Ερωτήσεις-Δραστηριότητες κεφαλαίου 9
Ερώτηση: Σ' έναν εσωτερικό χώρο, τον Ιούλιο, τα 3 από τα 10 άτομα που βρίσκονται εκεί καθισμένα παραπονούνται ότι ζεσταίνονται. Τι μπορούμε να συμπεράνουμε για τις μέσες συνθήκες άνεσης;
Απάντηση:
Σύνοψη: Το ποσοστό των δυσαρεστημένων ατόμων εδώ είναι 3/10 = 30%, δηλαδή το πραγματικό PPD ≈ 30% — πολύ μεγαλύτερο από το ελάχιστο δυνατό PPD=5% που αντιστοιχεί σε ιδανική κατάσταση άνεσης (PMV=0). Αφού μάλιστα όλα τα παράπονα αφορούν ζέστη (όχι κρύο), το PMV του χώρου είναι θετικό (πιθανότατα κοντά στο +1 «λίγη ζέστη» έως +1,5, με βάση την τυπική καμπύλη PMV-PPD του Fanger) — δηλαδή οι μέσες συνθήκες του χώρου έχουν αποκλίνει αισθητά από το ιδανικό σημείο άνεσης προς τη ζέστη. Συμπέρασμα: το κλιματιστικό σύστημα του χώρου δεν πετυχαίνει επαρκώς τις συνθήκες θερμικής άνεσης για το Ιούλιο και θα έπρεπε να μειωθεί η θερμοκρασία αέρα ή/και να αυξηθεί η ταχύτητα αέρα ή να μειωθεί η υγρασία, ώστε το PMV να πλησιάσει το 0.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες παραμέτρους θερμικής άνεσης μπορεί να ρυθμίσει ένα ολοκληρωμένο σύστημα κλιματισμού;
Απάντηση:
Σύνοψη: Ένα ολοκληρωμένο σύστημα κλιματισμού μπορεί να διαμορφώσει και να ελέγξει τρεις φυσικές παραμέτρους άνεσης: τη θερμοκρασία, την υγρασία και την ταχύτητα του αέρα στον κλιματιζόμενο χώρο. (Τις υπόλοιπες παραμέτρους άνεσης —θερμοκρασίες εσωτερικών επιφανειών, δραστηριότητα/ρουχισμό/ηλικία/φύλο ατόμων— δεν τις ελέγχει άμεσα το σύστημα κλιματισμού.)
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Με τι σχετίζεται και τι λαμβάνει υπόψη η επιλογή ενός συστήματος κλιματισμού;
Απάντηση:
Σύνοψη: Η επιλογή ενός συστήματος κλιματισμού σχετίζεται με: τη θέση, τη μορφολογία και τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά του κτιρίου· το πλήθος, τις δραστηριότητες και το ρουχισμό των ατόμων που θα βρίσκονται στο χώρο· τη διαμόρφωση των εσωτερικών χώρων και τον προβλεπόμενο εξοπλισμό· και τις κλιματικές συνθήκες του τόπου/εποχής. Λαμβάνει επίσης υπόψη λογικούς περιορισμούς αρχικού και λειτουργικού κόστους και τεχνολογικών δυνατοτήτων, με στόχο την καλύτερη δυνατή προσέγγιση στις ιδανικές συνθήκες άνεσης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Φαντάσου τον εαυτό σου, μήνα Ιούλιο σε ένα κλειστό κλιματιζόμενο δωμάτιο γραφείου με 18 °C θερμοκρασία αέρα και έστω ότι δεν μπορείς να ρυθμίσεις προς τα πάνω τη θερμοκρασία του αέρα που κλιματίζεται (ψύχεται). Είσαι ελαφρά ντυμένος και περιμένεις εκεί ένα φίλο σου. Δίπλα σου υπάρχουν καπνιστές. Τι μπορείς να κάνεις για να νιώσεις πιο άνετα και υγιεινά, χωρίς να εγκαταλείψεις το δωμάτιο και γιατί;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Αφού δεν μπορείς να ρυθμίσεις τη θερμοκρασία αέρα (18 °C είναι χαμηλή για τις συνθήκες άνεσης καλοκαιριού, βλ. Πίνακα 9.2: 24-26 °C για κατοικίες/γραφεία το καλοκαίρι), η στρατηγική πρέπει να στοχεύσει στις παραμέτρους που ΕΣΥ μπορείς να ελέγξεις: α) Αύξησε τη θερμική αντίσταση του ρουχισμού σου — φόρεσε κάτι πρόσθετο (ζακέτα, πουλόβερ) αν έχεις διαθέσιμο, αφού είσαι ελαφρά ντυμένος και η ενδυμασία επηρεάζει άμεσα την αίσθηση άνεσης (§9.1, §9.4). β) Απομακρύνσου όσο γίνεται από τους καπνιστές και προτίμησε θέση κοντά σε στόμιο απαγωγής αέρα ή σε σημείο με καλύτερη κυκλοφορία/αερισμό, ώστε να μειωθεί η έκθεσή σου σε ρύπους (§9.5 — ο μηχανικός αερισμός/φιλτράρισμα βελτιώνει την ποιότητα αέρα, ανεξάρτητα από τη θερμοκρασία). γ) Απόφυγε καθιστική ακινησία σε ρεύμα αέρα — αν νιώθεις κρύο λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας, μια ελαφριά κίνηση/δραστηριότητα αυξάνει τον εσωτερικό ρυθμό μεταβολισμού (Πίνακας 9.3), προσφέροντας περισσότερη εσωτερική θερμότητα που αντισταθμίζει τη χαμηλή θερμοκρασία του χώρου.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Να εκτιμήσεις την ταχύτητα του ρεύματος αέρα για να νιώθεις άνετα σε ένα κλειστό χώρο με θερμοκρασία 25 °C, όταν είσαι ελαφρά ντυμένος και δουλεύεις καθιστός στο εργαστήριό σου (δραστηριότητα που ισοδυναμεί με ρυθμό μεταβολισμού Μ περίπου ίσο με 75 kcal/hm² = 87,2 W/m² επιφάνειας σώματος).
Απάντηση:
Σύνοψη: Πρόκειται για καθιστική δραστηριότητα εργαστηρίου (Μ≈87,2 W/m², εντός του εύρους 80-100 W/m² του Πίνακα 9.3) σε συνθήκες καλοκαιριού (θερμοκρασία 25 °C, ελαφρύς ρουχισμός). Σύμφωνα με τη γενική αρχή της §9.3 για καθιστά άτομα σε τυπικό εσωτερικό χώρο, η μέση ταχύτητα αέρα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 0,25 m/sec (το ανώτατο συνιστώμενο όριο καλοκαιριού για καθιστική δραστηριότητα) — μια ρεαλιστική εκτίμηση θα ήταν μια τιμή κοντά σε αυτό το άνω όριο (π.χ. 0,15-0,25 m/sec), ώστε να υποβοηθείται η αίσθηση δροσιάς μέσω συναγωγής/εξάτμισης χωρίς όμως να δημιουργείται τοπική δυσφορία από αισθητό ρεύμα αέρα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Προσπάθησε να κατατάξεις ένα μηχάνημα ή σύστημα κλιματισμού που έχεις δει ότι εξυπηρετεί ένα χώρο ή ένα κτίριο που γνωρίζεις σε μια από τις βασικές κατηγορίες συστημάτων κλιματισμού. Μπορείς να περιγράψεις τη λειτουργία των βασικών στοιχείων του;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η ερώτηση ζητά προσωπική παρατήρηση, οπότε η απάντηση είναι ενδεικτική — ενδεικτικό παράδειγμα: ένα οικιακό «σπλιτάκι» κλιματιστικό κατατάσσεται στα συστήματα απευθείας εκτόνωσης (direct expansion), τύπου διμερούς/split μονάδας, τοπικού χαρακτήρα (§9.5). Τα βασικά στοιχεία του είναι: η εσωτερική μονάδα (ανεμιστήρας + ψυκτικό στοιχείο απευθείας εκτόνωσης, δηλαδή εξατμιστής, με φίλτρο αέρα) που ψύχει τον αέρα του χώρου με άμεση εξάτμιση του ψυκτικού μέσου, και η εξωτερική αερόψυκτη μονάδα συμπύκνωσης (συμπιεστής, συμπυκνωτής, βαλβίδα εκτόνωσης) που αποβάλλει τη θερμότητα στο εξωτερικό περιβάλλον. Αν το παράδειγμα ήταν μεγαλύτερο κτίριο γραφείων με κεντρική κλιματιστική μονάδα και δίκτυο αεραγωγών, θα κατατασσόταν στα συστήματα μόνο με αέρα (all-air), κεντρικού τύπου (§9.5, §9.6), με στοιχεία φίλτρων, ψυκτικού/θερμαντικού στοιχείου, υγραντήρα, ανεμιστήρων και δικτύου αεραγωγών όπως περιγράφονται στο §9.6.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι η λειτουργία της κεντρικής κλιματιστικής μονάδας και ποια της τοπικής κλιματιστικής μονάδας;
Απάντηση:
Σύνοψη: Η κεντρική κλιματιστική μονάδα βρίσκεται εκτός των κλιματιζόμενων χώρων (π.χ. σε μηχανοστάσιο) και εξυπηρετεί πολλούς χώρους ταυτόχρονα: εκεί συναντώνται ο αέρας ανακυκλοφορίας και ο νωπός αέρας, γίνεται η προπαρασκευή του αέρα (φιλτράρισμα, προθέρμανση, ψύξη-αφύγρανση, μεταθέρμανση, ύγρανση) και στη συνέχεια ο επεξεργασμένος αέρας διανέμεται μέσω δικτύου αεραγωγών στους διάφορους χώρους του κτιρίου. Η τοπική κλιματιστική μονάδα, αντίθετα, είναι μια αυτόνομη συσκευή (π.χ. split «σπλιτάκι» ή μονάδα ενός τεμαχίου) εγκατεστημένη μέσα ή κοντά στον ίδιο τον χώρο που εξυπηρετεί, χωρίς δίκτυο αεραγωγών προς άλλους χώρους — ψύχει/θερμαίνει (συνήθως με απευθείας εκτόνωση του ψυκτικού μέσου) τον αέρα ενός μόνο συγκεκριμένου χώρου.
Κριτήρια αξιολόγησης: