Λύσεις στις 26 ερωτήσεις του κεφαλαίου: γενικά στοιχεία αιγοπροβατοτροφίας, φυλές προβάτων (κριτήρια, ορεινές/πεδινές, σπάνιες), παραγωγικά συστήματα, άρμεγμα προβατίνων, επιλογή αναπαραγωγής, αιγοτροφία (προϊόντα, φυλές, Ζάανεν), διατροφή αιγοπροβάτων (ανάγκες, πενίες, τόνωση, τοξιναιμία) και αιγοπροβατοστάσια (θέση, περιβάλλον, δάπεδο, τοίχοι/στέγη, βασικοί χώροι).
Ερώτηση: Ποια είναι η θέση της αιγοπροβατοτροφίας στην ελληνική κτηνοτροφία;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η αιγοπροβατοτροφία είναι σημαντικός κλάδος της ελληνικής κτηνοτροφίας, με έντονο κοινωνικό χαρακτήρα: απασχολεί περίπου 350.000 οικογένειες (κύρια ή συμπληρωματική πηγή εισοδήματος), συμμετέχει κατά 39,11% στην ακαθάριστη αξία της ζωικής παραγωγής (στοιχεία 1997) και κατά 1,60% στο ΑΕΠ. Το 75% των εκτρεφόμενων ζώων βρίσκεται σε μειονεκτικές ορεινές και νησιώτικες περιοχές, όπου αξιοποιεί βοσκοτόπους ακατάλληλους για άλλη χρήση — παρά τη φθίνουσα πορεία, η διατήρησή του κρίνεται αναγκαία για οικονομικούς, κοινωνικούς, δημογραφικούς και εθνικούς λόγους.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες είναι οι σημαντικότερες περιοχές εκτροφής προβάτων και αιγών στην Ελλάδα;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Για τα πρόβατα οι τρεις σημαντικότερες περιοχές είναι οι Περιφέρειες Θεσσαλίας, Δυτικής Ελλάδας και Κρήτης (46% του συνολικού πληθυσμού προβάτων). Οι αίγες παρουσιάζουν μεγαλύτερη γεωγραφική διασπορά — το 78,6% του πληθυσμού τους συγκεντρώνεται σε επτά από τις δεκατρείς Περιφέρειες της χώρας.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι η αυτάρκεια της χώρας σε αιγοπρόβειο γάλα και κρέας;
Απάντηση:
Σύνοψη: Η χώρα είναι αυτάρκης κατά 100% σε αιγοπρόβειο γάλα και κατά περίπου 90% (89,7% ακριβώς στον πίνακα του Υπ. Γεωργίας) σε αιγοπρόβειο κρέας, στοιχεία του 1996.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Με ποια κριτήρια χωρίζονται οι φυλές των προβάτων;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι φυλές προβάτων κατατάσσονται με βάση τρία κριτήρια: το μήκος και τη διάπλαση της ουράς (παχύουρες/ημιπαχύουρες ή βραχύουρες), την κύρια παραγωγική τους κατεύθυνση, και τον τύπο/ποιότητα του μαλλιού τους.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Πώς χωρίζονται οι φυλές των προβάτων ανάλογα με την παραγωγική τους κατεύθυνση;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ανάλογα με την παραγωγική τους κατεύθυνση, οι φυλές προβάτων διακρίνονται σε: γαλακτοπαραγωγικές/αρμεγόμενες (π.χ. Χίου, Γλώσσας Σκοπέλου, Φρισλανδίας, Αβάσι, Φριζάρτα), κρεοπαραγωγικές (π.χ. Σάφολκ, Σαουθντάουν, Μπερισσόν ντυ Σερ), εριοπαραγωγικές (κυρίως μερινόμαλλες φυλές, Σοπραβισσάνα), και μικτών αποδόσεων (π.χ. Τσιγκάια, Τσάκελ, Σεβιότ).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Αναφέρετε και περιγράψτε μια σημαντική ορεινή και μια πεδινή φυλή προβάτων.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ορεινή φυλή — Σφακίων: λεπτόουρο, αναμικτόμαλλο πρόβατο, κοπαδιάρικο, εκτρέφεται στην ορεινή περιοχή των Σφακίων Κρήτης, λευκού χρώματος με κυρτό επιρρίνιο, πολυδυμία 1,1-1,3 και γαλακτοπαραγωγή 100-130 kg. Πεδινή φυλή — Καραγκούνικη: αναμικτόμαλλο, κοπαδιάρικο, λεπτόουρο, συνήθως ακέρατο πρόβατο πεδινού-ημιορεινού τύπου με κοιτίδα τη δυτική Θεσσαλία· από τις σημαντικότερες ελληνικές φυλές, εξαπλωμένη σχεδόν σε όλη τη χώρα μέσω διασταυρώσεων, με πολυδυμία 1,2-1,4 και γαλακτοπαραγωγή 110-160 kg.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι είναι οι σπάνιες φυλές; Αναφέρετε μερικές από αυτές.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Σπάνιες φυλές είναι οι ελληνικές φυλές προβάτων με πολύ μικρό και μειούμενο πληθυσμό, που κινδυνεύουν με εξαφάνιση και έχουν ενταχθεί στα προγράμματα διάσωσης-διατήρησης ντόπιων σπάνιων φυλών του Υπουργείου Γεωργίας. Παραδείγματα: η φυλή Ζακύνθου (~640 ζώα, μόνο στη Ζάκυνθο), η φυλή Γλώσσας Σκοπέλου (~2.300 ζώα συνολικά), η φυλή Άργους (~750 καθαρόαιμα ζώα) και η φυλή Χίου (καθαρόαιμα ~5.000 ζώα).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα παραγωγικά συστήματα της ελληνικής προβατοτροφίας;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα παραγωγικά συστήματα είναι: (α) το εντατικό-ημιεντατικό, που περιλαμβάνει το οικόσιτο (1-5 ζώα), το ημιοικόσιτο (έως 20-25 ζώα) και το ενσταυλισμένο επιχειρηματικό (πρόσφατο, με υψηλό κόστος επένδυσης και ελάχιστη χρήση βοσκοτόπων)· (β) το εκτατικό μετακινούμενο, με μετακίνηση των ζώων το καλοκαίρι στα ορεινά και το χειμώνα στα πεδινά (χειμαδιά)· και (γ) το εκτατικό μη μετακινούμενο, όπου τα ζώα κινούνται στην περιοχή της κοινότητας — το σύστημα με τη μεγαλύτερη σήμερα οικονομική σημασία.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Περιγράψτε τη διαδικασία αρμέγματος των προβατίνων.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το άρμεγμα των προβατίνων γίνεται σχεδόν αποκλειστικά με το χέρι, δύο φορές την ημέρα (πρωί και απόγευμα, όταν το κοπάδι επιστρέφει από τη βοσκή), συνήθως σε πρόχειρη περίφραξη όπου οι αρμεκτές, καθιστοί, πιάνουν το ζώο από το πίσω πόδι με το ένα χέρι και τη θηλή με το άλλο. Υπάρχουν δύο τρόποι: η άρμεξη με πίεση δακτύλων (δείκτης-αντίχειρας πιέζουν σταδιακά προς τα κάτω, προσομοιάζει το φυσικό θηλασμό, δεν τραυματίζει) και η άρμεξη με τράβηγμα (λιγότερο διαδεδομένη, προκαλεί τραυματισμούς και μαστίτιδες). Το γάλα πέφτει σε δοχείο ανάμεσα στα πόδια του αρμεκτή. Μηχανική άρμεξη εφαρμόζεται μόνο σε πολύ μικρή έκταση, στο ενσταυλισμένο σύστημα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι η σημασία της επιλογής των προβάτων αναπαραγωγής;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η επιλογή ζώων αναπαραγωγής είναι απαραίτητη γιατί οι εμπειρικές γνώσεις των κτηνοτρόφων δεν αρκούν πλέον για την επίτευξη υψηλών αποδόσεων· η συστηματική επιλογή (με βάση στοιχεία ελέγχου αποδόσεων και όχι μνήμη/εντύπωση) εξασφαλίζει ζώα που θα δώσουν το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος στον παραγωγό. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η επιλογή κριαριών, γιατί ένα κριάρι αφήνει πολλές θυγατέρες μέσα σε έναν χρόνο — αν αυτές έχουν χαμηλές αποδόσεις, ο παραγωγός χάνει σημαντικά έσοδα για μεγάλο διάστημα.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα προϊόντα που παράγονται από τις αίγες και ποια είναι η σημασία τους;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η αίγα παράγει γάλα (χαμηλότερο σε λίπος/πρωτεΐνες από το πρόβειο αλλά πλούσιο σε ασβέστιο/φώσφορο/κοβάλτιο, με σύσταση κοντά στο γυναικείο γάλα — κατάλληλο υποκατάστατο μητρικού γάλακτος για βρέφη), κρέας (ισάξιας διαιτητικής αξίας με το αρνίσιο· τα ευνουχισμένα αρσενικά σε ηλικία 4-6 μηνών δίνουν άριστο κρέας), δέρμα (υψηλής ποιότητας, ελαφρύ και ανθεκτικό, για υποδηματοποιία, γουνοποιία, καλλυντικά — χρησιμοποιείται ακόμη και ως απομίμηση γούνας πολικής αλεπούς/φώκιας) και τρίχες (κυρίως η φυλή Αγκύρας/Αγκορά δίνει το «ανκορά», ανθεκτικό, εύκολο στην επεξεργασία μαλλί, γνωστό ως μοχέρ).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σε ποιες περιοχές της Ευρώπης εκτρέφονται οι περισσότερες αίγες;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι Βαλκανικές χώρες, η Ιταλία και η Ιβηρική Χερσόνησος διαθέτουν μαζί σχεδόν το 90% των εκτρεφόμενων αιγών στην Ευρώπη, χάρη στις εκτεταμένες βραχώδεις, επικλινείς και θαμνώδεις εκτάσεις τους, ιδανικές για ελεύθερη εκτροφή αιγών.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια είναι τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά των ελληνικών φυλών αιγών;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι δύο ελληνικές αυτόχθονες φυλές είναι η ελληνική αίγα και η αίγα Σκοπέλου. Η ελληνική αίγα είναι διαδεδομένη σε όλη τη χώρα, με μεγάλη παραλλακτικότητα σε χρώμα (μαύρο/λευκό/κόκκινο και συνδυασμούς), μέγεθος (θηλυκά 30-50 kg) και παραγωγή (γαλακτοπαραγωγή 50-120 kg, χαμηλή πολυδυμία 1,0-1,2, μικρή/αργή κρεοπαραγωγή)· τα δύο φύλα φέρουν συνήθως κέρατα. Η αίγα Σκοπέλου είναι πιο σταθεροποιημένη γενετικά, μεσαίου μεγέθους, με ήπια συμπεριφορά και πολύ υψηλότερη γαλακτοπαραγωγή (έως 295 kg) — είναι όμως σπάνια φυλή (~6.000 ζώα).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιος είναι ο σκοπός της εκτροφής αιγών;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο σκοπός της εκτροφής αιγών είναι η παραγωγή αρίστης ποιότητας ζωικών προϊόντων πολλαπλών χρήσεων (γάλα, κρέας, τρίχες, δέρμα), εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι η αίγα είναι λιτοδίαιτο ζώο που προσαρμόζεται εύκολα σε δύσκολες συνθήκες και αξιοποιεί βοσκοτόπους — ιδιαίτερα υποβαθμισμένους — καλύτερα από κάθε άλλο αγροτικό ζώο.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Περιγράψτε τα βασικά χαρακτηριστικά της φυλής Ζάανεν.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η Ζάανεν κατάγεται από την Κεντρική Ευρώπη και είναι μεγαλόσωμο ζώο (θηλυκά 50-75 kg, αρσενικά 80-120 kg), με πολύ υψηλή μέση γαλακτοπαραγωγή (~700 kg, έως 1000-2000 kg σε εντατική επιλογή) αλλά χαμηλή λιποπεριεκτικότητα γάλακτος (2,2-2,3%). Έχει καλή κρεοπαραγωγή, λευκό χρώμα, κοντό τρίχωμα, δεν φέρει κέρατα, έχει μακρύ/λεπτό κεφάλι, είναι πρώιμη φυλή με πολυδυμία 1,7-1,8, και είναι σχεδόν αποκλειστικά οικόσιτο ζώο (δεν ενδείκνυται για άλλα συστήματα εκτροφής). Χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν για την αναβάθμιση της ελληνικής αίγας.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Πότε τα αιγοπρόβατα έχουν μεγαλύτερες ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα αιγοπρόβατα έχουν τις μεγαλύτερες ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά κατά το τελευταίο στάδιο της εγκυμοσύνης (ραγδαία ανάπτυξη εμβρύου), κατά τη γαλακτοπαραγωγή, και κατά την περίοδο των συζεύξεων/οχειών.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες είναι οι συνηθέστερες πενίες ανοργάνων στοιχείων στα αιγοπρόβατα της χώρας μας;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι συχνότερες πενίες ανόργανων στοιχείων είναι του σεληνίου (λείπει, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, από όλες τις περιοχές της χώρας), του ιωδίου (κυρίως σε ορισμένες ορεινές περιοχές) και του κοβαλτίου (συχνότερη στις αίγες και τα ερίφια, ανεξάρτητα από το υψόμετρο).
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Τι είναι η τόνωση (flushing) και τι η τοξιναιμία στα αιγοπρόβατα;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η τόνωση (flushing) είναι η χορήγηση επιπλέον τροφής (200-250 g μείγματος ή 0,5-1 kg χόρτο μηδικής) στις προβατίνες με μέτρια/κακή θρεπτική κατάσταση, δύο εβδομάδες πριν μπουν τα κριάρια στο κοπάδι, με στόχο την αύξηση του αριθμού των ωαρίων και της πολυδυμίας (δεν έχει αποτέλεσμα σε προβατίνες με ήδη καλή θρεπτική κατάσταση). Η τοξιναιμία της εγκυμοσύνης (κέτοση/παράλυση τοκετού) είναι μεταβολική ασθένεια πολύ παχιών προβατίνων με δίδυμα/τρίδυμα έμβρυα που υποσιτίζονται στο τελευταίο στάδιο της εγκυμοσύνης — με συμπτώματα βαρυθυμία, ασταθή βηματισμό, απώλεια όρασης/όρεξης, τρίξιμο δοντιών, κατάκλιση και θάνατο σε 2-5 ημέρες αν δεν αντιμετωπιστεί· προλαμβάνεται με προοδευτική αύξηση της τροφής από την 6η εβδομάδα πριν τον τοκετό.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Σε ποια ηλικία χρησιμοποιούνται οι αρνάδες για αναπαραγωγή και πώς πρέπει να διατρέφονται;
Απάντηση:
Σύνοψη: Είναι προτιμότερο οι αρνάδες να χρησιμοποιηθούν όσο νωρίτερα γίνεται, ώστε να γεννήσουν για πρώτη φορά σε ηλικία 12-14 μηνών (αντί για 18-24 μηνών) — έτσι έχουν μεγαλύτερη παραγωγική ζωή, αυξημένη παραγωγή κατά 15-20%, γίνονται καλύτερες μητέρες και έχουν αυξημένη πολυδυμία. Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να διατρέφονται εντατικά, όπως τα αρνιά πάχυνσης (όχι με απλή εκτατική βόσκηση, που δεν επιτρέπει επαρκή ανάπτυξη) — αν βόσκουν εκτατικά, χρειάζονται οπωσδήποτε συμπληρωματικό μείγμα συμπυκνωμένων ζωοτροφών για κανονικό ρυθμό ανάπτυξης.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιες διαφορές υπάρχουν μεταξύ προβάτων και αιγών ως προς τις ανάγκες και τη διατροφή τους;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι αίγες προτιμούν θαμνώδη/ξυλώδη βλάστηση, ενώ τα πρόβατα την ποώδη (χλόη). Οι αίγες είναι πιο νευρικά ζώα και κινούνται περισσότερο, οπότε έχουν κάπως αυξημένες ανάγκες συντήρησης σε σχέση με τα πρόβατα. Οι ανάγκες γαλακτοπαραγωγής τους είναι πολύ μεγαλύτερες, αφού η γαλακτοπαραγωγή τους είναι υψηλή και διαρκεί ~10 μήνες (δύσκολο να διακοπεί στις βελτιωμένες αίγες). Χρειάζεται επίσης ιδιαίτερη προσοχή στην κάλυψη των αναγκών τους σε ασβέστιο, φώσφορο και αλάτι, ενώ οι νεαρές αίγες αντικατάστασης δεν πρέπει να υπερσιτίζονται, γιατί βλάπτεται η γονιμότητά τους.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Είναι απαραίτητη η στέγαση (σταυλισμός) των ζώων και γιατί;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ναι, η στέγαση είναι στις περισσότερες περιπτώσεις απαραίτητη, γιατί ο στάβλος δημιουργεί ένα τεχνητό μικροκλίμα που επιδρά στην υγεία και την παραγωγικότητα των ζώων. Τα πρόβατα αντέχουν σχετικά καλά το ξηρό ψύχος (προστατεύονται από το πυκνό μαλλί τους), όμως οι αίγες δεν το αντέχουν εξίσου καλά· και τα δύο είδη χρειάζονται πάντως προστασία από τον ήλιο, τη βροχή, το χιόνι και τον άνεμο, ώστε να διατηρούνται σε ικανοποιητική θερμοκρασία (12-15°C για ενήλικα, 16-20°C για θηλάζοντα αμνοερίφια) και να μη μειώνονται οι αποδόσεις τους.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Πώς επιλέγεται η θέση ενός αιγοπροβατοστασίου;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Η θέση επιλέγεται κοντά στην κατοικία του κτηνοτρόφου (αλλά όχι πολύ κοντά σε κατοικημένη περιοχή), με άμεση πρόσβαση στις βοσκές και σε δρόμο, σε επίπεδο ή ελαφρώς επικλινές, καλά αποστραγγιζόμενο οικόπεδο, με διαθεσιμότητα νερού και ηλεκτρικού ρεύματος (ιδίως αν εφαρμόζεται μηχανική άμελξη). Ο προσανατολισμός πρέπει να προστατεύει τα ζώα από τους ψυχρούς χειμωνιάτικους ανέμους, με την ανοιχτή πλευρά του κτιρίου στραμμένη προς το νότο.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποια στοιχεία του περιβάλλοντος ενός αιγοπροβατοστασίου είναι τα σημαντικότερα;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τα σημαντικότερα στοιχεία είναι ο επαρκής αερισμός και η ξηρότητα του δαπέδου (κύριοι παράγοντες επιτυχίας του σχεδιασμού), καθώς και η αποφυγή ισχυρών ρευμάτων αέρα στο επίπεδο του ζώου και υψηλής σχετικής υγρασίας (ένδειξη κακού αερισμού: υδρατμοί στην οροφή, μυρωδιά αμμωνίας). Λόγω των ελληνικών κλιματολογικών συνθηκών συνιστάται ο ημιανοικτός τύπος κτιρίου.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Είδη δαπέδων και χαρακτηριστικά τους.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Δύο βασικά είδη δαπέδου: (1) το συμπαγές (προκατασκευασμένο), που πρέπει να παρέχει πορώδη/αυτοστραγγιζόμενη βάση για τα απόβλητα και να επιτρέπει τη μηχανική απομάκρυνση της κόπρου — καλή κατασκευή έχει τρεις στρώσεις (λεπτόκοκκο, μέσο, χονδρόκοκκο υλικό/χαλίκι) πάνω στο φυσικό έδαφος· (2) το διάτρητο ξύλινο πάτωμα, με πλαίσια μικρής διατομής ξύλων που τοποθετούνται πάνω από δεύτερο δάπεδο και επιτρέπουν τη μηχανική απομάκρυνση της κόπρου όταν αποσύρονται, πρέπει να είναι αυτοκαθαριζόμενο.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Χαρακτηριστικά τοίχων και στέγης ενός αιγοπροβατοστασίου.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Τοιχώματα: πρέπει να είναι συμπαγή (χωρίς ρεύματα αέρα) μέχρι ύψος τουλάχιστον 1,20 m πάνω από το δάπεδο, με συνολικό ύψος 2,4-3,0 m, να μην είναι διαπερατά από την υγρασία, και συνήθως δεν χρειάζονται θερμομόνωση. Στέγη: απαιτεί καλή θερμομόνωση (αποφυγή υπερθέρμανσης το καλοκαίρι) σε συνδυασμό με καλό φυσικό αερισμό — στη δίρρικτη στέγη κατασκευάζεται συνεχές άνοιγμα 22-30 cm κατά μήκος της κορυφής, καλυμμένο με ειδικά προκατασκευασμένα στοιχεία.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Ποιοι είναι οι βασικοί χώροι ενός αιγοπροβατοστασίου;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Οι βασικοί χώροι είναι: ο βασικός χώρος αιγών-προβατίνων, ο χώρος ζώων αντικατάστασης, ο χώρος αρσενικών ζώων (τράγων-κριών), ο χώρος θηλαζόντων αμνοεριφίων, ο χώρος τοκετών, το αρμεκτήριο, η αίθουσα γάλακτος, το αναρρωτήριο, η αποθήκη ζωοτροφών, το προαύλιο, και το ποδόλουτρο-χώρος απολύμανσης.
Κριτήρια αξιολόγησης: