Λύσεις — Κεφάλαιο 3 (Ερωτήσεις σελ. 61-63) – ΜΑΙΕΥΤΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΑ Γ΄ ΕΠΑΛ

Λύσεις — Κεφάλαιο 3 (Ερωτήσεις σελ. 61-63)

Απαντήσεις στις 14 ερωτήσεις του κεφαλαίου 3.


Ερώτηση 1 — Παραλαβή επιτόκου

Ερώτηση: Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείται κατά την παραλαβή της επιτόκου και μέχρι να οδηγηθεί στην αίθουσα ωδίνων;

Απάντηση:

  • Η εισαγωγή της επιτόκου στο μαιευτήριο γίνεται από το τμήμα παραλαβής. Η μαία ή ο μαιευτής είναι υποχρεωμένοι (σελ. 50-51):
    1. Να συμπληρώσουν το ιστορικό.
    2. Να κάνουν κοιλιακή εξέταση.
    3. Να ακούσουν τους παλμούς του εμβρύου.
    4. Να ελέγξουν εάν έχει σπάσει το θυλάκιο.
    5. Τελευταία, να κάνουν κολπική εξέταση για να διαπιστώσουν: τη διαστολή του τραχήλου, εάν υπάρχει ομφαλίδα πριν από την προβάλλουσα μοίρα, το ύψος της κεφαλής του εμβρύου και τη θέση της προβολής.
  • Ακολουθεί ο ευπρεπισμός των εξωτερικών γεννητικών οργάνων, ο υποκλυσμός, το λουτρό και στη συνέχεια η γυναίκα μεταφέρεται στην αίθουσα ωδίνων.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Τμήμα παραλαβής: ιστορικό, κοιλιακή εξέταση, ακρόαση παλμών, έλεγχος ρήξης θυλακίου, κολπική εξέταση (διαστολή, ομφαλίδα, ύψος κεφαλής, θέση προβολής) → ευπρεπισμός γεννητικών οργάνων, υποκλυσμός, λουτρό → αίθουσα ωδίνων.

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 2 — Ωδίνα

Ερώτηση: Αναφέρετε τα βασικά χαρακτηριστικά της ωδίνας. Πόσα είδη ωδίνων γνωρίζετε;

Απάντηση:

  • Ωδίνα είναι η περιοδική συστολή της μήτρας που συνοδεύεται από κάποιο πόνο — το χαρακτηριστικό του τοκετού. Χαρακτηριστικά (σελ. 50-51): είναι περιοδικές και με την πρόοδο του τοκετού πυκνώνουν και δυναμώνουν — στην αρχή κάθε 20-30 λεπτά με διάρκεια ≈30 δευτερόλεπτα, στο τέλος κάθε 1 λεπτό με διάρκεια 1 λεπτό· η γυναίκα αισθάνεται την κοιλιά της να πετρώνει, πόνο στη μέση και στο υπογάστριο που υποχωρεί· αρχίζουν από τον πυθμένα της μήτρας και κατευθύνονται προς τον τράχηλο· κάθε ωδίνα έχει αρχή, ακμή, παρακμή και παύλα.
  • Είδη: προπαρασκευαστικές συστολές (μικροσυστολές χωρίς πόνο στη διάρκεια της εγκυμοσύνης — προς το τέλος βοηθούν στην εμπέδωση και την εξάλειψη του τραχήλου), ωδίνες του τοκετού (των σταδίων διαστολής και εξώθησης — στην εξώθηση αλλάζουν μορφή) και υστεραίες ωδίνες (συνεχίζονται στη λοχεία και βοηθούν την παλινδρόμηση της μήτρας, σελ. 66). Παθολογικές μορφές: υπερτονία (συνεχείς χωρίς παύλα), αδράνεια μήτρας (σελ. 108).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Περιοδική επώδυνη συστολή της μήτρας: πυκνώνει-δυναμώνει (20-30΄/30΄΄ → 1΄/1΄), από τον πυθμένα προς τον τράχηλο, με αρχή-ακμή-παρακμή-παύλα· είδη: προπαρασκευαστικές (ανώδυνες, εγκυμοσύνη), ωδίνες τοκετού (διαστολής-εξώθησης), υστεραίες ωδίνες (λοχεία).

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 3 — Ορισμοί

Ερώτηση: Δώστε σύντομους ορισμούς στους παρακάτω όρους: Τοκετός, αποβολή, πρώιμος τοκετός, πρόωρος τοκετός, τελειόμηνος τοκετός, παράταση κύησης, ωδίνα.

Απάντηση:

  • Σύμφωνα με το βιβλίο (σελ. 50):
    • Τοκετός: η έξοδος του εμβρύου μαζί με τα εξαρτήματά του από τη μήτρα μέσω του πυελογεννητικού σωλήνα της γυναίκας.
    • Αποβολή: έξοδος του εμβρύου μέχρι την 20ή εβδομάδα.
    • Πρώιμος τοκετός: έξοδος από την 20ή μέχρι την 27η εβδομάδα.
    • Πρόωρος τοκετός: έξοδος από την 27η μέχρι και την 37η εβδομάδα.
    • Τελειόμηνος τοκετός: μετά την 38η μέχρι και την 40ή εβδομάδα.
    • Παράταση κύησης: η συνέχιση της εγκυμοσύνης μετά την 40ή εβδομάδα (πρωτοπαθής αδράνεια μήτρας — καθυστέρηση έναρξης τοκετού· πέραν των 41 εβδομάδων πρόκληση, σελ. 107-108).
    • Ωδίνα: η περιοδική συστολή της μήτρας που συνοδεύεται από κάποιο πόνο.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Τοκετός = έξοδος εμβρύου + εξαρτημάτων από τη μήτρα· αποβολή ≤ 20ή εβδ.· πρώιμος 20ή-27η· πρόωρος 27η-37η· τελειόμηνος 38η-40ή· παράταση > 40ή· ωδίνα = περιοδική επώδυνη συστολή μήτρας.

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 4 — Στάδια τοκετού

Ερώτηση: Ποια είναι τα στάδια του τοκετού; Τι γίνεται σε κάθε στάδιο;

Απάντηση:

  • Ο τοκετός έχει τρία στάδια (σελ. 51-53):
    1. Στάδιο της διαστολής: αρχίζει με την έναρξη του τοκετού και τελειώνει με την τελεία διαστολή του τραχήλου (10 cm)· με τις ωδίνες που πυκνώνουν επιτυγχάνεται η διαστολή, που ελέγχεται με κολπική εξέταση· διάρκεια ≈15 ώρες στις πρωτότοκες, ≈8 στις πολύτοκες.
    2. Στάδιο της εξώθησης: από την τελεία διαστολή έως τη γέννηση του εμβρύου· 40 λεπτά πρωτότοκες, 20 πολύτοκες, όχι πάνω από 1 ώρα· η γυναίκα αυξάνει την ενδοκοιλιακή πίεση με τις συστολές (αλλαγή ωδίνων, αίσθημα αφόδευσης, αιματηρή έκκριση, τέντωμα περινέου)· εξώθηση σε ύπτια θέση με βαθιά ανάσα και σπρώξιμο, έλεγχος παλμών μετά από κάθε εξώθηση· μεταφορά στην αίθουσα τοκετών, αντισηψία, υποστήριξη περινέου, περινεοτομία (μέση ή πλάγια) για αποφυγή ρήξης.
    3. Στάδιο της υστεροτοκίας: από τη γέννηση του νεογνού έως τη γέννηση του πλακούντα και των εμβρυϊκών υμένων· απολίνωση του ομφάλιου λώρου και έναρξη αναπνοής του νεογνού· η μήτρα συρρικνώνεται και ο πλακούντας αποκολλάται· χορήγηση μητροσυσπαστικών, επισκόπηση πλακούντα και υμένων για ακεραιότητα, συρραφή του περινέου· σε 1-2 ώρες η λεχωίδα στο δωμάτιό της.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Διαστολή (έναρξη → 10 cm· 15/8 ώρες), εξώθηση (10 cm → γέννηση· 40/20 λεπτά, ≤1 ώρα, υποστήριξη περινέου-περινεοτομία), υστεροτοκία (γέννηση → έξοδος πλακούντα-υμένων· απολίνωση λώρου, μητροσυσπαστικά, επισκόπηση πλακούντα, συρραφή περινέου).

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 5 — Αντιστοίχιση

Ερώτηση: Αντιστοιχίστε τα παρακάτω: Τοκετός — πλήρης διαστολή τραχήλου· Αποβολή — έξοδος πλακούντα και υμένων· Στάδιο εξώθησης — έξοδος νεογνού, πλακούντα και υμένων· Στάδιο διαστολής — τοκετός πριν την 20ή βδομάδα· Υστεροτοκία — έξοδος νεογνού· Μηκώνιο — τομή περινέου στον τοκετό· Περινεοτομή — πρώτη κένωση νεογνού

Απάντηση:

  • Σωστές αντιστοιχίσεις (σελ. 32, 50-53):
    • Τοκετόςέξοδος νεογνού, πλακούντα και υμένων (έξοδος εμβρύου με τα εξαρτήματά του).
    • Αποβολήτοκετός πριν την 20ή βδομάδα.
    • Στάδιο εξώθησηςέξοδος νεογνού.
    • Στάδιο διαστολήςπλήρης διαστολή τραχήλου.
    • Υστεροτοκίαέξοδος πλακούντα και υμένων.
    • Μηκώνιοπρώτη κένωση νεογνού (τα κόπρανα του εμβρύου).
    • Περινεοτομήτομή περινέου στον τοκετό.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Τοκετός — έξοδος νεογνού, πλακούντα, υμένων· αποβολή — πριν την 20ή εβδ.· εξώθηση — έξοδος νεογνού· διαστολή — πλήρης διαστολή τραχήλου· υστεροτοκία — έξοδος πλακούντα-υμένων· μηκώνιο — πρώτη κένωση· περινεοτομή — τομή περινέου.

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 6 — Σωστό-λάθος — ωδίνες, στάδια

Ερώτηση: Σημειώστε ποιο είναι σωστό και ποιο λάθος: α. Ωδίνες μπορεί να εμφανιστούν σ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Είναι όμως βασικό χαρακτηριστικό του τοκετού. β. Αν και οι ωδίνες είναι βασικό χαρακτηριστικό του τοκετού δεν είναι πάντα απαραίτητες για να εξελιχθεί ο τοκετός. γ. Το στάδιο της διαστολής χαρακτηρίζεται από το άνοιγμα (διαστολή) του τραχήλου για να περάσει το έμβρυο. δ. Το στάδιο της διαστολής δεν είναι απαραίτητο για τον τοκετό. ε. Στο στάδιο της εξώθησης η γυναίκα αισθάνεται την ανάγκη να αφοδεύσει. στ. Μετά την υστεροτοκία ελέγχονται προσεκτικά ο πλακούντας και οι υμένες.

Απάντηση:

    • α. Σωστό — σε όλη την εγκυμοσύνη υπάρχουν μικροσυστολές (προπαρασκευαστικές, χωρίς πόνο), αλλά οι ωδίνες είναι το χαρακτηριστικό του τοκετού (σελ. 50).
    • β. Λάθος — οι ωδίνες είναι απαραίτητες: με αυτές επιτυγχάνεται η διαστολή και η εξώθηση· όταν οι συστολές είναι ανεπαρκείς (αδράνεια μήτρας) ο τοκετός δεν προχωρά και γίνεται πρόκληση (σελ. 51, 108).
    • γ. Σωστό — το στάδιο της διαστολής τελειώνει με την τελεία διαστολή του τραχήλου στα 10 cm για να περάσει το έμβρυο (σελ. 51).
    • δ. Λάθος — είναι το πρώτο και απαραίτητο στάδιο· χωρίς διαστολή δεν μπορεί να γίνει εξώθηση (η εξώθηση αρχίζει μόνο αφού διαπιστωθεί τελεία διαστολή) (σελ. 53).
    • ε. Σωστό — στην εξώθηση η επίτοκος σφίγγεται, ιδρώνει και έχει το αίσθημα της αφόδευσης, και σπρώχνει προς το περίνεο όπως στην αφόδευση (σελ. 52-53).
    • στ. Σωστό — επιβάλλεται προσεκτικός έλεγχος του πλακούντα και των εμβρυϊκών υμένων (ακεραιότητα υμένων, αγγεία εμβρυϊκής επιφάνειας, κοτυληδόνες μητρικής) για αποφυγή αιμορραγιών (σελ. 54).

Σύνοψη: (ενδεικτική) α Σ, β Λ (απαραίτητες), γ Σ, δ Λ (απαραίτητο στάδιο), ε Σ, στ Σ.

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 7 — Κενά — φυσιολογικός τοκετός

Ερώτηση: Συμπληρώστε τα κενά: Στο φυσιολογικό τοκετό το σχήμα είναι ....................., η προβολή ………… και η θέση .................. ............. .

Απάντηση:

  • Στο φυσιολογικό τοκετό το σχήμα είναι κάθετο, η προβολή κεφαλική (ινιακή — με οδηγό σημείο το ινίο/μικρή πηγή) και η θέση αριστερά προσθία (σελ. 57).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Σχήμα κάθετο — προβολή κεφαλική (ινιακή, οδηγό σημείο το ινίο) — θέση αριστερά προσθία.

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 8 — Σειρά μηχανισμού τοκετού

Ερώτηση: Παρακάτω αναφέρονται χωρίς τη σωστή σειρά τα στάδια του μηχανισμού του φυσιολογικού τοκετού. Βάλτε τα στη σωστή σειρά. Εξωτερική στροφή κεφαλής. Έξοδος οπίσθιου ώμου. Έξοδος κεφαλής. Εσωτερική στροφή κεφαλής. Κάθοδος κεφαλής. Έξοδος πρόσθιου ώμου. Ακινητοποίηση ινίου κάτω από την ηβική καμάρα.

Απάντηση:

  • Σωστή σειρά (σελ. 57):
    1. Κάθοδος κεφαλής (με τέλεια κάμψη, με τις συστολές της μήτρας).
    2. Εσωτερική στροφή κεφαλής (το ινίο συναντά το πυελικό έδαφος και στρέφεται 45° προς τα εμπρός).
    3. Ακινητοποίηση ινίου κάτω από την ηβική καμάρα.
    4. Έξοδος κεφαλής (με τέλεια έκταση — μέτωπο, πρόσωπο, σαγόνι εκτείνουν το περίνεο· το πρόσωπο βλέπει προς τον πρωκτό).
    5. Εξωτερική στροφή κεφαλής (μετά την εσωτερική στροφή των ώμων).
    6. Έξοδος πρόσθιου ώμου (κεφάλι προς τα κάτω-έξω· ο ώμος ακινητοποιείται κάτω από την ηβική σύμφυση).
    7. Έξοδος οπίσθιου ώμου (κεφάλι προς τα επάνω) — μετά το σώμα με ελαφρά κάμψη και απολίνωση του λώρου.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Κάθοδος κεφαλής → εσωτερική στροφή κεφαλής → ακινητοποίηση ινίου κάτω από την ηβική καμάρα → έξοδος κεφαλής → εξωτερική στροφή κεφαλής → έξοδος πρόσθιου ώμου → έξοδος οπίσθιου ώμου.

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 9 — Σωστό-λάθος — μηχανισμός

Ερώτηση: Σημειώστε ποια είναι σωστή και ποια λάθος από τις παρακάτω προτάσεις: α. Στο φυσιολογικό τοκετό το έμβρυο κάνει μια σειρά κινήσεων που είναι αναγκαίες για να βγει από το σώμα της μητέρας του. β. Στο φυσιολογικό τοκετό το κεφάλι βγαίνει έτσι που το νεογνό βλέπει προς τον πρωκτό της μητέρας του. γ. Η απολίνωση του ομφάλιου λώρου συνήθως γίνεται μετά την υστεροτοκία. δ. Αμέσως μόλις εμφανιστεί το κεφάλι και αρχίσει να διατείνεται το περίνεο, το τραβάμε για να ολοκληρωθεί ο τοκετός, γιατί το νεογνό κινδυνεύει από ασφυξία. ε. Οι μισοί περίπου τοκετοί γίνονται με ισχιακή προβολή.

Απάντηση:

    • α. Σωστό — ο μηχανισμός του φυσιολογικού τοκετού είναι το σύνολο των κινήσεων που κάνει το έμβρυο για να προσαρμοστεί στον πυελογεννητικό σωλήνα (σελ. 57).
    • β. Σωστό — μετά την έξοδο της κεφαλής με τέλεια έκταση, το πρόσωπο του νεογνού βλέπει προς τον πρωκτό της μητέρας (σελ. 57).
    • γ. Λάθος — η απολίνωση γίνεται αμέσως μετά την έξοδο του εμβρύου, στην αρχή της υστεροτοκίας, και τότε αρχίζει η αναπνευστική λειτουργία του νεογνού (σελ. 53, 57).
    • δ. Λάθος — μόλις φανεί το κεφάλι γίνεται καλή υποστήριξη του περινέου με αποστειρωμένο πανί και βοήθεια στην έκταση της κεφαλής· η έξοδος γίνεται με τις εξωθήσεις, δεν τραβάμε το κεφάλι (μόνο μετά την εξωτερική στροφή το πιάνουμε πολύ μαλακά για τους ώμους) (σελ. 53, 57).
    • ε. Λάθος — η ισχιακή προβολή στο τέλος της κύησης αφορά μόνο το 3% των κυήσεων· η συντριπτική πλειονότητα είναι κεφαλικές (σελ. 106).

Σύνοψη: (ενδεικτική) α Σ, β Σ, γ Λ (αμέσως μετά την έξοδο του εμβρύου), δ Λ (υποστήριξη περινέου, όχι τράβηγμα), ε Λ (ισχιακή μόνο 3%).

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 10 — Φροντίδα νεογνού

Ερώτηση: Τι περιλαμβάνει η φροντίδα του νεογνού αμέσως μετά τον τοκετό;

Απάντηση:

  • Αμέσως μετά τον τοκετό (και την απολίνωση του ομφάλιου λώρου) η μαία περιποιείται το νεογνό. Η περιποίηση περιλαμβάνει (σελ. 59-60):
    • Καθαρισμό των ανώτερων αναπνευστικών οδών με ειδικό πλαστικό καθετήρα ή πουάρ — αναρρόφηση εκκρίσεων από μύτη και στόμα.
    • Φροντίδα των ματιών: ενστάλαξη κολλυρίου με αντιβιοτικό, 1-2 σταγόνες σε κάθε μάτι — πρόληψη οφθαλμίας από μόλυνση κατά τον τοκετό.
    • Επισκόπηση όλου του σώματος και του στόματος για τυχόν διαμαρτίες (π.χ. λυκόστομα).
    • Λουτρό σε θερμοκρασία 36-37 °C, αφού αλειφθούν οι πτυχές του δέρματος (μασχάλες, λαιμός, βουβώνες, γεννητικά όργανα) με λάδι για να φύγει το σμήγμα.
    • Ζύγισμα του νεογνού.
    • Μέτρηση του μήκους, της περιφέρειας κεφαλής και θώρακα.
    • Ντύσιμο και τοποθέτηση σε ζεστό κρεβατάκι (θερμαινόμενος χώρος στην αίθουσα τοκετών).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Αναρρόφηση εκκρίσεων μύτης-στόματος, κολλύριο με αντιβιοτικό 1-2 σταγόνες/μάτι, επισκόπηση για διαμαρτίες, λουτρό 36-37 °C με λάδι στις πτυχές, ζύγισμα, μέτρηση μήκους-περιφέρειας κεφαλής-θώρακα, ντύσιμο-ζεστό κρεβατάκι.

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 11 — Εμβρυϊκό κρανίο

Ερώτηση: Αναφέρατε και περιγράψτε τα βασικά ανατομικά χαρακτηριστικά του εμβρυϊκού κρανίου. Γιατί είναι σημαντική η γνώση τους;

Απάντηση:

  • Τα οστά του εμβρυϊκού κρανίου ενώνονται με ραφές (σελ. 56):

    • Μετωπιαία ραφή — ενώνει τα δύο μετωπιαία οστά.
    • Οβελιαία ραφή — ενώνει τα δύο βρεγματικά οστά (συνέχεια της μετωπιαίας).
    • Στεφανιαία ραφή — ενώνει τα βρεγματικά με τα μετωπιαία.
    • Λαμβδοειδής ραφή — ενώνει τα βρεγματικά με το ινιακό οστό.

    Στα σημεία όπου συναντώνται ραφές σχηματίζονται οι πηγές: η μεγάλη πηγή (διασταύρωση οβελιαίας, μετωπιαίας και στεφανιαίας — μπροστά, σχήμα ρόμβου) και η μικρή πηγή (διασταύρωση οβελιαίας και λαμβδοειδούς — πίσω, σχήμα τριγώνου).

  • Σημασία: οι πηγές και οι ραφές δεν είναι ακόμη οστέινες, γι' αυτό είναι δυνατή η εφίππευση των οστών του κρανίου που διευκολύνει την έξοδο της κεφαλής· οι διαστάσεις του κρανίου παίζουν σημαντικό ρόλο στην ομαλή εξέλιξη του τοκετού — κρανίο μεγάλων διαστάσεων προκαλεί δυσαναλογία (σελ. 57). Επιπλέον, οι πηγές είναι τα οδηγά σημεία που ψηλαφώνται στην κολπική εξέταση και καθορίζουν την προβολή (μικρή πηγή = ινιακή, μεγάλη πηγή = βρεγματική) (σελ. 50).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Ραφές: μετωπιαία, οβελιαία, στεφανιαία, λαμβδοειδής· πηγές: μεγάλη (ρόμβος, μπροστά) και μικρή (τρίγωνο, πίσω)· σημασία: μη οστεωμένες → εφίππευση για την έξοδο, διαστάσεις → δυσαναλογία, οδηγά σημεία της προβολής.

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 12 — Θέση, σχήμα, προβολή, εμπέδωση

Ερώτηση: Τι είναι η θέση, το σχήμα, η προβολή κι η εμπέδωση του εμβρύου;

Απάντηση:

    • Σχήμα του εμβρύου: η σχέση του επιμήκη άξονα του εμβρύου με τον επιμήκη άξονα της μήτρας — κάθετο, εγκάρσιο, λοξό (σελ. 50).
    • Θέση του εμβρύου: η σχέση των μελών του εμβρύου με το κορμί του· φυσιολογικά το κεφάλι προς το στέρνο, τα χέρια σταυρωμένα, οι μηροί διπλωμένοι προς την κοιλιά και οι κνήμες προς τους μηρούς.
    • Προβολή του εμβρύου: το τμήμα του εμβρύου που βρίσκεται στο κατώτερο τμήμα της μήτρας πάνω από την είσοδο της πυέλου — κεφαλική (με οδηγό σημείο τη μικρή πηγή = ινιακή, τη μεγάλη πηγή = βρεγματική, το ριζορίνιο = μετωπική, το πηγούνι = προσωπική) ή ισχιακή (προβάλλουν τα ισχία).
    • Εμπέδωση του εμβρύου: όταν το κεφάλι μπαίνει στη μικρή πύελο και ακινητοποιείται· στις πρωτότοκες στο τέλος του 8ου με αρχές 9ου μήνα, στις πολύτοκες προς το τέλος της κύησης ή κατά τον τοκετό.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Σχήμα = άξονας εμβρύου προς άξονα μήτρας (κάθετο-εγκάρσιο-λοξό)· θέση = σχέση μελών-κορμού (κάμψη)· προβολή = τμήμα πάνω από την είσοδο της πυέλου (κεφαλική ινιακή/βρεγματική/μετωπική/προσωπική ή ισχιακή)· εμπέδωση = είσοδος-ακινητοποίηση κεφαλής στη μικρή πύελο.

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 13 — Ασφυξία νεογνού

Ερώτηση: Τι είναι η ασφυξία του νεογνού; Πώς αντιμετωπίζεται;

Απάντηση:

  • Ασφυξία ή άπνοια του νεογνού είναι η καθυστέρηση της αναπνευστικής λειτουργίας αμέσως μετά τον τοκετό (κίνδυνος βλάβης ΚΝΣ από ανοξία). Δύο μορφές (σελ. 57):
    • Κυανωτική ασφυξία — όχι βαριά: το νεογνό έχει κυάνωση, αλλά έχει μυϊκό τόνο και η ομφαλίδα σφύζει· αντιδρά γρήγορα στις πρώτες βοήθειες και παίρνει φυσιολογικό χρώμα.
    • Λευκή ασφυξία — βαριά κατάσταση: καθόλου τόνος, καρδιά και ομφαλίδα με ασθενείς παλμούς, χρώμα λευκό· αίτια από το Κ.Ν.Σ.
  • Αντιμετώπιση (σελ. 58):
    1. Τοποθετούμε το κεφάλι του νεογνού χαμηλότερα από το σώμα.
    2. Καθαρίζουμε τις ανώτερες αναπνευστικές οδούς με καθετήρα αναρρόφησης.
    3. Χτυπάμε ελαφρά τα πέλματα και ρίχνουμε οινόπνευμα σε αυτά και στο στήθος.
    4. Χορηγούμε οξυγόνο και εφαρμόζουμε τεχνητή αναπνοή.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Καθυστέρηση της αναπνοής μετά τον τοκετό — κυανωτική (ήπια: τόνος, σφύζουσα ομφαλίδα) ή λευκή (βαριά: χωρίς τόνο, ασθενείς παλμοί, ΚΝΣ)· αντιμετώπιση: κεφάλι χαμηλά, αναρρόφηση αεραγωγών, χτυπήματα πελμάτων-οινόπνευμα, οξυγόνο, τεχνητή αναπνοή.

Κριτήρια αξιολόγησης:


Ερώτηση 14 — Κεφαλαιμάτωμα, προκεφαλή, παράλυση

Ερώτηση: Τι είναι το κεφαλαιμάτωμα; Τι η προκεφαλή; Ποια είναι η συχνότερη μαιευτική παράλυση;

Απάντηση:

    • Κεφαλαιμάτωμα: συλλογή αίματος μεταξύ οστού και περιοστέου του κρανίου· εμφανίζεται συνήθως σε δυσαναλογία ή μετά από εμβρυουλκία· δεν αφήνει εντύπωμα στην πίεση, δεν σφύζει, ούτε κλυδάζει· εξαφανίζεται μέσα σε 1-2 εβδομάδες (σελ. 58).
    • Προκεφαλή: μαλακό εξόγκωμα που περιέχει οροαιματηρό υγρό (οίδημα του τριχωτού)· αφήνει εντύπωμα στην πίεση, δεν σφύζει, δεν κλυδάζει· εμφανίζεται σε βραδύ τοκετό και εξαφανίζεται 1-3 ημέρες μετά τον τοκετό χωρίς θεραπεία (σελ. 58).
    • Μαιευτικές παραλύσεις: οι πιο συχνές είναι η παράλυση του βραχιονίου πλέγματος (η συχνότερη — π.χ. σε δυστοκία ώμων) και η παράλυση του προσωπικού νεύρου (σελ. 58).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Κεφαλαιμάτωμα = αίμα μεταξύ οστού-περιοστέου (δυσαναλογία, εμβρυουλκία· χωρίς εντύπωμα, 1-2 εβδομάδες). Προκεφαλή = μαλακό οίδημα με οροαιματηρό υγρό (εντύπωμα, βραδύς τοκετός, 1-3 ημέρες). Συχνότερη μαιευτική παράλυση: του βραχιονίου πλέγματος (και του προσωπικού νεύρου).

Κριτήρια αξιολόγησης:


 ΣΧΟΛΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ