Λύσεις — Κεφάλαιο 2: Σύσταση και κατηγορίες τροφίμων (σελ. 85) – ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ Β ΕΠΑΛ
Λύσεις — Κεφάλαιο 2: Σύσταση και κατηγορίες τροφίμων
Ενδεικτικές λύσεις των 21 ερωτήσεων του κεφαλαίου (σελ. 85): ορισμός τροφίμων, θρεπτικά συστατικά (πρωτεΐνες, λίπη, υδατάνθρακες, ανόργανα άλατα, βιταμίνες, νερό), κατηγορίες τροφίμων, θρεπτική αξία, θερμίδα/θερμιδική αξία και διατροφικό ισοζύγιο.
Ορισμός των τροφίμων
Ερώτηση: Ποιος είναι ο ορισμός των τροφίμων;
Απάντηση:
- Αυτούσιο, νομικός ορισμός (σελ. 35): «Σύμφωνα με τον Ελληνικό Κώδικα Τροφίμων Ποτών και Αντικειμένων Κοινής Χρήσης, με τον όρο “τρόφιμα” γενικά νοούνται όλα τα στερεά ή υγρά προϊόντα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως τροφή από τον άνθρωπο. Ο όρος αυτός συμπεριλαμβάνει όλα τα είδη των τροφίμων που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος στη διατροφή του, καθώς επίσης και όλες τις ουσίες που προστίθενται στα τρόφιμα για να βελτιώσουν τις οργανοληπτικές τους ιδιότητες (γεύση, χρώμα κ.λπ.)».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Σύμφωνα με τον Ελληνικό Κώδικα Τροφίμων Ποτών και Αντικειμένων Κοινής Χρήσης, ως «τρόφιμα» νοούνται όλα τα στερεά ή υγρά προϊόντα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως τροφή από τον άνθρωπο, καθώς και όλες οι ουσίες που προστίθενται σε αυτά για να βελτιώσουν τις οργανοληπτικές τους ιδιότητες (γεύση, χρώμα κ.λπ.).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Δομικό συστατικό των πρωτεϊνών
Ερώτηση: Ποιο είναι το δομικό συστατικό των πρωτεϊνών;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 38): «Οι πρωτεΐνες είναι χημικές ενώσεις μεγάλου μοριακού βάρους και με πολύπλοκη σύνθεση και δομή. Τα βασικά δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών είναι τα αμινοξέα. Στο σχηματισμό του μορίου των πρωτεϊνών συμμετέχουν 20 διαφορετικά αμινοξέα που ενώνονται μεταξύ τους με δεσμούς που λέγονται πεπτιδικοί, για να σχηματίσουν μακρές αλυσίδες».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το δομικό συστατικό των πρωτεϊνών είναι τα αμινοξέα. Στο μόριο κάθε πρωτεΐνης συμμετέχουν 20 διαφορετικά αμινοξέα, τα οποία ενώνονται μεταξύ τους με πεπτιδικούς δεσμούς σχηματίζοντας μακρές αλυσίδες.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Αλλοιώσεις των λιπαρών ουσιών
Ερώτηση: Ποιες είναι οι πιο σοβαρές αλλοιώσεις των λιπαρών ουσιών;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 41-42): «Οι πιο συνηθισμένες αλλοιώσεις που παρατηρούνται στις λιπαρές ουσίες, σε κακές συνθήκες συντήρησης, είναι η ανάπτυξη οξύτητας και το τάγγισμα. Η οξύτητα αναπτύσσεται όταν οι λιπαρές ουσίες διασπώνται... για να δώσουν γλυκερίνη και ελεύθερα λιπαρά οξέα... Το τάγγισμα είναι πιο σοβαρή αλλοίωση, γιατί αναπτύσσεται δυσάρεστη οσμή και γεύση. Αυτό οφείλεται στην οξείδωση... στα σημεία των διπλών ή τριπλών δεσμών του μορίου των λιπαρών οξέων».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι πιο σοβαρές αλλοιώσεις των λιπαρών ουσιών είναι η ανάπτυξη οξύτητας (διάσπαση σε γλυκερίνη και ελεύθερα λιπαρά οξέα) και το τάγγισμα, που είναι σοβαρότερη αλλοίωση επειδή δημιουργεί δυσάρεστη οσμή και γεύση, λόγω οξείδωσης στα σημεία των διπλών/τριπλών δεσμών των λιπαρών οξέων.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ονομασία των υδατανθράκων
Ερώτηση: Από πού πήραν την ονομασία τους οι υδατάνθρακες;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 42): «Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει χημικές ενώσεις που βρίσκονται στα τρόφιμα και που περιέχουν στο μόριό τους άτομα άνθρακα (C), υδρογόνου (Η) και οξυγόνου (Ο). Επειδή τα άτομα υδρογόνου και οξυγόνου βρίσκονται σε αναλογία 2:1, όπως συμβαίνει στο νερό (Η2Ο), οι χημικές αυτές ενώσεις ονομάστηκαν υδατάνθρακες».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι υδατάνθρακες πήραν την ονομασία τους επειδή περιέχουν στο μόριό τους άτομα άνθρακα, υδρογόνου και οξυγόνου, με τα άτομα υδρογόνου και οξυγόνου να βρίσκονται σε αναλογία 2:1 —όπως ακριβώς στο νερό (Η₂Ο).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Τα πιο γνωστά απλά ζάχαρα
Ερώτηση: Ποια είναι τα πλέον γνωστά απλά ζάχαρα;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 42): «Τα πιο γνωστά μας ζάχαρα, που είναι συγχρόνως και κύρια συστατικά των φρούτων, είναι η γλυκόζη, η φρουκτόζη και η ζαχαρόζη δηλαδή η γνωστή μας ζάχαρη. Το μόριο της ζαχαρόζης σχηματίζεται με τη συνένωση ενός μορίου γλυκόζης και ενός μορίου φρουκτόζης».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα πλέον γνωστά απλά ζάχαρα είναι η γλυκόζη, η φρουκτόζη και η ζαχαρόζη (η γνωστή μας ζάχαρη, που σχηματίζεται από ένα μόριο γλυκόζης και ένα μόριο φρουκτόζης).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Δομικό συστατικό αμύλου και κυτταρίνης
Ερώτηση: Ποιο είναι το δομικό συστατικό του αμύλου και της κυτταρίνης;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 43): «Οι πιο γνωστοί πολυζαχαρίτες... είναι: το άμυλο (πατάτες - σιτηρά), η κυτταρίνη (χόρτα - λαχανικά - μαύρο ψωμί). Το δομικό υλικό και των δύο πολυζαχαριτών είναι μόρια γλυκόζης. Εκατοντάδες ή χιλιάδες από αυτά ενώνονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν μακρές αλυσίδες».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το δομικό συστατικό τόσο του αμύλου όσο και της κυτταρίνης είναι μόρια γλυκόζης — εκατοντάδες ή χιλιάδες μόρια γλυκόζης ενώνονται μεταξύ τους σε μακρές αλυσίδες, με τρόπο συνένωσης που διαφέρει σε κάθε περίπτωση και καθορίζει τις ιδιότητές τους.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Μη αφομοιώσιμος υδατάνθρακας με διατροφική σημασία
Ερώτηση: Ποιος υδατάνθρακας δεν είναι αφομοιώσιμος από τον ανθρώπινο οργανισμό αλλά έχει ιδιαίτερη σημασία από άποψη διατροφής;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 43): «Οι κυτταρίνες είναι οι φυσικές ίνες των χόρτων και λαχανικών που ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να διασπάσει και να αφομοιώσει. Θα πρέπει όμως να τονιστεί ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της πέψης των τροφών και της αποβολής των άχρηστων συστατικών».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Πρόκειται για την κυτταρίνη: ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να τη διασπάσει και να την αφομοιώσει, όμως παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της πέψης των τροφών (ενεργοποιεί την περίσταλση) και στην αποβολή των άχρηστων συστατικών.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ταξινόμηση τροφίμων ανάλογα με προέλευση και επεξεργασία
Ερώτηση: Πώς μπορούν να ταξινομηθούν τα τρόφιμα ανάλογα με την προέλευσή τους και την τυχόν επεξεργασία τους;
Απάντηση:
- Αυτούσιο, προέλευση (σελ. 48): «Τα τρόφιμα μπορούν να διακριθούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες, ανάλογα με την προέλευσή τους: Φυτικής προέλευσης, Ζωικής προέλευσης».
- Αυτούσιο, επεξεργασία (σελ. 48-49): τόσο τα φυτικά όσο και τα ζωικά τρόφιμα «είτε καταναλώνονται νωπά... είτε αφού υποστούν κάποιας μορφής επεξεργασία, για παρασκευή νέων προϊόντων».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα τρόφιμα, ανάλογα με την προέλευσή τους, διακρίνονται σε φυτικής προέλευσης (καρποί, φύλλα, ρίζες φυτών) και ζωικής προέλευσης (από το σώμα ζώων ή τα προϊόντα τους, όπως γάλα και αυγά). Ανάλογα με το αν έχουν υποστεί επεξεργασία, διακρίνονται περαιτέρω σε νωπά (καταναλώνονται αυτούσια) και επεξεργασμένα (παράγονται νέα προϊόντα με βελτιωμένες θρεπτικές/οργανοληπτικές ιδιότητες ή χαρακτηριστικά συντήρησης).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Σημαντικότερα προϊόντα επεξεργασίας φρούτων και λαχανικών
Ερώτηση: Ποια είναι τα πιο σημαντικά προϊόντα επεξεργασίας φρούτων και λαχανικών;
Απάντηση:
- Αυτούσιο, φρούτα (σελ. 51): «Τα τρόφιμα εκείνα που προέρχονται από τα φρούτα: ΚΟΜΠΟΣΤΕΣ, ΧΥΜΟΙ ΦΡΟΥΤΩΝ, ΑΠΟΞΗΡΑΜΕΝΑ ΦΡΟΥΤΑ, ΜΑΡΜΕΛΑΔΕΣ - ΓΛΥΚΑ».
- Αυτούσιο, λαχανικά (σελ. 52): «Τα τρόφιμα που προέρχονται από τα λαχανικά: ΚΟΝΣΕΡΒΟΠΟΙΗΜΕΝΑ, ΚΑΤΑΨΥΓΜΕΝΑ, ΑΠΟΞΗΡΑΜΕΝΑ»· με ιδιαίτερη αναφορά στην επεξεργασία της βιομηχανικής τομάτας για τοματοπολτό.
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα πιο σημαντικά προϊόντα επεξεργασίας φρούτων είναι οι κομπόστες/κονσέρβες φρούτων, οι χυμοί φρούτων, τα αποξηραμένα φρούτα και οι μαρμελάδες/γλυκά. Από τα λαχανικά είναι τα κονσερβοποιημένα λαχανικά (με ιδιαίτερη περίπτωση την επεξεργασία της τομάτας για τοματοπολτό), τα καταψυγμένα και τα αποξηραμένα λαχανικά.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ορισμός θρεπτικής αξίας των πρωτεϊνών
Ερώτηση: Δώστε τον ορισμό της θρεπτικής αξίας των πρωτεϊνών.
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 62): «Θρεπτική αξία μιας πρωτεΐνης είναι το ποσοστό επί τοις % των αμινοξέων που απορροφήθηκαν από τον ανθρώπινο οργανισμό, σε σχέση με τα εισαχθέντα συνολικά αμινοξέα. Η θρεπτική αξία των πρωτεϊνών δίνεται με έναν αριθμό μεταξύ 0 και 100. Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός αυτός, τόσο υψηλότερη είναι η θρεπτική αξία, και αντίστροφα».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Θρεπτική αξία μιας πρωτεΐνης είναι το ποσοστό επί τοις % των αμινοξέων που απορροφήθηκαν από τον ανθρώπινο οργανισμό, σε σχέση με τα εισαχθέντα συνολικά αμινοξέα· εκφράζεται με αριθμό από 0 έως 100, όπου μεγαλύτερος αριθμός σημαίνει υψηλότερη θρεπτική αξία.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Απαραίτητα αμινοξέα
Ερώτηση: Τι είναι τα απαραίτητα αμινοξέα και ποια είναι;
Απάντηση:
- Αυτούσιο, ορισμός (σελ. 63): «οι επιστήμονες απέδειξαν ότι ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να συνθέσει οκτώ (8) αμινοξέα, τα οποία και πρέπει να παραλάβει αυτούσια με τη διατροφή του. Τα οκτώ αυτά αμινοξέα ονομάσθηκαν απαραίτητα ή ουσιώδη αμινοξέα».
- Αυτούσιο, κατάλογος (σελ. 63): «Θρεονίνη, Βαλίνη, Λεύκινη, Ισολευκίνη, Λυσίνη, Μεθειονίνη, Φαινυλαλανίνη, Θρυπτοφάνη».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Απαραίτητα (ή ουσιώδη) αμινοξέα ονομάζονται τα οκτώ αμινοξέα που ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να συνθέσει μόνος του και πρέπει να τα λάβει αυτούσια με τη διατροφή του: θρεονίνη, βαλίνη, λευκίνη, ισολευκίνη, λυσίνη, μεθειονίνη, φαινυλαλανίνη και τρυπτοφάνη.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Πλήρεις και ατελείς πρωτεΐνες
Ερώτηση: Ποιες πρωτεΐνες καλούνται πλήρεις και ποιες ατελείς;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 63): «οι πρωτεΐνες ταξινομούνται σε δυο ομάδες: Πρωτεΐνες πλήρεις, αυτές που περιέχουν στη δομή τους όλα τα απαραίτητα αμινοξέα, και Πρωτεΐνες ατελείς ή μη πλήρεις, στις οποίες απουσιάζουν ένα ή και περισσότερα απαραίτητα αμινοξέα. Πλήρεις είναι οι πρωτεΐνες του γάλακτος, του κρέατος, των αυγών, των ψαριών... Οι πρωτεΐνες που βρίσκονται σε τρόφιμα φυτικής προέλευσης είναι μη πλήρεις».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Πλήρεις καλούνται οι πρωτεΐνες που περιέχουν στη δομή τους όλα τα απαραίτητα αμινοξέα (π.χ. του γάλακτος, του κρέατος, των αυγών, των ψαριών). Ατελείς ή μη πλήρεις καλούνται εκείνες στις οποίες απουσιάζει ένα ή περισσότερα απαραίτητα αμινοξέα — κατηγορία στην οποία ανήκουν κατά κανόνα οι πρωτεΐνες φυτικής προέλευσης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Οι έξι ομάδες βασικών θρεπτικών στοιχείων
Ερώτηση: Ποιες είναι οι έξι ομάδες των βασικών θρεπτικών στοιχείων των τροφίμων;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 37): «Κάθε τρόφιμο είναι στην πραγματικότητα ένα μίγμα χημικών συστατικών, που μπορούν να ταξινομηθούν στις παρακάτω βασικές κατηγορίες: τις πρωτεΐνες, τις λιπαρές ουσίες, τους υδατάνθρακες, τα ανόργανα άλατα και ιχνοστοιχεία, το νερό, τις βιταμίνες».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι έξι βασικές ομάδες θρεπτικών στοιχείων των τροφίμων είναι: οι πρωτεΐνες, οι λιπαρές ουσίες, οι υδατάνθρακες, τα ανόργανα άλατα και ιχνοστοιχεία, το νερό και οι βιταμίνες.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ορισμός της θερμίδας
Ερώτηση: Δώστε τον ορισμό της θερμίδας.
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 75): «Θερμίδα καλείται το ποσόν της θερμότητας που απαιτείται για να αυξηθεί η θερμοκρασία ενός γραμμαρίου νερού από τους +14,5°C στους +15,5°C. Η θερμίδα αυτή καλείται μικρή θερμίδα... Στην πράξη χρησιμοποιείται η μεγάλη θερμίδα, η οποία αντιστοιχεί με 1000 μικρές θερμίδες και εκφράζεται με το ποσόν της θερμότητας που απαιτείται για να αυξηθεί η θερμοκρασία ενός χιλιογράμμου νερού... (kcal)».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Θερμίδα καλείται το ποσό θερμότητας που απαιτείται για να αυξηθεί η θερμοκρασία ενός γραμμαρίου νερού από τους +14,5°C στους +15,5°C (μικρή θερμίδα, gcal). Στην πράξη χρησιμοποιείται η μεγάλη θερμίδα (kcal), ίση με 1.000 μικρές θερμίδες, δηλαδή το ποσό θερμότητας για να αυξηθεί κατά 1°C η θερμοκρασία ενός χιλιογράμμου νερού.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ορισμός της θερμιδικής αξίας ενός τροφίμου
Ερώτηση: Δώστε τον ορισμό της θερμιδικής αξίας ενός τροφίμου.
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 76): «Ως θερμιδική αξία ενός τροφίμου ορίζεται η ποσότητα των θερμίδων την οποία αποδίδει στον ανθρώπινο οργανισμό ένα γραμμάριο ή ένα χιλιόγραμμο του τροφίμου αυτού κατά την οξείδωσή του. Έχει επικρατήσει να δίνεται η θερμιδική αξία των διαφόρων τροφίμων σε θερμίδες (kcal) για 100 γραμμάρια προϊόντος».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Θερμιδική αξία ενός τροφίμου είναι η ποσότητα θερμίδων που αποδίδει στον ανθρώπινο οργανισμό ένα γραμμάριο ή ένα χιλιόγραμμο του τροφίμου κατά την οξείδωσή του· συνήθως δίνεται σε kcal ανά 100 γραμμάρια προϊόντος.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Θερμιδική αξία πρωτεϊνών, υδατανθράκων, λιπών
Ερώτηση: Ποια είναι η θερμιδική αξία των τριών βασικών θρεπτικών στοιχείων: πρωτεϊνών, υδατανθράκων και λιπών;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 76): «Η θερμιδική αξία των βασικών θρεπτικών στοιχείων, τα οποία αποδομήθηκαν ή διασπάστηκαν ή οξειδώθηκαν στον ανθρώπινο οργανισμό είναι: 4 kcal για ένα γραμμάριο πρωτεϊνών, 4 kcal για ένα γραμμάριο υδατανθράκων, 9 kcal για ένα γραμμάριο λιπών».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η θερμιδική αξία είναι 4 kcal ανά γραμμάριο πρωτεϊνών, 4 kcal ανά γραμμάριο υδατανθράκων και 9 kcal ανά γραμμάριο λιπών.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ορισμός του διατροφικού ισοζυγίου
Ερώτηση: Τι είναι το διατροφικό ισοζύγιο;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 78): «Ως διατροφικά ισοζύγιο ορίζεται η αρμονική συμμετοχή των βασικών θρεπτικών συστατικών ή στοιχείων στο διαιτολόγιο του ανθρώπου, η οποία διασφαλίζει την κάλυψη όλων των αναγκών και τη φυσιολογική λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Διατροφικό ισοζύγιο είναι η αρμονική συμμετοχή των βασικών θρεπτικών συστατικών (πρωτεϊνών, λιπών, υδατανθράκων κ.λπ.) στο καθημερινό διαιτολόγιο του ανθρώπου, η οποία διασφαλίζει την κάλυψη όλων των αναγκών του και τη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού του.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ημερήσιο ελάχιστο όριο πρωτεϊνών και λιπών
Ερώτηση: Ποιο είναι το ημερήσιο ελάχιστο πρωτεϊνών και λιπών για την κανονική και πλήρη διατροφή του ανθρώπου;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 78): «Για κάθε κατηγορία θρεπτικών στοιχείων που παίρνουμε ημερησίως, για τις πρωτεΐνες και τα λίπη, πρέπει να εξασφαλίσουμε ένα ελάχιστο όριο... Το όριο αυτό είναι: Για τις πρωτεΐνες, 1 γραμμάριο ανά χιλιόγραμμο βάρους του σώματος την ημέρα. Για το λίπος, 1 γραμμάριο ανά χιλιόγραμμο βάρους την ημέρα».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το ημερήσιο ελάχιστο όριο είναι 1 γραμμάριο ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους την ημέρα τόσο για τις πρωτεΐνες όσο και για τα λίπη — κάτω από αυτό το όριο εμφανίζονται φαινόμενα υποσιτισμού.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ποσοστά συμμετοχής πρωτεϊνών, λιπών, υδατανθράκων
Ερώτηση: Ποια είναι η ορθή συμμετοχή επί % επί του συνόλου των ημερήσιων θερμιδικών αναγκών του ανθρώπου, των τριών βασικών θρεπτικών στοιχείων (πρωτεϊνών-λιπών-υδατανθράκων) ώστε να διασφαλίζεται η κανονική φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 77): «Για την κάλυψη των αναγκών του ανθρώπινου οργανισμού σε ενέργεια, οι υδατάνθρακες συμμετέχουν σε ποσοστό 65%, οι πρωτεΐνες σε 15% και τα λίπη σε 20% κατά προσέγγιση».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Για την κάλυψη των ημερήσιων ενεργειακών αναγκών, οι υδατάνθρακες πρέπει να συμμετέχουν κατά προσέγγιση σε ποσοστό 65%, οι πρωτεΐνες σε 15% και τα λίπη σε 20% του συνόλου.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Συνέπειες του υποσιτισμού
Ερώτηση: Ποιες είναι οι συνέπειες του υποσιτισμού στον ανθρώπινο οργανισμό;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 78-79): «Όταν όμως η μείωση της παρεχόμενης ενέργειας είναι πολύ μεγάλη, ιδιαίτερα δε η αντίστοιχη των πρωτεϊνών και των λιπών, διαπιστώνεται μια εξαιρετικά μεγάλη απώλεια βάρους, που την ακολουθούν τα γνωστά οιδήματα της πείνας. Ο υποσιτισμός του ανθρώπου έχει δυστυχώς και μια άλλη δυσάρεστη συνέπεια: εξασθενίζει την αντοχή του οργανισμού στις προσβολές των διαφόρων μικροβίων».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο υποσιτισμός προκαλεί εξαιρετικά μεγάλη απώλεια βάρους, που συνοδεύεται από τα λεγόμενα «οιδήματα της πείνας», και επιπλέον εξασθενίζει σημαντικά την αντοχή του οργανισμού απέναντι στις προσβολές διαφόρων μικροβίων.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ευεργετική επίδραση των διατροφικών ινών
Ερώτηση: Ποια είναι η ευεργετική επίδραση των διατροφικών ινών στη σωστή διατροφή του ανθρώπου;
Απάντηση:
- Αυτούσιο (σελ. 66-67 / ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ σελ. 83): «Οι διατροφικές ίνες, που αφθονούν στα φυτικά τρόφιμα (σιτηρά, όσπρια, φρούτα, λαχανικά), έχουν εξαιρετικά ευεργετική επίδραση στην κανονική λειτουργία του πεπτικού συστήματος, διευκολύνοντας την περίσταλση, δηλαδή την αυτόνομη κίνηση του πεπτικού συστήματος».
- Αυτούσιο, μηχανισμός (σελ. 66): «Οι κινήσεις αυτές είναι αυτόνομες και ενεργοποιούνται δραστικά από την παρουσία των διατροφικών ινών. Η μεγάλη σημασία της παρουσίας των διατροφικών ινών οφείλεται στο γεγονός ότι βοηθούν και ενεργοποιούν την πέψη των τροφών».
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι διατροφικές ίνες, αν και δεν αφομοιώνονται από τον οργανισμό, έχουν εξαιρετικά ευεργετική επίδραση στη σωστή λειτουργία του πεπτικού συστήματος: ενεργοποιούν την περίσταλση (τις αυτόνομες κινήσεις του πεπτικού σωλήνα) και έτσι βοηθούν την πέψη των τροφών και την ομαλή προώθηση/αποβολή τους.
Κριτήρια αξιολόγησης:
