Λύσεις — Κεφάλαιο 2: Η εξέλιξη της Αρχιτεκτονικής Τοπίου (σελ. 90) – ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΤΟΠΙΟΥ Β ΕΠΑΛ

Λύσεις — Κεφάλαιο 2: Η εξέλιξη της Αρχιτεκτονικής Τοπίου

Ενδεικτικές λύσεις των 19 ερωτήσεων του κεφαλαίου (σελ. 89-90): κήποι της αρχαιότητας (Αίγυπτος, Μεσοποταμία, Περσία, Ελλάδα, Ρώμη), Μεσαίωνας και Μαυριτανοί της Ισπανίας, Αναγέννηση (Ιταλία, Γαλλία, Ρωσία, Αγγλία), Άπω Ανατολή (Κίνα, Ιαπωνία) και Αμερική.

Είδη κήπων κατά την αρχαιότητα

Ερώτηση: Ποια είναι τα είδη κήπων που δημιουργήθηκαν κατά την αρχαιότητα;

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 48): «Οι τότε ανάγκες δημιούργησαν δύο είδη κήπων: τους αποκλειστικά ωφελιμιστικούς για την προμήθεια τροφής και τους κήπους για ξεκούραση και αναψυχή».

Σύνοψη: Κατά την αρχαιότητα δημιουργήθηκαν δύο είδη κήπων: οι αποκλειστικά ωφελιμιστικοί κήποι, για την προμήθεια τροφής, και οι κήποι για ξεκούραση και αναψυχή.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Περιγραφή σχεδίου αρχαίου αιγυπτιακού κήπου

Ερώτηση: Να γίνει περιγραφή ενός σχεδίου αρχαίου αιγυπτιακού κήπου.

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 50-51): «Τα αρχαία σχέδια είναι σαφέστατα και δείχνουν μια παραλληλόγραμμη διάταξη παρτεριών, μικρών λιμνών και μιας κληματαριάς που ένωνε την πύλη της αυλής με το σπίτι. Τα οπωροφόρα δέντρα φυτεύονταν για σκιά. Υπήρχαν αρδευτικά κανάλια, πέργκολες, τέντες στην οροφή του σπιτιού και ένας ψηλός τοίχος που περιέβαλε τον κήπο».

Σύνοψη: Ένα τυπικό αρχαίο αιγυπτιακό σχέδιο κήπου παρουσιάζει παραλληλόγραμμη διάταξη παρτεριών και μικρών λιμνών, με μια κληματαριά που ενώνει την πύλη της αυλής με το σπίτι. Τα οπωροφόρα δέντρα φυτεύονταν για σκιά, υπήρχαν αρδευτικά κανάλια, πέργκολες και τέντες στην οροφή του σπιτιού, ενώ ένας ψηλός τοίχος περιέβαλλε ολόκληρο τον κήπο.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Χαρακτηριστικοί κήποι της Μεσοποταμίας

Ερώτηση: Ποιοι ήταν οι πιο χαρακτηριστικοί κήποι της Μεσοποταμίας; Να γίνει περιγραφή.

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 51): «Το μοναδικότερο όμως κατασκεύασμα που έμεινε ονομαστό στην ιστορία ήταν οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας. Δε βρέθηκαν ποτέ ερείπια των κήπων αυτών. Το κτίσμα... κατελάμβανε περίπου 15 στρέμματα και αποτελείτο από φυτεμένες και αρδευόμενες αναβαθμίδες (βεράντες) - “σαν θέατρο”... που έφταναν σε ύψος τα 90 μέτρα και αποτελούσαν συμβολικά το συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον παράδεισο και τη γη».

Σύνοψη: Οι πιο χαρακτηριστικοί κήποι της Μεσοποταμίας ήταν οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας (τα ερείπιά τους δε βρέθηκαν ποτέ). Το κτίσμα κατελάμβανε περίπου 15 στρέμματα και αποτελούνταν από φυτεμένες και αρδευόμενες αναβαθμίδες («σαν θέατρο»), που έφταναν σε ύψος τα 90 μέτρα και συμβόλιζαν τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον παράδεισο και τη γη.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Μορφές κηποτεχνίας των Περσών

Ερώτηση: Ποιες μορφές κηποτεχνίας υιοθέτησαν οι Πέρσες και από ποιους;

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 52): «Ειδικά οι Πέρσες θαύμαζαν τόσο πολύ τα πάρκα και τις κυνηγετικές περιοχές των Ασσυρίων και των Βαβυλωνίων, ώστε τα υιοθέτησαν και τα αντέγραψαν στη χώρα τους. Φύτεψαν δένδρα σε “εντυπωσιακά ευθύγραμμη διάταξη” και έγινε μόδα να περιστοιχίζουν σημαντικούς τάφους με σκιερές δεντροστοιχίες».

Σύνοψη: Οι Πέρσες υιοθέτησαν τα πάρκα και τις κυνηγετικές περιοχές των Ασσυρίων και των Βαβυλωνίων, φυτεύοντας δέντρα σε εντυπωσιακά ευθύγραμμη διάταξη και περιστοιχίζοντας σημαντικούς τάφους με σκιερές δεντροστοιχίες.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ο ιδανικός ελληνικός κήπος κατά τον Όμηρο

Ερώτηση: Ποιος ήταν ο ιδανικός ελληνικός κήπος κατά τον Όμηρο; Να γίνει περιγραφή.

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 52): «Ο ιδανικός ελληνικός κήπος περιγράφεται από τον Όμηρο στην «Οδύσσεια». Πρόκειται για τον κήπο του βασιλιά Αλκίνοου και αποτελείται από τρία μέρη: έναν οπωρώνα με αχλαδιές, ροδιές, μηλιές, συκιές και ελιές, ένα αμπέλι, και τακτικά φυτεμένα παρτέρια με λουλούδια. Ο κήπος ήταν περιφραγμένος. Ένας πίδακας νερού τροφοδοτούσε τον κήπο».

Σύνοψη: Ο ιδανικός ελληνικός κήπος περιγράφεται από τον Όμηρο στην Οδύσσεια — είναι ο κήπος του βασιλιά Αλκίνοου. Ήταν περιφραγμένος και αποτελούνταν από τρία μέρη: έναν οπωρώνα (αχλαδιές, ροδιές, μηλιές, συκιές, ελιές), ένα αμπέλι και τακτικά φυτεμένα παρτέρια με λουλούδια· τροφοδοτούνταν από πίδακα νερού.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Η αυλή του σπιτιού στην αρχαία Ρώμη

Ερώτηση: Πού βρισκόταν η αυλή του σπιτιού στην αρχαία Ρώμη; Να γίνει περιγραφή και να δοθεί το παράδειγμα μιας τυπικής πόλης.

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 53): «Στο κέντρο περίπου του σπιτιού υπήρχε μια τετράγωνη ή παραλληλόγραμμη αυλή, το άτριο που μετεξελίχθηκε στις μέρες μας σε «αίθριο»».
• Παράδειγμα τυπικής πόλης (σελ. 54): «Δείγματα της ρωμαϊκής κηποτεχνίας... σώζονται σχεδόν άθικτα στα ερείπια της πόλης της Πομπηίας... μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ένα τυπικό παράδειγμα μιας μικρής ρωμαϊκής πόλης, για την περίοδο από το 100 π.Χ. έως το 100 μ.Χ.».

Σύνοψη: Στην αρχαία Ρώμη η αυλή βρισκόταν στο κέντρο περίπου του σπιτιού — ήταν μια τετράγωνη ή παραλληλόγραμμη αυλή, το άτριο (που εξελίχθηκε στο σημερινό «αίθριο»)· τα δωμάτια του σπιτιού έβλεπαν προς τα μέσα, προς αυτήν. Τυπικό παράδειγμα μιας μικρής ρωμαϊκής πόλης της περιόδου 100 π.Χ.-100 μ.Χ. είναι η Πομπηία, όπου σώζονται σχεδόν άθικτα δείγματα ρωμαϊκής κηποτεχνίας.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Η κυριότερη προσφορά του Μεσαίωνα

Ερώτηση: Ποια είναι η κυριότερη προσφορά του Μεσαίωνα στην Αρχιτεκτονική Τοπίου;

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 56): «Η κυριότερη προσφορά του Μεσαίωνα στην Αρχιτεκτονική Τοπίου είναι η πλατεία της πόλης. Στις περισσότερες τέτοιες πλατείες παρατηρείται το φαινόμενο της απόλυτης αισθητικής ισορροπίας μεταξύ οριζοντίων και κάθετων διαστάσεων».

Σύνοψη: Η κυριότερη προσφορά του Μεσαίωνα στην Αρχιτεκτονική Τοπίου είναι η πλατεία της πόλης, στην οποία παρατηρείται συχνά απόλυτη αισθητική ισορροπία μεταξύ οριζόντιων και κάθετων διαστάσεων, λόγω του συμμετρικού όγκου των γύρω σπιτιών.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Η κύρια διαφορά ισλαμικού και δυτικού κόσμου

Ερώτηση: Ποια είναι η κύρια διαφορά του ισλαμικού από το δυτικό κόσμο στα θέματα Αρχιτεκτονικής Τοπίου;

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 57): «Η κύρια διαφορά του ισλαμικού από το δυτικό κόσμο, στα θέματα Αρχιτεκτονικής Τοπίου, ήταν η μεγάλη αγάπη των Μουσουλμάνων προς την υπαίθρια ζωή. Κάθε σπίτι, μικρό ή μεγάλο, διέθετε τη δική του ιδιωτική αυλή που ήταν πάντα περιφραγμένη, αλλά όχι σκεπαστή».

Σύνοψη: Η κύρια διαφορά ήταν η μεγάλη αγάπη των Μουσουλμάνων προς την υπαίθρια ζωή: κάθε σπίτι, μικρό ή μεγάλο, διέθετε τη δική του ιδιωτική αυλή, πάντα περιφραγμένη αλλά ασκεπή, με το νερό να παίζει σημαντικό ρόλο τόσο ως στοιχείο δροσιάς όσο και για συστηματική άρδευση.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Το πνεύμα της μαυριτανικής κηποτεχνίας

Ερώτηση: Σε ποια χαρακτηριστικά βασιζόταν το πνεύμα της μαυριτανικής κηποτεχνίας και σε ποια παλάτια σώζονται σήμερα τα χαρακτηριστικά αυτά;

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 57): «Απόλυτη έλλειψη χλοοτάπητα και ανθώνων, στοιχείων που ήταν αδύνατον να συντηρηθούν στο ξερό και θερμό κλίμα της περιοχής. Αντί γι' αυτά, υπάρχουν μαγνόλιες, πορτοκαλιές, πυξάρια κλαδεμένα σε σχήματα και κυπαρίσσια ή τούγιες που σχηματίζουν αψίδες... Όλες οι πλακόστρωτες επιφάνειες των κήπων ήταν στρωμένες με πολύχρωμα πλακάκια (Azulejos)... Η χρήση του νερού ήταν έντονη».
• Αυτούσιο (σελ. 58, 59): «Τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα βρίσκονται σήμερα στους κήπους του Αλκαζάρ, του ανακτόρου των Μαυριτανών Βασιλέων της Σεβίλλης» και (σελ. 59) «η Γρανάδα με τους κήπους της Αλάμπρα και της Χενεραλίφε, δίνει αξιόλογα παραδείγματα της μαυριτανικής Αρχιτεκτονικής Τοπίου».

Σύνοψη: Το πνεύμα της μαυριτανικής κηποτεχνίας βασιζόταν στην απόλυτη έλλειψη χλοοτάπητα και ανθώνων (αδύνατο να συντηρηθούν στο ξηρό κλίμα), αντικαθιστώμενα από μαγνόλιες, πορτοκαλιές, κλαδεμένα πυξάρια και κυπαρίσσια σε αψίδες, πλακόστρωτα με πολύχρωμα πλακάκια (Azulejos) ή σχέδια από βότσαλα, και έντονη χρήση του νερού. Τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα σώζονται σήμερα στους κήπους του Αλκαζάρ (Σεβίλλη) και στους κήπους της Αλάμπρα και της Χενεραλίφε (Γρανάδα).

Κριτήρια αξιολόγησης:

Χαρακτηριστικό των ιταλικών κήπων της Αναγέννησης

Ερώτηση: Ποιο είναι το χαρακτηριστικό των ιταλικών κήπων της Αναγέννησης; Να παρατεθούν παραδείγματα από Βίλες.

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 65): «Στους ιταλικούς κήπους διακρίνεται χαρακτηριστικά η επιδειξιομανία της αριστοκρατίας. Οι κήποι αυτοί πρόσφεραν συχνά μόνο αισθητική απόλαυση και σχεδόν καθόλου χώρο για ανάπαυση και απομόνωση»· «Το κλάδεμα δέντρων και θάμνων για τη δημιουργία συμμετρικών σχημάτων και παρτεριών καθώς και η πραγματικά ευφυής χρήση του νερού και των αγαλμάτων είναι στοιχεία στενά συνδεδεμένα με τους ιταλικούς κήπους της Αναγέννησης» (σελ. 66).
• Παραδείγματα (σελ. 66-67): «Η Villa Lante είναι χαρακτηριστική για τον συνδυασμό των τριών παραπάνω στοιχείων»· η Villa d'Este στο Τίβολι, γνωστή «ως ο κήπος των νερών και των συντριβανιών»· η Villa Orsini στο Μπομάρζο, γνωστή «και σαν Κήπος των Τεράτων».

Σύνοψη: Το χαρακτηριστικό των ιταλικών κήπων της Αναγέννησης είναι η επιδειξιομανία της αριστοκρατίας: πρόσφεραν κυρίως αισθητική απόλαυση (σχεδόν καθόλου χώρο ανάπαυσης), με κλάδεμα δέντρων/θάμνων σε συμμετρικά σχήματα και ευφυή χρήση νερού/αγαλμάτων. Παραδείγματα: η Villa Lante (συνδυασμός επιπέδων, παρτεριών και καζίνου), η Villa d'Este στο Τίβολι («κήπος των νερών και των συντριβανιών») και η Villa Orsini στο Μπομάρζο («Κήπος των Τεράτων», με εφιαλτικά τερατώδη αγάλματα).

Κριτήρια αξιολόγησης:

Χαρακτηριστικά στοιχεία γαλλικών κήπων της Αναγέννησης

Ερώτηση: Ποια είναι τα χαρακτηριστικά στοιχεία των γαλλικών κήπων της Αναγέννησης; Να παρατεθούν παραδείγματα πύργων.

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 65): «Οι Γάλλοι βασιλείς θεώρησαν ότι η μόνιμη χρήση του πράσινου σε βασικά σχέδια, συνδυασμένη με την εντυπωσιακή εικόνα των συντριβανιών και την κομψή γλυπτική, μπορούσαν να υιοθετηθούν... στους βασιλικούς κήπους της Γαλλίας»· «Τα στοιχεία του ιταλικού κήπου μεταφέρθηκαν σχεδόν αυτούσια στη Γαλλία στις αρχές του 16ου αιώνα με σκοπό τον εξωραϊσμό των εξοχικών πύργων».
• Παραδείγματα πύργων: Château Amboise, Château de Blois, Château de Chambord, Fontainebleau, Villandry, Château de Bury, Château de Verneuil, Château de Chenonceaux, Tuileries (σελ. 65-71).

Σύνοψη: Τα χαρακτηριστικά στοιχεία των γαλλικών κήπων της Αναγέννησης είναι η μόνιμη χρήση πράσινου σε βασικά συμμετρικά σχέδια, συνδυασμένη με εντυπωσιακά συντριβάνια και κομψή γλυπτική, στοιχεία μεταφερμένα σχεδόν αυτούσια από την Ιταλία στις αρχές του 16ου αιώνα για τον εξωραϊσμό εξοχικών πύργων. Παραδείγματα πύργων: Amboise, Blois, Chambord, Fontainebleau, Villandry, Bury, Verneuil, Chenonceaux και Tuileries.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ο μεγαλύτερος κηποτέχνης της Γαλλίας στην Αναγέννηση

Ερώτηση: Ποιος ήταν ο μεγαλύτερος κηποτέχνης της Γαλλίας στην Αναγέννηση; Να αναφερθούν και να περιγραφούν με συντομία δύο μεγάλα έργα του.

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 71-72): «Ο Α. Λε Νοτρ είναι ο μεγαλύτερος Κηποτέχνης της Γαλλίας και δύο από τα αριστουργήματά του διατηρούνται μέχρι σήμερα: το Βο-Λε-Βικόντ και οι Βερσαλλίες. Το Βο-Λε-Βικόντ (Vaux-le-Vicomte) (1650) που είναι ένας πύργος σε μια έκταση 3.000 στρεμμάτων»· «Οι κήποι των Βερσαλλιών... άρχισαν να κτίζονται το 1661 επί Λουδοβίκου ΙΔ΄ και αποπερατώθηκαν μετά από 25 χρόνια. Το έργο απασχόλησε 35.000 εργάτες περίπου».

Σύνοψη: Ο μεγαλύτερος κηποτέχνης της Γαλλίας στην Αναγέννηση ήταν ο Andre Le Nôtre (Α. Λε Νοτρ). Δύο αριστουργήματά του: το Vaux-le-Vicomte (Βο-Λε-Βικόντ, 1650), πύργος σε έκταση 3.000 στρεμμάτων για τον υπουργό Nicolas Fouquet· και οι κήποι των Βερσαλλιών, που άρχισαν να κτίζονται το 1661 επί Λουδοβίκου ΙΔ΄, ολοκληρώθηκαν σε 25 χρόνια και απασχόλησαν περίπου 35.000 εργάτες, με χαρακτηριστικά τα χιλιάδες αγάλματα, τα 1.400 συντριβάνια και το τεχνητό κανάλι 1.200×90 μέτρων.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ρώσοι βασιλείς και η γαλλική επιρροή

Ερώτηση: Ποιοι βασιλείς της Ρωσίας επηρεάστηκαν από το μεγαλείο του γαλλικού κήπου και τι δημιούργησαν;

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 75): «Η έκφραση του μεγαλειώδους αυτού ρυθμού δηλαδή του ρυθμού των γαλλικών κήπων με τα συμμετρικά παρτέρια και τα πολλά νερά, έφθασε και μέχρι τη Ρωσία με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα να αποτελούν τα ανάκτορα του Πέτρου του Μεγάλου (1682-1725) στο Πέτρογκραντ, την Αγία Πετρούπολη».
• ⚠️ Το κείμενο (σελ. 76) διευκρινίζει ότι η Αικατερίνη η Μεγάλη, αν και εισήγαγε το σχεδιασμένο πάρκο στη Ρωσία, «Αγαπούσε τους Αγγλικούς κήπους με τα ελισσόμενα μονοπάτια... και απέρριπτε τις ευθείες γραμμές» — άρα η δική της επιρροή ήταν αγγλική, όχι γαλλική.

Σύνοψη: Ο βασιλιάς της Ρωσίας που επηρεάστηκε από το μεγαλείο του γαλλικού κήπου ήταν ο Πέτρος ο Μέγας (1682-1725), ο οποίος δημιούργησε τα ανάκτορα του Πέτρογκραντ (Αγία Πετρούπολη), με αρχιτέκτονα τον Alexander Le Bond και εισαγωγή 40.000 δέντρων. Η διάδοχός του Αικατερίνη η Μεγάλη (1762-1796) εισήγαγε αργότερα στη Ρωσία το ειδικά σχεδιασμένο πάρκο, αλλά η δική της αισθητική ήταν επηρεασμένη από τον αγγλικό, όχι τον γαλλικό ρυθμό (ελισσόμενα μονοπάτια, τεχνητές λίμνες σε φυσικά σχήματα).

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Προσοχή: μόνο ο Πέτρος ο Μέγας συνδέεται ρητά στο κείμενο με τη γαλλική επιρροή· η Αικατερίνη η Μεγάλη αγαπούσε τους αγγλικούς κήπους — η διάκριση καταγράφεται ρητά ώστε να μην αποδοθεί λανθασμένα γαλλική επιρροή και στις δύο.

Το αγγλικό φυσικό περιβάλλον και η ιδέα του Repton

Ερώτηση: Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του αγγλικού φυσικού περιβάλλοντος και ποια ιδέα εισήγαγε ο Repton;

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 78-79): «Η αγγλική εξοχή με τους κυματοειδείς λόφους, τα στριφογυριστά ρυάκια και τα διάσπαρτα δέντρα επηρέασε τελικά την Κηποτεχνία στη χώρα αυτή»· «Ο Repton είναι αυτός που εισήγαγε την ιδέα του σύγχρονου αγγλικού πάρκου με τις μεγάλες εκτάσεις πρασίνου, τις συστάδες δέντρων και τις ελεύθερες καμπύλες γραμμές με τα ασύμμετρα σχέδια τα οποία ανταποκρίνονται περισσότερο στο φυσικό τοπίο».

Σύνοψη: Το αγγλικό φυσικό περιβάλλον χαρακτηρίζεται από κυματοειδείς λόφους, στριφογυριστά ρυάκια και διάσπαρτα δέντρα. Ο Repton εισήγαγε την ιδέα του σύγχρονου αγγλικού πάρκου, με μεγάλες εκτάσεις πρασίνου, συστάδες δέντρων και ελεύθερες καμπύλες γραμμές με ασύμμετρα σχέδια, που ανταποκρίνονται περισσότερο στο φυσικό τοπίο.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Η κηποτεχνία ως τέχνη στην Κίνα

Ερώτηση: Πότε πήρε η κηποτεχνία πλήρη μορφή τέχνης στην Κίνα; Να περιγραφεί ένας κήπος της εποχής.

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 81): «Την πλήρη μορφή της, ως τέχνη, η Κηποτεχνία την πήρε κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Σανγκ (960-1280μ.Χ.). Οι κήποι της εποχής κάλυπταν μεγάλες εκτάσεις με περίπτερα (παγόδες-κιόσκια), γέφυρες, καταρράκτες, νησάκια, λειβάδια και δεντροστοιχίες, πεύκα, ιτιές κλαίουσες, δάση από μπαμπού».

Σύνοψη: Η κηποτεχνία πήρε την πλήρη μορφή της ως τέχνη στην Κίνα κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Σανγκ (960-1280 μ.Χ.). Οι κήποι της εποχής κάλυπταν μεγάλες εκτάσεις και περιλάμβαναν περίπτερα (παγόδες-κιόσκια), γέφυρες, καταρράκτες, νησάκια, λειβάδια, δεντροστοιχίες, πεύκα, ιτιές κλαίουσες και δάση από μπαμπού.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Περιγραφή ιαπωνικού κήπου του Κυότο

Ερώτηση: Να γίνει περιγραφή ενός ιαπωνικού κήπου του Κυότο.

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 84): «τον 8ο αιώνα, οπότε πρωτεύουσα της χώρας έγινε το Κυότο, όπου δημιουργήθηκαν πολλοί κήποι εξαιρετικού κάλλους και μεγάλου μεγέθους. Για πρώτη φορά υπάρχουν γραπτές πληροφορίες για λίμνες με καταρράκτες, για νερά που έτρεχαν ανάμεσα σε βράχους σκιασμένους από πεύκα και για διάφορα είδη λουλουδιών όπως χρυσάνθεμα και ορχιδέες... ο κυρίως κήπος βρισκόταν στη νότια πλευρά του κτίσματος και περιείχε απαραιτήτως λόφους και μια λίμνη με νησί. Δύο γέφυρες το συνέδεαν με τον κήπο, η μία από τις οποίες ήταν αψιδωτή για να επιτρέπει τη διέλευση των πλοιαρίων».

Σύνοψη: Ένας τυπικός κήπος του Κυότο (από τον 8ο αιώνα) βρισκόταν στη νότια πλευρά του κτιρίου και περιείχε λόφους και μια λίμνη με νησί, συνδεδεμένο με τον υπόλοιπο κήπο μέσω δύο γεφυρών (η μία αψιδωτή, ώστε να επιτρέπει τη διέλευση πλοιαρίων). Περιλάμβανε καταρράκτες, νερά ανάμεσα σε βράχους σκιασμένους από πεύκα, και λουλούδια όπως χρυσάνθεμα και ορχιδέες.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Κατηγορίες κήπων της Ιαπωνίας

Ερώτηση: Σε πόσες και ποιες κατηγορίες ταξινομούνται οι κήποι της Ιαπωνίας;

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 85): «Οι κήποι της Ιαπωνίας μπορούν να ταξινομηθούν σε δύο γενικές κατηγορίες: τους τεχνητούς λόφους, οι οποίοι αποτελούνται από λόφους και λίμνες και τους επίπεδους κήπους, όπου το έδαφος θυμίζει κοιλάδα... Οι δύο αυτές κατηγορίες δεν είναι αναγκαστικά ανεξάρτητες η μία της άλλης. Όταν πρόκειται για μεγάλη έκταση, μπορούν να συνυπάρχουν».

Σύνοψη: Οι κήποι της Ιαπωνίας ταξινομούνται σε δύο γενικές κατηγορίες: τους τεχνητούς λόφους (λόφοι και λίμνες) και τους επίπεδους κήπους (το έδαφος θυμίζει κοιλάδα). Οι δύο κατηγορίες δεν είναι αναγκαστικά ανεξάρτητες — σε μεγάλες εκτάσεις μπορούν να συνυπάρχουν.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Σχεδιασμός που επηρέασε τους πρώτους κήπους της Αμερικής

Ερώτηση: Από ποιον σχεδιασμό ήταν επηρεασμένοι οι πρώτοι κήποι της Αμερικής;

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 85-86): «Το 17ο αιώνα οι κήποι ήταν επηρεασμένοι από τον τυπικό αγγλικό σχεδιασμό, δίνοντας έμφαση στη συμμετρία. Ένας κεντρικός διάδρομος διαιρούσε τον κήπο στα δύο»· επίσης «Οι Ολλανδοί που ήρθαν στην Αμερική έφεραν μαζί τις γνώσεις και την πείρα τους, καθώς από τις αρχές του 17ου αιώνα θεωρούνταν οι καλύτεροι κηποτέχνες της Ευρώπης».

Σύνοψη: Οι πρώτοι κήποι της Αμερικής (17ος αιώνας) ήταν επηρεασμένοι κυρίως από τον τυπικό αγγλικό σχεδιασμό, με έμφαση στη συμμετρία (κεντρικός διάδρομος, τοίχοι και περιφράξεις γύρω από τα παρτέρια). Σημαντική ήταν και η επιρροή των Ολλανδών, που θεωρούνταν από τις αρχές του 17ου αιώνα οι καλύτεροι κηποτέχνες της Ευρώπης και εισήγαγαν οπωροφόρα και λουλούδια, δίνοντας στους αμερικανικούς κήπους μια όψη ελαφρώς διαφορετική από τους αμιγείς αγγλικούς/ολλανδικούς.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ο πρώτος αυτοχαρακτηρισμένος αρχιτέκτονας τοπίου

Ερώτηση: Ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που αυτοχαρακτηρίστηκε αρχιτέκτονας τοπίου και ποιο το σημαντικότερο έργο του;

Απάντηση:

• Αυτούσιο (σελ. 86): «Μεταξύ των πρώτων σκαπανέων για τη συντήρηση και διατήρηση των φυσικών πηγών ήταν ο Αμερικανός Frederick Law Olmsted που σχεδίασε το 1863 το Grant [Central] Park της Νέας Υόρκης και ήταν ο πρώτος άνθρωπος που αυτοχαρακτηρίστηκε Αρχιτέκτων Τοπίου».

Σύνοψη: Ο πρώτος άνθρωπος που αυτοχαρακτηρίστηκε αρχιτέκτονας τοπίου ήταν ο Αμερικανός Frederick Law Olmsted, με σημαντικότερο έργο του το Central Park της Νέας Υόρκης, το οποίο σχεδίασε το 1863.

Κριτήρια αξιολόγησης: