Λύσεις — Ενότητα 2.1: Ιστορία, χρήσεις και αρχή λειτουργίας μηχανών Σ.Ρ. (σελ. 81) – ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ Γ΄ ΕΠΑΛ

Λύσεις — Ενότητα 2.1: Ιστορία, χρήσεις και αρχή λειτουργίας μηχανών Σ.Ρ. (σελ. 81)

Λύσεις των 12 ερωτήσεων της ενότητας 2.1: 8 ανοιχτές (δύο σχεδιαστικές, περιγραφικά), 2 αριθμητικές και 2 πολλαπλής επιλογής.

Ερώτηση 1 — Πού χρησιμοποιούνται οι γεννήτριες και πού οι κινητήρες Σ.Ρ.

Ερώτηση: Να αναφέρετε πού χρησιμοποιούνται οι γεννήτριες και πού οι κινητήρες Σ.Ρ.;

Απάντηση:

• Γεννήτριες Σ.Ρ.: αν και η ηλεκτρική ενέργεια παράγεται σήμερα με Ε.Ρ., πολλά εργοστάσια χρησιμοποιούν γεννήτριες Σ.Ρ. για την παραγωγή της ισχύος που χρειάζονται οι κινητήρες Σ.Ρ. τους (σελ. 77)· επίσης (ενότητες 2.3-2.4) ως διεγέρτριες μεγάλων γεννητριών Ε.Ρ., σε ηλεκτροσυγκολλήσεις, σε δίκτυα έλξης (γεννήτριες σειράς) και ως δυναμό στα αυτοκίνητα (παράλληλης διέγερσης).
• Κινητήρες Σ.Ρ.: κατέχουν σημαντικό μέρος της ηλεκτρικής κίνησης από πολύ μικρές έως μεγάλες ισχείς (μέχρι 8 MW), όπου απαιτείται έλεγχος της περιστροφικής ταχύτητας: μεταφορικές εγκαταστάσεις, εργαλειομηχανές, τροχιοδρομικά οχήματα· είναι αναντικατάστατοι σε κινήσεις υψηλών απαιτήσεων, όπως τα έλαστρα (η τροφοδότηση με ηλεκτρονικά ισχύος τελειοποίησε τις εφαρμογές). Οι μικροί κινητήρες Σ.Ρ. χρησιμοποιούνται όπου διατίθεται συνεχής ή ημιανορθωμένη τάση: αυτοματισμοί αεροπλάνων, συστήματα ψύξης ηλεκτρονικών κυκλωμάτων, μικροί διεγέρτες, σερβομηχανισμοί, παιχνίδια, μαγνητόφωνα, μονάδες μαγνητικών ταινιών, εκτυπωτές, μηχανές συγχρονισμών, φωτοτυπικά.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Γεννήτριες: εργοστάσια για τροφοδότηση κινητήρων Σ.Ρ. (και διεγέρτριες, συγκολλήσεις, έλξη, δυναμό)· κινητήρες: ηλεκτρική κίνηση με έλεγχο ταχύτητας έως 8 MW (μεταφορικά, εργαλειομηχανές, τροχιοδρομικά, έλαστρα) και μικροί κινητήρες σε αυτοματισμούς, σερβομηχανισμούς, παιχνίδια, εκτυπωτές κ.λπ.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Χρήσεις γεννητριών + χρήσεις μεγάλων και μικρών κινητήρων.

Ερώτηση 2 — Αρχή λειτουργίας γεννητριών Σ.Ρ.

Ερώτηση: Ποια είναι η αρχή λειτουργίας των γεννητριών Σ.Ρ.;

Απάντηση:

• Η γεννήτρια βασίζεται στην ηλεκτρομαγνητική επαγωγή (νόμος Faraday). Για να λειτουργήσει πρέπει να πληρούνται τρεις συνθήκες (σελ. 77): ① να υπάρχει ομογενές μαγνητικό πεδίο μαγνητικής επαγωγής Β (από τους πόλους του στάτη), ② να υπάρχει αγωγός ή πλαίσιο μέσα στο πεδίο (το τύλιγμα του δρομέα), ③ να υπάρχει σχετική κίνηση του αγωγού ως προς το πεδίο (περιστροφή του δρομέα από την κινητήρια μηχανή). Αποτέλεσμα: στα άκρα του αγωγού αναπτύσσεται Η.Ε.Δ. από επαγωγή, ανάλογη της μαγνητικής επαγωγής Β, του ενεργού μήκους ℓ, της ταχύτητας υ και του ημιτόνου της γωνίας κίνησης-πεδίου: \( E = B \cdot \ell \cdot υ \cdot ημα \) (2.1).
• Καθώς το πλαίσιο στρέφεται μέσα στο σταθερό πεδίο (σχ. 2.2), η γωνία α μεταβάλλεται από 0° έως 360° και η Η.Ε.Δ. είναι εναλλασσόμενη (μηδέν στις θέσεις 0°/180°, μέγιστη στις 90°/270° με αντίθετη πολικότητα). Ο συλλέκτης (τομείς πάνω στον άξονα, με τις ψήκτρες) εναλλάσσει τη σύνδεση των άκρων του πλαισίου κάθε μισή στροφή και ανορθώνει την τάση σε συνεχή (παλμική, σχ. 2.3)· με πολλές σπείρες και πολλούς τομείς η κυμάτωση μειώνεται. Έτσι η μηχανική ενέργεια μετατρέπεται σε ηλεκτρική Σ.Ρ.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Ηλεκτρομαγνητική επαγωγή: μαγνητικό πεδίο + αγωγός/πλαίσιο + σχετική κίνηση → Η.Ε.Δ. Ε = Β·ℓ·υ·ημα, εναλλασσόμενη κατά την περιστροφή· ο συλλέκτης την ανορθώνει σε Σ.Ρ.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Οι τρεις συνθήκες + τύπος + ανόρθωση.

Ερώτηση 3 — Αρχή λειτουργίας κινητήρων Σ.Ρ.

Ερώτηση: Ποια είναι η αρχή λειτουργίας των κινητήρων Σ.Ρ.;

Απάντηση:

• Όταν ένας αγωγός διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα ενώ βρίσκεται μέσα σε μαγνητικό πεδίο, το πεδίο ασκεί σε αυτόν δύναμη που τείνει να τον κινήσει προς ορισμένη κατεύθυνση (σελ. 79). Η δύναμη αυτή είναι η συνισταμένη των δυνάμεων Laplace που δέχονται τα ελεύθερα ηλεκτρόνια που κινούνται μέσα στον αγωγό. Το μέτρο της είναι ανάλογο της μαγνητικής επαγωγής Β (T), της έντασης του ρεύματος I (A), του ενεργού μήκους ℓ του αγωγού μέσα στο πεδίο (m) και του ημιτόνου της γωνίας α αγωγού-πεδίου: \( F = B \cdot \ell \cdot I \cdot ημα \) (N) (2.2).
• Στον κινητήρα, οι αγωγοί του τυλίγματος του δρομέα (τυμπάνου) τροφοδοτούνται με Σ.Ρ. μέσω του συλλέκτη και των ψηκτρών και βρίσκονται μέσα στο πεδίο των πόλων· οι δυνάμεις στους αγωγούς κάτω από αντίθετους πόλους έχουν αντίθετες φορές και δημιουργούν ζεύγος δυνάμεων (ροπή) που περιστρέφει τον δρομέα. Ο συλλέκτης εδώ αντιστρέφει τη φορά του ρεύματος στους αγωγούς κάθε φορά που περνούν από τον έναν πόλο στον άλλο, ώστε η ροπή να διατηρεί σταθερή φορά. Έτσι η ηλεκτρική ενέργεια μετατρέπεται σε μηχανική — η αντίστροφη λειτουργία της γεννήτριας.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Ρευματοφόρος αγωγός μέσα σε μαγνητικό πεδίο δέχεται δύναμη Laplace F = Β·ℓ·I·ημα· οι δυνάμεις στους αγωγούς του τυμπάνου δίνουν ροπή περιστροφής, με τον συλλέκτη να αντιστρέφει το ρεύμα ανά πόλο.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Δύναμη Laplace + τύπος + ροπή/συλλέκτης.

Ερώτηση 4 — Πώς γίνεται η ανόρθωση του Ε.Ρ. σε Σ.Ρ.

Ερώτηση: Με ποιο τρόπο γίνεται η ανόρθωση του Ε.Ρ. σε Σ.Ρ.;

Απάντηση:

• Στη γεννήτρια Σ.Ρ. η ανόρθωση γίνεται μηχανικά, από τον συλλέκτη (σχ. 2.3, σελ. 78). Τα άκρα του στρεφόμενου πλαισίου συνδέονται σε δύο τομείς (χάλκινα ελάσματα μονωμένα μεταξύ τους) που στρέφονται μαζί με τον άξονα, ενώ οι ακίνητες ψήκτρες εφάπτονται σε αυτούς. Κάθε μισή στροφή (στις θέσεις 0° και 180°, όταν η Η.Ε.Δ. μηδενίζεται και αλλάζει πολικότητα) οι τομείς αλλάζουν ψήκτρα, οπότε κάθε ψήκτρα συνδέεται πάντα με το άκρο του πλαισίου που έχει την ίδια πολικότητα. Έτσι, ενώ μέσα στο πλαίσιο η Η.Ε.Δ. είναι εναλλασσόμενη, στις ψήκτρες εμφανίζεται παλμική συνεχής τάση (ίδιας πάντα φοράς, με δύο μέγιστα ανά στροφή). Η κυμάτωση αυτής της τάσης ήταν πολύ μεγάλη στη μηχανή του Pixii (δύο τομείς) και μειώνεται με πολλές σπείρες κατάλληλα συνδεδεμένες και συλλέκτη πολλών τομέων (Pacinotti, Hefner-Alteneck). Στους κινητήρες ο ίδιος συλλέκτης κάνει το αντίστροφο: αντιστρέφει το ρεύμα στους αγωγούς για σταθερή ροπή.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Με τον συλλέκτη: τομείς που στρέφονται με το πλαίσιο και ακίνητες ψήκτρες· κάθε μισή στροφή (στο μηδενισμό της Η.Ε.Δ.) οι τομείς αλλάζουν ψήκτρα, ώστε κάθε ψήκτρα να έχει πάντα την ίδια πολικότητα → παλμική Σ.Ρ.· η κυμάτωση μειώνεται με πολλές σπείρες και πολλούς τομείς.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Μηχανισμός τομέων-ψηκτρών + εναλλαγή ανά μισή στροφή.

Ερώτηση 5 — Σχεδίαση της ανάπτυξης εναλλασσόμενης Η.Ε.Δ. σε στρεφόμενο πλαίσιο

Ερώτηση: Να σχεδιαστεί η πορεία της ανάπτυξης εναλλασσόμενης ΗΕΔ σε πλαίσιο που στρέφεται μέσα σε σταθερό μαγνητικό πεδίο.

Απάντηση:

• Το σχέδιο (κατά το σχ. 2.2, σελ. 78) αποτελείται από δύο μέρη: ① Πέντε θέσεις του πλαισίου μεταξύ των πόλων Ν-S, με τα άκρα του συνδεδεμένα σε δύο δακτυλίους ολίσθησης (όχι συλλέκτη) και ψήκτρες προς την αντίσταση R: Θέση Α (α = 0°) — το επίπεδο του πλαισίου κάθετο στις μαγνητικές γραμμές, οι πλευρικοί αγωγοί κινούνται παράλληλα προς το πεδίο → Ε = 0· Θέση Β (90°) — οι αγωγοί κόβουν τις γραμμές κάθετα → Ε μέγιστη, θετική· Θέση Γ (180°) — Ε = 0· Θέση Δ (270°) — Ε μέγιστη αρνητική (ο κάθε αγωγός βρίσκεται τώρα κάτω από τον αντίθετο πόλο, άρα αντίθετη φορά)· Θέση Ε (360°) — Ε = 0, επανάληψη. ② Το διάγραμμα Ε(α): άξονας γωνιών 0°, 90°, 180°, 270°, 360° και μια ημιτονοειδής καμπύλη (Ε = Εmax·ημα) — μηδέν στα 0°, 180°, 360°, θετική κορυφή στις 90°, αρνητική στις 270°. Στην αντίσταση R το ρεύμα είναι εναλλασσόμενο.
• Εξήγηση: από τη σχέση Ε = Β·ℓ·υ·ημα, με Β, ℓ, υ σταθερά, η Η.Ε.Δ. μεταβάλλεται με το ημίτονο της γωνίας μεταξύ της διεύθυνσης κίνησης του αγωγού και του πεδίου, που αλλάζει συνεχώς κατά την περιστροφή· κάθε πλευρικός αγωγός περνά εναλλάξ κάτω από Ν και S, οπότε η φορά της Η.Ε.Δ. αντιστρέφεται κάθε μισή στροφή.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Πέντε θέσεις πλαισίου (0°, 90°, 180°, 270°, 360°) μεταξύ Ν-S με δακτυλίους και R, και καμπύλη Ε(α) ημιτονοειδής: μηδέν στα 0°/180°/360°, μέγιστο θετικό στις 90°, αρνητικό στις 270° — εναλλασσόμενη Η.Ε.Δ. λόγω Ε = Β·ℓ·υ·ημα.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Περιγραφή θέσεων + ημιτονοειδές διάγραμμα + αιτιολόγηση.

Ερώτηση 6 — Σχεδίαση της ανόρθωσης από τον συλλέκτη

Ερώτηση: Να σχεδιαστεί η πορεία και τα στάδια της ανόρθωσης του Ε.Ρ. σε Σ.Ρ. που εκτελείται από το συλλέκτη.

Απάντηση:

• Το σχέδιο (κατά το σχ. 2.3, σελ. 78): το ίδιο πλαίσιο μεταξύ Ν-S, αλλά τα άκρα του καταλήγουν σε συλλέκτη δύο τομέων (ένας δακτύλιος κομμένος σε δύο μονωμένα ημικύκλια που στρέφονται με το πλαίσιο), στους οποίους εφάπτονται δύο ακίνητες ψήκτρες συνδεδεμένες με την αντίσταση R. ① Θέση Α (0°): Ε = 0, οι ψήκτρες βρίσκονται πάνω στα διάκενα (μονώσεις) των τομέων — στιγμή μεταγωγής. ② Θέση Β (90°): Ε μέγιστη· ο τομέας του αγωγού που είναι κάτω από τον Ν ακουμπά τη θετική ψήκτρα, ο άλλος την αρνητική. ③ Θέση Γ (180°): Ε = 0, ψήκτρες πάλι στα διάκενα — οι τομείς αλλάζουν ψήκτρα. ④ Θέση Δ (270°): η Η.Ε.Δ. του πλαισίου έχει αντιστραφεί, αλλά επειδή και οι τομείς άλλαξαν ψήκτρα, η θετική ψήκτρα ακουμπά και πάλι τον αγωγό που βρίσκεται κάτω από τον Ν → στην R η τάση έχει την ίδια πολικότητα με τη θέση Β. ⑤ Θέση Ε (360°): Ε = 0. Διάγραμμα: η καμπύλη στις ψήκτρες είναι η ανορθωμένη ημιτονοειδής — δύο θετικές ημιπερίοδοι ανά στροφή (0°-180° και 180°-360°), το αρνητικό μισό «γυρισμένο» προς τα πάνω: παλμική συνεχής τάση μεγάλης κυμάτωσης (μηδενίζεται στα 0°, 180°, 360°).
• Συμπέρασμα: ο συλλέκτης λειτουργεί ως μηχανικός ανορθωτής, αλλάζοντας τη σύνδεση πλαισίου-ψηκτρών κάθε μισή στροφή, ακριβώς όταν η Η.Ε.Δ. μηδενίζεται. Για πρακτικά «λεία» Σ.Ρ. χρησιμοποιούνται πολλές σπείρες σε διαφορετικές γωνίες και συλλέκτης πολλών τομέων.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Ίδιο πλαίσιο με συλλέκτη δύο τομέων και ψήκτρες· στις θέσεις 0°/180°/360° οι ψήκτρες πατούν στα διάκενα και οι τομείς αλλάζουν ψήκτρα, ώστε στις 90° και 270° η θετική ψήκτρα έχει πάντα τον αγωγό κάτω από τον Ν → διάγραμμα με δύο θετικές ημιπεριόδους ανά στροφή (παλμική Σ.Ρ.).

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Θέσεις με μεταγωγή στα διάκενα + ανορθωμένο διάγραμμα.

Ερώτηση 7 — Πότε δεν αναπτύσσεται Η.Ε.Δ. σε κινούμενο αγωγό

Ερώτηση: Πότε στα άκρα αγωγού κινούμενου μέσα σε μαγνητικό πεδίο δεν αναπτύσσεται ΗΕΔ από επαγωγή;

Απάντηση:

• Από τη σχέση Ε = Β·ℓ·υ·ημα (σελ. 78) η Η.Ε.Δ. μηδενίζεται όταν μηδενίζεται κάποιος παράγοντας: ① όταν ημα = 0, δηλαδή όταν ο αγωγός κινείται παράλληλα προς τις μαγνητικές γραμμές (α = 0° ή 180°) — δεν «κόβει» γραμμές· είναι οι θέσεις Α, Γ, Ε του στρεφόμενου πλαισίου (σχ. 2.2), όπου το επίπεδό του είναι κάθετο στο πεδίο και οι πλευρικοί αγωγοί κινούνται κατά μήκος των γραμμών· ② όταν υ = 0 — ο αγωγός είναι ακίνητος ως προς το πεδίο (καμία σχετική κίνηση — τρίτη συνθήκη λειτουργίας της γεννήτριας)· ③ όταν Β = 0 — δεν υπάρχει μαγνητικό πεδίο (ή ο αγωγός βρίσκεται έξω από αυτό), ή όταν το ενεργό μήκος ℓ μέσα στο πεδίο είναι μηδέν. Γενικά: Η.Ε.Δ. αναπτύσσεται μόνο όταν μεταβάλλεται η μαγνητική ροή που περνά από τον αγωγό/πλαίσιο.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Όταν ημα = 0 (κίνηση παράλληλα στις μαγνητικές γραμμές, θέσεις 0°/180° του πλαισίου), όταν υ = 0 (ακίνητος αγωγός) ή όταν Β = 0 / ℓ = 0 (εκτός πεδίου) — δηλαδή όταν δεν μεταβάλλεται η ροή.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Οι περιπτώσεις από τον τύπο, κυρίως η παράλληλη κίνηση.

Ερώτηση 8 — Πώς μειώνουμε τις κυματώσεις του ρεύματος των γεννητριών

Ερώτηση: Πώς μειώνουμε τις κυματώσεις του ρεύματος που παράγεται στις ηλεκτρικές γεννήτριες;

Απάντηση:

• Η στοιχειώδης γεννήτρια με μία σπείρα και συλλέκτη δύο τομέων (μηχανή Pixii, 1832) δίνει ανορθωμένη τάση με πολύ μεγάλη κυμάτωση — μηδενίζεται δύο φορές ανά στροφή (σελ. 76, 78). Η κυμάτωση μειώνεται (σελ. 76, 93): ① χρησιμοποιώντας πολλές σπείρες αντί μιας, τοποθετημένες σε διαφορετικές γωνίες γύρω από το τύμπανο και κατάλληλα συνδεδεμένες μεταξύ τους (τύλιγμα τυμπάνου), ώστε όταν μία δίνει μηδενική Η.Ε.Δ. οι άλλες να δίνουν μεγάλη· ② με συλλέκτη πολλών τομέων (Pacinotti 1860, Hefner-Alteneck 1872), ώστε οι ψήκτρες να «συλλέγουν» κάθε στιγμή τις σπείρες που βρίσκονται κοντά στη μέγιστη Η.Ε.Δ. — η τάση εξόδου γίνεται σχεδόν σταθερή με μικρές μόνο κυματώσεις. Έτσι παράγονται και σημαντικές τάσεις και εντάσεις. (Σε κυκλώματα με ανορθωτές η κυμάτωση μειώνεται επιπλέον με φίλτρα/πυκνωτές.)

Σύνοψη: (ενδεικτική) Με πολλές σπείρες σε διαφορετικές γωνίες, κατάλληλα συνδεδεμένες (τύλιγμα τυμπάνου), και συλλέκτη πολλών τομέων — αντί μίας σπείρας με δύο τομείς.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Πολλές σπείρες + πολλοί τομείς.

Ερώτηση 9 — Ταχύτητα αγωγού 0,8 m σε πεδίο 0,9 T υπό 60° με Ε = 6,23 V

Ερώτηση: Με ποια ταχύτητα πρέπει να κινείται αγωγός μήκους ℓ=0,8m μέσα σε ομοιόμορφο μαγνητικό πεδίο που έχει μαγνητική επαγωγή Β=0,9Τ, αν η γωνία που κόβει τις μαγνητικές γραμμές είναι 60° και η παραγόμενη ΗΕΔ από επαγωγή στον αγωγό είναι E=6,23V. (ΑΠ. 10m/sec)

Απάντηση:

• Από τη σχέση της Η.Ε.Δ. από επαγωγή \( E = B \cdot \ell \cdot υ \cdot ημα \) λύνουμε ως προς την ταχύτητα: \( υ = \frac{E}{B \cdot \ell \cdot ημα} = \frac{6{,}23}{0{,}9 \cdot 0{,}8 \cdot ημ60°} = \frac{6{,}23}{0{,}9 \cdot 0{,}8 \cdot 0{,}866} = \frac{6{,}23}{0{,}6235} \approx 10\,m/s \). Συμφωνεί με το βιβλίο (επαλήθευση με κώδικα: 9,99 m/s).

Σύνοψη: υ = Ε/(Β·ℓ·ημα) = 6,23/(0,9·0,8·0,866) ≈ 10 m/s.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Σωστός τύπος και αποτέλεσμα.

Ερώτηση 10 — Ένταση ρεύματος αγωγού 0,4 m υπό 45° σε 0,9 T με F = 12 N

Ερώτηση: Η δύναμη που ασκείται σε αγωγό μήκους ℓ=0,4m κατά την κίνησή του υπό γωνία 45° μέσα σε μαγνητικό πεδίο Β=0,9Τ είναι 12Ν. Ζητείται η ένταση του ρεύματος, που θα διαρρέεται ο αγωγός. (ΑΠ. 47,2Α)

Απάντηση:

• Από τη σχέση της δύναμης Laplace \( F = B \cdot \ell \cdot I \cdot ημα \) (2.2): \( I = \frac{F}{B \cdot \ell \cdot ημα} = \frac{12}{0{,}9 \cdot 0{,}4 \cdot ημ45°} = \frac{12}{0{,}9 \cdot 0{,}4 \cdot 0{,}707} = \frac{12}{0{,}2546} \approx 47{,}1\,A \) — το βιβλίο δίνει 47,2 A (διαφορά στρογγυλοποίησης του ημ45° = 0,7071). Επαληθεύτηκε με κώδικα.

Σύνοψη: I = F/(Β·ℓ·ημα) = 12/(0,9·0,4·0,707) ≈ 47,1-47,2 A.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Σωστός τύπος και αποτέλεσμα.

Ερώτηση 11 (πολλαπλής επιλογής) — Η Η.Ε.Δ. στοιχειώδους γεννήτριας

Ερώτηση: Η ΗΕΔ μιας στοιχειώδους γεννήτριας δίνεται από τη σχέση: α. Ε= B·ℓ·I·συνα. β. Ε= B·ℓ·υ·ημα. γ. Ε= B·ℓ·I·ημα.

Απάντηση:

• Σωστή απάντηση: β. Ε = Β·ℓ·υ·ημα — η Η.Ε.Δ. από επαγωγή είναι ανάλογη της μαγνητικής επαγωγής, του ενεργού μήκους, της ταχύτητας και του ημιτόνου της γωνίας (σχέση 2.1, σελ. 78)· η γ είναι ο τύπος της δύναμης.

Σύνοψη: β — Ε = Β·ℓ·υ·ημα.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Σωστό γράμμα.

Ερώτηση 12 (πολλαπλής επιλογής) — Το μέτρο της δύναμης στον αγωγό

Ερώτηση: Το μέτρο της δύναμης (F) που ασκείται στον αγωγό δίνεται από τη σχέση: α. F= B·υ·I·nμα. β. F= B·ℓ·I·nμα. γ. F= B·ℓ·I·συνα.

Απάντηση:

• Σωστή απάντηση: β. F = Β·ℓ·I·ημα — η δύναμη Laplace είναι ανάλογη της μαγνητικής επαγωγής, του μήκους του αγωγού, της έντασης και του ημιτόνου της γωνίας αγωγού-πεδίου (σχέση 2.2, σελ. 79).

Σύνοψη: β — F = Β·ℓ·I·ημα.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Σωστό γράμμα.