται από τις δοκούς, σηκώνει τα πόδια και επιπλέει· από όρθια θέση σηκώνει το ένα πόδι ψηλά και μετά το άλλο· στηρίζεται στις μύτες και μετά στις φτέρνες· σηκώνει το πόδι πλάι· κάμψη ισχίων εναλλάξ· με χέρια εμπρός λυγίζει εναλλάξ τα γόνατα· ανεβάζει το πόδι σε σκαλί (δυσκολότερο με κλίση του σώματος εμπρός).
• Επανεκπαίδευση βάδισης — ασκήσεις που αντιστοιχούν στις φάσεις της φυσιολογικής βάδισης: αιώρηση του ενός κάτω άκρου εμπρός-πίσω, κάμψη του κάτω άκρου, πελματιαία και ραχιαία κάμψη ποδοκνημικής, έκταση του ισχίου σε όλη την τροχιά, ώθηση του σώματος με το ένα πόδι, μήκος βήματος. Ο φυσικοθεραπευτής συγκρατεί τον ασθενή από τη λεκάνη· στην αρχή στηρίζεται στις δοκούς, μετά αφήνει το ένα χέρι και μετά το άλλο, με ή χωρίς σωσίβιο. Οι ασκήσεις βάδισης συνεχίζονται και εκτός πισίνας.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Με ιμάντες από τροχαλία οροφής/σωσίβια (ασφάλεια, χωρίς φόρτιση), ασκήσεις ελέγχου ισορροπίας (κλίσεις, επίπλευση, άρση ποδιού, μύτες-φτέρνες, σκαλί) και επανεκπαίδευση βάδισης κατά τις φάσεις της (αιώρηση, κάμψη, πελματιαία-ραχιαία κάμψη, έκταση ισχίου, ώθηση, μήκος βήματος) με συγκράτηση από τη λεκάνη και προοδευτική απομάκρυνση από τις δοκούς.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 4 — Προσοχή στις διατατικές ασκήσεις

Ερώτηση: Τι πρέπει να προσέχει ο φυσικοθεραπευτής στις διατατικές ασκήσεις;

Απάντηση:

• Οι διατατικές ασκήσεις στην υδροθεραπεία (από τον φυσικοθεραπευτή ή με εξαρτήματα, π.χ. υδροέλξη) πρέπει (σελ. 136):
• • Να γίνονται στους μυς οι οποίοι θα ασκηθούν στο επόμενο στάδιο της θεραπείας.
  • Να γίνονται σε φυσιολογική τροχιά.
  • Να μη δημιουργούν πόνο στον ασθενή.
  • Να μη διαταράσσουν την ισορροπία μεταξύ πρωταγωνιστών και ανταγωνιστών μυών.
  • Να διαρκούν 10 έως 60 δευτερόλεπτα.
• Επιπλέον, το μέρος αυτό της θεραπείας πρέπει να προηγηθεί των ασκήσεων ενδυνάμωσης, γιατί είναι στάδιο προετοιμασίας, και να ακολουθεί την προθέρμανση.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Στους μυς που θα ασκηθούν, σε φυσιολογική τροχιά, χωρίς πόνο, χωρίς διαταραχή ισορροπίας πρωταγωνιστών-ανταγωνιστών, διάρκεια 10-60 δευτ.· πριν τις ασκήσεις ενδυνάμωσης.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 5 — Τρόποι χαλάρωσης στο νερό

Ερώτηση: Συμπληρώστε τις παρακάτω προτάσεις. Τρόποι χαλάρωσης: α. ………………. β. ………………. γ. ………………. δ. ……………….

Απάντηση:

• Στο τελευταίο μέρος της άσκησης στο νερό οι ασθενείς μαθαίνουν να ελέγχουν το μυϊκό τους σύστημα και να ελαττώνουν τον μυϊκό σπασμό (σελ. 138). Τρόποι χαλάρωσης:
• α. Η εναλλαγή έντονης σύσπασης και ανάλογης χαλάρωσης (κάθε έντονη σύσπαση ακολουθείται από χαλάρωση — έλεγχος του μυϊκού συστήματος). β. Η θερμοκρασία του νερού της πισίνας, που βοηθά πολύ στη χαλάρωση. γ. Ήπια μάλαξη μέσα στην πισίνα (υδρομάλαξη) για ασθενείς με έντονο πόνο και σπασμό. δ. Η έλξη των αρθρικών επιφανειών με συγκεκριμένη τεχνική του φυσικοθεραπευτή ή με ένα μικρό βάρος.
• Υπάρχουν και οι γενικές τεχνικές χαλάρωσης του κεφαλαίου 3 (Jacobson, Biofeedback, PNF κ.λπ.), από τις οποίες ο φυσικοθεραπευτής επιλέγει την ενδεδειγμένη.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Σύσπαση-χαλάρωση (έλεγχος μυϊκού συστήματος), θερμοκρασία νερού, υδρομάλαξη, έλξη αρθρικών επιφανειών.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 6 — Στόχοι θεραπείας στην πισίνα

Ερώτηση: Συμπληρώστε τα κενά. Στόχοι θεραπείας στην πισίνα: α. Μείωση του ………………. β. ……………....................…. γ. Ελάττωση του …………....... δ. Μείωση του άγχους ε. Αύξηση της ……………. των αρθρώσεων.

Απάντηση:

• Με τη θεραπευτική άσκηση στο νερό επιδιώκεται (σελ. 140): αύξηση της κυκλοφορίας του αίματος, ελάττωση του οιδήματος, ελάττωση του πόνου, μείωση του μυϊκού σπασμού-χαλάρωση, αποκατάσταση της ισορροπίας, βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας, αύξηση δύναμης-αντοχής μυών, μείωση άγχους-στρες, ψυχολογική βελτίωση-αυτοπεποίθηση. Στην Ανακεφαλαίωση (σελ. 162): κινητοποίηση αρθρώσεων, ελάττωση πόνου, βελτίωση κυκλοφορίας, αύξηση αντοχής, βελτίωση σταθερότητας-ισορροπίας, αναπτέρωση ηθικού.
• Συμπλήρωση: α. Μείωση του μυϊκού σπασμού (χαλάρωση) β. Αύξηση της κυκλοφορίας του αίματος / ελάττωση του οιδήματος γ. Ελάττωση του πόνου δ. Μείωση του άγχους ε. Αύξηση της κινητικότητας (τροχιάς) των αρθρώσεων

Σύνοψη: (ενδεικτική) α μυϊκού σπασμού· β αύξηση κυκλοφορίας / ελάττωση οιδήματος· γ πόνου· ε κινητικότητας.

Κριτήρια αξιολόγησης: