Λύσεις ερωτήσεων κεφ. 11 (σελ. 262) – ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ Γ΄ ΕΠΑΛ

Λύσεις ερωτήσεων κεφ. 11

Πλήρεις λύσεις των 2 ερωτήσεων του κεφαλαίου 11 — το κλίμα της Ιαπωνίας και οι μορφές τουρισμού που απορρέουν από αυτό (§11.2.1 και §11.2.4), και τα σπουδαιότερα τουριστικού ενδιαφέροντος αξιοθέατα της Ιαπωνίας και της Κίνας (§11.1.4 και §11.2.4). Και οι δύο απαντώνται απευθείας από το κείμενο του κεφαλαίου, με παραπομπές σε ενότητες και σελίδες.

Το κλίμα της Ιαπωνίας και η μορφή τουρισμού που απορρέει

Ερώτηση: Περιγράψτε το κλίμα της Ιαπωνίας και τη μορφή του τουρισμού που απορρέει αυτό.

Απάντηση:

• Γιατί ποικίλει το κλίμα (§11.2.1, σελ. 208): «Η Ιαπωνία εκτείνεται σε μια αρκετά μεγάλη γεωγραφική έκταση και γι' αυτό το κλίμα της ποικίλει σημαντικά ανάλογα με την περιοχή». Η χώρα αποτελείται από 3.500 νησιά με μήκος 1.400 μιλίων από βορρά προς νότο, και πάνω από το 50% της είναι ορεινό και καλυμμένο με δάση — δύο παράγοντες που πολλαπλασιάζουν τις κλιματικές διαφορές.

• Α. Η περιγραφή του κλίματος κατά εποχή και περιοχή (σελ. 208):

  ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ    Ζεστό και υγρό σε ΟΛΗ τη χώρα. Ξεκινά περίπου στα μέσα
               Ιουλίου με πολλές βροχές που διαρκούν περίπου έναν μήνα.
  
  ΧΕΙΜΩΝΑΣ     Γενικά ΗΠΙΟΣ στην πλευρά του Ειρηνικού, με πολλές
               ηλιόλουστες μέρες.
               ΠΟΛΥ ΨΥΧΡΟΣ στον βορρά (Χοκάιντο).
               ΔΡΙΜΥΣ στην ενδοχώρα.
  
  ΑΝΟΙΞΗ &     ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ: επικρατεί ηλιοφάνεια, χωρίς
  ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ    η θερμοκρασία να ανεβαίνει σε υψηλά επίπεδα.
  
  ΝΟΤΙΑ ΝΗΣΙΑ  Τροπικό κλίμα.
  
  ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ  Εμφανίζονται ΤΥΦΩΝΕΣ που δυσχεραίνουν τις μετακινήσεις,
               λόγω θυελλωδών ανέμων και καταρρακτωδών βροχών, σε
               ΟΛΟΚΛΗΡΗ την επιφάνεια της χώρας.

• Β. Η τουριστική περίοδος που προκύπτει (§11.2.4, σελ. 209): «Η καλύτερη εποχή επίσκεψης της Ιαπωνίας αρχίζει την άνοιξη, από τον Μάρτιο μέχρι και τον Μάιο, και κορυφώνεται το καλοκαίρι. Η τουριστική ζήτηση συνεχίζεται το φθινόπωρο αλλά και τον χειμώνα για όσους επιθυμούν περισσότερο ήρεμες διακοπές.» Δηλαδή η κλιματική ποικιλία δίνει στην Ιαπωνία τουριστική ζήτηση καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου — δεν πάσχει από την εποχικότητα που χαρακτηρίζει τους προορισμούς ήλιου-θάλασσας.

• Γ. Οι μορφές τουρισμού που απορρέουν από το κλίμα κάθε περιοχής: (1) ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ στο Χοκάιντο (σελ. 210): «Το κρύο, ξηρό χειμωνιάτικο κλίμα του βόρειου νησιού της Ιαπωνίας Χοκάιντο και το μεγάλο ποσοστό χιονόπτωσης παρέχει το κατάλληλο περιβάλλον για χειμερινό τουρισμό.» (2) ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ στην Οκινάβα (σελ. 210): «Το υποτροπικό κλίμα του νοτιότερου νησιού της χώρας Οκινάβα συμβάλλει στην καλλιέργεια φυτειών και λουλουδιών. Παράλληλα, οι εκθαμβωτικές παραλίες και οι θαυμάσιοι κοραλλιογενείς ύφαλοι καθιστούν την περιοχή ελκυστικό προορισμό για επισκέπτες θαλάσσιου τουρισμού.» (3) ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟΣ / ΟΡΕΙΝΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ: στο Κιουσού «οι επισκέπτες γοητεύονται από τα ζεστά καλοκαίρια, τα παρθένα δάση και τα επιβλητικά ηφαίστεια»· στο Χοκάιντο τα αξιόλογα τοπία ηφαιστείων, λιμνών, λιβαδικής βλάστησης και δασών «προάγει και άλλους τύπους τουρισμού» — το νησί διαθέτει πέντε εθνικά πάρκα. Στις Ιαπωνικές Άλπεις συναντώνται επτά εθνικά πάρκα με βουνά, λίμνες, δάση και καταρράκτες. Οι ίδιοι οι Ιάπωνες «δείχνουν ιδιαίτερη αδυναμία στον ορεινό τουρισμό»: κάθε χρόνο μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου —δηλαδή ακριβώς στη ζεστή περίοδο— χιλιάδες άνθρωποι αναρριχώνται στο ηφαίστειο Φούτζι. (4) ΙΑΜΑΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ: το Χακόνε-Ίζου, νοτιοδυτικά του Τόκιο, «φημίζεται για τα ιαματικά του νερά». (5) ΠΑΡΑΘΑΛΑΣΣΙΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ στις χερσονήσους Καμακούρα και Μπόσο, νότια του Τόκιο, με «μεγάλο αριθμό παραθαλάσσιων θερέτρων σε όλο το μήκος της ακτογραμμής».

• ⚠️ Κρίσιμη επισήμανση: παρόλο που το κλίμα στηρίζει όλες αυτές τις μορφές, το βιβλίο τονίζει ρητά ότι δεν είναι αυτό το κύριο κίνητρο των ξένων επισκεπτών: «Παρά το όμορφο φυσικό τοπίο, τα πολυάριθμα βουνά και τις λίμνες, αλλά και το κλίμα, τα κύρια κίνητρα που έλκουν τους εισερχόμενους τουρίστες στην Ιαπωνία είναι πολιτιστικά, ιστορικά και πολιτισμικά» (σελ. 209). Το κλίμα καθορίζει κυρίως τον εσωτερικό τουρισμό και τις ειδικές μορφές ανά νησί.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Το κλίμα της Ιαπωνίας ποικίλει σημαντικά ανάλογα με την περιοχή, επειδή η χώρα εκτείνεται σε 1.400 μίλια από βορρά προς νότο. Το καλοκαίρι είναι ζεστό και υγρό σε όλη τη χώρα, με βροχές από τα μέσα Ιουλίου για περίπου έναν μήνα· ο χειμώνας είναι ήπιος και ηλιόλουστος στην πλευρά του Ειρηνικού, πολύ ψυχρός στο Χοκάιντο και δριμύς στην ενδοχώρα· η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι οι καλύτερες εποχές, με ηλιοφάνεια και μέτριες θερμοκρασίες· τα νότια νησιά έχουν τροπικό κλίμα, ενώ τον Σεπτέμβριο εμφανίζονται τυφώνες σε ολόκληρη τη χώρα. Από αυτή την ποικιλία απορρέουν αντίστοιχα διαφορετικές μορφές τουρισμού: χειμερινός τουρισμός στο Χοκάιντο χάρη στο κρύο, ξηρό κλίμα και τη μεγάλη χιονόπτωση· θαλάσσιος τουρισμός στην Οκινάβα χάρη στο υποτροπικό κλίμα, τις παραλίες και τους κοραλλιογενείς υφάλους· ορεινός και φυσιολατρικός τουρισμός στις Ιαπωνικές Άλπεις και στο Φούτζι, όπου οι Ιάπωνες αναρριχώνται κάθε Ιούλιο-Αύγουστο· και ιαματικός τουρισμός στο Χακόνε-Ίζου. Η τουριστική περίοδος αρχίζει την άνοιξη, κορυφώνεται το καλοκαίρι και συνεχίζεται το φθινόπωρο και τον χειμώνα για ήρεμες διακοπές.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Το ίδιο το βιβλίο τονίζει ότι, παρά το κλίμα και το φυσικό τοπίο, τα κύρια κίνητρα των εισερχόμενων τουριστών στην Ιαπωνία είναι πολιτιστικά, ιστορικά και πολιτισμικά (σελ. 209).

Τα σπουδαιότερα αξιοθέατα Ιαπωνίας και Κίνας

Ερώτηση: Ποια είναι τα σπουδαιότερα τουριστικού ενδιαφέροντος αξιοθέατα στην Ιαπωνία και την Κίνα;

Απάντηση:

• Το κοινό χαρακτηριστικό: και στις δύο χώρες τα κύρια κίνητρα είναι πολιτιστικά και ιστορικά. Η Κίνα «χαρακτηρίζεται πρωταρχικά για τον πολιτιστικό της τουρισμό, γιατί οι κύριοι πόλοι έλξης των τουριστών είναι οι ιστορικές πόλεις με τα αξιοθέατά τους» (σελ. 206)· στην Ιαπωνία, «παρά το όμορφο φυσικό τοπίο… τα κύρια κίνητρα… είναι πολιτιστικά, ιστορικά και πολιτισμικά» (σελ. 209).

• Α. ΚΙΝΑ (§11.1.4, σελ. 206-207). Τα κυριότερα ιστορικά αξιοθέατα βρίσκονται στις βορειοανατολικές και κεντρικές περιοχές, ενώ η Νότια Κίνα και οι ανατολικές ακτές «φιλοξενούν ορισμένες από τις ομορφότερες πόλεις της χώρας και ιδιαίτερα ενδιαφέροντα φυσικά τοπία».

  ΠΕΚΙΝΟ (πρωτεύουσα, Ανατολική Κίνα)
     ● Αυτοκρατορικό Παλάτι
     ● πλατεία Τιανανμέν — εκεί βρίσκεται ο τάφος του Μάο· γνωστή και από
       τις αιματηρές φοιτητικές εκδηλώσεις κατά του καθεστώτος το 1989
     ● Εθνικό Λαϊκό Συνέδριο
     ● Μουσείο Κινέζικης Ιστορίας
     ● Μουσείο της Κινέζικης Επανάστασης
     ● πάρκο Μπεϊχάι και ζωολογικός κήπος
  
  ΒΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΕΚΙΝΟΥ
     ● ΣΙΝΙΚΟ ΤΕΙΧΟΣ — «το μεγαλύτερο ανθρώπινο έργο»·
       μήκος 6.400 χλμ., ηλικία περίπου 2.600 χρόνια
     ● τάφοι των βασιλέων της δυναστείας Μινγκ
  
  ΣΑΓΚΑΗ (κέντρο των ανατολικών ακτών) — κατ' εξοχήν μεγάλη μοντέρνα
  πόλη· το εξαιρετικό τουριστικό ενδιαφέρον όμως το παρουσιάζει η ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΗ
     ● Κήποι των Μανδαρίνων (19ος αι.)
     ● Ναός των Θεών της Πόλης
     ● Ανάκτορο των Παιδιών (παλιά κατοικία ευγενών)
     ● Ιερό του Βούδα
     ● εργοστάσια κατασκευής χαλιών
  
  Χ'ΣΙΑΝ (ενδοχώρα, μεταξύ Πεκίνου και Σαγκάης)
     ● η αρχαία πόλη με τους ΠΗΛΙΝΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ, που ήρθαν στο φως
       μετά από πρόσφατες ανασκαφές
     ● μουσείο της περιοχής με πάνω από 2.000 έργα τέχνης
     ● έκθεση Γλυπτών Πέτρας
     ● Παγόδα της Άγριας Χήνας
     ● Μαυσωλείο του Αυτοκράτορα Κούι Σι Χουανγκ
     ● μουσείο Μπαν Πο και νεολιθικό χωριό ηλικίας 6.000 χρόνων

• Β. ΙΑΠΩΝΙΑ (§11.2.4, σελ. 209-210).

  ΤΟΚΙΟ (κεντρική Ιαπωνία, πλευρά Ειρηνικού)
     ● Αυτοκρατορικό Παλάτι · βωμός Μεϊτζί
     ● κήποι ιδιαίτερου κάλλους και ενδιαφέροντος (κήπος του Κορακουέν)
     ● περιοχή Τσουκουνταγίμα — εκεί γνωρίζει ο επισκέπτης το παλιό Τόκιο
     ● ΓΚΙΝΖΑ — κυριότερη περιοχή ψυχαγωγίας και αγορών, με μεγάλα
       υποκαταστήματα, μαγαζιά ρούχων, εστιατόρια, θέατρα, νυχτερινή ζωή
     ● ΝΤΙΣΝΕΫΛΑΝΤ — πάνω από 10 εκατ. επισκέπτες τον χρόνο
  
  ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΑ ΤΟΥ ΤΟΚΙΟ
     ● ΦΟΥΤΖΙ — το υψηλότερο βουνό της Ιαπωνίας
     ● ΧΑΚΟΝΕ-ΙΖΟΥ — φημίζεται για τα ιαματικά του νερά
  
  ΝΟΤΙΑ ΤΟΥ ΤΟΚΙΟ
     ● χερσόνησοι ΚΑΜΑΚΟΥΡΑ και ΜΠΟΣΟ — παλιές αριστοκρατικές πόλεις με
       ιδιαίτερα ενδιαφέροντες ναούς και βωμούς, και μεγάλο αριθμό
       παραθαλάσσιων θερέτρων σε όλο το μήκος της ακτογραμμής
  
  ΒΟΡΕΙΑ-ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΑ ΤΟΥ ΤΟΚΙΟ
     ● ΙΑΠΩΝΙΚΕΣ ΑΛΠΕΙΣ — επτά εθνικά πάρκα, βουνά, λίμνες, δάση,
       καταρράκτες. Το εθνικό πάρκο ΝΙΚΚΟ είναι δημοφιλές για τους
       καταρράκτες του Κεγκόν, τη λίμνη Χουζεντζί και τον βωμό Τοσογκού·
       κοντά, οι ιστορικές πόλεις Μάτσου Μότο (διάσημη για το μεσαιωνικό
       της κάστρο) και Τακαγιάμα
  
  ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΟΥΣΑΙ (νοτιοδυτικά των Ιαπωνικών Άλπεων) — τα κυριότερα
  πολιτιστικά θέλγητρα: ΚΙΟΤΟ, ΟΣΑΚΑ, ΝΑΡΑ
     ● ΚΙΟΤΟ — έλκει μεγάλο αριθμό επισκεπτών για τον αρχιτεκτονικό του
       πλούτο· ήταν πρωτεύουσα του κράτους μεταξύ 794-1868 και έχει πολλά
       ιστορικά κτίρια (παλάτια, κάστρα, βωμούς και ναούς) του 13ου-19ου αι.
     ● ΝΑΡΑ (νότια του Κιότο) — ακόμη αρχαιότερη, πρωτεύουσα από το 710
       μέχρι το 784· γνωστή για την παγόδα Κοχούκου-Τζι και το κτίριο που
       στεγάζει το ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ μπρούτζινο άγαλμα του Βούδα
  
  ΤΑ ΝΗΣΙΑ
     ● ΧΟΚΑΪΝΤΟ (βόρειο) — χειμερινός τουρισμός· ηφαίστεια, λίμνες,
       λιβαδική βλάστηση, δάση· πέντε εθνικά πάρκα
     ● ΚΙΟΥΣΟΥ — ζεστά καλοκαίρια, παρθένα δάση, επιβλητικά ηφαίστεια·
       πρόσφατα αναδείχτηκε σε αξιόλογο εθνικό πάρκο
     ● ΟΚΙΝΑΒΑ (νοτιότερο) — εκθαμβωτικές παραλίες και κοραλλιογενείς
       ύφαλοι για θαλάσσιο τουρισμό· μακρά παράδοση στη μουσική και
       γενικότερα στις τέχνες

• Παρατήρηση σύγκρισης: και οι δύο πρωτεύουσες διαθέτουν Αυτοκρατορικό Παλάτι ως κεντρικό αξιοθέατο, και οι δύο χώρες προβάλλουν αρχαίες πρωτεύουσες στην ενδοχώρα (Χ'σιάν στην Κίνα, Κιότο και Νάρα στην Ιαπωνία). Η διαφορά είναι ότι η Ιαπωνία προσθέτει σύγχρονα και φυσικά θέλγητρα με ολοκληρωμένη γεωγραφική κατανομή ανά νησί (χειμερινός στο Χοκάιντο, θαλάσσιος στην Οκινάβα, θεματικός στην Ντίσνεϋλαντ), ενώ στην Κίνα το φυσικό περιβάλλον αναφέρεται ως συμπληρωματικό: «η χώρα διαθέτει ενδιαφέρον φυσικό περιβάλλον που προσελκύει τους επισκέπτες» (σελ. 206).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Στην Κίνα τα σπουδαιότερα αξιοθέατα είναι: στο Πεκίνο το Αυτοκρατορικό Παλάτι, η πλατεία Τιανανμέν με τον τάφο του Μάο, το Εθνικό Λαϊκό Συνέδριο, τα Μουσεία Κινέζικης Ιστορίας και Επανάστασης, το πάρκο Μπεϊχάι και ο ζωολογικός κήπος· βόρεια και δυτικά του Πεκίνου το Σινικό Τείχος, μήκους 6.400 χλμ. και ηλικίας 2.600 ετών, και οι τάφοι της δυναστείας Μινγκ· στη Σαγκάη η παλιά πόλη με τους Κήπους των Μανδαρίνων, τον Ναό των Θεών της Πόλης, το Ανάκτορο των Παιδιών και το Ιερό του Βούδα· και στο Χ'σιάν η αρχαία πόλη με τους πήλινους στρατιώτες, η Παγόδα της Άγριας Χήνας, το Μαυσωλείο του Κούι Σι Χουανγκ και το νεολιθικό χωριό 6.000 ετών. Στην Ιαπωνία: στο Τόκιο το Αυτοκρατορικό Παλάτι, ο βωμός Μεϊτζί, ο κήπος Κορακουέν, η περιοχή Γκίνζα και η Ντίσνεϋλαντ με πάνω από 10 εκατ. επισκέπτες· νοτιοδυτικά το Φούτζι και το Χακόνε-Ίζου με τα ιαματικά νερά· νότια οι χερσόνησοι Καμακούρα και Μπόσο· βόρεια οι Ιαπωνικές Άλπεις με επτά εθνικά πάρκα και το πάρκο Νίκκο· στην περιοχή Καουσάι το Κιότο με τον αρχιτεκτονικό του πλούτο, η Οσάκα και η Νάρα με το μεγαλύτερο στον κόσμο μπρούτζινο άγαλμα του Βούδα· και τα νησιά Χοκάιντο, Κιουσού και Οκινάβα.

Κριτήρια αξιολόγησης:

• Και στις δύο χώρες τα κύρια κίνητρα των τουριστών είναι πολιτιστικά και ιστορικά, παρά το φυσικό τους περιβάλλον.