Πλήρεις απαντήσεις στις 12 Ερωτήσεις-Ασκήσεις και μεθοδολογία για τις 2 Δραστηριότητες.
Ερώτηση: Για ποιους λόγους είναι απαραίτητες οι εισαγωγές και εξαγωγές αγαθών μεταξύ των διάφορων χωρών;
Απάντηση:
🎯 Δύο σκέλη — και τα δύο πρέπει να απαντηθούν.
📌 Άρα εισάγουμε αγαθά «τα οποία ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ σε μια χώρα ή παράγονται σε ΜΙΚΡΕΣ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ».
«Με τον ίδιο τρόπο, οι χώρες που παράγουν αγαθά σε ποσότητες που καλύπτουν τη ζήτηση στο εσωτερικό τους και έχουν ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ, κάνουν εξαγωγές.»
⚠️ Η κρίσιμη διαπίστωση: «Στην πράξη, ΟΛΕΣ ΣΧΕΔΟΝ ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΞΑΓΩΓΕΑ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΕΑ.» Δηλαδή δεν υπάρχουν «χώρες-εξαγωγείς» και «χώρες-εισαγωγείς» — όλες είναι και τα δύο.
🎯 Το εξαιρετικό παράδειγμα του βωξίτη — δείχνει τη ΣΕΙΡΑ των αιτίων:
«Η εκμετάλλευση των μεγάλων κοιτασμάτων ΒΩΞΙΤΗ στην Ελλάδα είναι δυνατή με τη λειτουργία ενός σύγχρονου εργοστασίου παραγωγής προϊόντων ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ. Το αλουμίνιο είναι περιζήτητο στη διεθνή αγορά. Η εγκατάσταση του εργοστασίου και η χρήση της σχετικής τεχνολογίας ΕΓΙΝΕ ΔΙΟΤΙ ΗΤΑΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΗ, ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ, Η ΕΞΑΓΩΓΗ των παραγόμενων ποσοτήτων που έμεναν μετά την κάλυψη των αναγκών της μικρής εγχώριας αγοράς.»
💡 Δηλαδή: χωρίς την προοπτική εξαγωγών, η επένδυση ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ — γιατί η εγχώρια αγορά είναι πολύ μικρή για να τη δικαιολογήσει. Ο πλουτοπαραγωγικός πόρος (ο βωξίτης) θα έμενε ανεκμετάλλευτος.
«Είναι γεγονός ότι το ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ μιας χώρας καθορίζεται, σε μεγάλο βαθμό, από τον ΟΓΚΟ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ που κάνει. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι χώρες που θεωρούνται ως οικονομικές υπερδυνάμεις είναι και οι πρώτες σε εξαγωγές.»
📌 «Η διεθνής αγορά δεν είναι τίποτε άλλο παρά η συνολική αγορά που αποτελείται από τις επιμέρους αγορές κρατών ή/και ηπείρων.»
⚠️ Θετική προέκταση — τα οφέλη ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ. Πέρα από τη χώρα, οι εξαγωγές δίνουν στην επιχείρηση: επικερδή δραστηριοποίηση («όταν η εγχώρια αγορά δεν μπορεί να απορροφήσει μεγαλύτερες ποσότητες») · σίγουρη πηγή εισοδήματος · μείωση κινδύνων μέσω διεσπαρμένης βάσης πελατών · συγκριτικό πλεονέκτημα στην εγχώρια αγορά · διαρκή ετοιμότητα και αυτοβελτίωση.
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών αφορά όλες τις χώρες. ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ: χρειάζονται γιατί ο πληθυσμός αυξήθηκε και άρα και οι ανάγκες, τα εισοδήματα ανέβηκαν και ζητούνται μεγαλύτερες ποσότητες και καλύτερη ποιότητα, ενώ «οι εγχώριες αγορές δεν μπορούν πάντα να καλύπτουν αυτή την αυξημένη ζήτηση»· εισάγονται αγαθά που δεν παράγονται καθόλου ή παράγονται σε μικρές ποσότητες — π.χ. η ζήτηση για μπανάνες στην Ελλάδα υπερβαίνει την παραγωγή της Κρήτης. ΕΞΑΓΩΓΕΣ: οι χώρες που καλύπτουν την εσωτερική ζήτηση και έχουν πλεόνασμα εξάγουν· «στην πράξη, όλες σχεδόν οι χώρες βρίσκονται στη θέση του εξαγωγέα και εισαγωγέα». Τα οφέλη των εξαγωγών σχηματίζουν αλυσίδα: εξασφάλιση χρηματικών ποσών → ο έντονος διεθνής ανταγωνισμός επιβάλλει διαρκή βελτίωση → άνοδος του τεχνολογικού επιπέδου → καλύτερη χρήση των πλουτοπαραγωγικών πηγών → αύξηση των θέσεων εργασίας και μείωση της ανεργίας. Το παράδειγμα του βωξίτη το δείχνει: το εργοστάσιο αλουμινίου εγκαταστάθηκε «διότι ήταν εξασφαλισμένη εκ των προτέρων η εξαγωγή» των ποσοτήτων που έμεναν μετά την κάλυψη της μικρής εγχώριας αγοράς. Τέλος, «το οικονομικό επίπεδο μιας χώρας καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τον όγκο των εξαγωγών».
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σημειώστε με κύκλο τη σωστή απάντηση. 2.1 Τα κύρια οφέλη της πραγματοποίησης εξαγωγών από μια χώρα είναι: α. Η εξασφάλιση εσόδων, η άνοδος του τεχνολογικού της επιπέδου και η καλύτερη χρήση των πλουτοπαραγωγικών της πηγών. β. Η δυνατότητα παροχής βοήθειας σε άλλες χώρες. γ. Η μείωση του πληθωρισμού. δ. Η ελάττωση των θέσεων εργασίας.
Απάντηση:
🎯 Πρόσεξε ότι η επιλογή α δεν είναι τυχαία λίστα — είναι ΑΛΥΣΙΔΑ ΑΙΤΙΟΥ-ΑΙΤΙΑΤΟΥ: έσοδα → (διεθνής ανταγωνισμός επιβάλλει βελτίωση) → τεχνολογία → αξιοποίηση πόρων. Και το τέταρτο κρίκο (που δεν αναφέρεται στην επιλογή): «Μια, επίσης σημαντική, ωφέλεια (που είναι αποτέλεσμα των προηγούμενων) είναι η ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ και η ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ.»
⚠️ Η επιλογή δ είναι η πιο διδακτική παγίδα. Το βιβλίο γράφει ρητά: «ΑΥΞΗΣΗ των θέσεων εργασίας και η ΜΕΙΩΣΗ της ανεργίας». Η επιλογή αντιστρέφει το ρήμα.
💡 Η λογική πίσω από την αύξηση των θέσεων: οι εξαγωγές επεκτείνουν την αγορά πέρα από τα εθνικά σύνορα → η παραγωγή μεγαλώνει → χρειάζονται περισσότεροι εργαζόμενοι. Το ίδιο δείχνει και το παράδειγμα του βωξίτη: το εργοστάσιο αλουμινίου εγκαταστάθηκε επειδή ήταν εξασφαλισμένη η εξαγωγή — και ένα εργοστάσιο σημαίνει θέσεις εργασίας.
🎯 Ο γενικός κανόνας για ασκήσεις πολλαπλής επιλογής: όταν μια επιλογή είναι το ακριβώς αντίθετο μιας θέσης του βιβλίου (εδώ: ελάττωση ↔ αύξηση), είναι σχεδόν βέβαια λάθος — και συχνά τοποθετείται τελευταία, ως «εύκολη» παγίδα για όποιον δεν διάβασε.
Σύνοψη: α. Η εξασφάλιση εσόδων, η άνοδος του τεχνολογικού της επιπέδου και η καλύτερη χρήση των πλουτοπαραγωγικών της πηγών. Η επιλογή α απαριθμεί ακριβώς τα τρία πρώτα οφέλη της §10.1, που σχηματίζουν αλυσίδα: το πρώτο όφελος είναι «η εξασφάλιση χρηματικών ποσών»· ο έντονος διεθνής ανταγωνισμός υποχρεώνει τη χώρα να βελτιώνει διαρκώς τα αγαθά της, πράγμα που «επιτυγχάνεται με την καλύτερη τεχνολογία και βοηθά τη χώρα-εξαγωγέα να ανεβάσει το τεχνολογικό της επίπεδο»· και η άνοδος αυτή «τη βοηθά να κάνει καλύτερη χρήση των πλουτοπαραγωγικών της πηγών». Απορρίπτονται: το β (παροχή βοήθειας σε άλλες χώρες) δεν αναφέρεται ως όφελος· το γ (μείωση πληθωρισμού) δεν αναφέρεται — αντίθετα ο πληθωρισμός περιγράφεται ως πρόβλημα του διεθνούς περιβάλλοντος· το δ είναι το ακριβώς αντίθετο, αφού το βιβλίο μιλά για «αύξηση των θέσεων εργασίας και μείωση της ανεργίας».
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Συμπληρώστε τα κενά με τις κατάλληλες λέξεις: «Οι αγορές του εξωτερικού τους προσφέρουν νέες ευκαιρίες για …… δραστηριοποίηση, τους εξασφαλίζουν μια …… πηγή εισοδήματος και τις βοηθούν να μειώνουν τους κινδύνους αποτυχίας … Τις βοηθούν, επίσης, να αποκτούν ένα …… πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών τους στην εγχώρια αγορά, να …… πιο εύκολα τις ξένες επιχειρήσεις που εισέρχονται σε αυτή και τους …… να είναι σε διαρκή ……, γεγονός που τις οδηγεί σε συνεχή ……, δημιουργεί ένα πολύ καλό …… εργασίας για τους εργαζομένους σε αυτές και μια αίσθηση κύρους και …… έναντι των άλλων επιχειρήσεων.»
Απάντηση:
«Οι αγορές του εξωτερικού προσφέρουν νέες ευκαιρίες για ΕΠΙΚΕΡΔΗ δραστηριοποίηση … Οι εξαγωγές δίνουν τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις να εξασφαλίζουν μια ΣΙΓΟΥΡΗ πηγή εισοδήματος … Ο εξαγωγικός προσανατολισμός τις βοηθά να μειώνουν τους κινδύνους αποτυχίας, λόγω του ότι αποκτούν μια πιο ευρεία και διεσπαρμένη βάση πελατών … Τις βοηθά, επίσης, να αποκτούν ένα ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών τους στην εγχώρια αγορά και να ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ πιο εύκολα τις ξένες επιχειρήσεις που εισέρχονται σε αυτή. Τέλος, ο εξαγωγικός προσανατολισμός τους ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ να είναι σε διαρκή ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ, γεγονός που τις οδηγεί σε συνεχή ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ, δημιουργεί ένα πολύ καλό ΚΛΙΜΑ εργασίας για τους εργαζομένους σε αυτές και μια αίσθηση κύρους και ΥΠΕΡΟΧΗΣ έναντι των άλλων επιχειρήσεων.»
💡 Το ίδιο πλεονέκτημα επανέρχεται στην ΕΜΜΕΣΗ ΕΞΑΓΩΓΗ: «Διασφαλίζει τα έσοδά της από τις πληρωμές των πελατών του εξωτερικού, αφού ΠΡΩΤΑ πληρώνεται (συνήθως μέσω τραπεζών) και ΜΕΤΑ στέλνει τα προϊόντα.»
🎯 Η ΛΟΓΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥ — αν την καταλάβεις, τα κενά συμπληρώνονται μόνα τους:
⚠️ Και το συμπέρασμα του βιβλίου: «Οι λόγοι αυτοί δικαιολογούν τη ΣΗΜΑΣΙΑ που αποδίδεται από ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ στις εξαγωγές και τις συνεχείς προσπάθειες που καταβάλλουν για να τις προωθήσουν και να τις αυξήσουν.»
💡 Στρατηγική για ασκήσεις συμπλήρωσης χωρίς δοσμένες λέξεις: (α) Εντόπισε τη γραμματική κατηγορία που ζητά το κάθε κενό (επίθετο; ρήμα; ουσιαστικό;). (β) Στα κενά ④ και ⑤ χρειάζονται ρήματα — και μάλιστα σε διαφορετικά πρόσωπα («να αντιμετωπίζουν» / «τους επιβάλλει»). (γ) Ψάξε σταθερές εκφράσεις του βιβλίου: «συγκριτικό πλεονέκτημα», «κλίμα εργασίας», «κύρους και υπεροχής».
Σύνοψη: ① ΕΠΙΚΕΡΔΗ ② ΣΙΓΟΥΡΗ ③ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ④ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ⑤ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ⑥ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ⑦ ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ ⑧ ΚΛΙΜΑ ⑨ ΥΠΕΡΟΧΗΣ. Το πλήρες κείμενο (σελ. 240-241): «Οι αγορές του εξωτερικού προσφέρουν νέες ευκαιρίες για ΕΠΙΚΕΡΔΗ δραστηριοποίηση … να εξασφαλίζουν μια ΣΙΓΟΥΡΗ πηγή εισοδήματος, δεδομένου ότι πληρώνονται μέσω τραπεζών και κατόπιν στέλνουν τα εμπορεύματα … να αποκτούν ένα ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών τους στην εγχώρια αγορά και να ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ πιο εύκολα τις ξένες επιχειρήσεις … τους ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ να είναι σε διαρκή ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ, γεγονός που τις οδηγεί σε συνεχή ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ, δημιουργεί ένα πολύ καλό ΚΛΙΜΑ εργασίας … και μια αίσθηση κύρους και ΥΠΕΡΟΧΗΣ». Η παράγραφος έχει τρεις ομάδες οφελών: οικονομικά (①②), ανταγωνιστικά (③④) και οργανωσιακά (⑤-⑨).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι εννοούμε με τον όρο «προστατευτισμός»; Κατά τη δική σας γνώμη, ο ρόλος που παίζει είναι θετικός ή αρνητικός; Αιτιολογήστε την απάντησή σας.
Απάντηση:
🎯 Δύο σκέλη: ΟΡΙΣΜΟΣ (αντικειμενικό) και ΚΡΙΣΗ (με αιτιολόγηση).
📌 Η κυβέρνηση της χώρας-στόχου έχει ρόλο που μπορεί «να της επιτρέπει να καθορίζει τις τιμές, τους μισθούς και τα ημερομίσθια και να ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΕΜΠΟΔΙΑ ΣΤΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ. Τα εμπόδια αυτά δημιουργούνται κάτω από την ΠΙΕΣΗ ΤΩΝ ΕΓΧΩΡΙΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ και της ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ για ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥΣ από την «ΑΠΕΙΛΗ» του ανταγωνισμού από τις επιχειρήσεις του εξωτερικού. Το φαινόμενο αυτό έχει ονομαστεί (κρατικός) ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΣΜΟΣ.»
⚠️ Το ακραίο παράδειγμα του βιβλίου. Αμερικανική επιχείρηση καλλυντικών ήθελε να εξαγάγει στην Ιαπωνία. Το τελωνείο αρνήθηκε άδεια, γιατί τα καλλυντικά «πρέπει να μην περιέχουν ορισμένα συστατικά τα οποία περιέχονται σε έναν σχετικό ΚΑΤΑΛΟΓΟ». Όταν οι Αμερικανοί ζήτησαν τον κατάλογο, «οι υπάλληλοι ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ προβάλλοντας τη δικαιολογία ότι ο κατάλογος αυτός ήταν ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ!»
💡 Το παράδειγμα δείχνει την ουσία του προβλήματος: το εμπόδιο δεν ήταν η ίδια η απαίτηση — ήταν το ότι ήταν αδύνατο να συμμορφωθείς. Πρόκειται για de facto απαγόρευση με προσχηματική αιτιολόγηση.
«Ο ανταγωνισμός … είναι πολύ έντονος … Έτσι, για να μπορέσει να τον αντιμετωπίσει, η χώρα πρέπει να ΒΕΛΤΙΩΝΕΙ ΔΙΑΡΚΩΣ τα αγαθά της … Αυτό επιτυγχάνεται με την καλύτερη ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ και βοηθά τη χώρα να ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΤΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΤΗΣ ΕΠΙΠΕΔΟ.»
«Ο εξαγωγικός προσανατολισμός τους ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ να είναι σε διαρκή ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ, γεγονός που τις οδηγεί σε συνεχή ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ.»
🎯 Ο ρόλος του είναι ΚΥΡΙΩΣ ΑΡΝΗΤΙΚΟΣ μακροπρόθεσμα, με περιορισμένη θετική λειτουργία βραχυπρόθεσμα. Βραχυπρόθεσμα προστατεύει θέσεις εργασίας και δίνει χρόνο σε νέους κλάδους. Μακροπρόθεσμα όμως στερεί από τις εγχώριες επιχειρήσεις την πίεση για αυτοβελτίωση, ζημιώνει τον καταναλωτή, δηλητηριάζει τις διεθνείς σχέσεις και οδηγεί σε αντίποινα που πλήττουν τις εξαγωγές — δηλαδή ακριβώς εκείνο που «καθορίζει, σε μεγάλο βαθμό, το οικονομικό επίπεδο μιας χώρας».
⚠️ Και η ένδειξη που δίνει το ίδιο το βιβλίο για τη σωστή κατεύθυνση: ο προστατευτισμός «έχει αρχίσει να ΥΠΟΧΩΡΕΙ, ειδικά στην ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ» — δηλαδή η θεσμική εξέλιξη κινείται προς τον περιορισμό του.
Σύνοψη: (ενδεικτική) Προστατευτισμός είναι τα εμπόδια που προβάλλει το κράτος στις εισαγωγές· «τα εμπόδια αυτά δημιουργούνται κάτω από την πίεση των εγχώριων επιχειρήσεων και της κοινωνίας για προστασία τους από την «απειλή» του ανταγωνισμού από τις επιχειρήσεις του εξωτερικού». Ανήκει στους πολιτικούς παράγοντες και, «ειδικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει αρχίσει να υποχωρεί, αλλά εξακολουθεί να δημιουργεί προβλήματα στις σχέσεις μεταξύ κρατών». Επιχειρήματα υπέρ: προστασία εγχώριας παραγωγής και απασχόλησης, προστασία νεοσύστατων κλάδων, προστασία καταναλωτή και περιβάλλοντος, εθνική ασφάλεια. Επιχειρήματα κατά: δημιουργεί προβλήματα στις διεθνείς σχέσεις και «ακραίες καταστάσεις» (το παράδειγμα του απόρρητου καταλόγου των ιαπωνικών τελωνείων)· ζημιώνει τον καταναλωτή με υψηλότερες τιμές και λιγότερη ποικιλία· και κυρίως αφαιρεί την πίεση που παράγει την πρόοδο, αφού κατά το βιβλίο ο έντονος ανταγωνισμός είναι εκείνος που υποχρεώνει τη χώρα «να βελτιώνει διαρκώς τα αγαθά της» και τις επιχειρήσεις σε «συνεχή αυτοβελτίωση». Τεκμηριωμένη θέση: κυρίως αρνητικός μακροπρόθεσμα, με περιορισμένη θετική λειτουργία βραχυπρόθεσμα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Στη δεύτερη στήλη του πίνακα συμπληρώστε τον χαρακτηρισμό που ανταποκρίνεται στο είδος των πηγών πληροφόρησης («Εσωτερική» ή «Εξωτερική»): Προσωπικό πωλήσεων · Εμπορικά Επιμελητήρια · Περιοδικές εκδόσεις, έντυπα και δημοσιεύσεις · Μεσάζοντες/Διανομείς · Επαγγελματικοί οργανισμοί και ενώσεις · Συνάδελφοι άλλων επιχειρήσεων · Στοιχεία μέσα από την ίδια την επιχείρηση · Συνεργάτες ή αντιπρόσωποι · Κυβερνητικοί οργανισμοί · Εταιρείες ερευνών αγοράς · Στοιχεία που προέρχονται από προηγούμενες έρευνες αγοράς · Διεθνείς οργανισμοί · Πελάτες · Τράπεζες πληροφοριών · Προμηθευτές · Χρηματοοικονομικοί οργανισμοί · Λιανοπωλητές στα καταστήματα της χώρας του εξωτερικού · Σύμβουλοι επιχειρήσεων.
Απάντηση:
⚠️ ΠΡΟΣΟΧΗ — το κριτήριο ΔΕΝ είναι «μέσα στην εταιρεία» με τη στενή έννοια. Είναι το ΚΥΚΛΩΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ. Γι' αυτό οι προμηθευτές, οι πελάτες, οι διανομείς και οι λιανοπωλητές — αν και δεν είναι υπάλληλοί της — θεωρούνται ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ πηγές.
🎯 Ο ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ:
💡 Η σύνδεση με το κεφ. 5 — και ο κανόνας προτεραιότητας. «Πρώτα απ' όλα, θα πρέπει να εξετάσουμε αν θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΗ στοιχεία … Για την απόκτηση των στοιχείων ΜΕΣΑ στην επιχείρηση βασική προϋπόθεση είναι η ύπαρξη ενός αξιόπιστου συστήματος διοίκησης πληροφοριών Μάρκετινγκ (Mkt.I.S.). Αν τα εντός της επιχείρησης στοιχεία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ, στρέφουμε την προσοχή μας στα εκτός.»
🎯 Άρα η σειρά είναι: ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ → ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ → ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ. Οι εσωτερικές είναι φθηνότερες και ταχύτερες — και συχνά παραβλέπονται.
⚠️ Και η προειδοποίηση της §10.3: ο μεγάλος αριθμός πηγών «συνεπάγεται και διάφορα προβλήματα ως προς τη ΧΡΗΣΤΙΚΟΤΗΤΑ τους» — γι' αυτό η έρευνα της διεθνούς αγοράς είναι «πιο επίπονη, πιο δύσκολη και κοστίζει πολύ περισσότερο».
Σύνοψη: Κανόνας: εσωτερικές είναι όσες προέρχονται από πηγές μέσα από την επιχείρηση, εξωτερικές όσες από πηγές έξω από αυτήν — με το κριτήριο να είναι το ΚΥΚΛΩΜΑ της επιχείρησης, όχι μόνο οι υπάλληλοί της. ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ (9): προσωπικό πωλήσεων· μεσάζοντες/διανομείς· συνάδελφοι άλλων επιχειρήσεων· στοιχεία μέσα από την ίδια την επιχείρηση· συνεργάτες ή αντιπρόσωποι· στοιχεία από προηγούμενες έρευνες αγοράς· πελάτες· προμηθευτές· λιανοπωλητές στα καταστήματα της χώρας του εξωτερικού. ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ (9): Εμπορικά Επιμελητήρια· περιοδικές εκδόσεις, έντυπα και δημοσιεύσεις· επαγγελματικοί οργανισμοί και ενώσεις· κυβερνητικοί οργανισμοί· εταιρείες ερευνών αγοράς· διεθνείς οργανισμοί· τράπεζες πληροφοριών· χρηματοοικονομικοί οργανισμοί· σύμβουλοι επιχειρήσεων. Πιο παγιδευτικές οι περιπτώσεις «συνάδελφοι άλλων επιχειρήσεων», «λιανοπωλητές στο εξωτερικό», «προμηθευτές» και «πελάτες» — όλες ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ, γιατί ανήκουν στο συναλλακτικό δίκτυο της επιχείρησης. Σειρά αξιοποίησης: πρώτα οι εσωτερικές, μετά οι εξωτερικές και τέλος τα πρωτογενή στοιχεία.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αντιστοιχήστε τα στοιχεία που αναφέρονται στις ξένες αγορές με την κατηγορία των παραγόντων του διεθνούς περιβάλλοντος στους οποίους αφορούν. Στοιχεία: Στάδιο οικονομικής ανάπτυξης · Μέγεθος αγοράς · Προστατευτισμός · Ομιλούμενη γλώσσα · Νομοθεσία · Αποστάσεις μεταξύ πόλεων · Υποδομή (μεταφορές, επικοινωνίες) · Οικολογικές ευαισθησίες · Ηθικοί κανόνες (άγραφο δίκαιο) · Πολιτική σταθερότητα · Θρησκεία · Ρυθμιστικός ρόλος κράτους. Παράγοντες: Πολιτισμικοί · Οικονομικοί · Νομικό και ηθικό πλαίσιο · Πολιτικοί · Γεωγραφικοί/οικολογικοί · Τεχνολογικοί.
Απάντηση:
💡 Και οι τρεις έχουν κοινό παρονομαστή το ΚΡΑΤΟΣ: τι ρυθμίζει, τι εμποδίζει, πόσο σταθερό είναι.
⚠️ Πρόσεξε ότι η κατηγορία έχει ΔΥΟ σκέλη — γι' αυτό λέγεται «νομικό ΚΑΙ ηθικό». Το πρώτο είναι γραπτό (νομοθεσία), το δεύτερο άγραφο (ηθικοί κανόνες). Και τα δύο δεσμεύουν.
⚠️ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΑΓΙΔΕΣ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ
🎯 Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΣΗ — ρώτησε «ποιος το καθορίζει»:
💡 Και μη ξεχνάς τους δύο επιπλέον παράγοντες του Σχ. 10.1, που δεν εμφανίζονται στην άσκηση: οι ΠΕΛΑΤΕΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ και ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ — «πρέπει να αντιμετωπίσει και τον ανταγωνισμό που προέρχεται από τις επιχειρήσεις οι οποίες εδρεύουν στην αγορά του εξωτερικού, αλλά και τον διεθνή ανταγωνισμό … από άλλες χώρες».
Σύνοψη: Οι αντιστοιχίσεις: Στάδιο οικονομικής ανάπτυξης → Οικονομικοί· Μέγεθος αγοράς → Οικονομικοί· Προστατευτισμός → Πολιτικοί· Ομιλούμενη γλώσσα → Πολιτισμικοί· Νομοθεσία → Νομικό και ηθικό πλαίσιο· Αποστάσεις μεταξύ πόλεων → Γεωγραφικοί/οικολογικοί· Υποδομή (μεταφορές, επικοινωνίες) → Τεχνολογικοί· Οικολογικές ευαισθησίες → Γεωγραφικοί/οικολογικοί· Ηθικοί κανόνες (άγραφο δίκαιο) → Νομικό και ηθικό πλαίσιο· Πολιτική σταθερότητα → Πολιτικοί· Θρησκεία → Πολιτισμικοί· Ρυθμιστικός ρόλος κράτους → Πολιτικοί. Παγίδες: η «υποδομή» ανήκει στους τεχνολογικούς (το βιβλίο μιλά για «απαιτούμενες υποδομές, π.χ. μεταφορών»), ενώ οι «αποστάσεις» στους γεωγραφικούς· και ο προστατευτισμός στους πολιτικούς, όχι στους νομικούς, γιατί είναι πολιτική απόφαση της κυβέρνησης. Πρακτικός κανόνας: ρώτησε ποιος καθορίζει το στοιχείο — η οικονομία, η κυβέρνηση, η κοινωνία, το δίκαιο, η τεχνική ανάπτυξη ή η φύση.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιοι είναι οι λόγοι για τους οποίους, πολλές φορές, τα δευτερογενή στοιχεία για τη διεθνή αγορά μπορεί να μην είναι αρκετά χρήσιμα;
Απάντηση:
⚠️ Το γενικό πλαίσιο: η έρευνα της διεθνούς αγοράς «είναι, συνήθως, πιο ΕΠΙΠΟΝΗ, πιο ΔΥΣΚΟΛΗ και κοστίζει ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ» — και ένας από τους κυριότερους λόγους είναι «η ανάγκη για εύρεση δευτερογενών στοιχείων που προέρχονται από ΠΟΛΛΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ» και «τα προβλήματα που παρουσιάζουν».
«Το πρόβλημα της ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ είναι σχεδόν ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΟΝ, διότι η ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΑΠΟ ΧΩΡΑ ΣΕ ΧΩΡΑ.»
💡 Θυμήσου τον κανόνα του κεφ. 5: «Αντιπροσωπευτικό δείγμα … σημαίνει επιλογή στοιχείων του πληθυσμού από ΟΛΕΣ τις τάσεις» και «τυχαία δειγματοληψία σημαίνει να επιλέξουμε … από ΟΛΑ τα στοιχεία του πληθυσμού». Αν δεν μπορείς να φτάσεις σε ολόκληρο τον πληθυσμό, το δείγμα δεν είναι αντιπροσωπευτικό.
«Κατά τη συλλογή των στοιχείων μπορεί να υπάρξουν προβλήματα λόγω των ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ σε ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΕΣ ή ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΕΣ υπηρεσίες.»
💡 Συνδέεται με τους ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΥΣ παράγοντες (§10.2): «θα πρέπει να γνωρίζει αν υπάρχουν οι απαιτούμενες υποδομές». Χωρίς αξιόπιστο τηλεφωνικό ή ταχυδρομικό δίκτυο, οι μέθοδοι του κεφ. 5 (τηλεφωνική συνέντευξη, ταχυδρομικό ερωτηματολόγιο) δεν λειτουργούν.
«Ακόμη, μπορεί να παρουσιαστούν προβλήματα λόγω ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ. Είναι ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ, π.χ., να ζητήσεις συμπλήρωση ερωτηματολογίου ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ από ΓΥΝΑΙΚΑ που ζει σε χώρα με αυστηρό ισλαμικό καθεστώς. Σε αυτή τη χώρα μπορείς να χρησιμοποιήσεις ΜΟΝΟ ΑΝΔΡΕΣ, για να συμπληρώσουν τα ερωτηματολόγια.»
⚠️ Πρόσεξε τη διπλή συνέπεια. Δεν είναι μόνο πρακτική δυσκολία — είναι μεθοδολογική καταστροφή: αν το δείγμα περιέχει μόνο άνδρες, δεν είναι αντιπροσωπευτικό του πληθυσμού. Άρα τα στοιχεία υπάρχουν, αλλά είναι συστηματικά μεροληπτικά.
«Σε άλλες περιπτώσεις, μπορεί να υπάρχει ΠΛΗΡΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ή, όσα υπάρχουν, να έχουν ΣΥΛΛΕΓΕΙ ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ, ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΘΙΣΤΑ ΧΡΗΣΙΜΑ.»
🎯 Δηλαδή δύο εντελώς διαφορετικά προβλήματα: (α) δεν υπάρχουν στοιχεία, (β) υπάρχουν αλλά δεν χρησιμεύουν — γιατί συλλέχθηκαν για άλλον σκοπό, με άλλους ορισμούς, σε άλλη χρονική στιγμή ή με αμφίβολη μεθοδολογία.
«ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΑΥΤΕΣ, η συγκέντρωση στοιχείων είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ, κυρίως λόγω της ανάγκης να αποτιμηθούν οι ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ που παρουσιάζονται στις ξένες αγορές.»
«Η διαρκής παρακολούθηση και καταγραφή των αντίστοιχων εξελίξεων είναι ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ για να διατηρεί η επιχείρηση την επαφή της με μελλοντικές αγορές. Παρά το κόστος σε χρόνο και χρήμα, οι ενέργειες αυτές … θα της δώσουν τη δυνατότητα να ΜΠΕΙ ΠΡΩΤΗ σε αυτές ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ και να αξιοποιήσει αυτό το ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ.»
💡 Η πρακτική συνέπεια: επειδή τα δευτερογενή στοιχεία είναι προβληματικά, η επιχείρηση συχνότερα αναγκάζεται να καταφύγει σε ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ — και εκεί ακριβώς οφείλεται το ότι η διεθνής έρευνα «κοστίζει πολύ περισσότερο».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το πλαίσιο: «ο μεγάλος αριθμός πηγών λήψης δευτερογενών στοιχείων συνεπάγεται και διάφορα προβλήματα ως προς τη χρηστικότητά τους». Οι λόγοι: (1) Δειγματοληψία — «το πρόβλημα της δειγματοληψίας είναι σχεδόν πάντα παρόν, διότι η εγκυρότητα των τεχνικών διαφέρει από χώρα σε χώρα»· η έλλειψη κατάλληλων μεταφορικών μέσων επηρεάζει την αξιοπιστία και οι διαφορετικές γλώσσες ή διάλεκτοι μέσα σε μια χώρα την ομοιομορφία των στοιχείων. (2) Υποδομές — προβλήματα στη συλλογή «λόγω των προβληματικών υποδομών σε τηλεφωνικές ή ταχυδρομικές υπηρεσίες». (3) Πολιτισμικές διαφορές — «είναι αδιανόητο να ζητήσεις συμπλήρωση ερωτηματολογίου στον δρόμο από γυναίκα που ζει σε χώρα με αυστηρό ισλαμικό καθεστώς», οπότε το δείγμα καταλήγει μεροληπτικό. (4) Έλλειψη ή ακαταλληλότητα — «μπορεί να υπάρχει πλήρης έλλειψη στοιχείων ή, όσα υπάρχουν, να έχουν συλλεγεί με τρόπο που ουσιαστικά δεν τα καθιστά χρήσιμα». Προστίθεται και ο κανόνας του κεφ. 5, ότι οι πληροφορίες έχουν αξία μόνο για ορισμένο χρόνο και τόπο. Παρά ταύτα, η συγκέντρωση στοιχείων είναι απαραίτητη για να αποτιμηθούν οι ευκαιρίες και να μπορέσει η επιχείρηση «να μπει πρώτη προλαβαίνοντας τον ανταγωνισμό».
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σημειώστε για κάθε μία από τις παρακάτω προτάσεις με κύκλο το Σωστό ή το Λάθος. 8.1 Μια επιχείρηση επιλέγει, συνήθως, τη στρατηγική του διαφοροποιημένου Μάρκετινγκ, για να προσφέρει τα προϊόντα της στις διεθνείς αγορές. 8.2 Με το διαφοροποιημένο Μάρκετινγκ η επιχείρηση δεν είναι υποχρεωμένη να τροποποιήσει το διεθνές μίγμα Μάρκετινγκ. 8.3 Όταν η επιχείρηση έχει μικρό μέγεθος ή περιορισμένους πόρους, επιλέγει τη στρατηγική του συγκεντρωτικού Μάρκετινγκ, για να προσφέρει τα προϊόντα της στις διεθνείς αγορές. 8.4 Με το συγκεντρωτικό Μάρκετινγκ η επιχείρηση χρησιμοποιεί το ίδιο μίγμα Μάρκετινγκ σε όλα τα τμήματα της διεθνούς αγοράς.
Απάντηση:
«Από την πλευρά των στρατηγικών επιλογής των τμημάτων των ξένων αγορών … η στρατηγική του ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ είναι Η ΠΛΕΟΝ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΗ.»
Το βιβλίο λέει το αντίθετο: «είναι ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ του μίγματος Μάρκετινγκ στις ανάγκες και στις ιδιομορφίες της κάθε αγοράς».
🎯 Η λέξη «διαφοροποιημένο» ΣΗΜΑΙΝΕΙ ακριβώς ότι το μίγμα ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΕΙΤΑΙ. Το να πεις ότι «δεν είναι υποχρεωμένη να τροποποιήσει» είναι αντίφαση με τον ίδιο τον όρο.
⚠️ Και το κόστος της διαφοροποίησης, από τη §10.6: η επιχείρηση «θα πρέπει να εξετάσει, αν είναι δυνατή η εφαρμογή του ΙΔΙΟΥ μίγματος … διότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΠΟΡΩΝ. Η περίπτωση αυτή είναι αρκετά συχνή αλλά αφορά σε ΛΙΓΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ.» Και οι τροποποιήσεις «θα γίνει πηγή προέλευσης ΠΡΟΣΘΕΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ που θα πρέπει να καλυφθεί με την κατάλληλη τιμολογιακή πολιτική».
«Υπάρχει περίπτωση η επιχείρηση (λόγω του ΜΙΚΡΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ της και των ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ της) να έχει ως ΜΟΝΗ ΕΠΙΛΟΓΗ τη στρατηγική του ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΟΥ / ΕΣΤΙΑΣΜΕΝΟΥ Μάρκετινγκ.»
💡 Πρόσεξε τη διατύπωση «ΜΟΝΗ επιλογή». Δεν είναι προτίμηση — είναι αναγκαιότητα. Συμφωνεί απόλυτα με το κεφ. 4: «Χρησιμοποιείται αυτή η στρατηγική όταν οι πόροι της επιχείρησης είναι περιορισμένοι.»
«Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχει εντοπίσει τμήματα διεθνών αγορών με ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ που θα της επιτρέψουν να ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΙΓΜΑ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ ΣΕ ΟΛΑ.»
⚠️ Πρόσεξε την ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ — και είναι το πιο λεπτό σημείο. Το ίδιο μίγμα δεν εφαρμόζεται αυθαίρετα: εφαρμόζεται μόνο αν η επιχείρηση έχει πρώτα εντοπίσει τμήματα με παρόμοιες ανάγκες. Δηλαδή η ομοιομορφία του μίγματος προϋποθέτει ομοιογένεια των τμημάτων — ακριβώς η αρχή του κεφ. 4 («αν οι καταναλωτές δεν έχουν διαφορές στις ανάγκες τους, η επιχείρηση δεν έχει λόγο να χρησιμοποιήσει διαφοροποιημένο Μάρκετινγκ»).
🎯 Παρατήρηση για την τεχνική Σ/Λ: μία στις τέσσερις είναι λάθος — και είναι εκείνη που αντιφάσκει με τον ίδιο τον ΟΡΟ. Όταν μια πρόταση λέει ότι το «διαφοροποιημένο» Μάρκετινγκ δεν διαφοροποιεί, η αντίφαση είναι στον ίδιο τον ορισμό — δεν χρειάζεται καν αναζήτηση στο κείμενο.
Σύνοψη: 8.1 Σ — «η στρατηγική του διαφοροποιημένου Μάρκετινγκ είναι η πλέον συνηθισμένη» και «η διαφοροποίηση και προσαρμογή του μίγματος Μάρκετινγκ είναι ο κανόνας». 8.2 Λ — αντιφάσκει με τον ίδιο τον όρο· το βιβλίο λέει ότι «είναι αναγκαία η προσαρμογή του μίγματος Μάρκετινγκ στις ανάγκες και στις ιδιομορφίες της κάθε αγοράς», με διαφοροποιήσεις στο προϊόν (γεύση, άρωμα, συσκευασία — «σχεδόν πάντα»), στη διανομή, στην τιμολόγηση (λόγω κόστους μεταφοράς και δασμών) και στην προώθηση. 8.3 Σ — αυτολεξεί: λόγω του μικρού μεγέθους και των περιορισμένων δυνατοτήτων της η επιχείρηση μπορεί να έχει «ως μόνη επιλογή» το συγκεντρωτικό/εστιασμένο Μάρκετινγκ. 8.4 Σ — «απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχει εντοπίσει τμήματα διεθνών αγορών με παρόμοιες ανάγκες που θα της επιτρέψουν να εφαρμόσει το ίδιο μίγμα Μάρκετινγκ σε όλα»· έτσι «ξεπερνά τα εμπόδια του μικρού μεγέθους και των περιορισμένων πόρων».
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ της άμεσης και της έμμεσης εξαγωγής των προϊόντων της επιχείρησης στη διεθνή αγορά;
Απάντηση:
📌 ΑΜΕΣΗ ΕΞΑΓΩΓΗ: «η επιχείρηση πραγματοποιεί ΜΟΝΗ ΤΗΣ όλες τις απαραίτητες ενέργειες, ΧΩΡΙΣ να τις αναθέτει σε άλλα άτομα ή επιχειρήσεις».
📌 ΕΜΜΕΣΗ ΕΞΑΓΩΓΗ: «η επιχείρηση ΑΝΑΘΕΤΕΙ ΣΕ ΤΡΙΤΟΥΣ (έναντι κάποιας ΑΜΟΙΒΗΣ) την πραγματοποίηση ΟΛΩΝ των εξαγωγικών διαδικασιών».
💡 Πρόσεξε ότι είναι το ίδιο όφελος που αναφέρεται στη §10.1 για τις εξαγωγές γενικά: «να εξασφαλίζουν μια ΣΙΓΟΥΡΗ πηγή εισοδήματος, δεδομένου ότι πληρώνονται μέσω τραπεζών και κατόπιν στέλνουν τα εμπορεύματα».
⚠️ Το φαινομενικό παράδοξο — και είναι το πιο ενδιαφέρον σημείο της άσκησης. Η έμμεση εξαγωγή, ενώ δίνει λιγότερο έλεγχο στη ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ, δίνει μεγαλύτερη ασφάλεια στη ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ (πληρωμή πριν την αποστολή, επιλογή πελατών, επιβολή όρων).
🎯 Δηλαδή η επιλογή δεν είναι «έλεγχος ↔ μη έλεγχος», αλλά ΠΟΙΟΝ έλεγχο θέλεις: τον λειτουργικό (άμεση) ή τον *εμπορικό-συναλλακτικό με χαμηλότερο κόστος εισόδου (έμμεση).
«Η απόφαση για την επιλογή του τρόπου διείσδυσης πρέπει να λαμβάνεται μετά από λεπτομερή εξέταση ΟΛΩΝ των παραγόντων ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ από την επιχείρηση.» Και: «ΟΛΕΣ οι στρατηγικές και οι τρόποι δραστηριοποίησης σε μια ξένη αγορά ΣΥΝΕΠΑΓΟΝΤΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ.»
💡 Και η φυσική εξέλιξη: η έμμεση είναι συχνά το πρώτο βήμα· καθώς η επιχείρηση συσσωρεύει εμπειρία («κάθε χρόνος εξαγωγικής δραστηριότητας … εμπλουτίζει την εμπειρία της»), μπορεί να περάσει στην άμεση και, τελικά, να «δημιουργήσει δικό της δίκτυο πωλήσεων».
⚠️ Η τρίτη επιλογή, για πληρότητα: πέρα από τις δύο μορφές εξαγωγής, το Σχ. 10.2 δίνει και την ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, με κύριο πλεονέκτημα την «είσοδο σε αγορές που χαρακτηρίζονται από έντονο (κρατικό) προστατευτισμό».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Και οι δύο είναι μορφές της στρατηγικής των εξαγωγών, που είναι «συνήθως η πρώτη επιλογή» της επιχείρησης. ΑΜΕΣΗ: «η επιχείρηση πραγματοποιεί μόνη της όλες τις απαραίτητες ενέργειες, χωρίς να τις αναθέτει σε άλλα άτομα ή επιχειρήσεις» — καταστρώνει το εξαγωγικό σχέδιο Μάρκετινγκ, διαπραγματεύεται με τους πελάτες, κάνει τις εξαγωγικές διαδικασίες και είναι υπεύθυνη για την παράδοση. Πλεονεκτήματα: απόλυτος έλεγχος της εξαγωγικής διαδικασίας και δυνατότητα να δημιουργήσει, αφού αποκτήσει εμπειρία, δικό της δίκτυο πωλήσεων. Μειονέκτημα: αυξημένο κόστος σε χρόνο και πόρους, αφού θα χρειαστεί να προσφύγει σε ειδικούς. ΕΜΜΕΣΗ: «η επιχείρηση αναθέτει σε τρίτους, έναντι κάποιας αμοιβής, την πραγματοποίηση όλων των εξαγωγικών διαδικασιών». Είναι καλή λύση για επιχείρηση χωρίς εξαγωγική εμπειρία, γιατί διασφαλίζει τα έσοδα (πληρώνεται πρώτα μέσω τραπεζών και μετά στέλνει τα προϊόντα), δίνει δυνατότητα επιλογής πελατών και επιβολής δικών της όρων. Βασικό μειονέκτημα: δεν έχει τον απόλυτο έλεγχο της εξαγωγικής διαδικασίας. Η επιλογή γίνεται «μετά από λεπτομερή εξέταση όλων των παραγόντων μέσα και έξω από την επιχείρηση», αφού όλες οι στρατηγικές συνεπάγονται κινδύνους.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα κύρια μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα της παραγωγής στο εξωτερικό ως στρατηγικής επιλογής διείσδυσης στη διεθνή αγορά;
Απάντηση:
📌 Ο ΟΡΙΣΜΟΣ (§10.5): «Ως δεύτερη στρατηγική επιλογή, η παραγωγή στο εξωτερικό δηλώνει την ΠΑΡΑΓΩΓΗ των προϊόντων της επιχείρησης ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΞΕΝΗΣ ΧΩΡΑΣ, τη ΔΙΑΝΟΜΗ και την ΠΩΛΗΣΗ τους ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΗ.»
🎯 «Όποιος και να ακολουθηθεί, το ΚΥΡΙΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ για την επιχείρηση είναι ότι με αυτή τη στρατηγική μπορεί να ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΕΙΣΟΔΟ ΣΕ ΑΓΟΡΕΣ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΤΟΝΟ (ΚΡΑΤΙΚΟ) ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΣΜΟ ή προβάλλονται εμπόδια στην ΕΙΣΑΓΩΓΗ ή ΔΙΑΘΕΣΗ των προϊόντων που ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΙ ΕΚΤΟΣ της ξένης χώρας.»
💡 Η λογική είναι απλή και ισχυρή: ο προστατευτισμός στοχεύει στις ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ. Αν το προϊόν παράγεται μέσα στη χώρα, δεν είναι εισαγωγή — άρα τα εμπόδια δεν το αφορούν. Η επιχείρηση παρακάμπτει το εμπόδιο αντί να το αντιμετωπίσει.
«Το βασικό μειονέκτημα είναι ότι η ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΣΑ ΧΩΡΑ βλέπει τέτοιες επιχειρήσεις (ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ) με ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ (ΟΧΙ ΑΔΙΚΑ).»
⚠️ Πρόσεξε την παρένθεση «ΟΧΙ ΑΔΙΚΑ» — το βιβλίο ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ την καχυποψία. Δεν την παρουσιάζει ως προκατάληψη, αλλά ως εύλογη στάση. Συνδέεται με τους «περιορισμούς εφαρμογής» του κεφ. 1, όπου «οι ασχολούμενοι με το Μάρκετινγκ πρέπει να προτάσσουν το συμφέρον της ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ».
«…και το ότι οι ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ, με τη δική μας επιχείρηση, επιχειρήσεις μπορεί να ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ και να ΕΞΕΛΙΧΘΟΥΝ ΣΕ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ.»
🎯 Είναι το βαθύτερο μειονέκτημα. Η παραγωγή στο εξωτερικό απαιτεί μεταφορά ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑΣ στον τοπικό συνεργάτη. Μόλις εκείνος την αποκτήσει, δεν χρειάζεται πια την επιχείρηση — και έχει πλεονέκτημα εντοπιότητας. Η επιχείρηση δηλαδή εκπαιδεύει τον μελλοντικό ανταγωνιστή της.
⚠️ Η τελική διαπίστωση του βιβλίου: «Είναι γεγονός, πάντως, ότι ΟΛΕΣ οι στρατηγικές και οι τρόποι δραστηριοποίησης σε μια ξένη αγορά ΣΥΝΕΠΑΓΟΝΤΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ. Η απόφαση … πρέπει να λαμβάνεται μετά από ΛΕΠΤΟΜΕΡΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ από την επιχείρηση.»
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ορισμός: η παραγωγή στο εξωτερικό «δηλώνει την παραγωγή των προϊόντων της επιχείρησης στο έδαφος της ξένης χώρας, τη διανομή και την πώλησή τους μέσα σε αυτή». ΚΥΡΙΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ: «μπορεί να επιτύχει είσοδο σε αγορές που χαρακτηρίζονται από έντονο (κρατικό) προστατευτισμό ή προβάλλονται εμπόδια στην εισαγωγή ή διάθεση των προϊόντων που παράγονται εκτός της ξένης χώρας» — γιατί ένα προϊόν που παράγεται μέσα στη χώρα δεν είναι εισαγωγή, οπότε τα εμπόδια δεν το αφορούν. Επιπλέον εξαλείφονται το κόστος μεταφοράς και οι δασμοί και διευκολύνεται η προσαρμογή στις τοπικές ιδιομορφίες. ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ: (1) «η φιλοξενούσα χώρα βλέπει τέτοιες επιχειρήσεις (πολυεθνικές) με καχυποψία (όχι άδικα)» — το βιβλίο δικαιολογεί ρητά αυτή τη στάση· (2) «οι συνεργαζόμενες επιχειρήσεις μπορεί να ανεξαρτητοποιηθούν και να εξελιχθούν σε ανταγωνιστές», αφού απαιτείται μεταφορά τεχνογνωσίας. Προστίθενται η υψηλή αρχική επένδυση, η έκθεση στην πολιτική αστάθεια (όπου διακυβεύεται ολόκληρη η μονάδα και όχι ένα φορτίο) και η υπαγωγή στο τοπικό νομικό πλαίσιο. Τελική διαπίστωση: «όλες οι στρατηγικές συνεπάγονται κινδύνους».
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σημειώστε με κύκλο τη σωστή απάντηση. 11.1 Το διεθνές μίγμα Μάρκετινγκ πρέπει, συνήθως, να διαφοροποιείται ανάλογα με: α. Τις οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στην αγορά του εξωτερικού. β. Τις ιδιαιτερότητες σε θέματα πολιτισμού και πολιτικής. γ. Τις ιδιομορφίες του νομικού πλαισίου και των ηθικών κανόνων. δ. Το τεχνολογικό επίπεδο και τους γεωγραφικούς και οικολογικούς περιορισμούς. ε. Όλα τα παραπάνω.
Απάντηση:
🎯 Η αιτιολόγηση είναι απλή και καθοριστική: οι τέσσερις επιλογές α-δ καλύπτουν ΑΚΡΙΒΩΣ και τους ΕΞΙ παράγοντες του διεθνούς περιβάλλοντος του Σχήματος 10.1.
«Λόγω των ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ που επικρατούν στις διάφορες αγορές, είναι ΑΝΑΓΚΑΙΑ η ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ του μίγματος Μάρκετινγκ στις ΑΝΑΓΚΕΣ και στις ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΑΓΟΡΑΣ.»
💡 Το πιο εύγλωττο παράδειγμα από τη §10.2: «Πολλές λέξεις μιας γλώσσας δεν μεταφράζονται σε άλλες γλώσσες ή μεταφράζονται, αλλά ΔΙΝΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΝΟΗΜΑ από αυτό που θα ήθελε η επιχείρηση.» — Ένα όνομα προϊόντος (κεφ. 6) που λειτουργεί άριστα σε μια γλώσσα μπορεί να είναι καταστροφικό σε άλλη.
⚠️ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ — η λέξη «ΣΥΝΗΘΩΣ» στην εκφώνηση δεν είναι τυχαία.
Το βιβλίο (§10.6) λέει: «Η επιχείρηση θα πρέπει να ΕΞΕΤΑΣΕΙ, ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΜΙΓΜΑΤΟΣ Μάρκετινγκ ΣΕ ΟΛΕΣ τις αγορές, διότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΠΟΡΩΝ, αφού δεν γίνονται αλλαγές στα στοιχεία του. Η περίπτωση αυτή είναι αρκετά συχνή και αφορά σε ΛΙΓΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ.»
🎯 Και το ΚΟΣΤΟΣ της απόφασης — το πιο διδακτικό σημείο. «Η λήψη της σχετικής απόφασης είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΚΡΙΣΙΜΗ, δεδομένου ότι θα επηρεάσει την ΑΠΟΔΟΧΗ των προϊόντων από τις ξένες αγορές, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΗΓΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ που θα πρέπει να καλυφθεί με την κατάλληλη ΤΙΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.»
💡 Και ένα πρακτικό στοιχείο για τον προϋπολογισμό: «Πολλές επιχειρήσεις συνηθίζουν να προβλέπουν τη διαθεσιμότητα ενός αρκετά μεγάλου ποσού (5 ως 15 % του συνολικού προϋπολογισμού), προκειμένου να αντιμετωπίσουν ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ» — ακριβώς επειδή το διεθνές περιβάλλον είναι απρόβλεπτο.
Σύνοψη: ε. Όλα τα παραπάνω. Οι τέσσερις επιλογές α-δ καλύπτουν ακριβώς και τους έξι παράγοντες του διεθνούς περιβάλλοντος του Σχήματος 10.1: οικονομικοί (α), πολιτισμικοί και πολιτικοί (β), νομικοί και ηθικοί (γ), τεχνολογικοί και γεωγραφικοί/οικολογικοί (δ) — άρα καθεμία είναι από μόνη της σωστή. Θεμελίωση: «λόγω των πολύ διαφορετικών συνθηκών που επικρατούν στις διάφορες αγορές, είναι αναγκαία η προσαρμογή του μίγματος Μάρκετινγκ στις ανάγκες και στις ιδιομορφίες της κάθε αγοράς». Η διαφοροποίηση αγγίζει και τα τέσσερα P: προϊόν (γεύση, άρωμα, συσκευασία — «σχεδόν πάντα»), τιμή (κόστος μεταφοράς, δασμοί), διανομή (μέσα μεταφοράς, σημεία πώλησης) και προώθηση (απαγορεύσεις και περιορισμοί ανά χώρα). Επιφύλαξη: η λέξη «συνήθως» είναι σημαντική — η επιχείρηση πρέπει πρώτα να εξετάσει αν είναι δυνατή η εφαρμογή του ίδιου μίγματος, που «θα σήμαινε μεγάλη εξοικονόμηση πόρων», περίπτωση «αρκετά συχνή» αλλά που «αφορά σε λίγα προϊόντα». Η απόφαση είναι «εξαιρετικά κρίσιμη», γιατί επηρεάζει την αποδοχή αλλά και δημιουργεί πρόσθετο κόστος.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Καταγράψτε τα βασικά στοιχεία που πρέπει να έχει ένα εξαγωγικό στρατηγικό πρόγραμμα Μάρκετινγκ.
Απάντηση:
📌 Η αφετηρία (§10.6): «Η βασική του δομή, όπως είναι αναμενόμενο, ΔΕΝ ΔΙΑΦΕΡΕΙ από αυτή που έχει εκτεθεί στο ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ. Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΦΟΡΑ είναι, φυσικά, η ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ που πρέπει να έχει.»
«Αυτή [η διεθνής προοπτική] πρέπει να αντανακλάται στον καθορισμό ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ που δίνουν τις γενικές κατευθύνσεις, στις οποίες θα κινηθεί η επιχείρηση.»
«πρέπει να δίνει στην επιχείρηση τη δυνατότητα να διαπιστώνει τις ΔΥΝΑΜΕΙΣ και τις ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ της (ως μέρος του συνόλου των ΔΙΕΘΝΩΝ επιχειρήσεων) και τις ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ και ΑΠΕΙΛΕΣ που υπάρχουν στο διεθνές περιβάλλον.»
💡 Πρόσεξε την παρένθεση: η επιχείρηση συγκρίνεται όχι με τις εγχώριες, αλλά με τις διεθνείς — άλλο μέτρο σύγκρισης, άλλο αποτέλεσμα.
⚠️ «μπορεί να ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ από τους αντίστοιχους για την εσωτερική της αγορά. Είναι συνηθισμένο το φαινόμενο επιχειρήσεων που έχουν ένα πολύ ΜΕΓΑΛΟ μερίδιο στην ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ τους αγορά αλλά, στη ΔΙΕΘΝΗ, ένα από τα πιο ΜΙΚΡΑ· τα μεγέθη στη διεθνή αγορά είναι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ.»
«η απόφαση για την επιλογή της στρατηγικής εισόδου στις αγορές-στόχους … για να καθοριστεί ο τρόπος με τον οποίο θα γίνει ΑΙΣΘΗΤΗ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ των προϊόντων της.» (Άμεση ή έμμεση εξαγωγή, ή παραγωγή στο εξωτερικό.)
⚠️ «Η λήψη της σχετικής απόφασης είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΚΡΙΣΙΜΗ, δεδομένου ότι θα επηρεάσει την ΑΠΟΔΟΧΗ των προϊόντων … αλλά και θα γίνει πηγή προέλευσης ΠΡΟΣΘΕΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ που θα πρέπει να καλυφθεί με την κατάλληλη ΤΙΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.»
«οι προϋπολογισμοί αναλαμβάνουν να δώσουν μια πιο σαφή και ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ του τι πρέπει να αναμένεται.»
«Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στον τομέα της ΠΡΟΒΛΕΨΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ, λόγω των ειδικών συνθηκών που επικρατούν στις διεθνείς αγορές. Πολλές επιχειρήσεις συνηθίζουν να προβλέπουν τη διαθεσιμότητα ενός αρκετά μεγάλου ποσού (5 ως 15 % του συνολικού προϋπολογισμού), προκειμένου να αντιμετωπίσουν ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ.»
«Η διαπίστωση του εάν ΟΛΑ ΕΓΙΝΑΝ ΟΠΩΣ ΠΡΟΕΒΛΕΠΕ το πρόγραμμα ή αν υπήρξαν ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ γίνεται με τον έλεγχο. Τα συμπεράσματα του ελέγχου δίνουν εξαιρετικά χρήσιμες πληροφορίες που χρησιμοποιούνται (ΑΝΑΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗ) στη δημιουργία του ΝΕΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ.»
🎯 Το τελικό ζητούμενο — και είναι η ωραιότερη πρόταση του κεφαλαίου: «Κάθε χρόνος εξαγωγικής δραστηριότητας παρέχει νέες πληροφορίες και εμπλουτίζει την ΕΜΠΕΙΡΙΑ της επιχείρησης στις διεθνείς αγορές, δίνοντάς της ένα ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ απέναντι στους ανταγωνιστές (που εισέρχονται αργότερα). Της επιτρέπει να βλέπει τα πράγματα … με ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ και, έτσι, να γίνει πιο ΕΞΩΣΤΡΕΦΗΣ και πιο ΕΥΕΛΙΚΤΗ.»
«Η ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ και η ΕΥΕΛΙΞΙΑ … είναι τα ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ μέσα στο διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον.»
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η βασική δομή δεν διαφέρει από το πρόγραμμα Μάρκετινγκ του κεφ. 2· η μεγάλη διαφορά είναι η διεθνής προοπτική. Τα οκτώ στοιχεία: (1) επιχειρησιακοί στόχοι με διεθνή προοπτική, που δίνουν τις γενικές κατευθύνσεις· (2) ανάλυση της υπάρχουσας κατάστασης — δυνάμεις και αδυναμίες «ως μέρος του συνόλου των διεθνών επιχειρήσεων» και ευκαιρίες/απειλές του διεθνούς περιβάλλοντος· (3) στόχοι Μάρκετινγκ, που «μπορεί να διαφέρουν κατά πολύ» από τους εγχώριους, αφού «τα μεγέθη στη διεθνή αγορά είναι διαφορετικά»· (4) επιλογή των διεθνών αγορών-στόχων, με κριτήρια τμηματοποίησης, στρατηγική επιλογής και ιεράρχηση των αγορών, ώστε να εστιάσει σε όσες έχουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας και να κατανείμει ανάλογα τους πόρους· (5) στρατηγική εισόδου (άμεση ή έμμεση εξαγωγή, παραγωγή στο εξωτερικό)· (6) διεθνές μίγμα Μάρκετινγκ — πρώτα εξετάζεται αν είναι δυνατό το ίδιο μίγμα, που θα σήμαινε μεγάλη εξοικονόμηση πόρων, αλλιώς καθορίζεται το είδος και το εύρος των τροποποιήσεων· (7) προϋπολογισμοί, με πρόβλεψη 5 ως 15 % του συνολικού προϋπολογισμού για έκτακτες ανάγκες· (8) έλεγχος, του οποίου τα συμπεράσματα χρησιμοποιούνται ως ανατροφοδότηση στη δημιουργία του νέου προγράμματος.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Χωριστείτε σε δύο μεγάλες ομάδες και καταγράψτε τη σημασία που έχουν οι εξαγωγές και το διεθνές Μάρκετινγκ για μια χώρα. Αφού τελειώσετε, συγκρίνετε τις απόψεις σας και καταγράψτε τις σε μια τελική μορφή.
Απάντηση:
🎯 Πρόσεξε τη διατύπωση: «ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΩΡΑ» — όχι για μια επιχείρηση. Είναι ΜΑΚΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ οπτική.
⚠️ Η αλυσίδα είναι το κλειδί. Το βιβλίο δεν παραθέτει τέσσερα ανεξάρτητα οφέλη — τα παρουσιάζει ως διαδοχικά, με το τέταρτο να χαρακτηρίζεται ρητά «αποτέλεσμα των προηγούμενων». Μια απάντηση που τα παραθέτει ως λίστα χάνει τη λογική.
💡 Δηλαδή ο ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ είναι ο ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ. Η χώρα δεν ανεβάζει το τεχνολογικό της επίπεδο επειδή το επιλέγει — αναγκάζεται. Είναι το αντίστροφο επιχείρημα από εκείνο υπέρ του προστατευτισμού (άσκ. 4).
🎯 Το επιχείρημα με μία πρόταση: χωρίς εξαγωγές, ένας πλουτοπαραγωγικός πόρος θα έμενε ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΣ, γιατί η εγχώρια αγορά είναι ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ για να δικαιολογήσει την επένδυση. Είναι, ίσως, το ισχυρότερο επιχείρημα για μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα.
⚠️ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΟΨΗ — απαραίτητη για ισορροπημένη τελική μορφή. Το βιβλίο σημειώνει ότι «η ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ (κυρίως πρώτων υλών) δημιουργεί ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ σε χώρες που έχουν σταθερό εξαγωγικό προσανατολισμό (π.χ. Ιαπωνία, Κορέα)».
🎯 Δηλαδή ο εξαγωγικός προσανατολισμός ΔΕΝ είναι χωρίς κίνδυνο: μια χώρα που εξάγει πολύ αλλά εισάγει τις πρώτες ύλες της γίνεται ευάλωτη σε διαταραχές του διεθνούς εμπορίου. Αυτή η παρατήρηση ανεβάζει σημαντικά την τελική μορφή.
💡 Ένα ερώτημα που αξίζει να τεθεί στη συζήτηση: γιατί όλες οι χώρες προσπαθούν να αυξήσουν τις εξαγωγές τους, αν «όλες σχεδόν οι χώρες βρίσκονται στη θέση του εξαγωγέα ΚΑΙ εισαγωγέα»; Η απάντηση οδηγεί στο ισοζύγιο και εξηγεί γιατί ο προστατευτισμός (άσκ. 4) είναι τόσο ελκυστικός πολιτικά — και τόσο επιζήμιος μακροπρόθεσμα.
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ζητείται μακροοικονομική οπτική. Ο σκελετός είναι η αλυσίδα των οφελών της §10.1: εξασφάλιση χρηματικών ποσών «που μπορούν να καλύψουν διάφορες ανάγκες της χώρας» → ο έντονος διεθνής ανταγωνισμός επιβάλλει διαρκή βελτίωση των αγαθών → άνοδος του τεχνολογικού επιπέδου → καλύτερη χρήση των πλουτοπαραγωγικών πηγών → αύξηση των θέσεων εργασίας και μείωση της ανεργίας (χαρακτηρίζεται ρητά «αποτέλεσμα των προηγούμενων»). Επιχειρήματα: «το οικονομικό επίπεδο μιας χώρας καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τον όγκο των εξαγωγών» και οι οικονομικές υπερδυνάμεις είναι οι πρώτες σε εξαγωγές· το παράδειγμα του βωξίτη δείχνει ότι χωρίς την προοπτική εξαγωγών ένας πλουτοπαραγωγικός πόρος θα έμενε ανεκμετάλλευτος, γιατί η εγχώρια αγορά είναι πολύ μικρή· οι εξαγωγές χρηματοδοτούν τις αναγκαίες εισαγωγές· τα κράτη επιδιώκουν «να καταλάβουν ή να διατηρήσουν μια καλή θέση στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη». Το διεθνές Μάρκετινγκ «αποσκοπεί στο να βοηθήσει τις επιχειρήσεις να πραγματοποιήσουν εξαγωγές και να εδραιώσουν την παρουσία τους», με τον ορισμό του να περιλαμβάνει και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Αντίθετη όψη: «η υπερβολική εξάρτηση από τις εισαγωγές, κυρίως πρώτων υλών, δημιουργεί πολλά προβλήματα σε χώρες με σταθερό εξαγωγικό προσανατολισμό (π.χ. Ιαπωνία, Κορέα)».
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Χωριστείτε σε ομάδες των πέντε ατόμων και για το προϊόν που θα σας υποδείξει ο/η καθηγητής/καθηγήτριά σας, να επισημάνετε πιθανά στοιχεία των παραγόντων του διεθνούς περιβάλλοντος που θα μπορούσαν να φέρουν εμπόδια στην εξαγωγή του σε μια αγορά του εξωτερικού. Αφού τελειώσετε, συζητήστε τα αποτελέσματα και συγκρίνετε τις απόψεις σας.
Απάντηση:
🎯 Ο οδηγός είναι το ΣΧΗΜΑ 10.1: ελέγχετε ΕΝΑΝ-ΕΝΑΝ τους έξι παράγοντες, ώστε να μη μείνει κενό.
💡 Το παράδειγμα-πρότυπο: ο απόρρητος κατάλογος των ιαπωνικών τελωνείων για τα καλλυντικά. Ρωτήστε: υπάρχει αντίστοιχο εμπόδιο για ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ προϊόν;
⚠️ Η ΠΡΩΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ, ΟΜΩΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ. «Η πλειοψηφία των επιχειρήσεων προτιμούν να μπουν πρώτα σε αγορές που είναι ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ με αυτήν στην οποία προσφέρουν τα προϊόντα τους ή σε αγορές χωρών που ΓΕΙΤΟΝΕΥΟΥΝ γεωγραφικώς» — δηλαδή επιλέγουν αγορά με λιγότερα εμπόδια.
🎯 Το ερώτημα-κορυφή για τη συζήτηση: αφού καταγράψετε τα εμπόδια, ρωτήστε: υπάρχει ΑΛΛΗ ΑΓΟΡΑ όπου τα ίδια εμπόδια είναι μικρότερα; Αυτό οδηγεί κατευθείαν στην ιεράρχηση των αγορών-στόχων της §10.6: «βάζοντας πρώτες αυτές που ενδιαφέρουν περισσότερο … για να εστιάσει στις αγορές που θα έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας».
💡 Πηγές τεκμηρίωσης: στοιχεία Ε.Σ.Υ.Ε. και διεθνών οργανισμών (Ο.Η.Ε., Παγκόσμια Τράπεζα) · Εμπορικά Επιμελητήρια · Ο.Π.Ε. · ιστότοποι πρεσβειών. Δηλαδή εξωτερικές πηγές δευτερογενών στοιχείων — και θυμηθείτε τα προβλήματα αξιοπιστίας τους.
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο οδηγός είναι το Σχήμα 10.1: ελέγχονται ένας-ένας οι έξι παράγοντες. Οικονομικοί: το στάδιο ανάπτυξης και το μέγεθος της αγοράς δίνουν «το περίγραμμα της ικανότητας της χώρας να απορροφήσει τα προϊόντα» — εμπόδια αν το προϊόν είναι πολύ ακριβό ή η αγορά πολύ μικρή. Πολιτικοί: προστατευτισμός, πολιτική αστάθεια, ρυθμιστικός ρόλος του κράτους. Πολιτισμικοί: γλώσσα (λέξεις που δεν μεταφράζονται ή δίνουν διαφορετικό νόημα — έλεγχος ονόματος και συνθήματος), θρησκεία, αισθητικά πρότυπα. Νομικοί και ηθικοί: προδιαγραφές, σήμανση, περιορισμοί διαφήμισης (π.χ. απαγόρευση τηλεοπτικής διαφήμισης τσιγάρων) και το άγραφο δίκαιο. Τεχνολογικοί: επάρκεια υποδομών για τον ομαλό εφοδιασμό. Γεωγραφικοί/οικολογικοί: αποστάσεις (αυξημένο κόστος μεταφοράς), κλίμα και οικολογικές ευαισθησίες (το παράδειγμα των καλλυντικών και της κακομεταχείρισης των ζώων). Προστίθενται οι πελάτες εξωτερικού και ο διπλός διεθνής ανταγωνισμός. Τρίτο στάδιο: αντιμετώπιση — παραγωγή στο εξωτερικό για τον προστατευτισμό, διαφοροποίηση μίγματος για τα πολιτισμικά, έμμεση εξαγωγή για την έλλειψη εμπειρίας, έρευνα για την άγνοια. Και η πρώτη στρατηγική απάντηση: επιλογή αγοράς παρόμοιας ή γεωγραφικά γειτονικής.
Κριτήρια αξιολόγησης: