Λύσεις στις 13 Ερωτήσεις του κεφαλαίου 10 (τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου), που καλύπτουν το σκοπό και τις κατηγορίες των συστημάτων αυτοματισμού, τον έλεγχο ροής ρευστού, τα μέσα λειτουργίας (ηλεκτρικά/πνευματικά/υδραυλικά), τα τμήματα ενός συστήματος αυτοματισμού και τα κυκλώματα ανοιχτού/κλειστού βρόγχου, τον έλεγχο θερμοκρασίας-υγρασίας-φρέσκου αέρα σε κεντρική κλιματιστική μονάδα, και τις σύγχρονες τάσεις αυτόματου ελέγχου (inverter, αναλογικά όργανα εισόδου/εξόδου, Building Management Systems).
Ερώτηση: Ποια είναι τα βασικά στοιχεία του αέρα που πρέπει να ελέγχει ένα στοιχειώδες σύστημα αυτομάτου ελέγχου στον κλιματισμό;
Απάντηση:
Σύνοψη: Ένα στοιχειώδες σύστημα αυτομάτου ελέγχου στον κλιματισμό πρέπει να ελέγχει και να κρατά σε συγκεκριμένα όρια τρία βασικά στοιχεία του αέρα: τη θερμοκρασία του κλιματιζόμενου χώρου, τη σχετική υγρασία, και την καθαρότητα και ταχύτητα του αέρα (δηλαδή γενικά την ποιότητα του αέρα). Παράλληλα, τα συστήματα αυτοματισμού παίζουν σπουδαίο ρόλο και στην ασφαλή και οικονομική λειτουργία της εγκατάστασης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Δείξτε διαγραμματικά τη δομή και λειτουργία ενός αυτοματισμού ανοιχτού κυκλώματος.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το βιβλίο δεν δίνει φωτογραφικό σχήμα προς αντιγραφή, αλλά περιγράφει πλήρως τη δομή του σχήματος 10-9: ένα αισθητήριο θερμοκρασίας τοποθετημένο στον εισερχόμενο φρέσκο αέρα (εκτός κλιματιζόμενου χώρου) συνδέεται με έναν θερμοστάτη (ρυθμιστή) ρυθμισμένο σε θερμοκρασία αναφοράς περίπου 2°C· ο θερμοστάτης ελέγχει μία ρυθμιζόμενη συσκευή (βαλβίδα παροχής ζεστού νερού) που τροφοδοτεί το ρυθμιζόμενο σύστημα (στοιχείο προθέρμανσης φρέσκου αέρα). Η ροή του διαγράμματος είναι: Αισθητήριο (φρέσκος αέρας) → Ρυθμιστής (θερμοστάτης, σύγκριση με θερμοκρασία αναφοράς) → Ρυθμιζόμενη συσκευή (βαλβίδα) → Ρυθμιζόμενο σύστημα (στοιχείο προθέρμανσης) → Ρυθμιζόμενη μεταβλητή (θερμοκρασία αέρα προς τα κύρια στοιχεία). Η βασική διαφορά από το κλειστό κύκλωμα είναι ότι εδώ ΔΕΝ υπάρχει επιστροφή πληροφορίας από το αποτέλεσμα (τη θερμοκρασία του κλιματιζόμενου χώρου) πίσω στο αισθητήριο· το αισθητήριο δρα ανεξάρτητα, βάσει της θερμοκρασίας περιβάλλοντος, ώστε ο ψυχρός αέρας (ακόμη και κάτω από 0°C) να φτάνει στα κύρια στοιχεία της μονάδας πάνω από 0°C και να μην παγώνουν.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα βασικά εξαρτήματα ενός συστήματος αυτομάτου ελέγχου της θερμοκρασίας ενός χώρου, σε κλειστό κύκλωμα (βρόγχο);
Απάντηση:
Σύνοψη: Ένα σύστημα αυτομάτου ελέγχου της θερμοκρασίας χώρου σε κλειστό κύκλωμα αποτελείται από τα ίδια τρία βασικά εξαρτήματα κάθε συστήματος αυτοματισμού: (1) το αισθητήριο θερμοκρασίας, που παρακολουθεί τη θερμοκρασία του χώρου, (2) τον ρυθμιστή (τον μηχανισμό του θερμοστάτη χώρου), που συγκρίνει τη μετρημένη θερμοκρασία με τη θερμοκρασία αναφοράς (τη ρύθμιση του θερμοστάτη) και υπολογίζει το «θερμοκρασιακό σφάλμα», και (3) τη ρυθμιζόμενη συσκευή ελέγχου (π.χ. βαλβίδα), που τροφοδοτεί το ρυθμιζόμενο σύστημα (τη μονάδα ψύξης/θέρμανσης) ώστε να διορθωθεί η θερμοκρασία. Επειδή είναι κλειστό κύκλωμα, κάθε αλλαγή στη θερμοκρασία του χώρου μεταβιβάζεται συνεχώς πίσω στο αισθητήριο για σύγκριση με το σημείο αναφοράς.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σχεδιάστε στοιχειώδες διάγραμμα αυτοματισμού για τον έλεγχο της θερμοκρασίας χώρου σε κλειστό κύκλωμα και εξηγήστε τη λειτουργία του.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το τυπικό διάγραμμα (σχήμα 10-10) περιλαμβάνει: θερμοστάτη χώρου (αισθητήριο+ρυθμιστής σε ένα όργανο) → ηλεκτροβάνα παροχής κρύου/ζεστού νερού → στοιχείο ψύξης/θέρμανσης της τερματικής μονάδας, με τον αέρα να προσάγεται στον κλιματιζόμενο χώρο και να επιστρέφει (απαγωγή-επιστροφή αέρα) πίσω κοντά στο θερμοστάτη, κλείνοντας το κλειστό κύκλωμα. Λειτουργία: το αισθητήριο του θερμοστάτη μετρά συνεχώς τη θερμοκρασία του χώρου· όταν αποκλίνει από τη ρυθμισμένη τιμή, ο θερμοστάτης δίνει εντολή στην ηλεκτροβάνα να ανοίξει και να τροφοδοτήσει με κρύο ή ζεστό νερό το στοιχείο, μεταβάλλοντας τη θερμοκρασία του αέρα προσαγωγής· όταν η θερμοκρασία χώρου ικανοποιηθεί, η ηλεκτροβάνα κλείνει. Είναι απλό και φθηνό σύστημα, αλλά προκαλεί μεγαλύτερες διακυμάνσεις θερμοκρασίας σε σχέση με πιο σύνθετα συστήματα (π.χ. V.A.V.).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σχεδιάστε διάγραμμα κλειστού κυκλώματος στο οποίο να φαίνονται οι διαδοχικές φάσεις αυτοματισμού για τον έλεγχο της υγρασίας ενός κλιματιζόμενου χώρου. Εξηγήστε σύντομα τη λειτουργία του.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το διάγραμμα (σχήμα 10-13) περιλαμβάνει διαδοχικά: αισθητήριο υγρασίας (ενσωματωμένο στον υγροστάτη χώρου, Η1) → μηχανισμό ελέγχου του υγροστάτη → ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα νερού (V1/V2) → υγραντήρα, μέσα στην κεντρική κλιματιστική μονάδα (κοντά στον ψύκτη νερού/chiller ή στοιχείο). Φάσεις λειτουργίας: (1) Το αισθητήριο ανιχνεύει ότι η σχετική υγρασία του χώρου έπεσε κάτω από το ρυθμισμένο όριο (π.χ. 50%). (2) Ο υγροστάτης ενεργοποιεί τον μηχανισμό ελέγχου (Η1). (3) Δίνεται εντολή στην ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα να ανοίξει και να τροφοδοτήσει με νερό τον υγραντήρα. (4) Ο υγραντήρας ψεκάζει νερό στον θερμαινόμενο αέρα, αυξάνοντας την υγρασία. (5) Όταν η υγρασία φτάσει στο ρυθμισμένο επίπεδο, ξεκινά η αντίστροφη διαδικασία: η βαλβίδα κλείνει και σταματά η ύγρανση. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται συνεχώς, διατηρώντας τη σχετική υγρασία μέσα στα όρια άνεσης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σχεδιάστε σύστημα ελέγχου της ποσότητας κλιματισμένου αέρα (V.A.V.) και εξηγήστε τη λειτουργία του.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το διάγραμμα (σχήμα 10-11) περιλαμβάνει: θερμοστάτη χώρου (Τ) → σερβομοτέρ → ντάμπερ αέρα, τοποθετημένα σε μια τερματική μονάδα V.A.V., που τροφοδοτεί με αέρα το στόμιο προσαγωγής του χώρου. Λειτουργία: αντί να μεταβάλλει τη θερμοκρασία του νερού που τροφοδοτεί ένα στοιχείο (όπως στο απλό κλειστό κύκλωμα του σχήματος 10-10), το σύστημα V.A.V. διατηρεί σταθερή τη θερμοκρασία του αέρα προσαγωγής και μεταβάλλει την ποσότητα (τον όγκο) του αέρα που φτάνει στο χώρο: όταν ο θερμοστάτης χώρου «αισθανθεί» ότι η θερμοκρασία έχει ικανοποιηθεί, δίνει εντολή στο σερβομοτέρ να κλείσει (μερικώς ή ολικώς) το ντάμπερ της τερματικής μονάδας V.A.V., μειώνοντας την παροχή αέρα· όταν χρειάζεται περισσότερη ψύξη/θέρμανση, το ντάμπερ ανοίγει περισσότερο, αυξάνοντας την παροχή αέρα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σχεδιάστε, διαγραμματικά, σύστημα ελέγχου του όγκου του φρέσκου αέρα και του εξαερισμού του κλιματιζόμενου χώρου και εξηγήστε τη λειτουργία του.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το διάγραμμα (σχήμα 10-15) περιλαμβάνει: αισθητήριο θερμοκρασίας στον εισερχόμενο φρέσκο αέρα → θερμοστάτη φρέσκου αέρα → σερβομοτέρ φρέσκου αέρα/επιστροφής (κινεί τα δύο αντίθετα διαφράγματα φρέσκου και επιστρέφοντος αέρα) και παράλληλα σερβομοτέρ εξαερισμού (κινεί το διάφραγμα απαγωγής), με τον αέρα να καταλήγει στον ανεμιστήρα προσαγωγής. Λειτουργία: όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος (φρέσκου αέρα) αυξηθεί πάνω από αυτή στην οποία έχουν υπολογιστεί τα ψυκτικά φορτία (π.χ. από 35°C σε 40°C, με ρύθμιση χώρου 26°C), το αισθητήριο ενεργοποιεί το θερμοστάτη, που δίνει εντολή στα σερβομοτέρ: το διάφραγμα φρέσκου αέρα κλείνει (μειώνεται το ποσοστό φρέσκου αέρα), το διάφραγμα επιστροφής ανοίγει αντίστοιχα (κινούνται αντίθετα), και το διάφραγμα εξαερισμού ανοίγει σε ποσοστό ανάλογο με το φρέσκο αέρα, ώστε η θερμοκρασία του αέρα ανάμιξης να παραμένει σταθερή και να περιορίζεται το ψυκτικό φορτίο.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σχεδιάστε, διαγραμματικά, κεντρική κλιματιστική μονάδα επεξεργασίας του αέρα και τοποθετήστε αυτοματισμούς που να ελέγχουν ταυτόχρονα τη θερμοκρασία, την υγρασία και τον φρέσκο αέρα.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το πλήρες διάγραμμα (σχήμα 10-16) περιλαμβάνει, πάνω σε μία κεντρική κλιματιστική μονάδα με αναρρόφηση φρέσκου αέρα και αέρα επιστροφής, στοιχείο θέρμανσης, στοιχείο ψύξης και ανεμιστήρα προσαγωγής: (Α) Έλεγχος φρέσκου αέρα — επιλογέας ελάχιστου ποσοστού (S), θερμοστάτες (Τ1) και (Τ2) συνδεδεμένοι μεταξύ τους, που ελέγχουν τον ηλεκτροκινητήρα (Μ1) των διαφραγμάτων φρέσκου αέρα/επιστροφής. (Β) Έλεγχος θερμοκρασίας — θερμοστάτης (Τ3) στον αέρα επιστροφής ελέγχει τη βαλβίδα (V3) ζεστού νερού στο στοιχείο θέρμανσης· θερμοστάτης (Τ4) στον αέρα παροχής ελέγχει επίσης την (V3) ανεξάρτητα, εξασφαλίζοντας ελάχιστη θερμοκρασία προσαγωγής· θερμοστάτης (Τ5) ελέγχει τη βαλβίδα (V5) κρύου νερού στο στοιχείο ψύξης και τον ηλεκτροκινητήρα (Μ5) των διαφραγμάτων ψύξης/by-pass. (Γ) Έλεγχος υγρασίας — υγροστάτης αεραγωγού (Η) στον αέρα επιστροφής, που όταν η υγρασία ξεπεράσει το όριο, ανοίγει πλήρως την (V5) για αφύγρανση (μέσω υπερψύξης), με ενδεχόμενη αναθέρμανση από την (Τ4)/(V3) αν χρειαστεί. Όλα τα υποσυστήματα λειτουργούν παράλληλα και συντονισμένα ώστε να επιτυγχάνεται ταυτόχρονος έλεγχος θερμοκρασίας, υγρασίας και ποσοστού φρέσκου αέρα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια βασικά εξαρτήματα του αυτοματισμού περιλαμβάνονται σ' ένα θερμοστάτη χώρου;
Απάντηση:
Σύνοψη: Ένας θερμοστάτης χώρου συνδυάζει σε ένα ενιαίο όργανο δύο από τα τρία βασικά εξαρτήματα ενός συστήματος αυτοματισμού: το αισθητήριο θερμοκρασίας (π.χ. ο βολβός του θερμοστάτη ή ένα θερμίστορ, που «αισθάνεται» τη θερμοκρασία του χώρου) και τον ρυθμιστή (τον μηχανισμό σύγκρισης/διακόπτη του θερμοστάτη, που συγκρίνει τη μετρημένη θερμοκρασία με τη θερμοκρασία αναφοράς στην οποία έχει ρυθμιστεί, και δίνει την ανάλογη εντολή). Το τρίτο εξάρτημα, η συσκευή ελέγχου (π.χ. ηλεκτροβάνα ή διακόπτης συμπιεστή), βρίσκεται συνήθως ξεχωριστά, στο μηχανοστάσιο ή στην τερματική μονάδα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Γιατί δεν επιλέγουμε πάντα 100% φρέσκο αέρα στις εγκαταστάσεις κλιματισμού;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Δεν επιλέγουμε πάντα 100% φρέσκο αέρα γιατί όσο αυξάνεται η ποσότητα του φρέσκου αέρα που εισάγεται στην εγκατάσταση, τόσο αυξάνεται και το ψυκτικό (ή θερμικό) φορτίο που πρέπει να αντιμετωπίσει η κλιματιστική μονάδα, και συνεπώς αυξάνεται σημαντικά το κόστος λειτουργίας της εγκατάστασης (μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας για ψύξη/θέρμανση του επιπλέον φρέσκου αέρα). Γι' αυτό, εκτός από ειδικές περιπτώσεις όπου απαιτείται 100% φρέσκος αέρας (π.χ. μεγάλα στεγανά υαλόφρακτα κτίρια όπου δεν υπάρχει άλλος τρόπος ανανέωσης του αέρα), οι περισσότερες εγκαταστάσεις λειτουργούν με το ελάχιστο απαιτούμενο ποσοστό φρέσκου αέρα (π.χ. 20-25%) που εξασφαλίζει αποδεκτή ποιότητα αέρα, συμπληρώνοντας με αέρα ανακυκλοφορίας (επιστροφής) για οικονομία. Πρέπει όμως να τηρείται ισορροπία, γιατί η μείωση του φρέσκου αέρα μειώνει και την ποιότητα του κλιματισμένου αέρα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι εννοούμε με τον όρο inverter και σε ποιες περιπτώσεις εφαρμόζεται στον κλιματισμό;
Απάντηση:
Σύνοψη: Το inverter είναι ένα ηλεκτρονικά ελεγχόμενο σύστημα που μπορεί να μεταβάλλει τη συχνότητα του ηλεκτρικού ρεύματος που τροφοδοτεί έναν ηλεκτροκινητήρα, μεταβάλλοντας έτσι και τις στροφές του. Εφαρμόζεται σε ηλεκτροκινητήρες που περιστρέφουν συμπιεστές, αντλίες νερού ή ανεμιστήρες μιας εγκατάστασης κλιματισμού, ώστε να αυξομειώνεται η ροή των αντίστοιχων ρευστών (ψυκτικό ρευστό, νερό, αέρας) ανάλογα με τις πραγματικές ανάγκες της εγκατάστασης τη δεδομένη στιγμή, αντί ο κινητήρας να λειτουργεί πάντα στη μέγιστη ταχύτητα. Έτσι επιτυγχάνεται καλύτερος έλεγχος των παραγόντων άνεσης και σημαντική εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας — γι' αυτό τα inverter συζητούνται πολύ τα τελευταία χρόνια ως μέσο εξοικονόμησης ενέργειας στον κλιματισμό.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι εννοούμε με τον όρο αναλογικά όργανα εισόδου στην ψηφιακή γλώσσα των αυτοματισμών και τι με τον όρο αναλογικά όργανα εξόδου; Αναφέρετε σχετικά παραδείγματα.
Απάντηση:
Σύνοψη: Τα αναλογικά όργανα εισόδου είναι τα αισθητήρια που τοποθετούνται στα διάφορα εξαρτήματα μιας εγκατάστασης κλιματισμού (π.χ. σε συμπιεστές, συμπυκνωτές, ψύκτες νερού, ανεμιστήρες, πύργους ψύξης) και μεταφέρουν συνεχώς πληροφορίες με τη μορφή ηλεκτρικών σημάτων προς τους ψηφιακούς ελεγκτές (controllers), για παρακολούθηση πιέσεων, θερμοκρασιών, κατανάλωσης ενέργειας κ.λπ. Τα αναλογικά όργανα εξόδου είναι οι συσκευές που εκτελούν τις εντολές διόρθωσης που δίνουν οι ελεγκτές αφού επεξεργαστούν τις πληροφορίες εισόδου· παραδείγματα είναι οι βάνες (ρύθμιση παροχής νερού/ψυκτικού), τα ντάμπερς (ρύθμιση παροχής αέρα) και οι ηλεκτρικοί διακόπτες ισχύος (ενεργοποίηση/απενεργοποίηση συμπιεστών, αντλιών, ανεμιστήρων).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα σπουδαιότερα πλεονεκτήματα των σύγχρονων συστημάτων διαχείρισης κτιρίων (Building Management Systems);
Απάντηση:
Σύνοψη: Τα σύγχρονα συστήματα διαχείρισης κτιρίων (Building Management Systems, BMS) προσφέρουν: (1) εξοικονόμηση ενέργειας, μέσω βέλτιστου ελέγχου όλων των ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων· (2) συνεχή καταγραφή της κατάστασης και των στοιχείων λειτουργίας κάθε εξαρτήματος (πιέσεις, θερμοκρασίες, κατανάλωση, στροφές, στάθμη θορύβου κ.λπ.) των συμπιεστών, συμπυκνωτών, ψυκτών νερού, ανεμιστήρων, πύργων ψύξης και αντλιών, με άμεσο εντοπισμό βλαβών· (3) υπολογισμό του μηνιαίου και ετήσιου κόστους λειτουργίας κάθε καταναλωτικής μονάδας· (4) οργάνωση προγραμμάτων συντήρησης όλων των τμημάτων της εγκατάστασης· και (5) δυνατότητα παρακολούθησης και επέμβασης εξ αποστάσεως (εκτός κτιρίου ή και πόλης) μέσω modem, καθώς και αμφίδρομη επικοινωνία χρήστη-ελεγκτών με έγχρωμη απεικόνιση όλων των σημείων ελέγχου.
Κριτήρια αξιολόγησης: