Λύσεις — Κεφάλαιο 4 (Ερωτήσεις σελ. 70) – ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΑ Γ΄ ΕΠΑΛ

ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΑ Γ΄ ΕΠΑΛ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΑ Γ΄ ΕΠΑΛ – ΛΥΣΕΙΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Ασκήσεων Σχολικού Βιβλίου Λύσεις — Κεφάλαιο 4 (Ερωτήσεις σελ. 70) – ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΑ Γ΄ ΕΠΑΛ

Λύσεις — Κεφάλαιο 4 (Ερωτήσεις σελ. 70)

Απαντήσεις στις 8 ερωτήσεις σύντομης απάντησης (Α), τις 5 συμπλήρωσης κενών (Β), την πολλαπλής επιλογής (Γ) και την αντιστοίχιση (Δ) του κεφαλαίου 4.

Ερώτηση Α1 — Συμπλήρωμα — στοιχεία

Ερώτηση: Τι είναι το συμπλήρωμα και από ποια κύρια στοιχεία αποτελείται;

Απάντηση:

Το συμπλήρωμα είναι σημαντικό μέρος του «οπλοστασίου» της ανοσίας: μια ομάδα πρωτεϊνών που βρίσκονται σε ελάχιστες ποσότητες στον ορό αλλά και στις μεμβράνες των κυττάρων και ενεργοποιούνται με διαδοχικές αντιδράσεις — τον μηχανισμό καταρράχτη (το προϊόν της πρώτης αντίδρασης δρα ως ένζυμο-καταλύτης της επόμενης κ.ο.κ.). Ονομάζεται έτσι γιατί συμπληρώνει τους μηχανισμούς της χυμικής ανοσίας· οι διαλυτές πρωτεΐνες του είναι θερμοευαίσθητες (καταστρέφονται στους ≈ 60 °C) και συντίθενται κυρίως στο ήπαρ (και στα μακροφάγα).

Κύρια στοιχεία — τουλάχιστον 30 διαφορετικές πρωτεΐνες (σελ. 62-63):
1. Διαλυτές πρωτεΐνες του ορού: ενεργοποιούμενοι παράγοντες (υφίστανται τις διαδοχικές διασπάσεις σε πολυπεπτιδικά τμήματα όταν ξεκινήσει η ενεργοποίηση) και ρυθμιστικές πρωτεΐνες (εποπτεύουν, αναστέλλουν ή αδρανοποιούν τα ένζυμα των αντιδράσεων, για να μην παθαίνουν βλάβες τα κύτταρα του οργανισμού).
2. Πρωτεΐνες των μεμβρανών των κυττάρων: μεμβρανικοί αναστολείς (παρεμποδίζουν τη δημιουργία ενζύμων που θα προσέβαλλαν τη μεμβράνη των κυττάρων του οργανισμού) και μεμβρανικοί υποδοχείς (σχηματισμοί που δεσμεύουν ενεργοποιημένα συστατικά ώστε να γίνει η επιθυμητή βιολογική επίδραση στο κύτταρο).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Ομάδα ≥ 30 πρωτεϊνών του ορού και των κυτταρικών μεμβρανών που ενεργοποιούνται με μηχανισμό καταρράχτη και συμπληρώνουν τη χυμική ανοσία· στοιχεία: διαλυτές (ενεργοποιούμενοι παράγοντες, ρυθμιστικές πρωτεΐνες) και μεμβρανικές (αναστολείς, υποδοχείς).

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Α2 — Ενεργοποίηση — τελικό αποτέλεσμα

Ερώτηση: Τι ακριβώς είναι η ενεργοποίηση του συμπληρώματος και ποιο είναι το τελικό αποτέλεσμα αυτής της ενεργοποίησης;

Απάντηση:

Η ενεργοποίηση του συμπληρώματος είναι μια σειρά διαδοχικών αντιδράσεων με τις οποίες οι διαλυτές πρωτεΐνες (ενεργοποιούμενοι παράγοντες) παθαίνουν μερική διάσπαση — κάθε αντίδραση παράγει ένα προϊόν που δρα ως ένζυμο για την επόμενη (μηχανισμός καταρράχτη), σε τρεις φάσεις: έναρξης, ενίσχυσης και τελικής.

Τελική κατάληξη της ενεργοποίησης είναι η δημιουργία του συμπλέγματος προσβολής της μεμβράνης (MAC = membrane attack complex): σύμπλεγμα πρωτεϊνών που δημιουργεί μεταβολές («τρύπες») στη μεμβράνη κυττάρων και προκαλεί την καταστροφή τους (λύση). Παράλληλα, κατά τις αντιδράσεις δημιουργούνται και προϊόντα με άλλες λειτουργίες: διευκόλυνση της φαγοκυττάρωσης μικροοργανισμών (οψωνοποίηση, C3b) και κινητοποίηση της φλεγμονής (αναφυλατοξίνες C3a, C4a, C5a) (σελ. 64-65).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Σειρά διαδοχικών αντιδράσεων μερικής διάσπασης των διαλυτών πρωτεϊνών (καταρράχτης)· τελικό αποτέλεσμα η δημιουργία του συμπλέγματος προσβολής της μεμβράνης (MAC) → λύση κυττάρων, με παράλληλα προϊόντα για οψωνοποίηση και φλεγμονή.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Α3 — Οδοί ενεργοποίησης — έναρξη

Ερώτηση: Ποιοι είναι οι κύριοι τρόποι (οδοί) ενεργοποίησης και ποιο γεγονός δημιουργεί την έναρξη του κάθε ενός;

Απάντηση:

Δύο κύριοι τρόποι (και ένας τρίτος, παρόμοιος με τον κλασικό) (σελ. 65):
1. Κλασική οδός — έναρξη από το σύμπλεγμα αντιγόνου-αντισώματος: όταν ένα αντίσωμα (IgG ή IgM) ενωθεί με το αντιγόνο (π.χ. ιό ή βακτήριο), η διαλυτή πρωτεΐνη C1 συνδέεται με το σύμπλεγμα (ακριβέστερα με το τμήμα Fc του αντισώματος) και ξεκινά η σειρά των αντιδράσεων.
  - Οδός της λεκτίνης (νεότερα ανακαλυφθείσα): ακολουθεί την ίδια σειρά αντιδράσεων με την κλασική, αλλά δεν απαιτεί αντιγόνο-αντίσωμα — ξεκινά όταν η πρωτεΐνη MBP (που συνδέει τη μανόζη) προσκολληθεί στην επιφάνεια ενός μικροοργανισμού.
2. Εναλλακτική οδός — έναρξη από προϊόντα μικροβίων (π.χ. ενδοτοξίνες των Gram-αρνητικών βακτηριδίων), χωρίς σύνδεση αντιγόνου-αντισώματος και χωρίς ειδική αναγνώριση του ξένου· ξεκινά από τη διάσπαση του κλάσματος C3, παρακάμπτοντας τα προηγούμενα στάδια της κλασικής. Είναι πιο αρχέγονος τρόπος, βρίσκεται σε συνεχή αυτόματη μικρή ενεργοποίηση, και ενεργοποιείται ακόμη και από ουσία του δηλητηρίου της κόμπρας.

Σύνοψη: (ενδεικτική) 1. Κλασική οδός: έναρξη από σύμπλεγμα αντιγόνου-αντισώματος (IgG/IgM) — το C1 δένεται στο Fc· παραλλαγή η οδός της λεκτίνης (MBP σε μικροοργανισμό, χωρίς αντίσωμα)· 2. εναλλακτική οδός: έναρξη από μικροβιακές ουσίες (ενδοτοξίνες Gram−) με διάσπαση του C3, χωρίς αντίσωμα.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Α4 — Ομοιότητες – διαφορές οδών

Ερώτηση: Σε τι μοιάζουν και σε τι διαφέρουν οι δυο κύριοι τρόποι (οδοί) ενεργοποίησης;

Απάντηση:

Ομοιότητες (σελ. 65-67):

Και στις δύο οδούς υπάρχουν τρεις φάσεις: έναρξης, ενίσχυσης και τελική (όπου δημιουργείται το σύμπλεγμα προσβολής των μεμβρανών). Η τελική φάση είναι κοινή («τελική οδός»).
Κοινό στοιχείο είναι η δημιουργία του ενζύμου C3-κονβερτάση, που διασπά το C3 σε C3a και C3b· από εκεί και πέρα ακολουθούν την ίδια σειρά αντιδράσεων με κοινά αποτελέσματα: MAC (λύση), οψωνίνες (C3b), αναφυλατοξίνες (φλεγμονή).

Διαφορές (πίνακας σελ. 67):

Κλασική οδός	Εναλλακτική οδός
Ανήκει στην επίκτητη ειδική ανοσία	Ανήκει στη μη ειδική εγγενή ανοσία
Ενεργοποίηση από σύμπλεγμα αντιγόνου-αντισώματος (χρειάζεται τη χυμική ανοσία)	Ενεργοποίηση από συστατικά των βακτηριδίων (χωρίς αντίσωμα, χωρίς ειδική αναγνώριση)
Απαιτεί τη συμμετοχή και των 9 κύριων συστατικών C1-C9	Δεν απαιτούνται τα C1, C4 και C2 — ξεκινά από το C3
Οι φάσεις έναρξης και ενίσχυσης διαφέρουν μεταξύ των δύο οδών	(πιο αρχέγονη, σε συνεχή μικρή αυτόματη ενεργοποίηση)

Σύνοψη: (ενδεικτική) Μοιάζουν: 3 φάσεις (έναρξη, ενίσχυση, τελική), κοινή C3-κονβερτάση και κοινή τελική οδός → MAC, οψωνίνες, αναφυλατοξίνες· διαφέρουν: κλασική = ειδική ανοσία, αντιγόνο-αντίσωμα, C1-C9· εναλλακτική = μη ειδική, βακτηριακά συστατικά, χωρίς C1, C4, C2, διαφορετικές φάσεις έναρξης-ενίσχυσης.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Α5 — Κοινό σημείο συνάντησης

Ερώτηση: Ποιο είναι το κοινό σημείο συνάντησης των δυο οδών ενεργοποίησης του συμπληρώματος;

Απάντηση:

Κοινό σημείο συνάντησης των δύο οδών είναι η δημιουργία ενός ενζύμου, της C3-κονβερτάσης, που διασπά τον παράγοντα C3 στα κλάσματα C3a και C3b. Η κλασική οδός φτάνει εκεί μέσω των C1, C4, C2, ενώ η εναλλακτική ξεκινά απευθείας από τη διάσπαση του C3. Από το σημείο αυτό και πέρα οι δύο οδοί ακολουθούν την ίδια σειρά αντιδράσεων (τελική οδός): το C3b ξεκινά την τελική φάση που καταλήγει στο σύμπλεγμα προσβολής της μεμβράνης (MAC), ενώ παράλληλα διευκολύνει τη φαγοκυττάρωση (οψωνίνη) και τη διαλυτοποίηση-απομάκρυνση των ανοσοσυμπλεγμάτων· το C3a, μαζί με C4a και C5a, δημιουργεί τα φαινόμενα της φλεγμονής (σελ. 65-66, 69).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Η δημιουργία της C3-κονβερτάσης που διασπά το C3 σε C3a + C3b· από εκεί κοινή τελική οδός (C3b → MAC, οψωνοποίηση· C3a → φλεγμονή).

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Α6 — MAC

Ερώτηση: Τι είναι το σύμπλεγμα προσβολής της μεμβράνης (MAC);

Απάντηση:

Το σύμπλεγμα προσβολής της μεμβράνης (MAC = membrane attack complex) είναι η τελική κατάληξη της ενεργοποίησης του συμπληρώματος: ένα σύμπλεγμα πρωτεϊνών (των τελικών συστατικών, που πολυμερίζονται) το οποίο έχει την ικανότητα να δημιουργεί μεταβολές στη μεμβράνη κάποιων κυττάρων και να προκαλεί την καταστροφή τους (λύση). Τα ενεργοποιημένα συστατικά, πολυμεριζόμενα, προσβάλλουν την κυτταρική μεμβράνη των μικροοργανισμών και δημιουργούν «τρύπες» στη φωσφολιπιδική μεμβράνη, γεγονός που οδηγεί στην οσμωτική λύση του κυττάρου (εικ. 4.5). Ο σχηματισμός του MAC είναι κοινός και στις δύο οδούς ενεργοποίησης (τελική φάση) και ξεκινά από το C3b (σελ. 64-67).

Σύνοψη: (ενδεικτική) MAC = το σύμπλεγμα πρωτεϊνών που σχηματίζεται στο τέλος της ενεργοποίησης (τελική φάση, από το C3b) και προσβάλλει τη μεμβράνη — «τρύπες» στη φωσφολιπιδική μεμβράνη → οσμωτική λύση του κυττάρου.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Α7 — Οψωνοποίηση

Ερώτηση: Τι είναι η οψωνοποίηση;

Απάντηση:

Οψωνοποίηση είναι η διευκόλυνση της φαγοκυττάρωσης μικροοργανισμών ή ξένων σωματιδίων: συστατικά του ενεργοποιημένου συμπληρώματος (που λέγονται και οψωνίνες — κυρίως το C3b) προσκολλώνται πάνω στις επιφάνειες των μικροοργανισμών ή των σωματιδίων, τα οποία με τον τρόπο αυτό καθηλώνονται και γίνονται εύκολος στόχος για τα φαγοκύτταρα (εικ. 4.6). Οψωνίνες είναι επίσης τα αντισώματα (IgG), που προσκολλώνται στα μικρόβια και επιστρατεύουν τους Fc υποδοχείς των φαγοκυττάρων (κεφ. 1, 3). Η οψωνοποίηση είναι μία από τις βιολογικές λειτουργίες της ενεργοποίησης του συμπληρώματος και είναι απαραίτητη για τη φαγοκυττάρωση βακτηρίων με κάψα (σελ. 65, 67).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Οψωνοποίηση = διευκόλυνση της φαγοκυττάρωσης: συστατικά του ενεργοποιημένου συμπληρώματος (οψωνίνες, C3b) — και αντισώματα — προσκολλώνται στην επιφάνεια μικροοργανισμών/σωματιδίων, τα καθηλώνουν και τα κάνουν εύκολο στόχο των φαγοκυττάρων.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Α8 — Βιολογικά αποτελέσματα

Ερώτηση: Ποια είναι τα σημαντικότερα βιολογικά αποτελέσματα της ενεργοποίησης του συμπληρώματος;

Απάντηση:

Οι λειτουργίες του ενεργοποιημένου συμπληρώματος εντάσσονται σε δύο γενικές κατηγορίες — τροποποίηση των κυτταρικών μεμβρανών και απελευθέρωση ουσιών που κινητοποιούν τη φλεγμονή — και συγκεκριμένα είναι (σελ. 67-68):
- α) Λύση των κυττάρων: πολυμερισμός συστατικών (MAC) → «τρύπες» στη φωσφολιπιδική μεμβράνη μικροοργανισμών → οσμωτική λύση.
- β) Οψωνοποίηση μικροοργανισμών ή ξένων σωματιδίων: οψωνίνες προσκολλώνται στην επιφάνειά τους → εύκολος στόχος για τα φαγοκύτταρα.
- γ) Προώθηση της φλεγμονής: οι αναφυλατοξίνες C3a, C4a, C5a δρουν σε κύτταρα-στόχους — αποκοκκίωση μαστοκυττάρων (αγγειοδραστικές ουσίες), σύσπαση λείων μυϊκών ινών, αυξημένη διαπερατότητα αγγείων με εξίδρωση υγρού, συσσώρευση λευκοκυττάρων και απελευθέρωση ενζύμων.
- δ) Διευκόλυνση της απομάκρυνσης των ανοσοσυμπλεγμάτων: διαλυτοποίηση των συμπλεγμάτων αντιγόνου-αντισώματος και απομάκρυνσή τους με φαγοκυττάρωση → αποφυγή εναπόθεσης στα τοιχώματα των αγγείων.
- ε) Υποβοήθηση της χυμικής ανοσίας: συστατικά της ενεργοποίησης υποβοηθούν την παρουσίαση των αντιγόνων από τα αντιγονοπαρουσιαστικά κύτταρα στα Β-λεμφοκύτταρα → παραγωγή αντισωμάτων.

Σύνοψη: (ενδεικτική) α) Λύση κυττάρων (MAC), β) οψωνοποίηση, γ) προώθηση φλεγμονής (αναφυλατοξίνες C3a, C4a, C5a), δ) απομάκρυνση ανοσοσυμπλεγμάτων, ε) υποβοήθηση χυμικής ανοσίας (παρουσίαση αντιγόνων στα Β-κύτταρα).

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Β1 — Κενό — θερμοευαισθησία

Ερώτηση: Οι διαλυτές πρωτεΐνες του συμπληρώματος είναι ευαίσθητες στην ...................................

Απάντηση:

Οι διαλυτές πρωτεΐνες του συμπληρώματος είναι ευαίσθητες στη θερμότητα (υψηλή θερμοκρασία) — «καταστρέφονται στην υψηλή θερμοκρασία (θερμοευαίσθητες πρωτεΐνες)»: ορός με αντισώματα που προθερμαίνεται στους ≈ 60 °C χάνει την ικανότητα να προκαλεί λύση βακτηριδίων, ιδιότητα που οδήγησε στην ανακάλυψη του συμπληρώματος (σελ. 62).

Σύνοψη: (ενδεικτική) θερμότητα (υψηλή θερμοκρασία — καταστρέφονται στους ≈ 60 °C).

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Β2 — Κενά — C3-κονβερτάση

Ερώτηση: Η C3-κονβερτάση είναι το ................................... που διασπά το κλάσμα C3 και η δημιουργία της είναι το κοινό σημείο συνάντησης μεταξύ ................................... και ...................................

Απάντηση:

Η C3-κονβερτάση είναι το ένζυμο που διασπά το κλάσμα C3 (σε C3a και C3b) και η δημιουργία της είναι το κοινό σημείο συνάντησης μεταξύ κλασικής οδού και εναλλακτικής οδού ενεργοποίησης του συμπληρώματος (σελ. 65, 69).

Σύνοψη: (ενδεικτική) ένζυμο — κλασικής οδού — εναλλακτικής οδού.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Β3 — Κενό — εναλλακτική οδός

Ερώτηση: Η εναλλακτική οδός ενεργοποίησης αρχίζει με ...................................

Απάντηση:

Η εναλλακτική οδός ενεργοποίησης αρχίζει με τη διάσπαση του κλάσματος C3 (από ουσίες μικροοργανισμών, π.χ. ενδοτοξίνες των Gram-αρνητικών βακτηριδίων), παρακάμπτοντας τα προηγούμενα στάδια (C1, C4, C2) που ακολουθεί η κλασική οδός (σελ. 65).

Σύνοψη: (ενδεικτική) τη διάσπαση του κλάσματος C3 (από συστατικά μικροοργανισμών-ενδοτοξίνες, χωρίς αντίσωμα).

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Β4 — Κενό — αναφυλατοξίνες

Ερώτηση: Αναφυλατοξίνες είναι μερικά από τα προϊόντα ενεργοποίησης του συμπληρώματος που προωθούν τη διαδικασία της ...................................

Απάντηση:

Αναφυλατοξίνες (C3a, C4a, C5a) είναι μερικά από τα προϊόντα ενεργοποίησης του συμπληρώματος που προωθούν τη διαδικασία της φλεγμονής — δρουν σε μαστοκύτταρα (αποκοκκίωση), λείες μυϊκές ίνες (σύσπαση), αγγεία (↑ διαπερατότητα) και λευκοκύτταρα (σελ. 67).

Σύνοψη: (ενδεικτική) φλεγμονής.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Β5 — Κενό — οψωνοποίηση

Ερώτηση: Η οψωνοποίηση είναι μια από τις βιολογικές λειτουργίες της ενεργοποίησης του συμπληρώματος και σημαίνει την υποβοήθηση της ...................................

Απάντηση:

Η οψωνοποίηση είναι μια από τις βιολογικές λειτουργίες της ενεργοποίησης του συμπληρώματος και σημαίνει την υποβοήθηση της φαγοκυττάρωσης (μικροοργανισμών ή ξένων σωματιδίων, με προσκόλληση οψωνινών στην επιφάνειά τους) (σελ. 65, 67).

Σύνοψη: (ενδεικτική) φαγοκυττάρωσης.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Γ — Επιλογή — το συμπλήρωμα

Ερώτηση: Το συμπλήρωμα: α) Είναι μια ομάδα πρωτεϊνών που βρίσκεται στα λεμφικά όργανα. β) Ενεργοποιείται από ελεύθερα αντισώματα του ορού. γ) Δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί από συστατικά μικροοργανισμών. δ) Όταν ενεργοποιηθεί εμποδίζει τους μηχανισμούς της φλεγμονής. ε) Αποτελείται από διαλυτές πρωτεΐνες και μεμβρανικές πρωτεΐνες.

Απάντηση:

Σωστή απάντηση: ε. «Το συμπλήρωμα αποτελείται από τουλάχιστον 30 διαφορετικές πρωτεΐνες από τις οποίες κάποιες είναι διαλυτές πρωτεΐνες του ορού και άλλες είναι πρωτεΐνες των μεμβρανών των κυττάρων» (σελ. 62).

Λανθασμένες: α) βρίσκεται στον ορό και στις μεμβράνες των κυττάρων, όχι στα λεμφικά όργανα· β) η κλασική οδός ενεργοποιείται από το σύμπλεγμα αντιγόνου-αντισώματος (C1 στο Fc του δεσμευμένου IgG/IgM), όχι από ελεύθερα αντισώματα· γ) η εναλλακτική οδός ενεργοποιείται ακριβώς από συστατικά μικροοργανισμών (ενδοτοξίνες)· δ) όταν ενεργοποιηθεί προωθεί τη φλεγμονή μέσω των αναφυλατοξινών C3a, C4a, C5a.

Σύνοψη: (ενδεικτική) ε — διαλυτές και μεμβρανικές πρωτεΐνες· α λάθος (ορός-μεμβράνες), β λάθος (σύμπλεγμα Ag-Ab), γ λάθος (εναλλακτική οδός), δ λάθος (προωθεί τη φλεγμονή).

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση Δ — Αντιστοίχιση

Ερώτηση: Αντιστοιχίστε τις λέξεις ή φράσεις μεταξύ των δύο στηλών. Προώθηση φλεγμονής Οδός της λεκτίνης Παραλλαγή κλασικής οδού Ένωση αντιγόνου αντισώματος Ενεργοποίηση κλασικής οδού Αναφυλατοξίνες Μη συμμετοχή C1,C2,C4 Μηχανισμός καταρράχτη Αντιδράσεις ενεργοποίησης Εναλλακτική οδός

Απάντηση:

Αριστερή στήλη	Δεξιά στήλη
Προώθηση φλεγμονής	Αναφυλατοξίνες (C3a, C4a, C5a — προϊόντα που δρουν σε μαστοκύτταρα, αγγεία, λείους μυς, λευκοκύτταρα)
Παραλλαγή κλασικής οδού	Οδός της λεκτίνης (ίδιες αντιδράσεις με την κλασική, χωρίς αντίσωμα — MBP)
Ενεργοποίηση κλασικής οδού	Ένωση αντιγόνου αντισώματος (C1 στο Fc του IgG/IgM)
Μη συμμετοχή C1, C2, C4	Εναλλακτική οδός (ξεκινά από τη διάσπαση του C3)
Αντιδράσεις ενεργοποίησης	Μηχανισμός καταρράχτη (κάθε προϊόν καταλύει την επόμενη αντίδραση)

(σελ. 61, 65-67, 69)

Σύνοψη: (ενδεικτική) Προώθηση φλεγμονής – Αναφυλατοξίνες· Παραλλαγή κλασικής οδού – Οδός της λεκτίνης· Ενεργοποίηση κλασικής οδού – Ένωση αντιγόνου αντισώματος· Μη συμμετοχή C1,C2,C4 – Εναλλακτική οδός· Αντιδράσεις ενεργοποίησης – Μηχανισμός καταρράχτη.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Προηγούμενο Στοιχείο

Επιστροφή στην Ενότητα

Επόμενο Στοιχείο