Λύσεις — Κεφάλαιο 8 · Συγκολλήσεις (σελ. 237, 248, 283, 319) – ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ Β ΕΠΑΛ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ Β’ ΕΠΑΛ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ Β ΕΠΑΛ – ΛΥΣΕΙΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Ασκήσεων Σχολικού Βιβλίου Λύσεις — Κεφάλαιο 8 · Συγκολλήσεις (σελ. 237, 248, 283, 319) – ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ Β ΕΠΑΛ

Λύσεις — Κεφάλαιο 8 · Συγκολλήσεις (σελ. 237, 248, 283, 319)

Απαντήσεις στις ερωτήσεις Αξιολόγησης του βιβλίου.

Έννοια ΚΑΙ πλεονεκτήματα

Ερώτηση: 1. Δώστε την έννοια της συγκόλλησης. 2. Αναφέρετε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των συγκολλητών συνδέσεων έναντι των καρφωτών και κοχλιωτών συνδέσεων.

Απάντηση:

1. Συγκόλληση είναι η μόνιμη σύνδεση δύο ή περισσότερων μεταλλικών αντικειμένων με την επίδραση θερμότητας ή πίεσης ή και των δύο μαζί, με ή χωρίς την προσθήκη υλικού όμοιας ή μη χημικής σύνθεσης και του ίδιου ή διαφορετικού σημείου τήξεως με τα προς συγκόλληση μέταλλα.
2. Πλεονεκτήματα: α) ελαφρότερες κατασκευές, αφού πρόσθετο υλικό είναι μόνο η κόλληση (όχι επικαλύψεις ή αρμοκαλύπτρες)· β) εφαρμόζονται σε κατασκευές με μεγάλες καταπονήσεις σε εφελκυσμό, θλίψη, κρούση· γ) πολύ καλή στεγανότητα· δ) σημαντική εξοικονόμηση μεταλλικού υλικού· ε) γρήγορη εκτέλεση και σχετικά χαμηλό κόστος.
Μειονεκτήματα: α) είναι μόνιμες συνδέσεις, άρα ακατάλληλες όπου χρειάζεται γρήγορη και εύκολη αποσυναρμολόγηση· β) τα κομμάτια πρέπει να είναι από το ίδιο ή παρόμοιο υλικό που επιδέχεται συγκόλληση· γ) ο έλεγχος για εσωτερικά ελαττώματα απαιτεί ακριβό εξοπλισμό και εξειδικευμένο προσωπικό· δ) η ποιότητα της ραφής εξαρτάται κυρίως από τη δεξιότητα του τεχνίτη.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Μόνιμη σύνδεση μετάλλων με θερμότητα ή/και πίεση, με ή χωρίς πρόσθετο υλικό· + ελαφρότερες, ανθεκτικές, στεγανές, οικονομικές, γρήγορες· − μόνιμες, απαιτούν ίδιο ή παρόμοιο υλικό, δύσκολος έλεγχος, εξάρτηση από τη δεξιότητα.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Κριτήριο: πλήρης ορισμός και τα πέντε πλεονεκτήματα και τέσσερα μειονεκτήματα του βιβλίου.

Κατηγορίες συγκολλήσεων

Ερώτηση: 3. Σε ποιες κύριες κατηγορίες διακρίνονται οι συγκολλήσεις; 4. Τι ονομάζουμε αυτογενείς και τι ετερογενείς συγκολλήσεις; 5. Ποιες ονομάζονται σκληρές και ποιες μαλακές συγκολλήσεις;

Απάντηση:

3. Κύριες κατηγορίες: α) συγκολλήσεις πιέσεως — τα κομμάτια θερμαίνονται κάτω από το σημείο τήξεως, ώστε να γίνουν εύπλαστα, και πιέζονται δυνατά μεταξύ τους χωρίς συγκολλητικό υλικό (ηλεκτροσυγκολλήσεις αντιστάσεως, τριβής, με υπερήχους, με εκρηκτική ύλη, καμινοσυγκολλήσεις)· β) συγκολλήσεις τήξεως — θέρμανση μέχρι την τήξη, συχνά με συγκολλητικό υλικό, χωρίς πίεση (οξυγονοσυγκολλήσεις, συγκολλήσεις με ηλεκτρικό τόξο, συγκολλήσεις με ακτίνες).
4. Αυτογενείς: τα κομμάτια είναι από το ίδιο υλικό και το συγκολλητικό υλικό από το ίδιο ή παρόμοιο (ίδιο σημείο τήξεως)· η θερμοκρασία ξεπερνά το σημείο τήξεως των κομματιών και της κόλλησης (π.χ. οξυγονοσυγκολλήσεις, ηλεκτροσυγκολλήσεις). Ετερογενείς: κομμάτια και συγκολλητικό υλικό είναι από διαφορετικό υλικό· η κόλληση έχει πάντα κατώτερο σημείο τήξεως και η θερμοκρασία μένει κάτω από το σημείο τήξεως των βασικών μετάλλων, οπότε λιώνει μόνο η κόλληση και διεισδύει στο κενό.
5. Μαλακές: η κόλληση τήκεται σε θερμοκρασία 180-400 °C (κασσιτεροκόλληση, μολυβδοκόλληση). Σκληρές: η κόλληση τήκεται σε θερμοκρασία 500-1100 °C (μπρουντζοκόλληση, ασημοκόλληση, αλουμινοκόλληση, χαλκοκόλληση).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Συγκολλήσεις πιέσεως και τήξεως· αυτογενείς (ίδιο υλικό, τήκονται και τα κομμάτια) και ετερογενείς (διαφορετικό υλικό, λιώνει μόνο η κόλληση)· μαλακές 180-400 °C, σκληρές 500-1100 °C.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Κριτήριο: οι δύο κύριες κατηγορίες (πιέσεως, τήξεως) και τα θερμοκρασιακά όρια 180-400 °C και 500-1100 °C του βιβλίου.

Κασσιτεροσυγκόλληση

Ερώτηση: 1. Ποια είναι η χημική σύσταση μιας κασσιτεροκόλλησης; 2. Ονομάστε τα μέρη απ’ τα οποία αποτελείται ένα απλό γωνιακό κολλητήρι. Από τι υλικά είναι κατασκευασμένο και γιατί; 3. Πώς πραγματοποιείται ο μηχανικός και χημικός καθαρισμός του κολλητηριού πριν την κασσιτεροσυγκόλληση; 4. Ποια είναι τα υλικά καθαρισμού στις μαλακές συγκολλήσεις; 5. Ποια μέτρα ασφαλείας και ποια μέσα ατομικής προστασίας πρέπει να λαμβάνουμε, όταν εκτελούμε εργασίες κασσιτεροσυγκολλήσεως;

Απάντηση:

1. Σύσταση: κράμα κασσιτέρου (Sn) και μολύβδου (Pb), με μικρή ποσότητα αντιμονίου (Sb) για μεγαλύτερη αντοχή· η αναλογία επιλέγεται ανάλογα με την εργασία (π.χ. 50/50 γενικής χρήσης).
2. Μέρη: κεφαλή και λαβή, στερεωμένες πάνω σε σιδερένια ράβδο. Η κεφαλή είναι από χαλκό, γιατί ο χαλκός έχει μεγάλο συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας· η λαβή από υλικό κακό αγωγό της θερμότητας, συνήθως ξύλο, ώστε ο τεχνίτης να μην καίγεται.
3. Καθαρισμός κολλητηριού: μηχανικός — λιμάρουμε τη μύτη του κολλητηριού και τη θερμαίνουμε· χημικός — την τρίβουμε πάνω σε πλάκα αμμωνιακού άλατος (νισαντήρι) με ταυτόχρονη εναπόθεση κασσιτεροκόλλησης (γάνωμα).
4. Υλικά καθαρισμού: όξινα, με βάση το υδροχλωρικό οξύ και τα άλατά του — ευρύτερα ο χλωριούχος ψευδάργυρος (ZnCl₂) διαλυμένος σε νερό (σβησμένο σπίρτο του άλατος), σε υγρή μορφή, πάστα ή λίπος· ουδέτερα, με βάση το κολοφώνιο, κυρίως για ηλεκτρολογικές κατασκευές. Επίσης το αμμωνιακό άλας (νισαντήρι) για τον καθαρισμό και το γάνωμα του κολλητηριού.
5. Μέτρα ασφαλείας: προσεκτική τοποθέτηση του υλικού καθαρισμού, γιατί περιέχει υδροχλωρικό οξύ (εγκαύματα, καταστροφή ρούχων)· απομάκρυνση εύφλεκτων υλικών λόγω του καμινέτου· σε συνεχείς συγκολλήσεις σε κλειστούς χώρους με κόλληση πλούσια σε μόλυβδο, μάσκα οξυγόνου ή επαρκής αερισμός (δηλητηριώδη αέρια μολύβδου)· αποθήκευση των κολλητηριών μόνο αφού ψυχθούν πλήρως. Μέσα ατομικής προστασίας: δερμάτινα γάντια για ελάσματα που μόλις συγκολλήθηκαν· φόρμα εργασίας για προστασία από τα χημικά υλικά καθαρισμού.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Sn + Pb (+ λίγο Sb)· κεφαλή από χαλκό (θερμική αγωγιμότητα), ξύλινη λαβή, σιδερένια ράβδος· λιμάρισμα και θέρμανση, μετά νισαντήρι και γάνωμα· όξινα (ZnCl₂) και ουδέτερα (κολοφώνιο)· προσοχή στο οξύ, στα εύφλεκτα, στις αναθυμιάσεις μολύβδου, γάντια και φόρμα.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Κριτήριο: αιτιολόγηση των υλικών του κολλητηριού και διάκριση μηχανικού-χημικού καθαρισμού.

Οξυγονοσυγκόλληση: συσκευή ΚΑΙ αέρια

Ερώτηση: 1. Από ποια στοιχεία αποτελείται μια συσκευή οξυγόνου-ασετυλίνης; 2. Με ποιους τρόπους παράγεται το οξυγόνο που χρησιμοποιούμε για οξυγονοσυγκόλληση; 3. Πώς παράγεται η ασετυλίνη και πώς αποθηκεύεται στις φιάλες;

Απάντηση:

1. Στοιχεία συσκευής: φιάλη οξυγόνου· φιάλη καυσίμου αερίου (συνήθως ασετυλίνης)· μανομετρικοί εκτονωτές (ένας για κάθε φιάλη)· ελαστικοί σωλήνες σύνδεσης των εκτονωτών με τον καυστήρα· βαλβίδες αντεπιστροφής· καυστήρας· ακροφύσια (μπεκ).
2. Παραγωγή οξυγόνου: α) από τον ατμοσφαιρικό αέρα: ο αέρας ψύχεται στους -200 °C και υγροποιείται· αφήνεται να θερμανθεί, οπότε πρώτα λαμβάνεται το άζωτο στους -196 °C και μετά το καθαρό οξυγόνο στους -183 °C· β) με ηλεκτρόλυση του νερού: οξυγόνο στην άνοδο, υδρογόνο στην κάθοδο. Αποθηκεύεται σε χαλύβδινες φιάλες χωρίς ραφή (μπλε), στα 150 ή 200 bar.
3. Ασετυλίνη (C₂H₂): παράγεται από το ανθρακασβέστιο (CaC₂) όταν αντιδράσει με νερό· καθαρίζεται από ενώσεις φωσφόρου και θείου. Αποθηκεύεται σε χαλύβδινες φιάλες (κίτρινες, 40 λίτρα) σε πίεση 15 bar· επειδή πάνω από 1,5 bar μπορεί να εκραγεί, στη φιάλη βρίσκεται διαλυμένη σε ακετόνη (μη εύφλεκτο υγρό) μέσα σε πορώδη μάζα (ελαφρόπετρα, γη διατόμων, ξυλάνθρακας) που λειτουργεί σαν σφουγγάρι.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Φιάλες οξυγόνου και ασετυλίνης, μανοεκτονωτές, ελαστικοί σωλήνες, βαλβίδες αντεπιστροφής, καυστήρας, ακροφύσια· οξυγόνο από υγροποίηση του αέρα ή ηλεκτρόλυση του νερού· ασετυλίνη από ανθρακασβέστιο και νερό, αποθηκευμένη διαλυμένη σε ακετόνη μέσα σε πορώδη μάζα στα 15 bar.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Κριτήριο: τα επτά στοιχεία της συσκευής και η εξήγηση για την ασφαλή αποθήκευση της ασετυλίνης (ακετόνη, πορώδης μάζα).

Ηλεκτροσυγκόλληση τόξου: τόξο, μηχανές ΚΑΙ ηλεκτρόδια

Ερώτηση: 1. Περιγράψτε τη δημιουργία του ηλεκτρικού τόξου. 2. Για ποιους λόγους δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατευθείαν το ηλεκτρικό ρεύμα του δικτύου για ηλεκτροσυγκολλήσεις τόξου; 3. Περιγράψτε, εν συντομία, μια μηχανή ηλεκτροσυγκολλήσεως τόξου συνεχούς ρεύματος και μια μηχανή ηλεκτροσυγκολλήσεως τόξου εναλλασσόμενου ρεύματος. 4. Αναφέρετε τους τύπους των ηλεκτροδίων. 5. Ποιος είναι ο σκοπός του περιβλήματος στα επενδυμένα ηλεκτρόδια; 6. Ποια είναι τα είδη των συγκολλητικών ραφών; 7. Ποιες είναι οι βασικές κινήσεις του ηλεκτροδίου για τη δημιουργία συγκολλητικής ραφής;

Απάντηση:

1. Δημιουργία τόξου: το ηλεκτρόδιο συνδέεται (μέσω της λαβίδας) με τον αρνητικό πόλο και τα κομμάτια (μέσω σφιγκτήρα) με τον θετικό πόλο της μηχανής. Με στιγμιαία επαφή του ηλεκτροδίου με το βασικό μέταλλο κλείνει το κύκλωμα, περνά ρεύμα μεγάλης έντασης και λόγω της μεγάλης αντίστασης στη θέση επαφής προκαλείται ισχυρή θέρμανση· αν απομακρύνουμε γρήγορα το ηλεκτρόδιο δημιουργείται το τόξο, που διατηρείται όσο το ηλεκτρόδιο μένει σε μικρή απόσταση από το μέταλλο (θερμοκρασία έως 4.200 °C).
2. Όχι απευθείας ρεύμα δικτύου: 1) η τάση των 220 V ή 380 V είναι υψηλή, με κίνδυνο ηλεκτροπληξίας· 2) η υψηλή τάση, κατά την επαφή του ηλεκτροδίου με τα μέταλλα, μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ένταση ροής και έκρηξη. (Η ηλεκτροσυγκόλληση χρειάζεται υψηλή ένταση έως 1000 A και χαμηλή τάση 15-70 V.)
3. Μηχανή συνεχούς ρεύματος (με γεννήτρια): κινητήρια μηχανή (συνήθως τριφασικός ασύγχρονος ηλεκτροκινητήρας, ή ΜΕΚ στο εργοτάξιο) που περιστρέφει γεννήτρια συνεχούς ρεύματος με σύνθετη διέγερση· πλεονέκτημα το σταθερό τόξο, μειονέκτημα το μαγνητικό φύσημα του τόξου. Μηχανή εναλλασσόμενου ρεύματος (με μετασχηματιστή): το πρωτεύον πηνίο συνδέεται στο δίκτυο και έχει περισσότερες σπείρες από το δευτερεύον, από το οποίο παίρνουμε ρεύμα χαμηλής τάσης· πλεονέκτημα η απουσία μαγνητικού φυσήματος, μειονέκτημα ότι το τόξο δεν μένει τόσο σταθερό.
4. Τύποι ηλεκτροδίων: γυμνά (μόνο για συνεχές ρεύμα), διάτρητα και επενδυμένα (με λεπτό, μέσο ή χοντρό περίβλημα)· τα επενδυμένα κατά το υλικό της επένδυσης είναι όξινα, τιτανοξειδιούχα, κυτταρινούχα, βασικά (ασβεστούχα), σκόνης σιδήρου και οξειδωτικά.
5. Σκοπός του περιβλήματος: α) προφυλάσσει τη ρευστή κόλληση από την οξείδωση (οξυγόνο και άζωτο της ατμόσφαιρας) με νέφος αερίου και κρούστα· β) διευκολύνει την επικάθιση του λιωμένου μετάλλου· γ) με τα αέρια και τον ιονισμό τους διευκολύνει την αφή και τη διατήρηση του τόξου· δ) εμποδίζει τις φυσαλίδες στην κόλληση· ε) καθορίζει το είδος του ρεύματος (συνεχές, εναλλασσόμενο ή και τα δύο).
6. Είδη ραφών: κατά τη μορφή σύνδεσης, εσωτερικές ή βυθισμένες, παράλληλες ή μετωπικές, εξωτερικές ή υπό γωνία και ραφές σε σχισμή· κατά τη θέση, ραφές σε οριζόντιο επίπεδο, σε κατακόρυφο επίπεδο με οριζόντιο άξονα ραφής, σε κατακόρυφο επίπεδο και υπεράνω κεφαλής (οροφής).
7. Κινήσεις ηλεκτροδίου: η ευθύγραμμη κίνηση (τραβηχτό κορδόνι), με μικρές πλευρικές κυκλικές κινήσεις όχι μεγαλύτερες από τη διάμετρο του ηλεκτροδίου, και η ταλαντωτή κίνηση (κορδόνια μπαλανσέ).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Επαφή και γρήγορη απομάκρυνση του ηλεκτροδίου· δίκτυο: υψηλή τάση (ηλεκτροπληξία, έκρηξη)· γεννήτρια DC (σταθερό τόξο, μαγνητικό φύσημα) και μετασχηματιστής AC· γυμνά, διάτρητα, επενδυμένα· περίβλημα: προστασία από οξείδωση, αφή τόξου, χωρίς φυσαλίδες· βυθισμένες, μετωπικές, υπό γωνία, σε σχισμή· ευθύγραμμη και ταλαντωτή κίνηση.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Κριτήριο: οι δύο λόγοι του ερωτήματος 2 και τα πλεονεκτήματα/μειονεκτήματα των δύο τύπων μηχανών.

Ηλεκτροσυγκόλληση τόξου: τεχνική, ελαττώματα ΚΑΙ άλλες μέθοδοι

Ερώτηση: 8. Με βάση ποια κριτήρια επιλέγεται η διάμετρος του ηλεκτροδίου; 9. Πώς καθορίζεται η ένταση του ρεύματος ηλεκτροσυγκόλλησης; 10. Περιγράψτε τη διαδικασία εκτέλεσης εργασιών ηλεκτροσυγκόλλησης τόξου. 11. Ποια είναι τα ελαττώματα των συγκολλητικών ραφών και ποια είναι τα αίτια που τα προκαλούν; 12. Ποιες μεθόδους ηλεκτροσυγκόλλησης τόξου με προστατευτικά αέρια γνωρίζετε; 13. Σε ποιες μεθόδους διακρίνονται οι ηλεκτροσυγκολλήσεις αντιστάσεως και ποια είναι η αρχή λειτουργίας της κάθε μιας;

Απάντηση:

8. Διάμετρος ηλεκτροδίου: καθορίζεται από το υλικό των κομματιών, το πάχος τους και το αν πρόκειται για συγκόλληση κομματιών ή για αναγόμωση (γέμισμα) φθαρμένων επιφανειών· ο τύπος επιλέγεται από τον πίνακα 8.4α και η διάμετρος από τον πίνακα 8.4γ (ανάλογα με το είδος της ραφής και το πάχος του ελάσματος).
9. Ένταση ρεύματος: καθορίζεται ανάλογα με τη διάμετρο και τον τύπο του ηλεκτροδίου από τον πίνακα 8.4δ (π.χ. για ηλεκτρόδιο 4 mm: 140-190 A σε γυμνά/λεπτής επένδυσης, 130-200 A σε μέσης/χοντρής) και ρυθμίζεται στη μηχανή· δύσκολη έναυση σημαίνει χαμηλή ένταση, πολύ πλατιά ραφή σημαίνει υψηλή ένταση.
10. Διαδικασία: επιλογή διαμέτρου και τύπου ηλεκτροδίου· καθαρισμός της επιφάνειας (σκουριά, λάδια, χρώματα)· προετοιμασία των άκρων και τοποθέτηση στο τραπέζι· επιλογή μηχανής και ρύθμιση έντασης (στο συνεχές σωστός πόλος)· τοποθέτηση ηλεκτροδίου στη λαβίδα και σύνδεση των κομματιών με τον σφιγκτήρα· έναυση τόξου με επαφή· σταθερό μήκος τόξου (περίπου όσο η διάμετρος του ηλεκτροδίου)· επιλογή κίνησης ανάλογα με τη θέση· συγκόλληση, καθαρισμός κρούστας πριν από κάθε νέα στρώση· σε αλλαγή ηλεκτροδίου ξεκινάμε 10-15 mm πριν από το σημείο που σταματήσαμε· στο τέλος κλείσιμο μηχανής, καθαρισμός και οπτικός έλεγχος για πόρους, ρωγμές, ατελή τήξη.
11. Ελαττώματα και αίτια: ελλιπής διείσδυση (χαμηλή ένταση, μεγάλη ταχύτητα πρόωσης, ακατάλληλη θέση/κίνηση, λάθος ηλεκτρόδιο, κακή προετοιμασία άκρων)· εγκλωβισμός σκουριάς (ελλιπής καθαρισμός, χαμηλή ένταση, μεγάλη ταχύτητα, μεγάλο μήκος τόξου)· ρωγμές (λάθος ηλεκτρόδιο, απότομη ψύξη, εσωτερικές τάσεις, κακή προετοιμασία, υψηλή ένταση, ακάθαρτες επιφάνειες, μεγάλο πάχος)· πόροι (ακαθαρσίες, υγρασία στην επένδυση, απότομη ψύξη, ακατάλληλο ηλεκτρόδιο, μεγάλο μήκος τόξου)· μεγάλο πλάτος ραφής (υψηλή ένταση, λάθος κίνηση, μεγάλο τόξο, ακαθαρσίες)· ανεπαρκές γέμισμα (μεγάλη ταχύτητα, μικρό ηλεκτρόδιο)· υπερβολικό γέμισμα (μεγάλο ηλεκτρόδιο, μικρή ταχύτητα)· υποκοπή (υψηλή ένταση, λάθος θέση/κίνηση, ακατάλληλη διάμετρος, μεγάλη ταχύτητα).
12. Μέθοδοι με προστατευτικά αέρια: με μη καταναλώσιμο ηλεκτρόδιο βολφραμίου — T.I.G. (αδρανή αέρια αργό, ήλιο) και πλάσματος W.P.· με καταναλώσιμο μεταλλικό ηλεκτρόδιο — M.I.G. (αδρανή αέρια) και M.A.G. (ενεργά αέρια, π.χ. CO₂ ή μείγματα αργού). Τα αέρια σχηματίζουν «προστατευτική ομπρέλα» που εμποδίζει την οξείδωση της ραφής.
13. Ηλεκτροσυγκολλήσεις αντιστάσεως (τα κομμάτια πυρώνονται από την αντίσταση στο ρεύμα και πιέζονται, χωρίς πρόσθετο υλικό): κατά σημεία — επάλληλα ελάσματα ανάμεσα σε δύο κωνικά ηλεκτρόδια από κράμα χαλκού, πίεση και ταυτόχρονη διέλευση ρεύματος για ορισμένο χρόνο· ραφής — ηλεκτρόδια-δίσκοι που περιστρέφονται και πιέζουν τα ελάσματα, με συνεχή ή διακεκομμένη ραφή· με προεκβολές — προεκβολές στο ένα έλασμα, όπου συγκεντρώνεται το ρεύμα και γίνονται πολλές κολλήσεις μαζί· κατά άκρα — τα κομμάτια συγκρατούνται σε χάλκινους σφιγκτήρες και ενώνονται μετωπικά με πίεση και ρεύμα (απλή) ή αφού θερμανθούν με τόξο στο διάκενο (με ηλεκτρικό τόξο).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Διάμετρος από υλικό, πάχος και είδος εργασίας (πίν. 8.4γ)· ένταση από διάμετρο και τύπο ηλεκτροδίου (πίν. 8.4δ)· προετοιμασία, ρύθμιση, έναυση, σταθερό τόξο, κίνηση, καθαρισμός, έλεγχος· 8 ελαττώματα με τα αίτιά τους· TIG, WP, MIG, MAG· αντιστάσεως κατά σημεία, ραφής, με προεκβολές, κατά άκρα.

Κριτήρια αξιολόγησης: