Λύσεις — Κεφάλαιο 6: Μη αυτοπρόσωπη κατάρτιση της δικαιοπραξίας (σελ. 79) – ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ Α΄ ΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΠΑΛ

Λύσεις — Κεφάλαιο 6: Μη αυτοπρόσωπη κατάρτιση της δικαιοπραξίας

Πλήρεις απαντήσεις στις 4 ερωτήσεις του κεφαλαίου ΣΤ΄ του Πρώτου Μέρους (σελ. 79).

Άμεση και έμμεση αντιπροσώπευση

Ερώτηση: Τι είναι άμεση και τι έμμεση αντιπροσώπευση;

Απάντηση:

• Η γενική έννοια πρώτα: «Αντιπροσώπευση είναι ο θεσμός σύμφωνα με τον οποίο ένα πρόσωπο που ονομάζεται ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ καταρτίζει δικαιοπραξίες ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, αλλά ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΚΑΠΟΙΟΥ ΤΡΙΤΟΥ, που λέγεται ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΜΕΝΟΣ.»

ΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ. Και στις δύο μορφές ο αντιπρόσωπος ενεργεί «για λογαριασμό» του αντιπροσωπευόμενου — αλλάζει στο όνομα ΠΟΙΟΥ.

Α΄ ΑΜΕΣΗ

«Άμεση αντιπροσώπευση υπάρχει, όταν ο αντιπρόσωπος δικαιοπρακτεί ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ του αντιπροσωπευόμενου, έτσι ώστε ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ της δικαιοπραξίας ΝΑ ΕΠΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΜΕΝΟΥ.»

💡 Παράδειγμα: «ο Α αγοράζει ένα αυτοκίνητο στο όνομα και για λογαριασμό του Β. Ο Α είναι αντιπρόσωπος, ο Β ο αντιπροσωπευόμενος. Ο Β αποκτά την κυριότητα του αυτοκινήτου, ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΧΕ ΕΝΕΡΓΗΣΕΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΑ.»

Β΄ ΕΜΜΕΣΗ

«Έμμεση αντιπροσώπευση υπάρχει, όταν ο αντιπρόσωπος δικαιοπρακτεί ΜΕΝ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ του αντιπροσωπευόμενου ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ, έτσι ώστε τα αποτελέσματα … ΑΡΧΙΚΑ ΕΠΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ και μετά, ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑ μεταξύ αντιπροσώπου και αντιπροσωπευόμενου, ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ.»

💡 Παράδειγμα: «ο Α δίνει εντολή στον Β να αγοράσει ένα οικόπεδο ως ΕΜΜΕΣΟΣ αντιπρόσωπός του, επειδή λόγω ΓΝΩΡΙΜΙΩΝ του με τον πωλητή ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΙΜΗ. Ο Β αγοράζει το οικόπεδο ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ και μετά με ιδιαίτερη δικαιοπραξία ΤΟ ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΕΙ ΣΤΟΝ Α.»

Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ

💡 Γιατί χρησιμοποιείται η έμμεση: ακριβώς όταν η αποκάλυψη του πραγματικού ενδιαφερόμενου θα άλλαζε τους όρους — θα ανέβαζε την τιμή, θα ματαίωνε τη συμφωνία, ή θα εξέθετε κάποιον.

⚠️ Το κόστος της έμμεσης: ανάμεσα στα δύο βήματα, το πράγμα ανήκει πραγματικά στον αντιπρόσωπο. Ο αντιπροσωπευόμενος έχει προς το παρόν αξίωση, όχι κυριότητα.

Και η δεύτερη, ανεξάρτητη διάκριση: ΕΚΟΥΣΙΑ («βασίζεται στη θέληση του αντιπροσωπευόμενου»· η εξουσία δίνεται με πληρεξουσιότητα) ↔ ΝΟΜΙΜΗ («δεν εξαρτάται από τη θέλησή του, αλλά πηγάζει απευθείας από τον νόμο»).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Αντιπροσώπευση είναι ο θεσμός κατά τον οποίο ο αντιπρόσωπος καταρτίζει δικαιοπραξίες «όχι για τον εαυτό του, αλλά για λογαριασμό κάποιου τρίτου, του αντιπροσωπευόμενου».

ΑΜΕΣΗ: ο αντιπρόσωπος «δικαιοπρακτεί ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ του αντιπροσωπευόμενου, έτσι ώστε τα αποτελέσματα να επέρχονται ΑΜΕΣΑ στο πρόσωπό του» — ο αντιπροσωπευόμενος αποκτά «σαν να είχε ενεργήσει αυτοπρόσωπα».

ΕΜΜΕΣΗ: ο αντιπρόσωπος «δικαιοπρακτεί μεν για λογαριασμό του αντιπροσωπευόμενου αλλά ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ», ώστε τα αποτελέσματα «αρχικά επέρχονται στο πρόσωπό του και μετά, με ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑ, μεταβιβάζονται στον αντιπροσωπευόμενο».

Δηλαδή η άμεση ολοκληρώνεται σε ένα βήμα, η έμμεση σε δύο.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Το κριτήριο είναι στο όνομα ποιου ενεργεί ο αντιπρόσωπος — όχι για λογαριασμό ποιου (αυτό είναι κοινό και στις δύο). Και ανάφερε ρητά τη δεύτερη δικαιοπραξία που απαιτεί η έμμεση: εκεί κρίνεται αν κατάλαβες τη διαφορά.

Γενική και ειδική πληρεξουσιότητα

Ερώτηση: Τι είναι γενική και τι ειδική πληρεξουσιότητα;

Απάντηση:

• Πρώτα η έννοια της πληρεξουσιότητας:

📌 «Πληρεξουσιότητα είναι η ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑ με την οποία ΧΟΡΗΓΕΙΤΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ ΓΙΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ. Είναι σαφές ότι η πληρεξουσιότητα αναφέρεται ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΚΟΥΣΙΑ αντιπροσώπευση.»

Πρόσεξε ότι η ίδια η πληρεξουσιότητα είναι ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑ — άρα υπόκειται σε όλα όσα μάθαμε στο κεφ. 4 (δήλωση βουλήσεως, ικανότητα, τύπος…).

💡 «Η χορήγηση πληρεξουσιότητας ΔΕΝ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ βέβαια αυτόν που τη χορήγησε να ενεργήσει τελικά Ο ΙΔΙΟΣ.» — Δίνεις δυνατότητα σε άλλον, δεν στερείσαι τη δική σου.

ΓΕΝΙΚΗ ↔ ΕΙΔΙΚΗ (κριτήριο: το ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ)

⚠️ Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΟΥ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ: «Ορισμένες δικαιοπραξίες ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΤΗΤΑΣ (π.χ. ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ).»

💡 Γιατί: για τις σοβαρότερες πράξεις η γενική εξουσιοδότηση δεν αρκεί. Η αποποίηση κληρονομιάς είναι οριστική και μπορεί να στερήσει σημαντική περιουσία — ο νόμος θέλει να βεβαιωθεί ότι ο εντολέας σκέφτηκε ειδικά γι' αυτήν, όχι ότι υπέγραψε κάποτε μια γενική εξουσιοδότηση.

Οι άλλες δύο διακρίσεις

β) ΑΤΟΜΙΚΗ ↔ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ (κριτήριο: πόσα πρόσωπα)

💡 Παράδειγμα του βιβλίου: ο Α ορίζει πληρεξούσιους τον Β και τον Γ, «και ταυτόχρονα ορίζει ότι για αγορά μηχανήματος ΠΑΝΩ ΑΠΟ 10.000.000 δρχ. θα ενεργούν ΜΑΖΙ» — κλιμακωτή δικλείδα ασφαλείας ανάλογα με το ύψος της συναλλαγής.

γ) ΜΕΤΑΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΤΗΤΑ ή ΥΠΟΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΤΗΤΑ — «ο πληρεξούσιος έχει την εξουσία … να ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΕΙ ΣΕ ΤΡΙΤΟΝ την εξουσία αντιπροσώπευσής του».

Τύπος και λήξη

«Η πληρεξουσιότητα είναι ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΑΤΥΠΗ δικαιοπραξία. Εξαιρετικά υποβάλλεται σε τύπο, ΑΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑ» («για αγορά ακινήτου … με συμβολαιογραφικό έγγραφο»).

💡 Ίδια λογική με το προσύμφωνο (κεφ. 4): αν η εξουσιοδότηση για μια τυπική πράξη μπορούσε να δοθεί ατύπως, ο τύπος θα παρακαμπτόταν.

Παύει: γενικοί λόγοι («όταν τελειώσει η ενέργεια για την οποία δόθηκε ή αυτή γίνει αδύνατη») · ειδικοί λόγοι (θάνατος του αντιπροσώπου ή του αντιπροσωπευόμενου, παραίτηση του πληρεξουσίου, ανάκληση). Η ανάκληση «γίνεται οποτεδήποτε με δήλωση προς τον πληρεξούσιο Ή ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΡΙΤΟ που θα συμβληθεί μαζί του» — ⚠️ εκτός αν «ο πληρεξουσιοδότης παραιτήθηκε από το δικαίωμα ανάκλησης».

Σύνοψη: (ενδεικτική) Πληρεξουσιότητα είναι «η δικαιοπραξία με την οποία χορηγείται εξουσία για αντιπροσώπευση» και αφορά μόνο την ΕΚΟΥΣΙΑ αντιπροσώπευση.

ΓΕΝΙΚΗ είναι «η πληρεξουσιότητα που δίνει εντολή δράσης για ΟΛΕΣ ή για ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΡΙΘΜΟ δικαιοπραξιών του εξουσιοδότη».

ΕΙΔΙΚΗ είναι «η πληρεξουσιότητα που αναφέρεται σε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ δικαιοπραξίες ή ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΕΙΔΟΣ δικαιοπραξιών».

⚠️ «Ορισμένες δικαιοπραξίες απαιτούν από τον νόμο την ύπαρξη ΕΙΔΙΚΗΣ πληρεξουσιότητας (π.χ. αποποίηση κληρονομιάς)» — για τις πιο σοβαρές πράξεις η γενική δεν αρκεί.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Δώσε και τους δύο ορισμούς και — κυρίως — τον κανόνα ότι για ορισμένες δικαιοπραξίες ο νόμος ΑΠΑΙΤΕΙ ειδική πληρεξουσιότητα, με το παράδειγμα της αποποίησης κληρονομιάς. Χωρίς αυτό η απάντηση είναι απλή απαρίθμηση.

Η νόμιμη αντιπροσώπευση

Ερώτηση: Να αναφέρετε κατηγορίες προσώπων που έχουν αντιπρόσωπο από τον νόμο (νόμιμη αντιπροσώπευση).

Απάντηση:

• 📌 «ΝΟΜΙΜΗ είναι η αντιπροσώπευση που ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΜΕΝΟΥ, ΑΛΛΑ ΠΗΓΑΖΕΙ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΟ.»

Η αντίθεση με την εκούσια: «Εκούσια είναι η αντιπροσώπευση που βασίζεται στη ΘΕΛΗΣΗ του αντιπροσωπευόμενου· … η εξουσία … δίνεται με ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΤΗΤΑ.» — Στη νόμιμη ΔΕΝ υπάρχει πληρεξουσιότητα, γιατί δεν υπάρχει θέληση να τη δώσει.

Οι κατηγορίες

Το κοινό νήμα

Κοίτα γιατί χρειάζεται νόμιμος αντιπρόσωπος σε κάθε περίπτωση:

💡 Σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΔΙΚΑΙΟΥ αλλά ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΔΡΑΣΗΣ. Ο νόμος γεφυρώνει το κενό: αφού το πρόσωπο μπορεί να έχει δικαιώματα αλλά δεν μπορεί να τα ασκήσει μόνο του, του δίνει αντιπρόσωπο χωρίς να τον ζητήσει.

Γι' αυτό ακριβώς δεν μπορεί να είναι εκούσια: ο ανήλικος ή ο τελών σε συμπαράσταση δεν θα μπορούσε να δώσει έγκυρη πληρεξουσιότητα — η πληρεξουσιότητα είναι δικαιοπραξία, και ακριβώς αυτό είναι που δεν μπορεί να κάνει. Θα ήταν φαύλος κύκλος. Ο νόμος τον σπάει ορίζοντας ο ίδιος τον αντιπρόσωπο.

📌 Και μια αντιδιαστολή: στη νόμιμη αντιπροσώπευση η έκταση της εξουσίας ορίζεται από τον νόμο (ή τη δικαστική απόφαση, στη συμπαράσταση) — όχι από τον αντιπροσωπευόμενο. Άρα ο κανόνας «ο αντιπρόσωπος πρέπει να ενεργεί μέσα στα όρια της εξουσίας που του ορίζει ο αντιπροσωπευόμενος» ισχύει εδώ με άλλη πηγή ορίων.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Νόμιμη είναι η αντιπροσώπευση «που δεν εξαρτάται από τη θέληση του αντιπροσωπευόμενου, αλλά ΠΗΓΑΖΕΙ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΟ» — δηλαδή χωρίς πληρεξουσιότητα.

Κατηγορίες: ① Τα ΑΝΗΛΙΚΑ, που «αντιπροσωπεύονται από τους ΓΟΝΕΙΣ τους, που ασκούν τη ΓΟΝΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ»· ② Όσοι βρίσκονται σε ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ — π.χ. «ένας πνευματικά ασθενής … αντιπροσωπεύεται από τον ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΗ του»· ③ Τα ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, που «δικαιοπρακτούν … μέσω της δραστηριότητας των ΟΡΓΑΝΩΝ που τα διοικούν» και τα οποία «τα εκπροσωπούν δικαστικά και εξώδικα».

Το κοινό τους: σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει ικανότητα δικαίου αλλά αδυναμία αυτοπρόσωπης δράσης — γι' αυτό ο νόμος ορίζει ο ίδιος τον αντιπρόσωπο.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Ανάφερε τουλάχιστον τις δύο κατηγορίες που δίνει ρητά το κεφάλαιο (ανήλικοι, δικαστική συμπαράσταση). Τα νομικά πρόσωπα είναι ισχυρή προσθήκη από το κεφ. 3. Και εξήγησε γιατί δεν μπορεί να είναι εκούσια: ο αντιπροσωπευόμενος δεν θα μπορούσε να δώσει έγκυρη πληρεξουσιότητα.

Εφαρμογή: πώληση κοσμημάτων μέσω φίλης

Ερώτηση: Η Α βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση και θέλει να πωλήσει τα κοσμήματά της. Για να μη γίνει όμως αυτό γνωστό, εξουσιοδοτεί τη φίλη της Β να τα πωλήσει με το όνομά της (ως δικά της). Χαρακτηρίστε το είδος της αντιπροσώπευσης.

Απάντηση:

• Τα δεδομένα και τι σημαίνει το καθένα

Ο χαρακτηρισμός — και οι ΔΥΟ άξονες

Άξονας 1 — ΑΜΕΣΗ ή ΕΜΜΕΣΗ; (κριτήριο: στο όνομα ποιου)

Το βιβλίο ορίζει: «Έμμεση αντιπροσώπευση υπάρχει, όταν ο αντιπρόσωπος δικαιοπρακτεί ΜΕΝ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ του αντιπροσωπευόμενου ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ.» ✓ Ακριβώς η περίπτωσή μας: η Β πωλεί «με το όνομά της», ενώ τα κοσμήματα και το τίμημα αφορούν την Α.

Η συνέπεια: «τα αποτελέσματα … αρχικά επέρχονται στο πρόσωπό ΤΗΣ Β και μετά, ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑ μεταξύ τους, μεταβιβάζονται στην Α» — δηλαδή η Β εισπράττει το τίμημα και μετά το αποδίδει στην Α.

Άξονας 2 — ΕΚΟΥΣΙΑ ή ΝΟΜΙΜΗ; (κριτήριο: από πού πηγάζει η εξουσία)

«Εκούσια είναι η αντιπροσώπευση που βασίζεται στη ΘΕΛΗΣΗ του αντιπροσωπευόμενου. Στην περίπτωση αυτή η εξουσία … δίνεται στον αντιπρόσωπο με ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΤΗΤΑ.» ✓ Η άσκηση λέει ρητά «εξουσιοδοτεί» — άρα ΕΚΟΥΣΙΑ, με πληρεξουσιότητα.

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΕΜΜΕΣΗ και ΕΚΟΥΣΙΑ αντιπροσώπευση.

⚠️ Οι δύο διακρίσεις είναι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ — γι' αυτό η πλήρης απάντηση χρειάζεται και τους δύο χαρακτηρισμούς. Δεν είναι «έμμεση ή εκούσια»· είναι έμμεση ΚΑΙ εκούσια.

Γιατί επέλεξε η Α την έμμεση

Το βιβλίο δίνει την ίδια λογική στο δικό του παράδειγμα (αγορά οικοπέδου μέσω γνωστού «επειδή … πιθανόν να πετύχει καλύτερη τιμή»): η έμμεση επιλέγεται όταν η αποκάλυψη του πραγματικού ενδιαφερόμενου θα άλλαζε τα πράγματα.

💡 Εδώ ο λόγος είναι προσωπικός, όχι εμπορικός: η Α δεν θέλει να γίνει γνωστή η οικονομική της δυσχέρεια. Αν πωλούσε η ίδια τα κοσμήματά της, θα το μάθαινε ο κύκλος της. Πρόκειται, με όρους του κεφ. 3, για προστασία της προσωπικότητάς της — ειδικότερα «της ατομικής ζωής και της σφαίρας του απόρρητου» και των κοινωνικών της σχέσεων.

⚠️ Το κόστος που αναλαμβάνει η Α

Στο ενδιάμεσο διάστημα, τα κοσμήματα (και μετά την πώληση, το τίμημα) βρίσκονται νομικά στην περιουσία της Β. Αν η Β αρνηθεί να αποδώσει, η Α έχει αξίωση εναντίον της — αλλά η ανωνυμία αγοράζεται με κίνδυνο. Γι' αυτό η έμμεση αντιπροσώπευση προϋποθέτει σχέση εμπιστοσύνης — και εδώ η άσκηση σημειώνει ότι η Β είναι φίλη της.

📌 Και μια νομική λεπτομέρεια: η πληρεξουσιότητα εδώ είναι ΑΤΥΠΗ — «η πληρεξουσιότητα είναι καταρχήν άτυπη δικαιοπραξία» και υποβάλλεται σε τύπο μόνο αν αναφέρεται σε ΤΥΠΙΚΗ δικαιοπραξία. Η πώληση κινητών (κοσμημάτων) δεν είναι τυπική, οπότε δεν απαιτείται συμβολαιογραφικό έγγραφο.

Σύνοψη: Πρόκειται για ΕΜΜΕΣΗ και ΕΚΟΥΣΙΑ αντιπροσώπευση — οι δύο διακρίσεις είναι ανεξάρτητες, οπότε χρειάζονται και οι δύο χαρακτηρισμοί.

ΕΜΜΕΣΗ, γιατί η Β «δικαιοπρακτεί μεν για λογαριασμό της Α αλλά ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ» — η άσκηση το λέει ρητά: πωλεί τα κοσμήματα «με το όνομά της (ως δικά της)». Συνέπεια: τα αποτελέσματα «αρχικά επέρχονται στο πρόσωπό της» και μετά, με ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑ, μεταβιβάζονται στην Α (δηλαδή η Β εισπράττει το τίμημα και μετά το αποδίδει).

ΕΚΟΥΣΙΑ, γιατί «βασίζεται στη θέληση της αντιπροσωπευόμενης»: η Α «εξουσιοδοτεί» τη Β, δηλαδή της χορηγεί πληρεξουσιότητα — και όχι σε εξουσία που «πηγάζει απευθείας από τον νόμο».

Η επιλογή της έμμεσης εξηγείται από τον σκοπό που δηλώνει η άσκηση: «για να μη γίνει γνωστό» ότι η Α βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• ⚠️ Η ερώτηση λέει «χαρακτηρίστε το είδος» — και το είδος έχει ΔΥΟ σκέλη. Απάντηση μόνο «έμμεση» ή μόνο «εκούσια» είναι μισή. Εντόπισε στην εκφώνηση τις δύο λέξεις-κλειδιά: «με το όνομά της» (→ έμμεση) και «εξουσιοδοτεί» (→ εκούσια).