Λύσεις — Κεφάλαιο 7: Το δίκτυο διανομής (σελ. 120) – ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΘΕΡΜΑΝΣΕΩΝ Γ΄ ΕΠΑΛ

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΘΕΡΜΑΝΣΕΩΝ Γ΄ ΕΠΑΛ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΘΕΡΜΑΝΣΕΩΝ Γ΄ ΕΠΑΛ – ΛΥΣΕΙΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Ασκήσεων Σχολικού Βιβλίου Λύσεις — Κεφάλαιο 7: Το δίκτυο διανομής (σελ. 120) – ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΘΕΡΜΑΝΣΕΩΝ Γ΄ ΕΠΑΛ

Λύσεις — Κεφάλαιο 7: Το δίκτυο διανομής (σελ. 120)

Λύσεις των 8 ερωτήσεων του κεφαλαίου 7 (η 6 με αριθμητικά όρια, η 7 εκτίμηση από διαγράμματα).

Ερώτηση 1 — Ορισμοί: παροχή, θερμικό φορτίο, θερμοκρασιακή πτώση, ταχύτητα ροής, αντιστάσεις τριβής

Ερώτηση: Να ορίσετε (όπως χρησιμοποιούνται στην Κεντρική Θέρμανση) τις έννοιες: παροχή, θερμικό φορτίο, θερμοκρασιακή πτώση, ταχύτητα ροής και αντιστάσεις τριβής.

Απάντηση:

Σύμφωνα με την ενότητα 7.1 (σελ. 97-100): 1. Παροχή (V): ο όγκος του νερού που περνά από μια διατομή ενός σωλήνα στη μονάδα του χρόνου (V = v·S)· κοινή σε όλο το στοιχειώδες κύκλωμα· σε σύνθετα δίκτυα κάθε γραμμή που διακλαδίζεται έχει παροχή ίση με το άθροισμα των παροχών των κλάδων της, και η κεντρική γραμμή (λέβητας-κυκλοφορητής) τη συνολική παροχή. 2. Θερμικό φορτίο (Q): το ποσό της θερμότητας που μεταφέρεται στη μονάδα του χρόνου από τον φορέα, δηλαδή η θερμική ισχύς της εγκατάστασης ή του κυκλώματος — ταυτίζεται με τις θερμικές απαιτήσεις (απώλειες) των χώρων που θερμαίνονται· Q = ρ·V·c·Δt → Q = V·Δt. 3. Θερμοκρασιακή πτώση (Δt = tv − tr): η διαφορά μεταξύ θερμοκρασίας εξόδου (προσαγωγής tv) και εισόδου (επιστροφής tr) του νερού στον λέβητα· με θερμομονωμένο δίκτυο ισούται με τη διαφορά θερμοκρασίας εισόδου-εξόδου του νερού στο θερμαντικό σώμα· στην πράξη 10-20 °C. 4. Ταχύτητα ροής (v): η ταχύτητα με την οποία κινείται το νερό μέσα στους σωλήνες (μήκος διαδρομής ανά μονάδα χρόνου)· δεν είναι ίδια σε όλα τα τμήματα· V = v·S με S = πd²/4· επιδιώκουμε 0,6-1 m/s. 5. Αντιστάσεις τριβής (πτώσεις πίεσης, Δp): οι αντιστάσεις που εμφανίζονται κατά τη ροή στις σωληνώσεις και τα εξαρτήματα του δικτύου και πρέπει να υπερνικηθούν για να διατηρείται σταθερή η ταχύτητα/παροχή· μετρούνται με τη διαφορά πίεσης Δp που απαιτείται μεταξύ αρχής και τέλους του δικτύου (ή τμήματός του) ώστε να εξουδετερωθούν και να έχουμε ροή με την επιθυμητή ταχύτητα· την ενέργεια αυτή δίνει ο κυκλοφορητής (διαφορά πίεσης αναρρόφησης-κατάθλιψης).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Παροχή V: όγκος νερού ανά μονάδα χρόνου μέσα από διατομή σωλήνα (V = v·S)· θερμικό φορτίο Q: θερμότητα ανά μονάδα χρόνου που μεταφέρει ο φορέας = θερμική ισχύς (= απώλειες χώρων, Q = V·Δt)· θερμοκρασιακή πτώση Δt = tv − tr: διαφορά θερμοκρασίας εξόδου-εισόδου του νερού στον λέβητα (= εισόδου-εξόδου στο σώμα)· ταχύτητα ροής v: ταχύτητα του νερού στους σωλήνες (0,6-1 m/s)· αντιστάσεις τριβής Δp: η διαφορά πίεσης που απαιτείται μεταξύ αρχής-τέλους δικτύου/τμήματος για να υπερνικηθούν οι τριβές σωλήνων-εξαρτημάτων και να διατηρηθεί η ροή (την παρέχει ο κυκλοφορητής).

Κριτήρια αξιολόγησης:

5 ορισμοί.

Ερώτηση 2 — Μονάδες στο S.I. και στις εφαρμογές Κ.Θ. (Τ.Σ.)

Ερώτηση: Ποιες είναι οι μονάδες των εννοιών αυτών στο S.I. και στις εφαρμογές της Κεντρικής Θέρμανσης (Τ.Σ.);

Απάντηση:

Στους τίτλους των ενοτήτων 7.1.1-7.1.5 δίνονται οι μονάδες S.I. και στα κείμενα οι συνήθεις των εφαρμογών (σελ. 97-100, 119): Παροχή V: S.I. m³/s· στην Κ.Θ. m³/h ή l/h (τα διαγράμματα χαλυβδοσωλήνων δίνουν kg/h — μικρό σφάλμα). Θερμοκρασιακή πτώση Δt: S.I. K (°K)· εφαρμογές °C (grad) — ίδιο μέγεθος διαφοράς. Θερμικό φορτίο Q: S.I. W (kW)· εφαρμογές kcal/h, με 1 kW = 860 kcal/h. Ταχύτητα ροής v: m/s και στα δύο συστήματα. Πτώσεις πίεσης/αντιστάσεις τριβής Δp: S.I. Pa (N/m²)· εφαρμογές mm ΣΝ ή m ΣΝ (χιλιοστά ή μέτρα στήλης νερού) ή bar, με τη (προσεγγιστική) ισοδυναμία 1 bar = 1 at = 10 m ΣΝ = 100.000 Pa (άρα 1 mm ΣΝ ≈ 10 Pa, 1 mbar ≈ 10 mm ΣΝ)· η γραμμική πτώση R σε mm ΣΝ/m. Βοηθητικά: πυκνότητα ρ σε kg/l (≈ 1), ειδική θερμότητα c σε kcal/kg°C (= 1), διάμετρος d σε mm ή ίντσες (1/2", 3/4", 1", 1¼"), μήκος L σε m.

Σύνοψη: (ενδεικτική) V: m³/s (S.I.) — m³/h ή l/h (Κ.Θ.)· Δt: K — °C· Q: W — kcal/h (1 kW = 860 kcal/h)· v: m/s και στα δύο· Δp: Pa — mm ΣΝ, m ΣΝ ή bar (1 bar = 10 m ΣΝ = 100.000 Pa)· R σε mm ΣΝ/m.

Κριτήρια αξιολόγησης:

S.I. vs Τ.Σ.

Ερώτηση 3 — Σχέση ορισμού παροχής και σχέση που χρησιμοποιείται στην Κ.Θ.

Ερώτηση: Ποια είναι η σχέση ορισμού της παροχής και ποια σχέση της χρησιμοποιείται στην Κεντρική Θέρμανση;

Απάντηση:

Σχέση ορισμού (νόμος της παροχής): V = v · S (σχ. 7.1.4, σελ. 99) — η παροχή ισούται με την ταχύτητα ροής επί τη διατομή του σωλήνα, S = π·d²/4· από αυτήν, για δεδομένη παροχή, μεγαλύτερες ταχύτητες δίνουν μικρότερες (οικονομικές) διαμέτρους. Σχέση που χρησιμοποιείται στην Κεντρική Θέρμανση: προκύπτει από τη βασική σχέση της θερμιδομετρίας Q = m · c · Δt (7.1.1)· επειδή m = ρ·V, γίνεται Q = ρ · V · c · Δt (7.1.2) (kcal/h = kg/l × l/h × kcal/kg°C × °C)· και επειδή το νερό έχει κατά προσέγγιση ρ = 1 kg/l και c = 1 kcal/kg°C, η σχέση απλοποιείται σε Q = V · Δt (7.1.3, kcal/h = l/h × °C — δεν επαληθεύονται οι μονάδες, αφού παραλείπονται οι μονάδες των ρ, c), δηλαδή V = Q / Δt (σχ. 7.2.1): η απαιτούμενη παροχή προκύπτει από το θερμικό φορτίο (απώλειες του χώρου, kcal/h) διά τη θερμοκρασιακή πτώση (συνήθως 15 °C) και εκφράζεται σε l/h. Παράδειγμα: Q = 3000 kcal/h, Δt = 15 °C → V = 200 l/h· στη συνέχεια από τα διαγράμματα επιλέγεται διάμετρος ώστε v = 0,6-1 m/s.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Ορισμός: V = v·S (S = πd²/4). Στην Κ.Θ.: από Q = m·c·Δt = ρ·V·c·Δt με ρ = 1 kg/l, c = 1 kcal/kg°C → Q = V·Δt, δηλαδή V = Q/Δt (Q σε kcal/h, Δt ≈ 15 °C → V σε l/h).

Κριτήρια αξιολόγησης:

V = v·S / V = Q/Δt.

Ερώτηση 4 — Παράγοντες τριβών ροής και ο πιο καθοριστικός

Ερώτηση: Από ποιους παράγοντες εξαρτώνται οι τριβές ροής και ποιος είναι ο πιο καθοριστικός;

Απάντηση:

Οι αντιστάσεις τριβής που εμφανίζονται κατά τη ροή στις σωληνώσεις και τα εξαρτήματα εξαρτώνται από (σελ. 99): 1. το υλικό και την ποιότητα της εσωτερικής επιφάνειας (τραχύτητα) των σωλήνων — ο χαλκός και οι πλαστικοί έχουν σημαντικά μικρότερες τριβές από τον χάλυβα· 2. τις διαστάσεις τους — μήκος (ανάλογα: Δp = R·L) και διάμετρο (μικρότερη διάμετρος → πολύ μεγαλύτερες τριβές)· 3. το είδος της ροής (στρωτή ή στροβιλώδης)· 4. την πυκνότητα (και το ιξώδες) του νερού, που είναι συνάρτηση της θερμοκρασίας του· 5. την ταχύτητά του — η τελευταία έχει την πιο σημαντική επίδραση στο μέγεθος των αντιστάσεων τριβής: η πτώση πίεσης αυξάνεται περίπου με το τετράγωνο της ταχύτητας (Δp ∝ v², σελ. 118), γι' αυτό η ταχύτητα περιορίζεται σε 0,6-1 m/s. Επιπλέον, τα εξαρτήματα (διακόπτες, καμπύλες, ταυ, συστολές, σώματα, λέβητας, κυκλοφορητής) προκαλούν τοπικές αντιστάσεις (συντελεστές ζ ή ισοδύναμα μήκη). Σημειώνεται ότι το ύψος του δικτύου δεν απαιτεί ενέργεια: σε κλειστό κύκλωμα η δυναμική ενέργεια της ανόδου αποδίδεται από την ισοδύναμη ποσότητα που κατεβαίνει — η απαιτούμενη ενέργεια εξαρτάται από το συνολικό μήκος των σωληνώσεων και όχι από το αν αναπτύσσονται οριζόντια ή κατακόρυφα.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Από το υλικό/τραχύτητα της εσωτερικής επιφάνειας, τις διαστάσεις (μήκος, διάμετρο), το είδος της ροής (στρωτή/στροβιλώδης), την πυκνότητα-θερμοκρασία του νερού και την ταχύτητά του — η ταχύτητα είναι ο πιο καθοριστικός παράγοντας (Δp ∝ v²)· επιπλέον τοπικές αντιστάσεις εξαρτημάτων· το ύψος δεν μετρά σε κλειστό κύκλωμα.

Κριτήρια αξιολόγησης:

5 παράγοντες, ταχύτητα κύρια.

Ερώτηση 5 — Υλικά σωλήνων και σύγκριση

Ερώτηση: Να αναφέρετε τα πιο συνηθισμένα υλικά σωλήνων και να τα συγκρίνετε από πλευράς μηχανικής αντοχής, διαστολής, τριβών ροής, ειδικού βάρους, ευκαμψίας και αντοχής στη διάβρωση.

Απάντηση:

Υλικά (σελ. 103-105): χαλυβδοσωλήνες («μαύροι» σιδηροσωλήνες, με ή χωρίς ραφή), χαλκοσωλήνες και πλαστικοί σωλήνες (πολυπροπυλένιο PP, πολυαιθυλένιο PE — στην περίληψη PVC/PE). Σύγκριση: α) Μηχανική αντοχή: χαλυβδοσωλήνες υπερτερούν (ποικιλία ποιοτήτων κατά την αντοχή στην πίεση)· χαλκός ικανοποιητικός αλλά μαλακότερος (θέλει προστασία στα δάπεδα)· πλαστικοί υστερούν σημαντικά, ευαίσθητοι σε υψηλές θερμοκρασίες και ηλιακή ακτινοβολία. β) Διαστολή: ο χαλκός έχει μεγαλύτερο συντελεστή γραμμικής διαστολής από τον χάλυβα → οι χαλυβδοσωλήνες έχουν μικρότερα προβλήματα διαστολών και προτιμώνται στις κατακόρυφες στήλες ψηλών κτιρίων· οι πλαστικοί έχουν τη μεγαλύτερη διαστολή. γ) Τριβές ροής: οι χαλκοσωλήνες έχουν σημαντικά μικρότερες αντιστάσεις τριβής από τους χαλυβδοσωλήνες (λεία επιφάνεια) → επιτρέπουν μεγαλύτερες ταχύτητες· οι πλαστικοί επίσης λείοι, αθόρυβοι. δ) Ειδικό βάρος: χάλυβας ο βαρύτερος, χαλκός ελαφρύτερος, πλαστικοί με μικρό ειδικό βάρος. ε) Ευκαμψία: χαλκοσωλήνες εύκαμπτοι (εύκολη διαμόρφωση, κουλούρες), πλαστικοί με μεγάλη ευκαμψία, χαλυβδοσωλήνες άκαμπτοι (υπάρχουν και εύκαμπτοι σε κουλούρες). στ) Αντοχή στη διάβρωση: ο χαλκός πιο ανθεκτικός, μεγαλύτερη διάρκεια ζωής (γι' αυτό προτιμάται σε ενδοδαπέδια — μονοκόμματος με προστασία)· ο χάλυβας διαβρώνεται (σκουριά) αλλά δεν δημιουργεί ηλεκτροχημική διάβρωση στα χαλύβδινα στοιχεία, ενώ ο χαλκός την προκαλεί (ηλεκτρόδιο Mg)· οι πλαστικοί αδιάβρωτοι. Επιπλέον: ο χαλκός θερμαίνεται/ψύχεται γρηγορότερα (μικρότερη ειδική θερμότητα)· κόστος: χάλυβας φθηνότερος, πλαστικοί φθηνοί, χαλκός ακριβότερος αλλά προτιμότερος σε μικρές-μεσαίες διαμέτρους και αναντικατάστατος στα ενδοδαπέδια μονοσωλήνιου· πλαστικοί ενδοδαπέδιοι με προστατευτικό εξωτερικό σωλήνα (αντικατάσταση με τράβηγμα).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Χαλυβδοσωλήνες: μέγιστη μηχανική αντοχή, μικρότερη διαστολή (στήλες ψηλών κτιρίων), μεγαλύτερες τριβές, βαρείς, άκαμπτοι, διαβρώνονται αλλά χωρίς ηλεκτροχημική διάβρωση, φθηνοί· χαλκοσωλήνες: καλή αντοχή, μεγαλύτερη διαστολή, σημαντικά μικρότερες τριβές, ελαφρύτεροι, εύκαμπτοι, ανθεκτικοί στη διάβρωση-μεγάλη ζωή (ενδοδαπέδια), ακριβότεροι· πλαστικοί (PP/PE): μικρή αντοχή (θερμοκρασία, UV), μεγάλη διαστολή, μικρές τριβές-αθόρυβοι, πολύ ελαφροί, πολύ εύκαμπτοι, αδιάβρωτοι, φθηνοί.

Κριτήρια αξιολόγησης:

3 υλικά × 6 κριτήρια.

Ερώτηση 6 — Όρια θερμοκρασιακής πτώσης και ταχύτητας ροής

Ερώτηση: Ποια είναι τα συνηθισμένα όρια τιμών για τη θερμοκρασιακή πτώση στα σώματα και ποια για την ταχύτητα ροής;

Απάντηση:

Θερμοκρασιακή πτώση Δt = tv − tr: στην πράξη έχει τιμές μεταξύ 10 και 20 °C (σελ. 98)· στο δισωλήνιο σύστημα επιλέγεται στο σώμα στα επίπεδα των 15 °C, με μέγιστη τιμή 20 °C (σελ. 106) — για τέτοιες συνθήκες δίνονται και οι ονομαστικές ισχείς των σωμάτων· στους βρόχους του μονοσωλήνιου λαμβάνεται μικρότερη, 10-15 °C (για να μην καθυστερεί η θέρμανση των τελευταίων σωμάτων της σειράς), και μπορεί να φτάσει έως 20 °C σε σώματα μικρού περιεχομένου νερού (σελ. 111)· οι μεγαλύτερες τιμές εμφανίζονται στον λέβητα και σε σώματα δισωλήνιου, οι μικρότερες σε βρόχους μονοσωλήνιου. Ταχύτητα ροής v: στην πράξη φροντίζουμε να έχει τιμές μεταξύ 0,6 και 1 m/s (σελ. 99)· τα τεχνικά εγχειρίδια των κατασκευαστών σωλήνων δίνουν ως παραδεκτά όρια 0,4-1,2 m/s· μεγαλύτερες ταχύτητες → θόρυβοι (σφυρίγματα), μεγάλες τριβές, μικρή διάρκεια ζωής· μικρότερες → αντιοικονομικές διατομές, καθυστέρηση ανταπόκρισης· οι μεγάλες ταχύτητες προτιμώνται στα μονοσωλήνια ενδοδαπέδια (δεν συγκρατείται αέρας).

Σύνοψη: Δt: 10-20 °C στην πράξη — δισωλήνιο ~15 °C (μέγιστο 20 °C), βρόχοι μονοσωλήνιου 10-15 °C (έως 20 για σώματα μικρού περιεχομένου). Ταχύτητα ροής: 0,6-1 m/s (παραδεκτά κατά κατασκευαστές 0,4-1,2 m/s).

Κριτήρια αξιολόγησης:

Δt 10-20, v 0,6-1.

Ερώτηση 7 — Επιλογή χαλκοσωλήνα για 350 l/h και χαλυβδοσωλήνα για 700 l/h, ταχύτητα και τριβές για 10 m

Ερώτηση: Να επιλέξετε (από τα διαγράμματα του βιβλίου) χαλκοσωλήνα για παροχή 350 I/h και χαλυβδοσωλήνα για 700 I/h και να εκτιμήσετε την ταχύτητα και τις αντιστάσεις τριβής για συνολικό μήκος 10 m και στις δυο περιπτώσεις.

Απάντηση:

Η ανάγνωση γίνεται στα διαγράμματα χαρακτηριστικών (εικ. 7.2.γ χαλκοσωλήνες, εικ. 7.2.ι χαλυβδοσωλήνες), με στόχο ταχύτητα 0,6-1 m/s· ως σημεία αναφοράς χρησιμοποιούμε τις τιμές των παραδειγμάτων του βιβλίου (σελ. 112-116). α) Χαλκοσωλήνας για V = 350 l/h: ο σωλήνας Cu 15 × 1 mm (εσωτερική διάμετρος 13 mm) δίνει κατά το βιβλίο για 360 l/h v = 0,75 m/s και R = 58 mm ΣΝ/m, και για 400 l/h v = 0,8 m/s, R = 65 mm ΣΝ/m. Για 350 l/h (ελάχιστα μικρότερη παροχή) διαβάζουμε v ≈ 0,73 m/s (έλεγχος: S = π·0,013²/4 = 1,33 cm², V = 350/3600 l/s = 0,0972 l/s → v = 97,2 cm³/s / 1,33 cm² ≈ 0,73 m/s ✓ — μέσα στα όρια) και R ≈ 55 mm ΣΝ/m. Αντιστάσεις τριβής για L = 10 m: Δp = R·L ≈ 55 × 10 ≈ 550 mm ΣΝ (μόνο σωλήνας· τα εξαρτήματα προστίθενται με Z ή Lισ). β) Χαλυβδοσωλήνας για V = 700 l/h: το βιβλίο δίνει για 760 l/h σωλήνα 3/4" με v = 0,6 m/s και R = 24 mm ΣΝ/m, ενώ ο 1/2" για 360 l/h δίνει 0,52 m/s/25 mm/m — άρα για 700 l/h ο 1/2" θα έδινε v ≈ 1 m/s και R ≈ 85-90 mm/m (οριακά υψηλή ταχύτητα, μεγάλες τριβές). Επιλέγουμε χαλυβδοσωλήνα 3/4" (εσωτ. διάμετρος ≈ 21,6 mm): v ≈ 0,55 m/s (έλεγχος: S = 3,66 cm², V = 194 cm³/s → v ≈ 0,53 m/s — οριακά αποδεκτή, εντός 0,4-1,2) και R ≈ 21 mm ΣΝ/m. Για L = 10 m: Δp ≈ 21 × 10 ≈ 210 mm ΣΝ. Σύγκριση: για διπλάσια περίπου παροχή, ο χαλυβδοσωλήνας 3/4" έχει μικρότερη ταχύτητα και τριβές από τον Cu 15×1, γιατί έχει μεγαλύτερη διατομή· για ίση διάμετρο ο χαλκός έχει σημαντικά μικρότερες τριβές. (Οι τιμές είναι εκτιμήσεις ανάγνωσης διαγράμματος με ακρίβεια ±10 %.)

Σύνοψη: (ενδεικτική) Χαλκοσωλήνας Cu 15×1 για 350 l/h: v ≈ 0,73 m/s, R ≈ 55 mm ΣΝ/m → Δp ≈ 550 mm ΣΝ για 10 m. Χαλυβδοσωλήνας 3/4" για 700 l/h: v ≈ 0,55 m/s, R ≈ 21 mm ΣΝ/m → Δp ≈ 210 mm ΣΝ για 10 m (ο 1/2" θα έδινε v ≈ 1 m/s και ~85 mm/m). Τιμές από ανάγνωση των διαγραμμάτων 7.2.γ/7.2.ι με βάση τα σημεία των παραδειγμάτων (±10 %).

Κριτήρια αξιολόγησης:

Cu 15×1 ≈ 550, St 3/4" ≈ 210 mm ΣΝ.

Ερώτηση 8 — Χαρακτηριστική καμπύλη απλού δικτύου και μεταβολές Δp, V

Ερώτηση: Να δώσετε τη μορφή της χαρακτηριστικής καμπύλης ενός απλού δικτύου και να σχολιάσετε τα αποτελέσματα των μεταβολών καθενός από τα δύο βασικά μεγέθη (Δp και V).

Απάντηση:

Μορφή (§7.2.4, σελ. 117-118): η χαρακτηριστική καμπύλη λειτουργίας ενός κυκλώματος/δικτύου είναι η καμπύλη σε σύστημα συντεταγμένων με οριζόντιο άξονα την παροχή V και κατακόρυφο την πτώση πίεσης Δp, που σχηματίζεται από τα ζεύγη τιμών (V, Δp) — τα «σημεία λειτουργίας» — για διάφορες παροχές, με δεδομένη διάμετρο σωλήνα και εξαρτήματα. Είναι καμπύλη παραβολικής μορφής που ξεκινά από την αρχή των αξόνων και ανεβαίνει όλο και πιο απότομα: επειδή η παροχή αυξάνεται ανάλογα με την ταχύτητα (V = v·S) ενώ η πτώση πίεσης αυξάνεται ανάλογα με το τετράγωνο της ταχύτητας (Δp ∝ v²), ισχύει Δp ∝ V² — διπλασιασμός παροχής → τετραπλασιασμός Δp.
```
 Δp │                 ●
    │              ●
    │           ●        Δp ∝ V²
    │        ●
    │     ●
    │  ●
    └──────────────────── V
```
Σχόλια στις μεταβολές: α) Αν αυξηθεί η διαθέσιμη Δp (π.χ. λειτουργεί μέρος μόνο του δικτύου λόγω αυτονομιών με τον ίδιο κυκλοφορητή), το σημείο λειτουργίας ανεβαίνει στην καμπύλη → αύξηση της παροχής και της ταχύτητας, με ενδεχόμενους θορύβους (σφυρίγματα). β) Αν μειωθεί η απαιτούμενη Δp του κυκλώματος (τροποποίηση: αύξηση διαμέτρων ή μείωση μηκών — η καμπύλη γίνεται πιο «επίπεδη»), για την ίδια διαθέσιμη πίεση έχουμε τα ίδια αποτελέσματα: μεγαλύτερη παροχή-ταχύτητα. γ) Αν μειωθεί η διαθέσιμη Δp (αλλαγή κυκλοφορητή με μικρότερο μανομετρικό, προσθήκη κι άλλων στοιχείων/κυκλωμάτων), έχουμε μείωση της παροχής και της θερμικής απόδοσης του κυκλώματος. δ) Αν αυξηθεί η απαιτούμενη Δp (μείωση διαμέτρων, αύξηση μηκών, προσθήκη στοιχείων — καμπύλη πιο «όρθια»), έχουμε επίσης μείωση παροχής και θερμικής απόδοσης. Αντίστοιχη είναι η καμπύλη του όλου δικτύου (δυσκολότερη η χάραξη)· το σημείο τομής της με τη χαρακτηριστική του κυκλοφορητή ορίζει το σημείο λειτουργίας (κεφ. 8). Συμπέρασμα: οποιαδήποτε τροποποίηση στα στοιχεία ενός μελετημένου δικτύου προκαλεί αποκλίσεις από την ισορροπημένη λειτουργία.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Καμπύλη Δp–V παραβολικής μορφής από την αρχή των αξόνων (Δp ∝ V², αφού Δp ∝ v² και V ∝ v). α) ↑ διαθέσιμη Δp (λειτουργία μέρους δικτύου) → ↑ V, v, θόρυβοι· β) ↓ απαιτούμενη Δp (μεγαλύτερες διάμετροι/μικρότερα μήκη) → ίδια· γ) ↓ διαθέσιμη Δp (μικρότερος κυκλοφορητής, προσθήκες) → ↓ V και θερμική απόδοση· δ) ↑ απαιτούμενη Δp (μικρότερες διάμετροι, μήκη, στοιχεία) → ↓ V και απόδοση· τροποποιήσεις → αποκλίσεις από την ισορροπία.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Παραβολή + α-δ.

Προηγούμενο Στοιχείο

Επιστροφή στην Ενότητα

Επόμενο Στοιχείο