Απαντήσεις στις 4 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ του κεφαλαίου.
Εκφώνηση: Με ποιο τρόπο μπορούμε να ευαισθητοποιήσουμε τα παιδιά προσχολικής ηλικίας όσον αφορά τη συλλογή άχρηστου υλικού;
Απάντηση: Οργανώνοντας μια γωνιά θησαυρών ή «τραπέζι της ζωής» στον παιδικό σταθμό, όπου κάθε παιδί φέρνει, περιεργάζεται, ταξινομεί και αποθηκεύει υλικά μαζί με τα άλλα παιδιά. Επίσης οργανώνοντας εκδρομές στη φύση ή επισκέψεις σε επαγγελματικούς χώρους (βιοτεχνίες, γραφεία) για συλλογή, και ευαισθητοποιώντας τους γονείς, ώστε να συμμετέχουν και οι ίδιοι στη διαδικασία φέρνοντας υλικά (§8.2).
Εκφώνηση: Εάν χρειαζόσουν χαρτόνι για μια κατασκευή στον παιδικό σταθμό όπου κάνεις πρακτική άσκηση, θα προτιμούσες να χρησιμοποιήσεις χαρτόνι από μια παλιά κούτα ή να το προμηθευτείς από χαρτοπωλείο; Να αιτιολογήσεις την απάντησή σου.
Ενδεικτική απάντηση (εξαρτάται από τον συγκεκριμένο χώρο πρακτικής άσκησης του/της μαθητή/τριας): Θα προτιμούσα το χαρτόνι από την παλιά κούτα, γιατί είναι άχρηστο υλικό χωρίς κόστος, η χρήση του καλλιεργεί οικολογική συνείδηση στα παιδιά και τα απομακρύνει από τον καταναλωτισμό, ενώ το άμορφο/μη τυποποιημένο σχήμα της κούτας αφήνει περισσότερο χώρο για τη δημιουργική φαντασία τους σε σχέση με ένα έτοιμο φύλλο χαρτονιού από κατάστημα (§8.1, §8.2).
Εκφώνηση: Για ποιο λόγο είναι σημαντική η συλλογή και η δημιουργική χρήση των άχρηστων υλικών;
Απάντηση: Γιατί προσφέρει πολλαπλά οφέλη: αναπτύσσει νοητικές λειτουργίες (παρατήρηση, ταξινόμηση, λογικομαθηματική σκέψη), καλλιεργεί πρωτοβουλία, υπευθυνότητα και δημιουργική φαντασία, ενισχύει την οικολογική συνείδηση και απομακρύνει από τον άκρατο καταναλωτισμό, συμβάλλει στην εξέλιξη του λόγου (συζήτηση, πλάσιμο ιστοριών), στην κινητικότητα (αδρή/λεπτή) και στην κοινωνικοποίηση μέσα από τη συνεργασία — όλα αυτά χωρίς κανένα οικονομικό κόστος (§8.1).
Εκφώνηση: Με ποιο τρόπο θα παρουσίαζες το άχρηστο υλικό στα παιδιά έτσι ώστε να εξυπηρετούνται οι στόχοι της αγωγής;
Απάντηση: Θα το παρουσίαζα τμηματικά, όχι όλα τα υλικά μαζί (ειδικά σε μικρότερα παιδιά, που συγχέονται από την πληθώρα ερεθισμάτων), αφήνοντας χρόνο στα παιδιά να παρατηρήσουν, να περιεργαστούν και να πειραματιστούν πριν αποφασίσουν τι θέλουν να φτιάξουν, χωρίς να επιβάλλω συγκεκριμένο τελικό αποτέλεσμα — δίνοντας έμφαση στη χαρά και απόλαυση της διαδικασίας και στην ελεύθερη, αυθόρμητη έκφραση (§8.4).