Πώς σκεφτόμαστε: κοινή τάση· I_R (σε φάση) και I_C (προηγείται 90°) με διαφορά φάσης 90°, άρα ολικό ρεύμα διανυσματικά. Δουλεύουμε με αγωγιμότητες.

\( X_C = 1592\ \Omega \) (1kHz). V_εν≈1,77V: I_R=1,77mA, I_C=1,11mA.
\( I = \sqrt{I_R^2+I_C^2} = 2{,}09\ \mathrm{mA} \).
\( Y = \sqrt{(1/R)^2+(1/X_C)^2} = 1{,}18\ \mathrm{mS} \), \( Z = 1/Y = 847\ \Omega \).

Απάντηση: I=2,09mA, Y=1,18mS, Z=847Ω. Τα ρεύματα προστίθενται διανυσματικά (διαφορά φάσης 90°).

Πρόσεξε: στο παράλληλο RC τα ρεύματα (όχι οι τάσεις) προστίθενται διανυσματικά· δουλεύουμε με αγωγιμότητες Y=1/Z.

Βήματα 13–14 — X_C=g(f) και Z=φ(f)

Πώς σκεφτόμαστε: χαμηλή f → μεγάλη X_C → I_C→0 → Z→R (μέγιστη).

Απάντηση: η X_C μειώνεται με τη συχνότητα. Η Z γίνεται μέγιστη στις χαμηλές συχνότητες (τείνει στην R=1kΩ, ο πυκνωτής «κλειστός»). Αντίθετα από το RC σε σειρά.

Πρόσεξε: ΠΡΟΣΟΧΗ — στο παράλληλο RC η Z είναι μέγιστη στις χαμηλές f (στο RC σε σειρά ήταν ελάχιστη στις υψηλές).

Προηγούμενο Στοιχείο

Επιστροφή στην Ενότητα

Επόμενο Στοιχείο