Συγκόλληση: μόνιμη ένωση μετάλλων με τοπική τήξη → ενιαίο σώμα.
Πλεονεκτήματα: ελαφρύτερες & ισχυρές/στεγανές συνδέσεις, οικονομία υλικού/χρόνου, δεν εξασθενούν με οπές (όπως η ήλωση), συνεχής ραφή.
Μειονεκτήματα: παραμένουσες τάσεις & παραμορφώσεις (θερμότητα), ανάγκη εξειδικευμένου τεχνίτη, δυσκολία ελέγχου ραφών, μη λυόμενες.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Συγκόλληση=μόνιμη τήξη· + ελαφριές/ισχυρές/στεγανές· − τάσεις/παραμορφώσεις/εξειδίκευση.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση: 3–5. Κύριες κατηγορίες· αυτογενείς vs ετερογενείς· σκληρές vs μαλακές συγκολλήσεις.

Απάντηση:

Αυτογενείς: τήκονται τα ίδια τα μέταλλα (& όμοιο υλικό) → ενιαία μάζα (ηλεκτροσυγκόλληση τόξου, οξυγονοσυγκόλληση, TIG/MIG-MAG).
Ετερογενείς (κολλήσεις): τήκεται μόνο το συγκολλητικό, όχι τα μέταλλα.
Μαλακές: συγκολλητικό με σημείο τήξης < 450 °C (κασσίτερος/μόλυβδος — κασσιτεροκόλληση).
Σκληρές: συγκολλητικό > 450 °C (μπρουντζοκόλληση, αργυροκόλληση) — μεγαλύτερη αντοχή.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Αυτογενείς (λιώνουν μέταλλα) vs ετερογενείς (μόνο συγκολλητικό)· μαλακές <450°C / σκληρές >450°C.

Κριτήρια αξιολόγησης: