Λύσεις ασκήσεων κεφ. 6 (1-6) (σελ. 87) – ΒΡΕΦΟΚΟΜΙΑ Γ΄ ΕΠΑΛ

Λύσεις ασκήσεων κεφ. 6 (1-6)

Πλήρεις λύσεις των 6 ασκήσεων του κεφαλαίου 6 — παιδικό δωμάτιο, θερμοκρασία, ρόλος στην πρόληψη, κίνδυνοι, πτώσεις, πνιγμός.

Ερώτηση 1 — Προϋποθέσεις δωματίου – εξοπλισμός

Ερώτηση: Να αναφέρετε τις βασικές προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί το βρεφικό και παιδικό δωμάτιο. Να κάνετε το ίδιο και για τον εξοπλισμό του βρεφικού δωματίου.

Απάντηση:

• Προϋποθέσεις δωματίου (σελ. 72-73): πρέπει να είναι καθαρό, ζεστό, φωτεινό και λειτουργικό, με εξοπλισμό-διακόσμηση που αλλάζουν όσο μεγαλώνει το παιδί (χώρος για κίνηση και παιχνίδι). Συγκεκριμένα:

  • Φωτεινό, με μεγάλα παράθυρα για συχνό αερισμό (ο κακός αερισμός → θερμοκρασία-υγρασία → μικροοργανισμοί-μολύνσεις)· παράθυρα με μάνταλα ή μπάρες ασφαλείας.
  • Τοίχοι με μη τοξικά χρώματα, χωρίς ταπετσαρίες, με απαλούς χαρούμενους χρωματισμούς και πολύχρωμες εικόνες.
  • Πάτωμα από παρκέ ή πλαστικό (εύκολο καθάρισμα, δεν δυσκολεύει τα πρώτα βήματα)· όχι γυάλισμα, όχι μικρά χαλαρά χαλιά, όχι μοκέτα (σκόνη).
  • Οροφή άσπρη (αντανάκλαση φωτός).
  • Τεχνητός φωτισμός κεντρικός και πλάγιος (αμυδρός για το βράδυ).
  • Έπιπλα απλά, γερά, που πλένονται εύκολα· θερμοκρασία σταθερή 18 °C.

  Εξοπλισμός βρεφικού δωματίου (πρώτοι 12 μήνες) — απλός και λειτουργικός (σελ. 73-74):

  • Κρεβάτι, κούνια ή πορτ-μπεμπέ για τον ύπνο (κρεβάτι: ξύλινο, άβαφο, άνετο, με κάγκελα λεία-στρογγυλεμένα ύψους 50 cm από το στρώμα και απόσταση 7-7,6 cm, μία πλευρά που ανεβοκατεβαίνει και ασφαλίζει, στρώμα σταθερό, καινούργιο, απόσταση από τα κάγκελα έως 2 δάχτυλα).
  • Σιφονιέρα ύψους 1 m με συρτάρια για τα ρούχα και επίπεδη επιφάνεια για το άλλαγμα.
  • Άνετη καρέκλα ή πολυθρόνα για το τάισμα.
  • Μικρό τραπεζάκι για το μπιμπερό ή μια μικρή λάμπα.
  • Ντουλάπα για ρούχα και είδη του μωρού.

  Αργότερα: ρηλάξ, ψηλό καρεκλάκι με τραπεζάκι, ίσως πάρκο. Επιλέγουμε έπιπλα γερά, άνετα, πρακτικά και ασφαλή.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Δωμάτιο: καθαρό-ζεστό-φωτεινό-λειτουργικό, μεγάλα παράθυρα με μάνταλα-αερισμός, μη τοξικά χρώματα (όχι ταπετσαρία), πάτωμα παρκέ/πλαστικό (όχι γυάλισμα, χαλάκια, μοκέτα), άσπρη οροφή, κεντρικός+πλάγιος φωτισμός, απλά-γερά-πλενόμενα έπιπλα. Εξοπλισμός: κρεβάτι/κούνια/πορτ-μπεμπέ (προδιαγραφές), σιφονιέρα 1 m, πολυθρόνα, τραπεζάκι, ντουλάπα· αργότερα ρηλάξ, καρεκλάκι.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 2 — Θερμοκρασία δωματίου

Ερώτηση: Να αναφέρετε δύο λόγους για τους οποίους είναι σημαντικό να ελέγχουμε τη θερμοκρασία του βρεφικού δωματίου.

Απάντηση:

• Η θέρμανση του δωματίου παίζει μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη και την υγεία του παιδιού. Δύο λόγοι (σελ. 73):

  1. Τα βρέφη δεν έχουν πλήρη έλεγχο της θερμοκρασίας του σώματός τους — γι’ αυτό οι ενήλικες πρέπει να φροντίζουν το δωμάτιο να είναι ζεστό και η θερμοκρασία σταθερή, ελέγχοντας συχνά (ιδίως τη νύχτα) ότι το παιδί δεν κρυώνει ούτε ζεσταίνεται υπερβολικά.
  2. Πρόσφατες έρευνες υποστηρίζουν ότι η θερμοκρασία του δωματίου μπορεί να είναι ένας από τους παράγοντες που συντελούν στο Σύνδρομο του Αιφνίδιου Θανάτου των βρεφών.

  Η θερμοκρασία πρέπει να διατηρείται σταθερή στους 18 °C, με εξαίρεση ίσως τις δύο πρώτες εβδομάδες του βρέφους στο σπίτι, που μπορεί να είναι υψηλότερη (22 °C).

Σύνοψη: (ενδεικτική) 1) Τα βρέφη δεν ελέγχουν πλήρως τη θερμοκρασία του σώματός τους (κίνδυνος να κρυώσουν ή να ζεσταθούν υπερβολικά)· 2) η θερμοκρασία δωματίου θεωρείται παράγοντας του Συνδρόμου Αιφνίδιου Θανάτου. Σταθερά 18 °C (22 °C τις 2 πρώτες εβδομάδες).

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 3 — Ρόλος στην αποφυγή ατυχημάτων

Ερώτηση: Ποιος είναι ο ρόλος του/της βρεφονηπιοκόμου στην αποφυγή των ατυχημάτων;

Απάντηση:

• Τα ατυχήματα είναι από τις πιο συχνές αιτίες θανάτου παιδιών κάτω των 5 ετών και η πρόληψή τους είναι από τις πιο σημαντικές ευθύνες όσων φροντίζουν παιδιά προσχολικής ηλικίας. Ο ρόλος του/της βρεφονηπιοκόμου (σελ. 75-76, 87):
  • Να προβλέπει τους κινδύνους που απειλούν τα παιδιά ανάλογα με την ηλικία τους (πόσο γρήγορα-μακριά-ψηλά φτάνει, τι τραβά την προσοχή του, τι μπορεί σήμερα που δεν μπορούσε χτες) και να οργανώνει τον χώρο (εσωτερικό-εξωτερικό) ώστε το παιδί να εξερευνά και να πειραματίζεται χωρίς να κινδυνεύει — και χωρίς συνεχή «όχι», «πρόσεχε», «μην αγγίζεις», που εκνευρίζουν και κάνουν τα παιδιά δειλά και ανίκανα να προφυλαχτούν.
  • Να ασκεί συνεχή επίβλεψη: ποτέ παιδί κάτω των 7 ετών χωρίς επίβλεψη, ακόμα κι όταν κοιμάται.
  • Να θέτει κανόνες καθώς μεγαλώνουν και να τους τηρεί με σταθερότητα, εξηγώντας τον λόγο και επαναλαμβάνοντάς τους.
  • Να γίνεται πρότυπο προς μίμηση (π.χ. ζώνη ασφαλείας, κανόνες πεζών).
  • Να είναι σε θέση να παρέχει πρώτες βοήθειες με ψυχραιμία, με καλά εξοπλισμένο κουτί πρώτων βοηθειών και κατάλογο τηλεφώνων (Κέντρο Δηλητηριάσεων, νοσοκομείο, Αστυνομία).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Προβλέπει τους κινδύνους ανά ηλικία και οργανώνει τον χώρο ώστε το παιδί να εξερευνά με ασφάλεια (χωρίς συνεχή «όχι»), επιβλέπει συνεχώς (< 7 ετών ποτέ μόνο), θέτει-εξηγεί κανόνες, γίνεται πρότυπο, παρέχει πρώτες βοήθειες με ψυχραιμία (κουτί, τηλέφωνα).

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 4 — Κίνδυνοι μέσα στο σπίτι

Ερώτηση: Να αναφέρετε ποιοι είναι οι κίνδυνοι που παραμονεύουν μέσα στο σπίτι για ένα παιδί που μπουσουλάει και ένα παιδί που περπατάει.

Απάντηση:

• Οι κίνδυνοι διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία και την κινητικότητα (σελ. 76-86):

  Παιδί που μπουσουλάει:

  • Πτώσεις από την αλλαγή, τον καναπέ, το κρεβάτι και κυρίως από τις σκάλες (χρειάζονται πόρτες ασφαλείας)· ασταθή έπιπλα από τα οποία πιάνεται για να ανασηκωθεί και μπορεί να πέσουν πάνω του.
  • Εισρόφηση ξένου αντικειμένου: βάζει στο στόμα ό,τι βρίσκει στο πάτωμα — χάντρες, μικρά κομμάτια παιχνιδιών, μικρά αντικείμενα.
  • Ηλεκτροπληξία: ακάλυπτες πρίζες και κρεμαστά καλώδια στο ύψος του.
  • Δηλητηριάσεις: απορρυπαντικά, φάρμακα, καλλυντικά, τοξικά φυτά σε χαμηλά ντουλάπια.
  • Πνιγμός: κουβάδες με νερό, λεκάνη τουαλέτας, μπανιέρα (αρκούν < 5 cm νερό).
  • Εγκαύματα: θερμαντικά σώματα, τζάκι, καλώδια συσκευών (σίδερο) που τραβάει.

  Παιδί που περπατάει:

  • Εγκαύματα: εστίες κουζίνας και «κουμπιά», λαβές κατσαρολών, καυτά ροφήματα σε χαμηλά τραπέζια, τραπεζομάντιλα που τραβάει, καυτό νερό μπάνιου, σπίρτα-αναπτήρες.
  • Πτώσεις: σκάλες, γυαλισμένα πατώματα και μικρά χαλιά, σκαρφάλωμα σε έπιπλα κοντά σε παράθυρα-μπαλκόνια, παιχνίδια-μαξιλάρια στο κρεβάτι ως σκαλοπάτι, σκορπισμένα αντικείμενα-χυμένα υγρά.
  • Δηλητηριάσεις: φτάνει ψηλότερα — φάρμακα, ποτά, χημικά που δεν είναι κλειδωμένα.
  • Εισρόφηση: ξηροί καρποί, καραμέλες, καλαμπόκι, ρόγες σταφυλιού, κεράσια με κουκούτσι (απαγορεύονται < 4 ετών).
  • Ηλεκτροπληξία (μικρά αντικείμενα σε πρίζες) και πνιγμός στη μπανιέρα.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Μπουσούλημα: πτώσεις (αλλαγή, σκάλες, ασταθή έπιπλα), μικρά αντικείμενα στο στόμα, πρίζες-καλώδια, χημικά σε χαμηλά ντουλάπια, κουβάδες-τουαλέτα-μπανιέρα, θερμαντικά. Περπάτημα: εστίες-λαβές-καυτά ροφήματα-τραπεζομάντιλα, σκάλες-γλιστερά πατώματα-σκαρφάλωμα σε παράθυρα-μπαλκόνια, φάρμακα-ποτά, επικίνδυνες τροφές, πρίζες, νερό.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 5 — Περιορισμός πτώσεων

Ερώτηση: Οι πτώσεις των παιδιών μπορούν να περιοριστούν σε μεγάλο βαθμό. Τι μπορεί να κάνει ο/η βρεφονηπιοκόμος γι’ αυτό;

Απάντηση:

• Μέτρα για τον περιορισμό των πτώσεων (σελ. 81-82):
  • Ποτέ δεν αφήνει μωρό μόνο του πάνω στην αλλαγή, το τραπέζι, τον καναπέ ή το κρεβάτι — ούτε για ένα λεπτό.
  • Σε χώρους με σκάλες τοποθετεί πόρτες ασφαλείας, ώστε παιδιά που μπουσουλάνε ή περπατάνε να μην ανεβοκατεβαίνουν χωρίς επιτήρηση.
  • Δεν γυαλίζει τα πατώματα και δεν χρησιμοποιεί μικρά χαλιά που μετακινούνται.
  • Βεβαιώνεται ότι τα έπιπλα είναι σταθερά και δεν θα πέσουν πάνω στο παιδί που πιάνεται για να ανασηκωθεί.
  • Όταν τα παιδιά στέκονται όρθια, δεν αφήνει στο κρεβάτι παιχνίδια ή μαξιλάρια που θα χρησίμευαν ως σκαλοπάτι για να σκαρφαλώσουν πάνω από τα κάγκελα.
  • Προστατεύει παράθυρα και μπαλκόνια με ειδικά τελάρα ή πλέγματα και δεν αφήνει έπιπλα κοντά τους.
  • Κρατά τον χώρο τακτοποιημένο και καθαρό (σκορπισμένα αντικείμενα, χυμένα υγρά).
  • Σε νήπια που σκαρφαλώνουν: βοηθά στις πρώτες προσπάθειες, δείχνει πώς ανεβαίνουν-κατεβαίνουν, φροντίζει κοντά ρούχα και παπούτσια που δεν γλιστρούν.
  • Είναι πολύ προσεκτικός/-ή όταν περπατά κρατώντας παιδί στην αγκαλιά.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Ποτέ μωρό μόνο σε αλλαγή-τραπέζι-καναπέ-κρεβάτι· πόρτες ασφαλείας στις σκάλες· όχι γυαλισμένα πατώματα-μικρά χαλιά· σταθερά έπιπλα· όχι παιχνίδια-μαξιλάρια στο κρεβάτι· πλέγματα σε παράθυρα-μπαλκόνια χωρίς έπιπλα δίπλα· τακτοποιημένος χώρος· βοήθεια-κατάλληλα ρούχα στο σκαρφάλωμα· προσοχή με παιδί αγκαλιά.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 6 — Παράγοντες πνιγμού

Ερώτηση: Να αναφέρετε ποιοι είναι οι παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν στον πνιγμό.

Απάντηση:

• Τις περισσότερες φορές η αιτία του πνιγμού είναι η απροσεξία του ενήλικα· τα μωρά μπορούν να πνιγούν ακόμα και σε λιγότερο από 5 εκατοστά νερό. Παράγοντες κινδύνου (σελ. 84-85):
  • Παιδιά κοντά σε νερό χωρίς επίβλεψη — ούτε για ένα λεπτό, ακόμα και στη μπανιέρα (αν χτυπήσει το τηλέφωνο ή η πόρτα, τυλίγουμε το παιδί σε πετσέτα και το παίρνουμε μαζί μας).
  • Κουβάδες με νερό σε χώρους με παιδιά, ανοιχτή λεκάνη τουαλέτας (κλείνουμε-ασφαλίζουμε το καπάκι), βούτηγμα του κεφαλιού στο νερό της μπανιέρας για παιχνίδι.
  • Η άγνοια κολύμβησης — μαθαίνουμε κολύμπι από μικρά, αλλά ποτέ δεν υποθέτουμε ότι όσα ξέρουν κολύμπι δεν κινδυνεύουν.
  • Λάθος μέγεθος σωσίβιου σε θαλάσσια αθλήματα — και το σωσίβιο δεν αντικαθιστά την επίβλεψη.
  • Βουτιές στη θάλασσα χωρίς επίβλεψη ενήλικα.
  • Χρήση στρωμάτων θαλάσσης και φουσκωτών ως σωσίβιο ή στήριγμα — αν ξεφουσκώσουν ή γλιστρήσει το παιδί, κινδυνεύει η ζωή του.
  • Κολύμπι μετά το φαγητό.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Απροσεξία ενήλικα (αρκούν < 5 cm νερό): παιδί χωρίς επίβλεψη κοντά σε νερό/μπανιέρα, κουβάδες, ανοιχτή τουαλέτα, βούτηγμα κεφαλιού, άγνοια κολύμβησης (αλλά κολύμπι ≠ ασφάλεια), λάθος σωσίβιο (≠ επίβλεψη), βουτιές χωρίς ενήλικα, φουσκωτά ως σωσίβιο, κολύμπι μετά το φαγητό.

Κριτήρια αξιολόγησης: