Λύσεις ερωτήσεων-ασκήσεων κεφ. 9 (σελ. 262) – ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ Γ΄ ΕΠΑΛ

Λύσεις ερωτήσεων-ασκήσεων κεφ. 9

Πλήρεις λύσεις των 3 ερωτήσεων-ασκήσεων του κεφαλαίου 9 — οι λόγοι που προσελκύουν τον ευρωπαίο τουρίστα στην Αγγλοσαξωνική Αμερική, μια διάσχιση των Η.Π.Α. από τη Βοστόνη προς τα δυτικά με αιτιολόγηση κάθε επιλογής, και μια διαδρομή από το Βανκούβερ προς τον νότο μέχρι το Long Beach με τα αξιοθέατα κάθε στάσης. Και οι τρεις είναι ερωτήσεις κρίσης ή πρακτικού σχεδιασμού και λύνονται με ενδεικτικές απαντήσεις, χτισμένες αποκλειστικά από αξιοθέατα, στατιστικά και διαπιστώσεις του ίδιου του κεφαλαίου, με ρητά κριτήρια αξιολόγησης.


Λόγοι που προσελκύουν τον ευρωπαίο τουρίστα στην Αγγλοσαξωνική Αμερική

Ερώτηση: Ποιοι είναι οι λόγοι που κατά τη γνώμη σας μπορούν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον του ευρωπαίου τουρίστα προκειμένου να επισκεφτεί την Αγγλοσαξωνική Αμερική;

Απάντηση:

  • ⚠️ Ερώτηση κρίσης («κατά τη γνώμη σας») — η απάντηση είναι ενδεικτική. Ζητούμενο είναι να τεκμηριωθούν οι λόγοι με στοιχεία του κεφαλαίου, όχι με γενική γνώση.
  • Λόγος 1 — Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΦΥΣΙΚΩΝ ΤΟΠΙΩΝ. «Μεγάλη ποικιλία φυσικών τοπίων χαρακτηρίζει τη μορφολογία της ηπείρου — έρημοι, βουνά, λίμνες, πεδιάδες, υδροβιότοποι και ακτές», με κλίμα που «ποικίλει από πολικό έως υποτροπικό» (§9.1, σελ. 177). Ο Ευρωπαίος βρίσκει σε μία ήπειρο κλίμακες που δεν υπάρχουν στην Ευρώπη: το Γκραντ Κάνυον της Αριζόνα (UNESCO 1979), το Γιοσέμιτυ (UNESCO 1984), τις σεγκόγιες ύψους 84 μέτρων και περιμέτρου 25 μέτρων, τα δέντρα του Ρέντγουντ ηλικίας πάνω από 2000 ετών (UNESCO 1980), τους θερμοπίδακες γκέιζερς του Γιελοουστόουν (UNESCO 1978), τους καταρράκτες του Νιαγάρα και, στον Καναδά, «τις περισσότερες λίμνες σε παγκόσμιο επίπεδο» και τα Βραχώδη Όρη.
  • Λόγος 2 — Η ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΜΟΡΦΩΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ. Ο ίδιος ταξιδιώτης μπορεί να συνδυάσει:
      ΘΑΛΑΣΣΙΟ         Μαϊάμι, Παλμ Μπιτς, Φορτ Λοτερντέιλ (Φλόριντα)·
                       Μαλιμπού, Σάντα Μόνικα, Λαγκούνα Μπιτς (Καλιφόρνια)·
                       Λονγκ Άιλαντ (Νέα Υόρκη)
      ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ        Παλμ Σπρινγκς· χιονοδρομικός τουρισμός στον Καναδά
      ΑΣΤΙΚΟ           Νέα Υόρκη — «οικονομικό, συνεδριακό, εμπορικό και
                       πολιτιστικό κέντρο»
      ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΚΑ   Κέντρο Έπκοτ, Ντίσνεϊ Γουόρλντ και στούντιο Ντίσνεϊ
                       (Ορλάντο)· Ντίσνεϋλαντ στο Αναχάιμ
      ΤΖΟΓΟΣ/ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ Λας Βέγκας και Ρένο — η Νεβάδα «θεωρείται η
                       πρωτεύουσα του τζόγου»
      ΟΙΝΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ    κοιλάδα Νάπα
      ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ       από το Μαϊάμι, «το πρώτο λιμάνι στον κόσμο σαν σταθμός
                       για τα κρουαζιερόπλοια», προς Μπαχάμες και Παρθένα Νησιά
      ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟ     εθνικά πάρκα σε δεκάδες πολιτείες· στον Καναδά
                       ορειβασία και ψάρεμα
  • Λόγος 3 — Η ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΟΥ «ΑΛΛΟΥ». Παρότι το βιβλίο τονίζει την έλλειψη ιστορικών πόρων, αναγνωρίζει ότι ο γηγενής πληθυσμός «έχει να επιδείξει πλούτο πολιτιστικών και πολιτισμικών πόρων» (σελ. 178). Για τον Ευρωπαίο αυτό είναι ακριβώς το νέο στοιχείο: οι καταυλισμοί των Ινδιάνων Ναβάχο και Χόπι και τα ερείπια του πολιτισμού των Ανασάζι στην Αριζόνα, το Εθνικό Ιστορικό Πάρκο του Πολιτισμού των Τσάκο (ερείπια Ανασάζι 900 π.Χ.-1270 μ.Χ.) και τα ερείπια της πόλης των Αζτέκων στο Νέο Μεξικό. Το βιβλίο σημειώνει ρητά ότι «οι Ινδιάνοι με τις παραδοσιακές στολές τους αποτελούν πόλο έλξης τουριστών» (σελ. 185). Προστίθεται η πολυπολιτισμικότητα της Αγγλοσαξονικής Αμερικής — απόγονοι Ευρωπαίων αποίκων, Αφρικανών, Ινδιάνων, μιγάδων και μεταναστών από Ιρλανδία, Ιταλία, Ελλάδα.
  • Λόγος 4 — Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Η ΠΟΠ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ. Η Αίθουσα της Ανεξαρτησίας στη Φιλαδέλφεια, «όπου έγινε η διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των Η.Π.Α. στις 4 Ιουλίου 1776 και συντάχθηκε το Αμερικανικό Σύνταγμα», το Gettysburg με «την πιο αιματηρή μάχη του αμερικάνικου εμφυλίου πολέμου το 1863», η Ουάσιγκτον με τον Λευκό Οίκο, το Καπιτώλιο και τα μνημεία Λίνκολν και Ουάσινγκτον, το νησί Ellis «σημείο εισόδου των μεταναστών μεταξύ 1892-1954» — ιδιαίτερα φορτισμένο για Ευρωπαίους με μεταναστευτική ιστορία. Και το Χόλιγουντ με το Μπέβερλι Χιλς και το Λογκ Μπιτς, «παγκόσμια διάσημες ως τόποι παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών».
  • Λόγος 5 — Η ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΕΛΑΣΙΜΟΤΗΤΑ. «Το μεταφορικό δίκτυο της βορειοαμερικανικής ηπείρου είναι από τα πιο αναπτυγμένα παγκοσμίως» (σελ. 177): εξαιρετικό οδικό δίκτυο, εκτεταμένο σιδηροδρομικό (Class I και Amtrak) και πυκνό αεροπορικό δίκτυο με μεγάλα αεροδρόμια σε Σικάγο, Ατλάντα, Ντάλας, Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες, Σαν Φρανσίσκο και Ντένβερ. Η Νέα Υόρκη είναι «το πρωταρχικό σημείο εισόδου» και δέχεται «κυρίως τους Ευρωπαίους τουρίστες» — δηλαδή η πύλη εισόδου είναι ήδη οργανωμένη γύρω από την ευρωπαϊκή αγορά.
  • Λόγος 6 — Η ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑ. «Τα πρότυπα και οι τουριστικές ανάγκες των Αμερικανών ταξιδιωτών μοιάζουν πολύ με αυτά των αντίστοιχων Ευρωπαίων τουριστών» (σελ. 177). Η υποδομή, οι προσδοκίες εξυπηρέτησης και η κοινή γλώσσα εργασίας μειώνουν το «κόστος προσαρμογής» για τον Ευρωπαίο επισκέπτη — σε αντίθεση με πιο απομακρυσμένους πολιτισμικά προορισμούς.
  • Κριτήριο αξιολόγησης: η απάντηση να αναφέρει τουλάχιστον τρεις διακριτούς λόγους, ο καθένας τεκμηριωμένος με συγκεκριμένο παράδειγμα από το κείμενο (αξιοθέατο, στατιστικό ή διαπίστωση του βιβλίου), και όχι γενικόλογες διατυπώσεις.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Ενδεικτική απάντηση: (1) Η μοναδική ποικιλία φυσικών τοπίων — έρημοι, βουνά, λίμνες, πεδιάδες, υδροβιότοποι και ακτές, με κλίμα από πολικό έως υποτροπικό — και μνημεία φυσικής κληρονομιάς όπως το Γκραντ Κάνυον, το Γιοσέμιτυ, το Γιελοουστόουν, οι καταρράκτες του Νιαγάρα και οι περισσότερες λίμνες στον κόσμο στον Καναδά. (2) Η δυνατότητα συνδυασμού πολλών μορφών τουρισμού σε έναν προορισμό: θαλάσσιος, χειμερινός, αστικός, θεματικά πάρκα, τζόγος, οινοτουρισμός, κρουαζιέρα και φυσιολατρικός. (3) Η πολιτισμική γοητεία του διαφορετικού — ο πλούτος των πολιτισμικών πόρων των γηγενών, με τους καταυλισμούς των Ναβάχο και Χόπι, τα ερείπια των Ανασάζι και των Αζτέκων, και οι Ινδιάνοι που το ίδιο το βιβλίο χαρακτηρίζει πόλο έλξης, μαζί με την πολυπολιτισμικότητα της ηπείρου. (4) Η αμερικανική ιστορία και ποπ κουλτούρα: η Αίθουσα της Ανεξαρτησίας, το Gettysburg, η Ουάσιγκτον, το νησί Ellis και το Χόλιγουντ. (5) Η εξαιρετική προσπελασιμότητα, με μεταφορικό δίκτυο από τα πιο αναπτυγμένα παγκοσμίως και τη Νέα Υόρκη ως πρωταρχική πύλη εισόδου των Ευρωπαίων. (6) Η οικειότητα, αφού τα πρότυπα και οι ανάγκες των Αμερικανών ταξιδιωτών μοιάζουν πολύ με των Ευρωπαίων.

Κριτήρια αξιολόγησης:

  • Ερώτηση κρίσης — η απάντηση είναι ενδεικτική· ζητούμενο είναι η τεκμηρίωση κάθε λόγου με στοιχείο του κεφαλαίου.

Διάσχιση των Η.Π.Α. από τη Βοστόνη προς τα δυτικά

Ερώτηση: Διασχίζουμε τις Η.Π.Α. από Ανατολικά προς τα δυτικά, ξεκινώντας από τη Βοστόνη. Ποιες είναι οι κυριότερες πόλεις που θα βάζατε στο πρόγραμμά σας να επισκεφτείτε. Εξηγήστε τους λόγους των επιλογών σας.

Απάντηση:

  • ⚠️ Άσκηση σχεδιασμού με αιτιολόγηση — η απάντηση είναι ενδεικτική. Κάθε επιλογή πόλεων είναι αποδεκτή εφόσον (α) ακολουθεί ανατολικά → δυτικά χωρίς επιστροφές και (β) κάθε πόλη αιτιολογείται με αξιοθέατο ή χαρακτηριστικό που δίνει το κεφάλαιο. ⚠️ Σημείωση: η Βοστόνη δεν αναφέρεται στους πόλους έλξης του βιβλίου — είναι μόνο η αφετηρία που ορίζει η εκφώνηση. Ο πληθυσμός, άλλωστε, «είναι κυρίως συγκεντρωμένος μεταξύ των κεντρικών περιοχών και της ανατολικής ακτής» (σελ. 178), οπότε η διαδρομή ξεκινά από την πυκνοκατοικημένη ζώνη προς την αραιοκατοικημένη δύση.
  • ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ — 8 στάσεις, ανατολικά → δυτικά
     ①  ΒΟΣΤΟΝΗ — αφετηρία (δίνεται από την εκφώνηση)
         │ νοτιοδυτικά, κατά μήκος της ανατολικής ακτής
         ▼
     ②  ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
         ΓΙΑΤΙ: η πόλη «αποτελεί οικονομικό, συνεδριακό, εμπορικό και
         πολιτιστικό κέντρο» και η πολιτεία «προσελκύει τον μεγαλύτερο αριθμό
         επισκεπτών της χώρας». Είναι και «το πρωταρχικό σημείο εισόδου» για
         τους Ευρωπαίους.
         ΤΙ: Κεντρικό Πάρκο (Ζωολογικός κήπος, Κέντρο Άγριας Ζωής,
         Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης), Empire State Building, κτίριο Ο.Η.Ε.,
         Wall Street με το Χρηματιστήριο, Άγαλμα της Ελευθερίας, Πέμπτη
         Λεωφόρος, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, νησί Ellis.
         ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ: οι καταρράκτες του ΝΙΑΓΑΡΑ, δυτικά της πολιτείας —
         «παγκόσμια γνωστοί», φυσικό σύνορο με τον Καναδά.
         │ νοτιοδυτικά
         ▼
     ③  ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ (Πενσυλβάνια)
         ΓΙΑΤΙ: εδώ βρίσκεται ο ιστορικός πυρήνας των Η.Π.Α. — το στοιχείο
         που, κατά το βιβλίο, «λείπει» από τη χώρα και άρα αποκτά ιδιαίτερη
         αξία όπου υπάρχει.
         ΤΙ: Εθνικό Πάρκο της Ανεξαρτησίας και η Αίθουσα της Ανεξαρτησίας,
         «όπου έγινε η διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των Η.Π.Α. στις 4 Ιουλίου
         1776 και συντάχθηκε το Αμερικανικό Σύνταγμα». Κοντά, το Εθνικό
         Στρατιωτικό Πάρκο στο Gettysburg.
         │ νότια
         ▼
     ④  ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ
         ΓΙΑΤΙ: «συγκεντρώνει χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο» ως έδρα της
         Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης — ο θεσμικός και μουσειακός πυρήνας.
         ΤΙ: Λευκός Οίκος, Ανώτατο Δικαστήριο, Καπιτώλιο, μνημεία Λίνκολν,
         Ουάσινγκτον, Ρούσβελτ και βετεράνων Βιετνάμ· Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν,
         Εθνικό Μουσείο Αέρα και Διαστήματος, Εθνικό Μουσείο Αφρικανικής
         Τέχνης.
         │ νοτιοδυτικά προς τον Κόλπο του Μεξικού
         ▼
     ⑤  ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ (Λουϊζιάνα)
         ΓΙΑΤΙ: σπάνιος συνδυασμός ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και
         νότιου χαρακτήρα.
         ΤΙ: ιστορικά οικοδομήματα 18ου-19ου αι., πλατεία και άγαλμα Άντριου
         Τζάκσον, καθεδρικός ναός Αγίου Λουδοβίκου (1794), μοναστήρι
         Ουρσουλίνων μοναχών, Εθνικό Ιστορικό Πάρκο Ζαν Λαφίτ.
         │ δυτικά, στην ενδοχώρα
         ▼
     ⑥  ΝΕΟ ΜΕΞΙΚΟ (στάση στα εθνικά ιστορικά πάρκα)
         ΓΙΑΤΙ: εδώ συγκεντρώνονται οι ιθαγενείς και ισπανικοί πολιτισμοί —
         «φημίζεται για τα ερείπια οικισμών των ιθαγενών πολιτισμών…, των
         ισπανικών ιεραποστολών, των τόπων όπου σημειώθηκαν ιστορικές μάχες».
         ΤΙ: Εθνικό Μνημείο με τα ερείπια της πόλης των Αζτέκων· Εθνικό
         Ιστορικό Πάρκο του Πολιτισμού των Τσάκο (Ανασάζι, 900 π.Χ.-1270 μ.Χ.)·
         ιεραποστολή Σαν Μιγκέλ (1710), «η αρχαιότερη σε ολόκληρη τη χώρα».
         │ βορειοδυτικά
         ▼
     ⑦  ΑΡΙΖΟΝΑ — ΓΚΡΑΝΤ ΚΑΝΥΟΝ
         ΓΙΑΤΙ: το κορυφαίο φυσικό αξιοθέατο της διαδρομής· «μνημείο της
         Παγκόσμιας Φυσικής Κληρονομιάς της UNESCO (1979). Δέχεται χιλιάδες
         επισκέπτες τον χρόνο.»
         ΤΙ: το φαράγγι του ποταμού Κολοράντο· επίσης οι καταυλισμοί των
         Ινδιάνων Ναβάχο και Χόπι και τα ερείπια των Ανασάζι στο φαράγγι Σέλλι.
         │ βορειοδυτικά
         ▼
     ⑧  ΛΑΣ ΒΕΓΚΑΣ (Νεβάδα)
         ΓΙΑΤΙ: η πολιτεία «θεωρείται η πρωτεύουσα του τζόγου» — αλλάζει
         εντελώς τον χαρακτήρα του ταξιδιού και προσφέρει διανυκτέρευση σε
         πολυτελή υποδομή πριν την τελική κάθοδο.
         ΤΙ: πολυτελή ξενοδοχεία και καζίνο· κοντά, το θέρετρο της λίμνης Τάχο.
         │ δυτικά, στην ακτή του Ειρηνικού
         ▼
     ⑨  ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ (Καλιφόρνια) — ΤΕΡΜΑ
         ΓΙΑΤΙ: «αποτελεί τον δεύτερο σημαντικότερο τουριστικό προορισμό της
         χώρας μετά τη Φλόριντα» και είναι φυσικό τέρμα μιας διάσχισης ως τον
         Ειρηνικό· διαθέτει και μεγάλο διεθνές αεροδρόμιο για την επιστροφή.
         ΤΙ: Χόλιγουντ, Μπέβερλι Χιλς, Σάντα Μόνικα και Λογκ Μπιτς
         («παγκόσμια διάσημες ως τόποι παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών»)·
         θέρετρα Μαλιμπού, Χερμόζα, Λαγκούνα Μπιτς, Ζούμα· Ντίσνεϋλαντ στο
         Αναχάιμ· εθνικά πάρκα Γιοσέμιτυ, Σεγκόγια, Ρέντγουντ, Λέισεν·
         κοιλάδα Νάπα.
  • Η λογική της επιλογής: η διαδρομή εναλλάσσει τύπους τουρισμού ώστε να μη γίνεται μονότονη — αστικός (Νέα Υόρκη), ιστορικός (Φιλαδέλφεια), θεσμικός-μουσειακός (Ουάσιγκτον), πολιτισμικός νότιος (Νέα Ορλεάνη), ιθαγενής-αρχαιολογικός (Νέο Μεξικό), φυσικός (Γκραντ Κάνυον), ψυχαγωγικός (Λας Βέγκας) και παράκτιος-ψυχαγωγικός (Λος Άντζελες). Ταυτόχρονα καλύπτει και τα τρία «ελλείμματα» που επισημαίνει το βιβλίο: όπου υπάρχει ιστορία (Φιλαδέλφεια, Ουάσιγκτον) και όπου υπάρχει πολιτισμικός πλούτος των γηγενών (Νέο Μεξικό, Αριζόνα).
  • ⚠️ Πρακτική παρατήρηση για τα μέσα: για μια τέτοια διάσχιση, το βιβλίο σημειώνει ότι «μεγαλύτερη σημασία στον τομέα των μεταφορών διαδραματίζουν οι αερομεταφορές, επειδή εξαιτίας των μακρινών αποστάσεων ο ταχύτερος τρόπος μετακίνησης είναι οι αεροπορικές συνδέσεις» (σελ. 179). Ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα συνδυάζει πτήσεις για τα μεγάλα άλματα (Ουάσιγκτον → Νέα Ορλεάνη, Νέο Μεξικό → Λας Βέγκας) με οδικά ή σιδηροδρομικά σκέλη (Amtrak) στα ανατολικά, όπου «υπάρχει εξαιρετικά αναπτυγμένο οδικό δίκτυο».
  • Κριτήριο αξιολόγησης: το πρόγραμμα να (α) ξεκινά από τη Βοστόνη και να κινείται συνεχώς δυτικά, (β) περιλαμβάνει τουλάχιστον πέντε πόλεις/περιοχές που αναφέρει το κεφάλαιο, (γ) αιτιολογεί κάθε επιλογή με συγκεκριμένο αξιοθέατο ή χαρακτηρισμό του βιβλίου, όπως ζητά ρητά η εκφώνηση, και (δ) λαμβάνει υπόψη τα μεταφορικά δεδομένα της §9.2.3.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Ενδεικτική διαδρομή από τη Βοστόνη προς τα δυτικά: Νέα Υόρκη (οικονομικό, συνεδριακό, εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο, με Κεντρικό Πάρκο, Empire State Building, Άγαλμα Ελευθερίας, νησί Ellis, και παράκαμψη στους καταρράκτες του Νιαγάρα) → Φιλαδέλφεια (Αίθουσα της Ανεξαρτησίας, όπου έγινε η διακήρυξη στις 4 Ιουλίου 1776, και Gettysburg) → Ουάσιγκτον (Λευκός Οίκος, Καπιτώλιο, μνημεία, Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν) → Νέα Ορλεάνη (ιστορικά οικοδομήματα 18ου-19ου αι., καθεδρικός ναός Αγίου Λουδοβίκου του 1794) → Νέο Μεξικό (ερείπια Αζτέκων, Πολιτισμός των Τσάκο, ιεραποστολή Σαν Μιγκέλ του 1710, η αρχαιότερη της χώρας) → Αριζόνα με το Γκραντ Κάνυον (UNESCO 1979) και τους καταυλισμούς των Ναβάχο και Χόπι → Λας Βέγκας (η Νεβάδα θεωρείται η πρωτεύουσα του τζόγου) → Λος Άντζελες, τέρμα στον Ειρηνικό, δεύτερος σημαντικότερος προορισμός της χώρας μετά τη Φλόριντα, με Χόλιγουντ, παραλιακά θέρετρα και Ντίσνεϋλαντ. Η επιλογή εναλλάσσει αστικό, ιστορικό, θεσμικό, ιθαγενή-αρχαιολογικό, φυσικό και ψυχαγωγικό τουρισμό, με τις μεγάλες αποστάσεις να καλύπτονται αεροπορικώς όπως υποδεικνύει το βιβλίο.

Κριτήρια αξιολόγησης:

  • Άσκηση σχεδιασμού με ρητή απαίτηση αιτιολόγησης — η απάντηση είναι ενδεικτική· κρίνεται η τεκμηρίωση κάθε επιλογής από το κείμενο.

Από το Βανκούβερ προς τον νότο, μέχρι το Long Beach

Ερώτηση: Ταξιδεύουμε από το Βανκούβερ του Καναδά προς το νότο. Ποιες πόλεις θα συναντήσουμε μέχρι να καταλήξουμε στο Long Beach; Σημειώστε τα βασικά τουριστικού ενδιαφέροντος αξιοθέατα που θα συναντήσετε.

Απάντηση:

  • ⚠️ Άσκηση χαρτογραφικής διαδρομής — η απάντηση είναι ενδεικτική, αλλά η γεωγραφική σειρά είναι δεδομένη: πρόκειται για κάθοδο κατά μήκος της δυτικής ακτής του Ειρηνικού, από τον νοτιοδυτικό Καναδά ως τη νότια Καλιφόρνια.
  • Η αφετηρία — ΒΑΝΚΟΥΒΕΡ, Βρετανική Κολούμπια (§9.3.4, σελ. 185): «Η σημαντικότερη πόλη και πόλος έλξης τουριστών είναι το Βανκούβερ, που βρίσκεται στη νότια παράκτια ζώνη, στα σύνορα με τις Η.Π.Α.» Η περιφέρεια είναι ελκυστική «εξαιτίας του συνδυασμού της παρουσίας του Ειρηνικού Ωκεανού, των δασωδών βουνών και του ήπιου κλίματος». Αξιοθέατα: ποταμοί που διασχίζουν την περιφέρεια, εθνικά πάρκα με «υπέροχο φυσικό περιβάλλον», οι καταρράκτες Βικτώρια και η κατασκήνωση σε ιγκλού. ⚠️ Από τον Μάιο μέχρι τον Ιούλιο ο ήλιος δε δύει ποτέ — καθοριστικό στοιχείο για τον χρονικό σχεδιασμό της διαδρομής.
  • ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΠΡΟΣ ΝΟΤΟ
     ①  ΒΑΝΚΟΥΒΕΡ (Βρετανική Κολούμπια, Καναδάς)
           Ειρηνικός + δασώδη βουνά + ήπιο κλίμα· καταρράκτες Βικτώρια·
           εθνικά πάρκα· κατασκήνωση σε ιγκλού· τον Μάιο-Ιούλιο ο ήλιος
           δε δύει ποτέ
           │ νότια — διάβαση των συνόρων
           ▼
     ②  ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ (Η.Π.Α.)
           Η πολιτεία βρίσκεται «στα βορειοδυτικά σύνορα των Η.Π.Α. με τον
           Καναδά» — η πρώτη που συναντά κανείς κατεβαίνοντας.
           ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ: τα εθνικά πάρκα του ΟΡΟΥΣ ΡΕΪΝΕΡ, του ΟΛΙΜΠΙΚ και των
           ΒΟΡΕΙΩΝ ΚΑΣΚΕΪΝΤΣ
           │ νότια, κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού
           ▼
     ③  ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ (Καλιφόρνια)
           Μία από τις δύο «γνωστές πόλεις» της Καλιφόρνιας κατά το βιβλίο.
           ΣΗΜΑΣΙΑ: μαζί με το Λος Άντζελες αποτελεί την πύλη από την οποία
           «το 20% των τουριστών που προέρχονται από χώρες εκτός της
           αμερικανικής ηπείρου εισέρχονται στις Η.Π.Α.»· σημαντικό λιμάνι
           κρουαζιέρας.
           ΠΑΡΑΚΑΜΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟΧΩΡΑ: εθνικό πάρκο ΓΙΟΣΕΜΙΤΥ (πρόποδες
           Σιέρα Νεβάδα, «πανέμορφα αλπικά τοπία, καταρράκτες και ιδιαίτεροι
           βραχώδεις σχηματισμοί» — UNESCO 1984)· ΣΕΓΚΟΓΙΑ (σεγκόγιες ύψους
           84 μ. και περιμέτρου 25 μ.)· ΡΕΝΤΓΟΥΝΤ (δέντρα >2000 ετών —
           UNESCO 1980)· ΛΕΪΣΕΝ (ηφαίστεια, αλπικές λίμνες, θερμοπίδακες,
           θερμές πηγές, σχηματισμοί λάβας)· η πόλη και η ΚΟΙΛΑΔΑ ΝΑΠΑ,
           «αξιόλογη περιοχή παραγωγής κρασιών»· η ΛΙΜΝΗ ΤΑΧΟ στα σύνορα
           με τη Νεβάδα
           │ νότια
           ▼
     ④  ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ (Καλιφόρνια)
           «Αποτελεί τον ΔΕΥΤΕΡΟ σημαντικότερο τουριστικό προορισμό της
           χώρας μετά τη Φλόριντα.»
           ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ: παραθαλάσσια θέρετρα ΜΑΛΙΜΠΟΥ, ΣΑΝΤΑ ΜΟΝΙΚΑ, ΧΕΡΜΟΖΑ,
           ΛΑΓΚΟΥΝΑ ΜΠΙΤΣ, ΖΟΥΜΑ· οι πόλεις ΜΠΕΒΕΡΛΙ ΧΙΛΣ, ΣΑΝΤΑ ΜΟΝΙΚΑ και
           ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ, «παγκόσμια διάσημες ως τόποι παραγωγής κινηματογραφικών
           ταινιών»· η ΝΤΙΣΝΕΫΛΑΝΤ στο ΑΝΑΧΑΪΜ· το χειμερινό θέρετρο
           ΠΑΛΜ ΣΠΡΙΝΓΚΣ
           │ λίγο νότια, στην ίδια μητροπολιτική ζώνη
           ▼
     ⑤  ΛΟΝΓΚ ΜΠΙΤΣ (LONG BEACH) — ΤΕΡΜΑ
           Το βιβλίο το κατατάσσει μαζί με το Μπέβερλι Χιλς, τη Σάντα Μόνικα
           και το Χόλιγουντ στις πόλεις που είναι «ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΣΗΜΕΣ ΩΣ
           ΤΟΠΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ» (σελ. 180)
  • Προαιρετική επέκταση προς τον νότο: αν η διαδρομή συνεχιζόταν πέρα από το Λονγκ Μπιτς, θα έφτανε στο ΣΑΝ ΝΤΙΕΓΚΟ, που κατά το βιβλίο «βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο της δυτικής ακτής των Η.Π.Α., κοντά στα σύνορα με το Μεξικό» (λεζάντα Εικόνας 9.3, σελ. 180) και διαθέτει ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της χώρας.
  • Τι κερδίζει τουριστικά αυτή η διαδρομή: είναι μια κάθοδος από το αρκτικού τύπου βορειοδυτικό τοπίο στο υποτροπικό νότιο, που αξιοποιεί ακριβώς τη διαπίστωση του βιβλίου ότι «η παράκτια ζώνη που εκτείνεται προς τον Ειρηνικό Ωκεανό χαρακτηρίζεται από ήπιο κλίμα με υγρούς χειμώνες και βροχερά καλοκαίρια» (§9.2.1, σελ. 178) — δηλαδή είναι διαδρομή εφικτή όλο τον χρόνο, σε αντίθεση με τη διάσχιση της ενδοχώρας, όπου «οι κλιματικές συνθήκες… είναι ακραίες τον χειμώνα».
  • Κριτήριο αξιολόγησης: η διαδρομή να (α) ακολουθεί συνεχή κάθοδο κατά μήκος της δυτικής ακτής, (β) περιλαμβάνει τη διέλευση από την πολιτεία της Ουάσινγκτον και την Καλιφόρνια με τις δύο γνωστές της πόλεις, (γ) καταλήγει στο Λονγκ Μπιτς όπως ζητά η εκφώνηση, και (δ) σημειώνει για κάθε στάση συγκεκριμένα αξιοθέατα του κεφαλαίου, όπως ζητά ρητά το δεύτερο σκέλος της άσκησης.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Ενδεικτική διαδρομή: από το Βανκούβερ της Βρετανικής Κολούμπια — ελκυστικό για τον συνδυασμό Ειρηνικού, δασωδών βουνών και ήπιου κλίματος, με τους καταρράκτες Βικτώρια, εθνικά πάρκα, κατασκήνωση σε ιγκλού και τον ήλιο που δε δύει ποτέ από Μάιο έως Ιούλιο — περνάμε τα σύνορα στην πολιτεία της Ουάσινγκτον, με τα εθνικά πάρκα του όρους Ρέινερ, του Ολίμπικ και των βόρειων Κασκέιντς. Συνεχίζουμε νότια στο Σαν Φρανσίσκο, πύλη εισόδου για το 20% των υπερπόντιων επισκεπτών, με παρακάμψεις στα εθνικά πάρκα Γιοσέμιτυ (UNESCO 1984), Σεγκόγια, Ρέντγουντ (UNESCO 1980) και Λέισεν, στην κοιλάδα Νάπα και στη λίμνη Τάχο. Φτάνουμε στο Λος Άντζελες, δεύτερο σημαντικότερο προορισμό της χώρας, με τα θέρετρα Μαλιμπού, Σάντα Μόνικα, Χερμόζα, Λαγκούνα Μπιτς και Ζούμα, το Χόλιγουντ και το Μπέβερλι Χιλς, τη Ντίσνεϋλαντ στο Αναχάιμ και το Παλμ Σπρίνγκς. Τερματίζουμε στο Λονγκ Μπιτς, που το βιβλίο κατατάσσει μαζί με το Χόλιγουντ στις παγκόσμια διάσημες πόλεις παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών. Νοτιότερα βρίσκεται το Σαν Ντιέγκο, στο νοτιότερο σημείο της δυτικής ακτής, κοντά στα σύνορα με το Μεξικό.

Κριτήρια αξιολόγησης:

  • Άσκηση χαρτογραφικής διαδρομής με απαίτηση καταγραφής αξιοθέατων — η απάντηση είναι ενδεικτική· η γεωγραφική σειρά όμως είναι δεδομένη.

 ΣΧΟΛΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ