Λύσεις ερωτήσεων κεφ. 12 (σελ. 106) – ΞΥΛΟΓΛΥΠΤΙΚΗ Γ΄ ΕΠΑΛ

Λύσεις ερωτήσεων κεφ. 12

Πλήρεις λύσεις των 4 ερωτήσεων του κεφαλαίου 12 — ο ορισμός της ενθετικής ως της μοναδικής προσθετικής τεχνικής, όπου η επιφάνεια του επίπλου αποτελεί το φόντο, οι λόγοι εφαρμογής της, ο ρόλος του φύλλου χαρτιού ως σκόπιμα ασθενέστερου σημείου της προσωρινής κόλλησης, και τα στάδια εργασίας με τις δύο διακριτές κολλήσεις. Με ASCII σκαριφήματα του «σάντουιτς» στήριξης.

Ο ορισμός της ενθετικής ξυλογλυπτικής

Ερώτηση: Τι είναι η ενθετική ξυλογλυπτική;

Απάντηση:

• Ο ορισμός, αυτούσιος (σελ. 105): «Στην ενθετική τεχνική σκαλίζουμε ολοκληρωμένα διακοσμητικά θέματα σε τεμάχια ξύλου και στη συνέχεια τα κολλάμε επάνω σε επιφάνειες επίπλων, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΦΟΝΤΟ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ.»

• Τρία στοιχεία στον ορισμό, όλα ουσιώδη:

   ① «ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΑ διακοσμητικά θέματα»
      → κάθε τεμάχιο είναι αυτοτελές έργο, τελειωμένο πριν τοποθετηθεί
  
   ② «σε ΤΕΜΑΧΙΑ ΞΥΛΟΥ» — όχι στο ίδιο το έπιπλο
      → το σκάλισμα γίνεται ΜΑΚΡΙΑ από το τελικό αντικείμενο
  
   ③ «οι επιφάνειες ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΦΟΝΤΟ»
      → ΚΑΝΕΝΑ ξύλο δεν αφαιρείται από το έπιπλο· το φόντο ΥΠΑΡΧΕΙ ΗΔΗ

• ⚠️ Η θεμελιώδης διαφορά από τις πέντε προηγούμενες τεχνικές:

   ΕΣΩΓΛΥΦΗ · ΕΞΩΓΛΥΦΗ · ΕΠΙΠΕΔΟΓΛΥΦΗ · ΑΝΑΓΛΥΦΗ · ΟΛΟΓΛΥΦΗ
   = ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΕΣ. Το θέμα «βγαίνει από μέσα» με αφαίρεση υλικού.
  
      ┌───────────────────────┐
      │▓▓▓┌────┐▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓│  το φόντο ΣΚΑΦΤΗΚΕ
      │▓▓▓│θέμα│▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓│  ΙΔΙΟ κομμάτι ξύλου
      └───┴────┴──────────────┘
  
   ΕΝΘΕΤΙΚΗ = ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΗ. Το θέμα κατασκευάζεται αλλού και ΜΠΑΙΝΕΙ επάνω.
  
          ┌────┐  ← σκαλισμένο χωριστά
          └─┬──┘
            ↓ κόλληση
      ┌───────────────────────┐
      │ επιφάνεια επίπλου     │  ΑΘΙΚΤΗ — γίνεται ΑΥΤΗ το φόντο
      └───────────────────────┘

  Από εδώ βγαίνει και το όνομα: το θέμα εν-τίθεται (μπαίνει μέσα/επάνω).

• Πού εφαρμόζεται (σελ. 105, αυτούσια, Εικ. 12.1): «Οι επιφάνειες αυτές μπορεί να είναι μετώπες συρταριών, αετώματα βιβλιοθηκών, τραβέρσες τραπεζιών, γραφείων, κρεβατιών κ.λπ.» Παρατηρήστε ότι πρόκειται για έτοιμα, κατασκευασμένα μέρη επίπλων — δηλαδή η διακόσμηση προστίθεται σε υπάρχουσα επιπλοποιία.

• Η θέση της στις έξι τεχνικές (κεφ. 13, σελ. 109): το βιβλίο αναγνωρίζει έξι τεχνικές ξυλογλυπτικής· η ενθετική είναι η έκτη και τελευταία, αυτή που παρουσιάζεται στο κεφ. 12.

• Η Ανακεφαλαίωση (σελ. 106): «Στην ενθετική τεχνική τα σκαλιστά κατασκευάζονται χωριστά και κατόπιν προσαρμόζονται στο έπιπλο.»

Σύνοψη: (ενδεικτική) Στην ενθετική τεχνική σκαλίζουμε ολοκληρωμένα διακοσμητικά θέματα σε τεμάχια ξύλου και στη συνέχεια τα κολλάμε επάνω σε επιφάνειες επίπλων, οι οποίες αποτελούν και το φόντο του θέματος. Οι επιφάνειες αυτές μπορεί να είναι μετώπες συρταριών, αετώματα βιβλιοθηκών, τραβέρσες τραπεζιών, γραφείων, κρεβατιών και άλλες. Είναι η μόνη προσθετική τεχνική: σε αντίθεση με την εσώγλυφη, την εξώγλυφη, την επιπεδόγλυφη, την ανάγλυφη και την ολόγλυφη, όπου το θέμα προκύπτει με αφαίρεση υλικού από την ίδια την επιφάνεια, εδώ το θέμα κατασκευάζεται χωριστά και προσαρμόζεται στο έπιπλο, του οποίου η επιφάνεια μένει άθικτη και λειτουργεί ως φόντο.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Γιατί εφαρμόζεται η ενθετική τεχνική

Ερώτηση: Γιατί εφαρμόζεται η τεχνική αυτή;

Απάντηση:

• Ο πυρήνας της απάντησης βρίσκεται στον ίδιο τον ορισμό (σελ. 105): οι επιφάνειες των επίπλων «αποτελούν και το φόντο του θέματος». Δηλαδή δεν χρειάζεται να αφαιρεθεί καθόλου ξύλο από το έπιπλο — το φόντο υπάρχει ήδη.
• ① ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΠΙΠΛΟ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΣΚΑΛΙΣΜΑ ΕΠΑΝΩ ΤΟΥ Οι επιφάνειες που αναφέρει το βιβλίο —μετώπες συρταριών, αετώματα βιβλιοθηκών, τραβέρσες τραπεζιών, γραφείων, κρεβατιών— είναι:

   ● ΛΕΠΤΕΣ  — μια μετώπη συρταριού δεν έχει πάχος για να σκαφτεί
                φόντο 1-2 cm κάτω από την επιφάνεια
   ● ΔΟΜΙΚΑ ΦΟΡΤΙΣΜΕΝΕΣ — μια τραβέρσα φέρει βάρος· αφαίρεση υλικού
                την αποδυναμώνει
   ● ΗΔΗ ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓΗΜΕΝΕΣ — δύσκολα στηρίζονται στον πάγκο και
                δύσκολα προσεγγίζονται με τα εργαλεία

• ② ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΣΚΑΛΙΣΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΕ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ Το τεμάχιο δουλεύεται στον πάγκο, σε άνετη θέση, με πλήρη πρόσβαση από όλες τις κατευθύνσεις — αντί να σκύβει ο τεχνίτης πάνω σε ένα ολόκληρο έπιπλο.
• ③ ΓΙΑΤΙ ΕΝΑ ΛΑΘΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΟ ΕΠΙΠΛΟ Αν το σκάλισμα αποτύχει, χάνεται ένα μικρό τεμάχιο ξύλου, όχι η μετώπη ή το αέτωμα. Στις αφαιρετικές τεχνικές το σφάλμα είναι μη αναστρέψιμο πάνω στο ίδιο το έπιπλο.
• ④ ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΥΛΙΚΟΥ Το ίδιο μοτίβο μπορεί να κατασκευαστεί σε πολλά όμοια τεμάχια (π.χ. για όλα τα συρτάρια μιας συρταριέρας). Επιπλέον, χρησιμοποιείται ξύλο λεπτού πάχους, «από λίγα χιλιοστά έως και 2 cm» — άρα το εκλεκτό, ακριβό ξύλο χρειάζεται μόνο για το μοτίβο, ενώ το έπιπλο μπορεί να είναι από φθηνότερο υλικό.
• ⑤ ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΥΛΙΚΩΝ Το θέμα μπορεί να είναι από διαφορετικό ξύλο από το φόντο, ώστε να ξεχωρίζει με τη χρωματική και αισθητική αντίθεση — κάτι αδύνατο όταν θέμα και φόντο βγαίνουν από το ίδιο κομμάτι.
• ⑥ ΓΙΑΤΙ ΔΙΝΕΙ ΑΝΑΓΛΥΦΟ ΧΩΡΙΣ ΣΚΑΨΙΜΟ ΦΟΝΤΟΥ Στην ανάγλυφη τεχνική (κεφ. 10) η ανάδειξη του όγκου απαιτεί ολική αφαίρεση του φόντου σε μεγάλο βάθος — χρονοβόρα και επικίνδυνη εργασία. Εδώ το ίδιο οπτικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με μηδενική αφαίρεση φόντου: το ύψος του τεμαχίου είναι το ανάγλυφο.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Εφαρμόζεται επειδή οι επιφάνειες των επίπλων αποτελούν και το φόντο του θέματος, οπότε δεν χρειάζεται να αφαιρεθεί καθόλου ξύλο από το έπιπλο. Οι επιφάνειες που δέχονται τέτοια διακόσμηση — μετώπες συρταριών, αετώματα βιβλιοθηκών, τραβέρσες τραπεζιών, γραφείων και κρεβατιών — είναι λεπτές, συχνά φέρουν φορτίο και είναι ήδη συναρμολογημένες, άρα δεν επιτρέπουν σκάλισμα επάνω τους. Με την ενθετική το σκάλισμα γίνεται σε χωριστό τεμάχιο, στον πάγκο, με άνετη πρόσβαση· ένα λάθος κοστίζει μόνο το μικρό τεμάχιο και όχι το ίδιο το έπιπλο· το ίδιο μοτίβο μπορεί να επαναληφθεί σε πολλά όμοια τεμάχια· χρησιμοποιείται μόνο λίγο, λεπτό ξύλο, οπότε το εκλεκτό υλικό αξιοποιείται οικονομικά και μπορεί να διαφέρει από το ξύλο του επίπλου, δίνοντας αισθητική αντίθεση· και τέλος επιτυγχάνεται ανάγλυφη εντύπωση χωρίς τη χρονοβόρα αφαίρεση φόντου που απαιτεί η ανάγλυφη τεχνική.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ο ρόλος του φύλλου χαρτιού

Ερώτηση: Γιατί χρησιμοποιούμε φύλλο χαρτιού μεταξύ μοτίβου και επιφάνειας στήριξης;

Απάντηση:

• Η απάντηση, αυτούσια (σελ. 105): «Επειδή το λεπτό πάχος του ξύλου ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΣΚΑΛΙΣΟΥΜΕ, κολλάμε το τεμάχιο σε επιφάνεια άλλου ξύλου, παρεμβάλλοντας φύλλο χαρτιού που θα μας επιτρέψει μετά το τέλος του σκαλίσματος να το ΞΕΚΟΛΛΗΣΟΥΜΕ ΕΥΚΟΛΑ.»

• Το πρόβλημα: το μοτίβο είναι σε ξύλο πάχους «από λίγα χιλιοστά έως και 2 cm».

   ● Δεν πιάνεται σε ΜΕΓΓΕΝΗ — δεν έχει ύψος για να σφιχτεί
   ● Δεν μπορεί να βιδωθεί ΚΟΧΛΙΑΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ (όπως στην ολόγλυφη) —
     το σπείρωμα θα έβγαινε από την άλλη πλευρά
   ● Δεν κρατιέται με το χέρι — το σκάλισμα θέλει και τα δύο χέρια,
     και η πίεση του σκαρπέλου θα το ΕΣΠΑΖΕ ή θα το ΕΚΤΙΝΑΣΣΕ

• Η λύση — το «σάντουιτς»:

     ┌──────────────────┐  ← μοτίβο, λεπτό ξύλο (σκαλίζεται)
     ┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄  ← ΦΥΛΛΟ ΧΑΡΤΙΟΥ + κόλλα και στις δύο πλευρές
     ┌──────────────────┐
     │  βοηθητικό ξύλο  │  ← χοντρό· ΑΥΤΟ στηρίζεται στη μέγγενη
     └──────────────────┘

  Το σύνολο συμπεριφέρεται πλέον ως ένα χοντρό τεμάχιο και στηρίζεται κανονικά.

• ⚠️ Γιατί ΧΑΡΤΙ και όχι σκέτη κόλλα — αυτό είναι το νόημα της ερώτησης:

   ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΤΙ:  ξύλο—κόλλα—ξύλο
     Η κόλληση ξύλου με ξύλο είναι ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΞΥΛΟ.
     Στην προσπάθεια ξεκολλήματος θα ΕΣΠΑΖΕ ΤΟ ΛΕΠΤΟ ΜΟΤΙΒΟ —
     και μάλιστα ΑΦΟΥ έχει ήδη ολοκληρωθεί το σκάλισμα.
  
   ΜΕ ΧΑΡΤΙ:     ξύλο—κόλλα—ΧΑΡΤΙ—κόλλα—ξύλο
     Το χαρτί είναι ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΤΟ ΑΣΘΕΝΕΣΤΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ.
     Αντέχει τις ΠΛΑΓΙΕΣ δυνάμεις του σκαλίσματος (διάτμηση),
     αλλά ΣΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΜΗΚΟΣ ΤΩΝ ΙΝΩΝ ΤΟΥ όταν ασκηθεί
     ΑΠΟΚΟΛΛΗΤΙΚΗ δύναμη με το σκαρπέλο.
     ⇒ Η θραύση συμβαίνει ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΑ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ,
       και ΟΧΙ μέσα στο πολύτιμο σκαλισμένο μοτίβο.

• Το ξεκόλλημα (σελ. 105): «Μετά το τέλος του σκαλίσματος ξεκολλάμε το τεμάχιο με τη βοήθεια ίσιου φαρδιού σκαρπέλου.» Το ίσιο φαρδύ σκαρπέλο επιλέγεται γιατί η ευθεία, πλατιά κόψη μπαίνει σαν σφήνα μέσα στη γραμμή του χαρτιού και ασκεί ομοιόμορφη δύναμη σε όλο το πλάτος — ένα στενό ή κυρτό σκαρπέλο θα συγκέντρωνε την πίεση σε ένα σημείο και θα έσπαγε το μοτίβο.

• Και μετά — η λείανση (σελ. 105): «Λειαίνουμε την πλευρά που κολλήθηκε» — για να φύγουν τα υπολείμματα χαρτιού και κόλλας, ώστε η οριστική κόλληση στο έπιπλο να γίνει ξύλο με ξύλο, δηλαδή μόνιμη αυτή τη φορά.

• Η Ανακεφαλαίωση το επιβεβαιώνει (σελ. 106): «Η παρεμβολή χαρτιού διευκολύνει το ξεκόλλημα.»

Σύνοψη: (ενδεικτική) Το μοτίβο σκαλίζεται σε ξύλο λεπτού πάχους, από λίγα χιλιοστά έως και δύο εκατοστά, το οποίο δεν μας επιτρέπει να το στηρίξουμε και να το σκαλίσουμε: δεν πιάνεται στη μέγγενη, δεν δέχεται κοχλία στήριξης και δεν κρατιέται με το χέρι. Γι' αυτό το κολλάμε προσωρινά σε επιφάνεια άλλου, χοντρότερου ξύλου. Αν όμως το κολλούσαμε απευθείας, η κόλληση ξύλου με ξύλο θα ήταν ισχυρότερη από το ίδιο το ξύλο και το λεπτό μοτίβο θα έσπαγε κατά το ξεκόλλημα, αφού θα είχε ήδη ολοκληρωθεί το σκάλισμα. Το φύλλο χαρτιού παρεμβάλλεται ακριβώς για να είναι το ασθενέστερο σημείο της κόλλησης: αντέχει τις δυνάμεις του σκαλίσματος, αλλά σχίζεται ελεγχόμενα όταν περάσουμε ίσιο φαρδύ σκαρπέλο, ώστε το τεμάχιο να ξεκολλήσει εύκολα και ακέραιο. Στη συνέχεια λειαίνουμε την πλευρά που κολλήθηκε, για να φύγουν τα υπολείμματα χαρτιού και κόλλας και να γίνει η οριστική κόλληση στο έπιπλο ξύλο με ξύλο.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Τα στάδια εργασίας στην ενθετική ξυλογλυπτική

Ερώτηση: Ποια είναι τα στάδια εργασίας στην ενθετική ξυλογλυπτική;

Απάντηση:

• Τα πέντε στάδια κατά την Ανακεφαλαίωση (σελ. 106): «Τα στάδια κατασκευής είναι: σχεδίαση, ξεγύρισμα, σκάλισμα, λείανση, τοποθέτηση. Η παρεμβολή χαρτιού διευκολύνει το ξεκόλλημα.»

• Η αναλυτική περιγραφή της §12.1 (σελ. 105), αυτούσια:

   ① ΣΧΕΔΙΑΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ
      «Σχεδιάζουμε το θέμα και το αποτυπώνουμε με τη βοήθεια ΚΑΡΜΠΟΝ
       επάνω σε ξύλο ΛΕΠΤΟΥ ΠΑΧΟΥΣ, από ΛΙΓΑ ΧΙΛΙΟΣΤΑ ΕΩΣ ΚΑΙ 2 cm.»
  
   ② ΞΕΓΥΡΙΣΜΑ
      «Ξεγυρίζουμε το τεμάχιο ξύλου στη ΣΕΓΑ ή στην ΚΟΡΔΕΛΑ.»
      (Ξεγύρισμα, κεφ. 5: η κοπή ξύλου σε πριονοκορδέλα με στενό
       πριόνι — ξεγυριστάρι — ή σε σέγα, για καμπύλα στοιχεία.)
  
   ③ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΚΟΛΛΗΣΗ ΜΕ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ ΧΑΡΤΙΟΥ
      «Επειδή το λεπτό πάχος του ξύλου δεν μας επιτρέπει να το
       στηρίξουμε και να το σκαλίσουμε, κολλάμε το τεμάχιο σε
       επιφάνεια άλλου ξύλου, παρεμβάλλοντας φύλλο χαρτιού που θα
       μας επιτρέψει μετά το τέλος του σκαλίσματος να το
       ξεκολλήσουμε εύκολα.»
  
   ④ ΣΚΑΛΙΣΜΑ
      Με το τεμάχιο πλέον σταθερά στηριγμένο.
  
   ⑤ ΞΕΚΟΛΛΗΜΑ
      «Μετά το τέλος του σκαλίσματος ξεκολλάμε το τεμάχιο με τη
       βοήθεια ΙΣΙΟΥ ΦΑΡΔΙΟΥ ΣΚΑΡΠΕΛΟΥ.»
  
   ⑥ ΛΕΙΑΝΣΗ
      «Λειαίνουμε την πλευρά που κολλήθηκε.»
  
   ⑦ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΟΛΛΗΣΗ
      «Κολλάμε το τεμάχιο στην οριστική του θέση.»

• Η αντιστοίχιση των δύο διατυπώσεων — η Ανακεφαλαίωση συμπτύσσει τα επτά βήματα σε πέντε:

    ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ        §12.1
    ─────────────        ─────────────────────────────────────
    ΣΧΕΔΙΑΣΗ        ←→   ① σχεδίαση + αποτύπωση με καρμπόν
    ΞΕΓΥΡΙΣΜΑ       ←→   ② σέγα ή κορδέλα
    ΣΚΑΛΙΣΜΑ        ←→   ③ προσωρινή κόλληση με χαρτί + ④ σκάλισμα
                          + ⑤ ξεκόλλημα
    ΛΕΙΑΝΣΗ         ←→   ⑥ λείανση της κολλημένης πλευράς
    ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ      ←→   ⑦ οριστική κόλληση στο έπιπλο

• ⚠️ Δύο κολλήσεις, όχι μία — το πιο εύκολο σημείο να μπερδευτεί κανείς:

    ΠΡΩΤΗ ΚΟΛΛΗΣΗ  (προσωρινή)
      μοτίβο + ΧΑΡΤΙ + βοηθητικό ξύλο
      σκοπός: ΣΤΗΡΙΞΗ κατά το σκάλισμα
      διαλύεται σκόπιμα στο στάδιο ⑤
  
    ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΟΛΛΗΣΗ  (οριστική)
      μοτίβο + επιφάνεια ΕΠΙΠΛΟΥ, ΧΩΡΙΣ χαρτί
      σκοπός: ΜΟΝΙΜΗ τοποθέτηση
      γι' αυτό προηγείται η ΛΕΙΑΝΣΗ, ώστε να φύγουν χαρτί και κόλλα
      και η επαφή να είναι ξύλο με ξύλο

• Η θέση της λείανσης αξίζει προσοχή: λειαίνεται η πλευρά που κολλήθηκε, δηλαδή η πίσω όψη — όχι η σκαλισμένη. Είναι λείανση λειτουργική (προετοιμασία κόλλησης), όχι αισθητική, σε αντίθεση με τις άλλες τεχνικές όπου το γυαλόχαρτο No 120-140 φινίρει την ορατή επιφάνεια.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα στάδια, όπως τα συνοψίζει η ανακεφαλαίωση, είναι: σχεδίαση, ξεγύρισμα, σκάλισμα, λείανση, τοποθέτηση. Αναλυτικά: σχεδιάζουμε το θέμα και το αποτυπώνουμε με τη βοήθεια καρμπόν επάνω σε ξύλο λεπτού πάχους, από λίγα χιλιοστά έως και δύο εκατοστά· ξεγυρίζουμε το τεμάχιο στη σέγα ή στην κορδέλα· επειδή το λεπτό πάχος δεν μας επιτρέπει να το στηρίξουμε και να το σκαλίσουμε, το κολλάμε σε επιφάνεια άλλου ξύλου παρεμβάλλοντας φύλλο χαρτιού, που θα επιτρέψει το εύκολο ξεκόλλημα· σκαλίζουμε το θέμα· μετά το τέλος του σκαλίσματος ξεκολλάμε το τεμάχιο με τη βοήθεια ίσιου φαρδιού σκαρπέλου· λειαίνουμε την πλευρά που κολλήθηκε, ώστε να φύγουν τα υπολείμματα χαρτιού και κόλλας· και τέλος κολλάμε το τεμάχιο στην οριστική του θέση επάνω στην επιφάνεια του επίπλου. Γίνονται δηλαδή δύο κολλήσεις: μία προσωρινή, με χαρτί, για τη στήριξη κατά το σκάλισμα, και μία οριστική, χωρίς χαρτί, για τη μόνιμη τοποθέτηση.

Κριτήρια αξιολόγησης: