Λύσεις στις 7 ερωτήσεις του κεφαλαίου: σκοπός, λειτουργία, κλειδί με μικροτσίπ, αναγνώριση κωδικού, λειτουργίες ηλεκτρονικής μονάδας, πιθανές βλάβες, μελλοντικές εφαρμογές (βιομετρική αναγνώριση).
Ερώτηση: Ποιος είναι ο σκοπός της εφαρμογής του συστήματος Immobilizer;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο σκοπός της εφαρμογής του συστήματος Immobilizer είναι η προστασία των αυτοκινήτων από κλοπή. Το βασικό χαρακτηριστικό του, που το κάνει πιο αποτελεσματικό από τα προηγούμενα αντικλεπτικά συστήματα, είναι ότι δεν επιτρέπει καθόλου την εκκίνηση του αυτοκινήτου χωρίς τη χρήση του κατάλληλου, ειδικά προγραμματισμένου κλειδιού με το μικροτσίπ του. Στα παλαιότερα αντικλεπτικά συστήματα υπήρχε η δυνατότητα ο κινητήρας να τεθεί σε λειτουργία ακόμη και όταν το γνήσιο κλειδί δεν ήταν διαθέσιμο (π.χ. με παράκαμψη/βραχυκύκλωμα του κυκλώματος εκκίνησης), γεγονός που καθιστούσε το αυτοκίνητο ευάλωτο σε κλοπή· το Immobilizer καλύπτει ακριβώς αυτό το κενό, αφού χωρίς τη σωστή αντιστοίχιση των κωδικών κλειδιού-μονάδων ο κινητήρας παραμένει τελείως ακινητοποιημένος.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Περιγράψτε τη λειτουργία του συστήματος.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Όταν ο οδηγός βάλει το κλειδί στον διακόπτη της μίζας και τον γυρίσει στην πρώτη θέση, το σύστημα immobilizer τίθεται σε λειτουργία: η κεραία γύρω από τον διακόπτη τίθεται υπό τάση και, μέσω του μαγνητικού πεδίου που δημιουργεί, διαβάζει τον κωδικό που είναι αποθηκευμένος στο μικροτσίπ του κλειδιού. Ο κωδικός αυτός μεταφέρεται στην κεντρική μονάδα του Immobilizer, η οποία τον συγκρίνει με τους κωδικούς που έχει αποθηκευμένους στη μνήμη της. Στη συνέχεια η κεντρική μονάδα του immobilizer επικοινωνεί με τη μονάδα διαχείρισης του κινητήρα και ανταλλάσσει μαζί της κωδικούς αναγνώρισης (διαδικασία «hand shaking»), ώστε να επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για τη μονάδα με την οποία είναι προγραμματισμένη να συνεργάζεται. Αν οι κωδικοί είναι σωστοί, η ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου του κινητήρα τον θέτει σε λειτουργία· αν όχι, μπλοκάρει τον ψεκασμό και την ανάφλεξη καυσίμου, εμποδίζοντας την εκκίνηση, ενώ ανάβει ή αναβοσβήνει η λυχνία αυτοδιάγνωσης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Περιγράψτε το κλειδί του αυτοκινήτου.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το κλειδί ενός αυτοκινήτου με σύστημα Immobilizer εξωτερικά διαφέρει ελάχιστα από ένα συμβατικό κλειδί αυτοκινήτου, και αποτελείται από τα ίδια βασικά μέρη: το στέλεχος (το μεταλλικό τμήμα που μπαίνει στην κλειδαριά) και τη λαβή (το πλαστικό τμήμα που κρατά ο οδηγός). Η ουσιαστική διαφορά βρίσκεται στο εσωτερικό της λαβής, όπου είναι τοποθετημένο ένα μικροτσίπ, μέσα στο οποίο είναι αποθηκευμένοι οι κωδικοί ασφαλείας του συγκεκριμένου κλειδιού. Όταν το κλειδί μπει στον διακόπτη της μίζας, το μικροτσίπ αυτό «διαβάζεται» ασύρματα από την κεραία (δακτυλίδι διακόπτη μίζας) που το περιβάλλει, χάρη στο μαγνητικό πεδίο που δημιουργείται, ώστε ο κωδικός του να μεταφερθεί στην κεντρική μονάδα του Immobilizer για επαλήθευση.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Πώς γίνεται η αναγνώριση του κωδικού του κλειδιού από την ηλεκτρονική μονάδα του Immobilizer;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η αναγνώριση του κωδικού γίνεται ασύρματα, μέσω μαγνητικού πεδίου. Όταν ο οδηγός βάλει το κλειδί στον διακόπτη της μίζας, η κεραία (δακτυλίδι) που βρίσκεται γύρω από τον διακόπτη τίθεται υπό τάση και δημιουργεί ένα μαγνητικό πεδίο, χάρη στο οποίο διαβάζει τον κωδικό που είναι αποθηκευμένος στο μικροτσίπ στο εσωτερικό της λαβής του κλειδιού, χωρίς να χρειάζεται φυσική ηλεκτρική επαφή. Ο κωδικός αυτός μεταφέρεται στη συνέχεια στην κεντρική μονάδα του Immobilizer, η οποία τον συγκρίνει με τους κωδικούς που έχει ήδη αποθηκευμένους σε ειδικές θέσεις στη μνήμη της (συνήθως 4 έως 12 κωδικοί, ανάλογα με την εταιρεία, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν περισσότερα από ένα κλειδιά). Αν ο κωδικός του κλειδιού ταυτίζεται με έναν από τους αποθηκευμένους, η αναγνώριση θεωρείται επιτυχής και η διαδικασία προχωρά στο επόμενο στάδιο, την επικοινωνία με τη μονάδα διαχείρισης του κινητήρα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες είναι οι λειτουργίες που επιτελεί η ηλεκτρονική μονάδα του Immobilizer;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η ηλεκτρονική (κεντρική) μονάδα του Immobilizer επιτελεί τρεις βασικές λειτουργίες: πρώτον, δέχεται και αναγνωρίζει τον κωδικό που διαβάζει η κεραία από το μικροτσίπ του κλειδιού, συγκρίνοντάς τον με τους κωδικούς που έχει αποθηκευμένους στη μνήμη της (συνήθως 4 έως 12, ανάλογα με την εταιρεία)· δεύτερον, επικοινωνεί με την ηλεκτρονική μονάδα διαχείρισης του κινητήρα και ανταλλάσσει μαζί της κωδικούς αναγνώρισης (διαδικασία hand shaking), επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για τη σωστή, συνεργαζόμενη μονάδα, και δίνοντας τελικά την εντολή είτε να επιτραπεί είτε να μπλοκαριστεί η εκκίνηση του κινητήρα· και τρίτον, εκτελεί λειτουργία αυτοδιάγνωσης, ελέγχοντας αμέσως μετά την ενεργοποίησή της τη σύνδεση με την κεραία και με τη μονάδα διαχείρισης του κινητήρα, διάρκειας λίγων δευτερολέπτων, κατά την οποία η ενδεικτική λυχνία παραμένει αναμμένη μέχρι να ολοκληρωθεί επιτυχώς ο έλεγχος.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρετε τις πιθανότερες βλάβες του συστήματος Immobilizer.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι πιθανότερες βλάβες του συστήματος Immobilizer, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε αδυναμία εκκίνησης του αυτοκινήτου (με άναμμα της προειδοποιητικής λυχνίας του συστήματος), είναι οι εξής: βλάβη στο ίδιο το κλειδί (π.χ. στο μικροτσίπ)· διακοπή κυκλώματος ή βραχυκύκλωμα στην κεραία του διακόπτη της ανάφλεξης· διακοπή κυκλώματος ή βραχυκύκλωμα στη γραμμή επικοινωνίας ανάμεσα στην κεραία και στην ηλεκτρονική μονάδα (εγκέφαλο) του immobilizer· διακοπή κυκλώματος ή βραχυκύκλωμα στη γραμμή επικοινωνίας ανάμεσα στην ηλεκτρονική μονάδα του immobilizer και στην ηλεκτρονική μονάδα διαχείρισης του κινητήρα· βλάβη της ίδιας της ηλεκτρονικής μονάδας του immobilizer· και βλάβη της ηλεκτρονικής μονάδας διαχείρισης του κινητήρα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα επόμενα στάδια της εξέλιξης του Immobilizer;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Παρά το ότι η χρήση του συστήματος Immobilizer έχει επεκταθεί σε όλα σχεδόν τα σύγχρονα αυτοκίνητα, παραμένει ένα βασικό πρόβλημα: η εξάρτησή του από τη χρήση ενός φυσικού κλειδιού, το οποίο μπορεί να κλαπεί και έτσι να επιτρέψει σε κάποιον άλλον να θέσει σε λειτουργία και να κλέψει το αυτοκίνητο. Για να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα, οι κατασκευάστριες εταιρείες σχεδιάζουν την εξέλιξη του συστήματος προς την αναγνώριση, πρώτα απ' όλα, της ταυτότητας του ίδιου του οδηγού και μόνο έπειτα την παραχώρηση άδειας να τεθεί σε λειτουργία ο κινητήρας. Η διαδικασία αυτή αναγνώρισης του οδηγού προβλέπεται να γίνεται είτε μέσω του δακτυλικού του αποτυπώματος είτε μέσω της ίριδας του ματιού του, τεχνολογίες βιομετρικής αναγνώρισης που θα καθιστούν πρακτικά αδύνατη την κλοπή του αυτοκινήτου ακόμη κι αν κάποιος αποκτήσει το κλειδί.
Κριτήρια αξιολόγησης: