Πώς προσδιορίζεται μία φυσική γλώσσα;
Σκέψη / Μεθοδολογία: Ερώτηση ορισμού — τα τέσσερα στοιχεία προσδιορισμού μιας γλώσσας αναφέρονται ρητά στο §6.3.
Λύση:
Αναφέρουμε τα τέσσερα στοιχεία προσδιορισμού μιας γλώσσας, με σύντομη επεξήγηση του καθενός.
Απάντηση: Μία γλώσσα (φυσική ή τεχνητή) προσδιορίζεται από τέσσερα στοιχεία: το αλφάβητό της (το σύνολο των στοιχείων/συμβόλων που χρησιμοποιεί), το λεξιλόγιό της (το υποσύνολο των ακολουθιών του αλφαβήτου που είναι δεκτές ως λέξεις), τη γραμματική της (τυπικό — οι αποδεκτές μορφές μιας λέξης, και συντακτικό — οι κανόνες διάταξης/σύνδεσης των λέξεων σε προτάσεις) και τη σημασιολογία της (οι κανόνες που καθορίζουν το νόημα λέξεων, εκφράσεων και προτάσεων).
Πρόσεξε:
Ποιες οι κυριότερες διαφορές των φυσικών και των τεχνητών γλωσσών;
Σκέψη / Μεθοδολογία: Η κύρια διαφορά που αναφέρει το βιβλίο είναι η δυνατότητα εξέλιξης — αναλύουμε πώς εκφράζεται αυτό και στις δύο κατηγορίες γλωσσών.
Λύση:
Εντοπίζουμε τη βασική διαφορά (εξέλιξη vs στασιμότητα) και δίνουμε το παράδειγμα εξέλιξης των τεχνητών γλωσσών σε επίπεδο διαλέκτου/επέκτασης.
Απάντηση: Η βασικότερη διαφορά είναι η δυνατότητα εξέλιξης. Οι φυσικές γλώσσες εξελίσσονται συνεχώς — δημιουργούνται νέες λέξεις, αλλάζουν κανόνες γραμματικής/σύνταξης — γιατί εξυπηρετούν την επικοινωνία ανθρώπων που η ίδια αλλάζει με τις εποχές και τον κοινωνικό περίγυρο. Οι τεχνητές γλώσσες, αντίθετα, χαρακτηρίζονται από στασιμότητα, αφού κατασκευάζονται συνειδητά για συγκεκριμένο σκοπό. Ωστόσο, οι γλώσσες προγραμματισμού βελτιώνονται και αλλάζουν από τους δημιουργούς τους — σε επίπεδο διαλέκτου (π.χ. GW-Basic → QuickBasic) ή σε επίπεδο επέκτασης (π.χ. Basic → Visual Basic) — για να διορθωθούν αδυναμίες, να καλυφθεί μεγαλύτερο εύρος εφαρμογών ή να ακολουθήσουν νέες εξελίξεις.
Πρόσεξε:
