Ενδεικτικές λύσεις των 22 ερωτήσεων του κεφαλαίου (σελ. 202): σημασία αλιείας/υδατοκαλλιεργειών, πηγές και μορφές ρύπανσης, υπεραλίευση, αλιεία στην Ελλάδα, Κοινή Αλιευτική Πολιτική (TAC, περιορισμοί σκαφών, ελάχιστο μέγεθος ματιών, διεθνής δραστηριότητα, νέες αρχές ΚΑΠ).
Ερώτηση: Ερμηνεύσατε τη σημασία της αλιείας για το άνθρωπο.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η αλιεία είναι μια πανάρχαια γεωργική δραστηριότητα που εξασφαλίζει στον άνθρωπο υγιεινή τροφή υψηλής θρεπτικής αξίας (ζωικές πρωτεΐνες). Πέρα από τη διατροφική της σημασία, σήμερα αποτελεί διεθνώς μια πολύ σημαντική οικονομική δραστηριότητα, με την παγκόσμια κατανάλωση και παραγωγή αλιευμάτων να αυξάνεται συνεχώς.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σχολιάστε τη σημασία των υδατοκαλλιεργειών για το σύγχρονο άνθρωπο.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι υδατοκαλλιέργειες είναι η ελεγχόμενη εκτροφή και εκμετάλλευση υδρόβιων οργανισμών υψηλής οικονομικής σημασίας, για τους οποίους η ζήτηση δεν μπορεί να καλυφθεί από την παραδοσιακή αλιεία. Οι τεχνολογικές εξελίξεις έδωσαν σημαντική ώθηση στην ανάπτυξή τους, ώστε σήμερα να συμμετέχουν σε υψηλό ποσοστό στην παγκόσμια παραγωγή ιχθυηρών, συμβάλλοντας θετικά στην αντιμετώπιση του προβλήματος της διατροφής του πλανήτη και αποτελώντας δυναμικό κλάδο της αγροτικής οικονομίας.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρατε τα κυριότερα είδη που εκτρέφονται σε υδατοκαλλιέργειες.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Στις υδατοκαλλιέργειες εκτρέφονται κυρίως τσιπούρες, λαβράκια, κυπρίνοι, κεφαλόπουλα, σολομοί, πέστροφες, χέλια, γαρίδες, αστακοί, μύδια, αχιβάδες, βατράχια, καβούρια και καραβίδες. Επιπλέον υπάρχουν φυκοκαλλιέργειες (για παραγωγή βιταμινών, καλλυντικών και φαρμάκων) και ιχθυογεννητικοί σταθμοί, όπου παράγεται γόνος καλής ποιότητας για τους ιχθυοκαλλιεργητές.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρατε τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η αλιεία σήμερα.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα δύο σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η αλιεία σήμερα είναι η ρύπανση των υδάτινων οικοσυστημάτων (ανθρωπογενούς προέλευσης, από αστικά λύματα, βιομηχανικά απόβλητα, ναυσιπλοΐα, τοξικά/ραδιενεργά απόβλητα, γεωργία κ.ά.) και η υπεραλίευση, δηλαδή η υπερβολική αλιευτική εκμετάλλευση που διαταράσσει την ισορροπία των ιχθυοπληθυσμών.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρατε τις σημαντικότερες πηγές ρύπανσης.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι κυριότερες πηγές ρύπανσης των υδάτινων οικοσυστημάτων είναι: η απόρριψη αποβλήτων από την ξηρά (αστικά λύματα, βιομηχανικά απόβλητα, πλαστικά κ.λπ.)· η ναυσιπλοΐα (πετρελαιοειδή, σκουριές από τη συντήρηση πλοίων)· η καταβύθιση τοξικών και ραδιενεργών αποβλήτων· η εκμετάλλευση θαλάσσιων και υποθαλάσσιων πόρων (εγκαταστάσεις υδατοκαλλιεργειών, άντληση πετρελαίου)· και η γεωργία, με τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων που φτάνουν στα υδάτινα οικοσυστήματα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρατε τις σημαντικότερες μορφές ρύπανσης.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι σημαντικότερες μορφές ρύπανσης των υδάτων είναι: η ρύπανση από υδρογονάνθρακες (πετρελαιοειδή)· τα υγρά ή στερεά απόβλητα, για την αποσύνθεση των οποίων απαιτείται οξυγόνο· η ανάπτυξη παθογόνων οργανισμών (ιοί, μύκητες, βακτήρια)· η ρύπανση από ανόργανες ενώσεις, κυρίως βαρέα μέταλλα· η ρύπανση από συνθετικές οργανικές ενώσεις (αγροχημικά όπως το DDT)· η ραδιενεργός ρύπανση· και τα αιωρούμενα στερεά.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρατε προβλήματα που προκαλεί η ρύπανση από πετρελαιοειδή στα υδάτινα οικοσυστήματα.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η ρύπανση από πετρελαιοειδή προκαλεί σοβαρά προβλήματα στα υδάτινα οικοσυστήματα: καλύπτει και αχρηστεύει το αναπνευστικό σύστημα των θαλάσσιων οργανισμών, οδηγώντας τους σε ασφυξία· μειώνει την εισερχόμενη ποσότητα φωτός και άρα τη φωτοσύνθεση, με αποτέλεσμα μείωση της παραγωγής οξυγόνου και οργανικής ουσίας· το επιφανειακό στρώμα πετρελαίου μειώνει τον εμπλουτισμό του νερού σε οξυγόνο από την ατμόσφαιρα· και η καταβύθιση των συσσωματωμάτων πετρελαίου στη λάσπη του πυθμένα απελευθερώνει, με τη διάσπασή τους, τοξικές ουσίες καταστροφικές για τη μικροχλωρίδα και τη μικροπανίδα του πυθμένα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρατε μερικές ασθένειες ψαριών που θεωρούνται ότι είναι περιβαλλοντικής φύσεως.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ασθένειες ψαριών περιβαλλοντικής φύσεως που αναφέρονται στο κεφάλαιο είναι: η ασθένεια των φυσαλίδων (κυρίως στις πέστροφες και στο γόνο, αποδίδεται στον υπερκορεσμό του νερού σε οξυγόνο, διοξείδιο του άνθρακα και άζωτο λόγω υπερβολικού τεχνητού αερισμού)· η βραχιονέκρωση (παρατηρήθηκε σε ιχθύδια κυπρίνου στη Βιστωνίδα, αποδίδεται στην αύξηση του pH)· η ερυθροδερματίτιδα· η πανώλη της καραβίδας· καθώς και διάφορες ανοξίες, τοξικότητες και θάνατοι ιχθυοπληθυσμών από πετρελαιοειδή.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρατε παράγοντες οι οποίοι συμβάλλουν στην υπεραλίευση.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Στην υπεραλίευση συμβάλλουν κυρίως: η ανάπτυξη της τεχνολογίας των αλιευτικών εργαλείων (μεγάλα και σύγχρονα σκάφη, ηχοβολιστικά μηχανήματα, δορυφορικά και τηλεπικοινωνιακά συστήματα, συστήματα κατάψυξης, πλωτά εργοστάσια αλιευμάτων), που μεγιστοποίησαν την αποτελεσματικότητα της αλιείας· και η χρήση αλιευτικών εργαλείων με μεγάλη αλιευτική ικανότητα αλλά μικρή επιλεκτικότητα, όπως τα συρόμενα δίκτυα, που αλιεύουν αδιακρίτως και νεαρά ή ανώριμα ψάρια.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Περιγράψτε την κατάσταση της αλιείας στη χώρα μας σήμερα.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η ελεύθερη αλιεία στην Ελλάδα περιλαμβάνει την υπερπόντια, τη μεσογειακή και την αλιεία στα ελληνικά ύδατα, με το 90% της αλιείας στη Μεσόγειο να είναι παράκτια (χρήση μηχανότρατων, διχτυών, παραγαδιών). Τα τελευταία χρόνια (1990-1996) παρατηρείται φθίνουσα πορεία, με ετήσιο ρυθμό μείωσης 3,4%, αποτέλεσμα κυρίως της υπεραλίευσης και, σε μικρότερο βαθμό, της ρύπανσης των υδάτων.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια η σημασία της αλιείας των εσωτερικών υδάτων στην ελληνική αλιευτική παραγωγή;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η αλιεία των εσωτερικών υδάτων (λίμνες, ποτάμια) στην Ελλάδα έχει μικρή μόνο συνεισφορά στη συνολική αλιευτική παραγωγή: η παραγωγή της κυμαίνεται γύρω στους 3.500 τόνους, δηλαδή αντιπροσωπεύει μόλις το 2% της συνολικής παραγωγής αλιευμάτων της χώρας.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρατε τις κυριότερες απειλές της ιχθυοπανίδας.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι κυριότερες απειλές της ιχθυοπανίδας, ιδίως στα εσωτερικά ύδατα, είναι: η υπεραλίευση, ο τουρισμός, η ρύπανση, η έλλειψη γνώσης σχετικά με τα αλιευτικά αποθέματα και τη βιολογία των ειδών, καθώς και η παράνομη αλιεία —με σοβαρότερη μορφή την αλιεία με δυναμίτη.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι γνωρίζετε για τη βελτίωση της ιχθυοπαραγωγής των λιμνών;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η ιχθυοπαραγωγική ικανότητα μιας λίμνης εξαρτάται από την ποιότητα του νερού, την ποιότητα/ποσότητα της τροφής, τη σύνθεση του ιχθυοπληθυσμού, τον τρόπο εκμετάλλευσης και τον βαθμό ευτροφισμού της. Ένας τρόπος βελτίωσης είναι η τροποποίηση του βαθμού ευτροφισμού (π.χ. με έλεγχο της εισροής αζώτου/φωσφόρου ή βιολογικό καθαρισμό αστικών λυμάτων). Η πιο συνηθισμένη μέθοδος όμως είναι ο εμπλουτισμός της λίμνης με ψάρια ή γόνο συγκεκριμένου είδους, όπως εφαρμόστηκε στη λίμνη Ιωαννίνων· τέτοιες παρεμβάσεις πρέπει πάντα να γίνονται μετά από εκτενή περιβαλλοντική μελέτη.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι η κυριότερη επίδραση της γεωργίας στις λίμνες;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η κυριότερη επίδραση της γεωργίας στις λίμνες είναι η πρόκληση ευτροφισμού: τα αυξημένα επίπεδα ευτροφισμού των ελληνικών κλειστών υδάτων οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στα φωσφορικά (και γενικότερα στα λιπάσματα/βιοκτόνα) που φτάνουν στις λίμνες από τις λιπάνσεις των γειτονικών καλλιεργειών.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια η σημασία των υδατοκαλλιεργειών στην ελληνική αλιευτική παραγωγή;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι υδατοκαλλιέργειες καλύπτουν σήμερα περίπου το 4,8% της εγχώριας ελληνικής αλιευτικής παραγωγής και αποτελούν έναν δυναμικό κλάδο της αγροτικής οικονομίας (601 μονάδες το 1997, παραγωγή 52.000 τόνων ιχθυηρών, με το 70% των πωλήσεων να εξάγεται). Χάρη σε αυτές η Ελλάδα κατέστη η πρώτη χώρα της ΕΕ και μία από τις κορυφαίες χώρες της Μεσογείου στην παραγωγή αλιευμάτων.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι γνωρίζετε για την Κοινή Αλιευτική Πολιτική;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η Κοινή Αλιευτική Πολιτική (ΚΑΠ) καθιερώθηκε στην τότε ΕΟΚ στις 25/1/1983, με σκοπό να συμβάλει στην οργάνωση της αλιείας και της αγοράς των αλιευμάτων στις ευρωπαϊκές χώρες. Ρύθμισε αρχικά θέματα του Βόρειου Ατλαντικού, της Βόρειας Θάλασσας και των υδατοκαλλιεργειών, θέσπισε διαρθρωτικά μέτρα για τον αλιευτικό στόλο και καθιέρωσε ενιαίο κοινοτικό σύστημα διαχείρισης των αποθεμάτων ψαριών, με στόχο την προστασία από την υπεραλίευση και την εγγύηση εφοδιασμού σε λογικές τιμές.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι γνωρίζετε για τα Συνολικά Επιτρεπόμενα Αλιεύματα (TAC);
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα Συνολικά Επιτρεπόμενα Αλιεύματα (TAC) καθορίζονται σε ετήσια βάση από το Συμβούλιο Υπουργών (στο τέλος Δεκεμβρίου, για τις αλιευτικές δυνατότητες του επόμενου έτους) ως ποσοστό των συνολικών αλιευμάτων κάθε χώρας τις προηγούμενες χρονιές, με βάση την αρχή της «σχετικής σταθερότητας» που εξασφαλίζει σε κάθε κράτος-μέλος ένα καθορισμένο ποσοστό αλιευμάτων για τα εμπορικά είδη. Κάθε κράτος-μέλος οφείλει να παρακολουθεί την κατανάλωση της ποσόστωσής του και να απαγορεύει την αλιεία μετά την εξάντλησή της.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρατε μερικά μέτρα που έλαβε η Ευρωπαϊκή Ένωση για τη διασφάλιση των εισοδημάτων των αλιέων και για την προστασία των παράκτιων περιοχών.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Για τη διασφάλιση των εισοδημάτων των αλιέων και την προστασία των παράκτιων περιοχών, η Ευρωπαϊκή Ένωση: χρηματοδοτεί την προσωρινή ή οριστική μείωση της αλιευτικής ικανότητας παραγωγών (πριμοδότηση ακινητοποίησης πλοίων)· χορηγεί χρηματοδοτικές ενισχύσεις σε οργανώσεις παραγωγών για τη βελτίωση της ποιότητας παραγωγής· και υποβοηθά τις παράκτιες περιοχές (μέσω ΕΤΠΑ και ΕΚΤ) για την ανάπτυξη νέων οικονομικών δραστηριοτήτων, υποδομών και τη δημιουργία εναλλακτικών θέσεων εργασίας για τους αλιείς που εγκαταλείπουν την αλιεία.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι γνωρίζετε για τους περιορισμούς σκαφών και αλιευτικών εργαλείων;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Για τη διαφύλαξη των απειλούμενων αποθεμάτων, η Ευρωπαϊκή Ένωση έλαβε μέτρα μείωσης της παραγωγικής ικανότητας των σκαφών άνω των 12 μέτρων, μέσω τριών επιλογών: διάλυση των σκαφών, οριστική μεταφορά τους σε τρίτη χώρα, ή αλλαγή του προορισμού τους σε άλλες δραστηριότητες. Παράλληλα έλαβε τεχνικά μέτρα για την επιλεκτικότητα των αλιευτικών εργαλείων, ώστε να αποφεύγεται η σύλληψη νεαρών/μη ώριμων ψαριών, ανεπιθύμητων ψαριών χωρίς εμπορική αξία, καθώς και θαλάσσιων θηλαστικών, πτηνών και χελωνών.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια η σημασία του μέτρου του ελέγχου του ελάχιστου μεγέθους ματιών διχτυών;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο έλεγχος του ελάχιστου μεγέθους ματιών διχτυών (κυρίως στην αλιεία με τράτα) αποσκοπεί στο να δοθεί η ευκαιρία στα ανεπιθύμητα και στα μικρά, ανώριμα ψάρια να διαφύγουν από το δίχτυ, αυξάνοντας έτσι την επιλεκτικότητα της αλιείας. Για τον ίδιο σκοπό χρησιμοποιούνται επίσης διχτυώματα διαφυγής και τεμάχια διχτυών με τετραγωνικά ανοίγματα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια η διεθνής δραστηριότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την αλιεία;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η Ευρωπαϊκή Ένωση συμμετέχει σε πολλούς διεθνείς οργανισμούς που σχετίζονται με την αλιεία: είναι μέλος της Οργάνωσης Αλιείας του Βορειοδυτικού Ατλαντικού (NAFO), της Διεθνούς Επιτροπής Αλιείας Βαλτικής (IBSFC), της Επιτροπής για τη Διατήρηση της Θαλάσσιας Πανίδας και Χλωρίδας της Ανταρκτικής (CCAMLR), καθώς και του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) από το 1991, όπου έχει την ιδιότητα ειδικού παρατηρητή και συντονίζει την Επιτροπή Αλιείας.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρατε τις νέες αρχές της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Μετά την αξιολόγηση του 1992, οι νέες αρχές της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής για την επόμενη δεκαετία ήταν: ορθολογική, υπεύθυνη και διηνεκής εκμετάλλευση των ιχθυοτόπων· ισορροπία μεταξύ της αλιευτικής προσπάθειας και των διαθέσιμων πόρων· αυστηροί έλεγχοι πρόσβασης στα αλιευτικά αποθέματα· βελτίωση της εφαρμογής των κανόνων της ΚΑΠ· κατανομή της ευθύνης διαχείρισης σε όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη-μέλη· και καλύτερος γενικός συντονισμός της ΚΑΠ με τις άλλες πολιτικές της ΕΕ, όπως η περιφερειακή ανάπτυξη και το περιβάλλον.
Κριτήρια αξιολόγησης: