Λύσεις στις 7 ερωτήσεις του κεφαλαίου: παθητική/ενεργητική τετραδιεύθυνση, μηχανικά και ηλεκτρονικά ελεγχόμενα συστήματα, ηλεκτρονικά-υδραυλικό σύστημα Nissan, ηλεκτρονικά-μηχανικό σύστημα, έλεγχος βλαβών, κοινοί αισθητήρες με άλλα συστήματα.
Ερώτηση: Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ παθητικής και ενεργητικής τετραδιεύθυνσης;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Στα συστήματα παθητικής τετραδιεύθυνσης οι πίσω τροχοί, μαζί με το σύστημα ανάρτησης, μπορούν να στρίψουν μόνο ελαφρά δεξιά ή αριστερά, χωρίς κανέναν ενεργό (κινούμενο από ενεργοποιητή) μηχανισμό στροφής· η μικρή αυτή στροφή προκύπτει παθητικά, χάρη στη στήριξη του συστήματος σε ειδικά σχεδιασμένες ελαστικές βάσεις με μεγάλη ανοχή κίνησης, οι οποίες επιτρέπουν στους τροχούς να «υποχωρούν» ελαφρά ανάλογα με την ταχύτητα, το φορτίο και τη γωνία στροφής, βελτιώνοντας την τροχιά και μειώνοντας την πιθανότητα υπερστροφής. Στα συστήματα ενεργητικής τετραδιεύθυνσης, αντίθετα, ο οδηγός μεταφέρει ενεργά την περιστροφή του τιμονιού και στους πίσω τροχούς, μέσω κατάλληλης διάταξης (μηχανικής, υδραυλικής ή ηλεκτρικής)· η γωνία περιστροφής των πίσω τροχών μπορεί εδώ να είναι πολύ μεγαλύτερη απ' ό,τι στα παθητικά συστήματα, και μπορεί να αλλάζει κατεύθυνση (ίδια ή αντίθετη με τους μπροστινούς) ανάλογα με την ταχύτητα ή τη γωνία του τιμονιού.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Από ποια βασικά μέρη αποτελείται ένα μηχανικό σύστημα τετραδιεύθυνσης;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ένα μηχανικό σύστημα τετραδιεύθυνσης αποτελείται από δύο απλά μηχανικά υποσυστήματα: πρώτον, ένα σύστημα κρεμαγιέρας για την αλλαγή διεύθυνσης των μπροστινών τροχών (η κλασική κρεμαγιέρα-πινιόν)· δεύτερον, ένα υποσύστημα κιβωτίου αλλαγής σχέσης μετάδοσης με πίσω κρεμαγιέρα, το οποίο διευθύνει τους πίσω τροχούς. Τα δύο αυτά υποσυστήματα συνδέονται μεταξύ τους με έναν ελαφρύ αρθρωτό άξονα (άξονα μετάδοσης της κίνησης διεύθυνσης), ο οποίος μεταφέρει την κίνηση περιστροφής από τη μπροστινή κρεμαγιέρα στο πίσω κιβώτιο διεύθυνσης, καθορίζοντας —ανάλογα με τη γωνία περιστροφής του τιμονιού— αν οι πίσω τροχοί θα στρίψουν στην ίδια ή στην αντίθετη κατεύθυνση από τους μπροστινούς.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Από ποια βασικά μέρη αποτελείται ένα σύστημα ηλεκτρονικά ελεγχόμενης τετραδιεύθυνσης;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ένα σύστημα ηλεκτρονικά ελεγχόμενης τετραδιεύθυνσης αποτελείται βασικά από: μία ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου, η οποία επεξεργάζεται τα σήματα των αισθητήρων και υπολογίζει τις παραμέτρους κίνησης του αυτοκινήτου· έναν ή περισσότερους αισθητήρες (κυρίως αισθητήρα ταχύτητας του αυτοκινήτου, αισθητήρα ταχύτητας των τροχών και αισθητήρα γωνίας περιστροφής του τιμονιού/πίσω συστήματος)· και τους ενεργοποιητές, οι οποίοι, με βάση την εντολή της ηλεκτρονικής μονάδας, ρυθμίζουν πραγματικά την κλίση/γωνία στροφής των πίσω τροχών. Οι ενεργοποιητές μπορεί να είναι αμιγώς ηλεκτρικοί (ηλεκτρικά μοτέρ που μετακινούν τη ράβδο ελέγχου του πίσω μηχανισμού διεύθυνσης, όπως στο ηλεκτρονικά-μηχανικό σύστημα) ή συνδυασμός ηλεκτρικών ενεργοποιητών με υδραυλικό μηχανισμό (π.χ. υδραυλικό έμβολο διπλής ενέργειας μέσα σε κύλινδρο, ελεγχόμενο από ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδες, όπως στο ηλεκτρονικά-υδραυλικό σύστημα).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια τα πλεονεκτήματα - μειονεκτήματα μεταξύ μηχανικών και ηλεκτρονικά ελεγχόμενων συστημάτων τετραδιεύθυνσης;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα μηχανικά συστήματα τετραδιεύθυνσης έχουν το πλεονέκτημα της απλότητας και της αξιοπιστίας —δεν εξαρτώνται από ηλεκτρονικά κυκλώματα ή αισθητήρες, αφού η κίνηση μεταφέρεται καθαρά μηχανικά από τη μπροστινή στην πίσω κρεμαγιέρα μέσω αρθρωτού άξονα— αλλά έχουν το σημαντικό μειονέκτημα ότι η γωνία περιστροφής των πίσω τροχών εξαρτάται αποκλειστικά από τη γωνία περιστροφής του τιμονιού και όχι από την ταχύτητα του αυτοκινήτου, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να προσαρμοστούν βέλτιστα σε κάθε συνθήκη οδήγησης. Τα ηλεκτρονικά ελεγχόμενα συστήματα, αντίθετα, μπορούν —μέσω αισθητήρων και ηλεκτρονικής μονάδας ελέγχου— να ρυθμίζουν με ακρίβεια τη γωνία και την κατεύθυνση περιστροφής των πίσω τροχών ανάλογα με την πραγματική ταχύτητα του οχήματος (π.χ. αντίθετη κατεύθυνση σε χαμηλή ταχύτητα για ευκολότερους ελιγμούς, ίδια κατεύθυνση σε υψηλή ταχύτητα για μεγαλύτερη σταθερότητα), προσφέροντας έτσι καλύτερη συνολική συμπεριφορά· το μειονέκτημά τους είναι η μεγαλύτερη πολυπλοκότητα (περισσότερα εξαρτήματα, αισθητήρες, καλωδιώσεις, ενεργοποιητές) που αυξάνει το κόστος και τις πιθανές αιτίες βλάβης, απαιτώντας συχνά ειδική διαγνωστική συσκευή για τον εντοπισμό τους.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Γιατί η γωνία περιστροφής των πίσω τροχών στις χαμηλές ταχύτητες έχει την ίδια κατεύθυνση διεύθυνσης, ενώ στις υψηλές ταχύτητες αντίθετη κατεύθυνση διεύθυνσης;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Στην πραγματικότητα ισχύει το αντίστροφο απ' ό,τι υποδηλώνει η διατύπωση: στις χαμηλές ταχύτητες οι πίσω τροχοί στρίβουν σε αντίθετη κατεύθυνση από τους μπροστινούς («ανάστροφη λειτουργία»), ενώ στις υψηλές ταχύτητες στρίβουν στην ίδια κατεύθυνση («ταυτόσημη λειτουργία»), και αυτό γίνεται σκόπιμα για δύο διαφορετικούς λόγους ασφάλειας/άνεσης. Στις χαμηλές ταχύτητες (π.χ. στάθμευση, στενοί δρόμοι, ελιγμοί), η αντίθετη στροφή των πίσω τροχών μειώνει σημαντικά την ακτίνα στροφής του αυτοκινήτου, κάνοντάς το πιο ευέλικτο και ευκολότερο στον ελιγμό μέσα σε περιορισμένο χώρο. Στις υψηλές ταχύτητες, αντίθετα, η ίδια κατεύθυνση στροφής των πίσω τροχών με τους μπροστινούς αυξάνει την ταχύτητα αντίδρασης του αυτοκινήτου στις αλλαγές πορείας και βελτιώνει σημαντικά την ευστάθεια/το κράτημα του οχήματος, μειώνοντας τον κίνδυνο υπερστροφής κατά τις απότομες αλλαγές λωρίδας ή τις γρήγορες στροφές — κάτι κρίσιμο για την ασφάλεια σε υψηλή ταχύτητα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Με ποιους τρόπους γίνεται ο έλεγχος καλής λειτουργίας των συστημάτων τετραδιεύθυνσης;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο έλεγχος καλής λειτουργίας ενός συστήματος τετραδιεύθυνσης γίνεται με δύο διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με το είδος της βλάβης. Οι μηχανικές βλάβες, όπως φθορές στην κινηματική αλυσίδα (άξονες, γρανάζια, αρθρώσεις κ.τ.λ.), ελέγχονται με τον ίδιο τρόπο όπως και στα συμβατικά συστήματα διεύθυνσης — δηλαδή με οπτικό έλεγχο, έλεγχο τζόγων/φθορών και δοκιμή λειτουργίας. Οι ηλεκτρικές-ηλεκτρονικές βλάβες, από την άλλη, ελέγχονται είτε με άμεση μέτρηση του συγκεκριμένου εξαρτήματος (π.χ. μέτρηση αντίστασης ή τάσης ενός αισθητήρα με πολύμετρο) είτε με τη χρήση της αντίστοιχης διαγνωστικής συσκευής, η οποία επικοινωνεί με την ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου του συστήματος και διαβάζει τους κωδικούς βλαβών που έχουν καταγραφεί.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιοι αισθητήρες από αυτούς που υπάρχουν σε ένα σύστημα ηλεκτρονικά ελεγχόμενης τετραδιεύθυνσης μπορεί να χρησιμοποιούνται ως κοινοί και από άλλο σύστημα του αυτοκινήτου;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Αρκετοί από τους αισθητήρες που χρησιμοποιεί το σύστημα ηλεκτρονικά ελεγχόμενης τετραδιεύθυνσης δεν είναι αποκλειστικοί του συστήματος αυτού, αλλά μοιράζονται (ως κοινό σήμα στο δίκτυο του αυτοκινήτου) και με άλλα ηλεκτρονικά συστήματα. Ο αισθητήρας ταχύτητας του αυτοκινήτου, για παράδειγμα, χρησιμοποιείται επίσης από το κοντέρ (ταχύμετρο), από τον εγκέφαλο του κινητήρα, από το σύστημα ABS/ESP και από το σύστημα υδραυλικής υποβοήθησης του τιμονιού. Ο αισθητήρας ταχύτητας τροχού είναι ουσιαστικά ο ίδιος αισθητήρας που χρησιμοποιεί το αντιμπλοκαριστικό σύστημα πέδησης (ABS) και το σύστημα ελέγχου ολίσθησης, για να υπολογίζουν τις στροφές κάθε τροχού. Ο αισθητήρας γωνίας περιστροφής του τιμονιού χρησιμοποιείται επίσης από συστήματα ηλεκτρονικού ελέγχου ευστάθειας (ESP) και, σε ορισμένα οχήματα, από την αυτόματη ρύθμιση της ανάρτησης ή τα προσαρμοστικά συστήματα φωτισμού (φώτα που στρίβουν με το τιμόνι). Με αυτόν τον τρόπο, το αυτοκίνητο αποφεύγει την πολλαπλή τοποθέτηση όμοιων αισθητήρων, μειώνοντας κόστος και πολυπλοκότητα.
Κριτήρια αξιολόγησης: