Μια χημική ουσία (cytochalasin B) εμποδίζει την κυτταροπλασματική διαίρεση, καταστρέφοντας τα μικροϊνίδια του περιφερικού δακτυλίου. Ποιες συνέπειες μπορεί να έχει αυτό για τη μίτωση;
Σκέψη / Μεθοδολογία: Ξεχωρίζουμε την πυρηνική από την κυτταροπλασματική διαίρεση: η ουσία επηρεάζει μόνο τη δεύτερη, άρα η πυρηνική διαίρεση θα ολοκληρωθεί κανονικά, αλλά η κυτταροπλασματική δεν θα προχωρήσει.
Απάντηση: Η πυρηνική διαίρεση (πρόφαση-μετάφαση-ανάφαση-τελόφαση) θα ολοκληρωθεί κανονικά, αφού δεν εξαρτάται από τα μικροϊνίδια ακτίνης του περιφερικού δακτυλίου. Επειδή όμως καταστρέφεται ο μηχανισμός της αυλάκωσης, η κυτταροπλασματική διαίρεση δεν θα πραγματοποιηθεί: θα προκύψει ένα διπύρηνο κύτταρο, με δύο πλήρεις, γενετικά πανομοιότυπους πυρήνες μέσα στο ίδιο, αδιαίρετο κυτταρόπλασμα.
Υπάρχει μια χημική ουσία, η κολχικίνη, την οποία παίρνουμε από τους σπόρους ενός μικρού φυτού που μοιάζει με κρόκο. Η ουσία αυτή χρησιμοποιείται στα βιολογικά εργαστήρια λόγω της ιδιότητάς της να εμποδίζει το σχηματισμό της ατράκτου. Στην περίπτωση που θα χρησιμοποιηθεί, με δεδομένο ότι η κολχικίνη δε θα επανέλθει, ποια στάδια του κυτταρικού κύκλου θα υποστούν μεταβολές και ποια θα μείνουν ως έχουν;
Σκέψη / Μεθοδολογία: Η άτρακτος χρειάζεται για τη μετακίνηση των χρωμοσωμάτων στη μετάφαση και τον διαχωρισμό τους στην ανάφαση· η μεσόφαση και η πρόφαση δεν εξαρτώνται από αυτήν.
Απάντηση: Η μεσόφαση (αύξηση όγκου, αυτοδιπλασιασμός DNA) και η πρόφαση (συμπύκνωση χρωματίνης σε χρωμοσώματα) θα εξελιχθούν κανονικά, αφού δεν προϋποθέτουν την άτρακτο. Χωρίς όμως τον σχηματισμό ατράκτου, δεν είναι δυνατή ούτε η μετακίνηση των χρωμοσωμάτων στο ισημερινό επίπεδο (μετάφαση) ούτε ο διαχωρισμός των αδελφών χρωματίδων προς τους πόλους (ανάφαση) — το κύτταρο θα «κολλήσει» πριν τη μετάφαση, με τα χρωμοσώματα ήδη διπλασιασμένα αλλά χωρίς να μπορούν να διανεμηθούν, με αποτέλεσμα, αν το κύτταρο συνεχίσει τον κύκλο, να προκύψει διπλασιασμός του αριθμού χρωμοσωμάτων (πολυπλοειδία).
Οι γαμέτες περιέχουν ένα χρωμόσωμα από κάθε ζευγάρι χρωμοσωμάτων, γιατί: α. Τα ομόλογα χρωμοσώματα διαχωρίζονται κατά τη διάρκεια της μείωσης β. Οι αδελφές χρωματίδες δε διαχωρίζονται κατά τη διάρκεια της μείωσης γ. Συμβαίνουν δυο διπλασιασμοί του DNA κατά τη διάρκεια της μείωσης δ. Γίνεται επιχιασμός κατά τη διάρκεια της πρόφασης I
Σκέψη / Μεθοδολογία: Ο βασικός λόγος που κάθε γαμέτης παίρνει ένα μόνο μέλος από κάθε ζεύγος ομολόγων είναι ο διαχωρισμός των ομολόγων χρωμοσωμάτων στην ανάφαση Ι· οι υπόλοιπες επιλογές είτε περιγράφουν κάτι λάθος (δύο διπλασιασμοί DNA δεν συμβαίνουν), είτε δεν εξηγούν από μόνες τους τον απλοειδισμό.
Απάντηση: α. Ο μειωμένος (απλοειδής) αριθμός χρωμοσωμάτων στους γαμέτες οφείλεται στο ότι κατά την ανάφαση Ι τα ομόλογα χρωμοσώματα κάθε ζεύγους διαχωρίζονται και κατευθύνονται σε αντίθετους πόλους, χωρίς νέο αυτοδιπλασιασμό του DNA πριν από τη μείωση ΙΙ.
Η κολχικίνη είναι μια χημική ουσία η οποία, όταν επιδράσει στο κύτταρο, καταστρέφει την κυτταρική άτρακτο. Εάν σ' ένα κύτταρο επιδράσει η κολχικίνη: α. Ποια φάση του κυτταρικού κύκλου αναστέλλεται; β. Αν το κύτταρο δε νεκρωθεί και προχωρήσει σε νέο κυτταρικό κύκλο, ποιος θα είναι ο αριθμός των χρωμοσωμάτων στην επόμενη γενιά κυττάρων; Δικαιολογήστε την απάντησή σας.
Σκέψη / Μεθοδολογία: Χωρίς άτρακτο δεν μπορεί να ολοκληρωθεί η μετάφαση/ανάφαση· αν το κύτταρο συνεχίσει σε νέο κύκλο έχοντας ήδη διπλασιάσει το DNA χωρίς να το έχει διανείμει, ο αριθμός χρωμοσωμάτων θα διπλασιαστεί.
Λύση:
Απάντηση: α. Αναστέλλεται η μετάφαση, αφού χωρίς άτρακτο δεν είναι δυνατή ούτε η μετακίνηση ούτε ο διαχωρισμός των χρωμοσωμάτων. β. Ο αριθμός χρωμοσωμάτων στην επόμενη γενιά κυττάρων θα διπλασιαστεί (πολυπλοειδία, π.χ. από 2n σε 4n), γιατί το κύτταρο θα ξαναδιπλασιάσει το DNA του σε νέο κύκλο, πάνω σε γενετικό υλικό που δεν είχε ποτέ διανεμηθεί σωστά.
Σε ποια φάση της ζωής του κυττάρου τα χρωμοσώματα γίνονται περισσότερο ορατά;
Σκέψη / Μεθοδολογία: Ανακαλούμε ότι η συμπύκνωση της χρωματίνης είναι σταδιακή και κορυφώνεται σε συγκεκριμένο στάδιο της μίτωσης.
Απάντηση: Στη μετάφαση, όπου η συμπύκνωση της χρωματίνης φτάνει στο μέγιστο βαθμό της και τα χρωμοσώματα είναι πιο ευδιάκριτα από όσο σε κάθε άλλο στάδιο του κυτταρικού κύκλου· γι' αυτό η παρατήρηση/φωτογράφηση χρωμοσωμάτων (καρυότυπος) γίνεται σ' αυτό το στάδιο.
Αναφέρετε δυο διαφορές που παρατηρούνται στη μίτωση ενός ζωικού και ενός φυτικού κυττάρου.
Σκέψη / Μεθοδολογία: Οι κύριες διαφορές αφορούν τον τρόπο οργάνωσης της ατράκτου (παρουσία/απουσία κεντροσωματίου) και τον τρόπο κυτταροπλασματικής διαίρεσης.
Απάντηση: 1) Στα ζωικά κύτταρα η άτρακτος οργανώνεται με τη βοήθεια του κεντροσωματίου, ενώ στα φυτικά κύτταρα η άτρακτος σχηματίζεται χωρίς κεντροσωμάτια, αφού δε διαθέτουν τέτοια οργανίδια. 2) Στα ζωικά κύτταρα η κυτταροπλασματική διαίρεση γίνεται με αυλάκωση (περιφερικός δακτύλιος ινιδίων ακτίνης που στενεύει προς τα μέσα), ενώ στα φυτικά κύτταρα γίνεται με τον σχηματισμό φραγμοπλάστη στο ισημερινό επίπεδο, από τον οποίο προκύπτουν τα νέα κυτταρικά τοιχώματα.
Αναφέρετε πέντε διαφορές μεταξύ ενός κυττάρου που βρίσκεται στη μεσόφαση και ενός κυττάρου που βρίσκεται στη μίτωση.
Σκέψη / Μεθοδολογία: Συγκρίνουμε συστηματικά τη μορφή της χρωματίνης, την παρουσία/απουσία ατράκτου, την κατάσταση του πυρηνικού φακέλου, τη μεταβολική δραστηριότητα και τη διάρκεια των δύο φάσεων.
Απάντηση: 1) Στη μεσόφαση το γενετικό υλικό έχει τη μορφή δικτύου χρωματίνης, ενώ στη μίτωση έχει συμπυκνωθεί σε ευδιάκριτα χρωμοσώματα. 2) Στη μεσόφαση δεν υπάρχει άτρακτος, ενώ στη μίτωση σχηματίζεται και λειτουργεί. 3) Στη μεσόφαση ο πυρηνικός φάκελος και ο πυρηνίσκος είναι ακέραιοι, ενώ στη μίτωση (από την πρόφαση έως την τελόφαση) αποδιοργανώνονται και μετά επανασχηματίζονται. 4) Στη μεσόφαση γίνεται αυτοδιπλασιασμός του DNA (φάση S) και έντονη μεταβολική δραστηριότητα, ενώ στη μίτωση δεν παράγεται νέο DNA. 5) Η μεσόφαση διαρκεί το 90-95% του κυτταρικού κύκλου, ενώ η μίτωση είναι το συντομότερο τμήμα του.
Αναφέρετε τέσσερις διαφορές μεταξύ μίτωσης και μείωσης.
Σκέψη / Μεθοδολογία: Συγκρίνουμε τον αριθμό διαιρέσεων, τον αριθμό/είδος προϊόντων, τη γενετική τους σχέση με το μητρικό κύτταρο και τον τύπο κυττάρων στα οποία συμβαίνουν.
Απάντηση: 1) Η μίτωση περιλαμβάνει μία διαίρεση, ενώ η μείωση δύο διαδοχικές διαιρέσεις. 2) Η μίτωση δίνει 2 θυγατρικά κύτταρα, ενώ η μείωση δίνει 4. 3) Τα προϊόντα της μίτωσης είναι διπλοειδή (2n) και γενετικά πανομοιότυπα με το μητρικό, ενώ τα προϊόντα της μείωσης είναι απλοειδή (n) και γενετικά διαφορετικά μεταξύ τους (λόγω ανεξάρτητου συνδυασμού και επιχιασμού). 4) Η μίτωση συμβαίνει σε σωματικά κύτταρα (ανάπτυξη, ανανέωση, μονογονική αναπαραγωγή), ενώ η μείωση συμβαίνει σε άωρα γεννητικά κύτταρα, για την παραγωγή γαμετών.
Γιατί δυο γαμέτες ενός ατόμου είναι πολύ σπάνιο να είναι γενετικά όμοιοι;
Σκέψη / Μεθοδολογία: Θυμόμαστε τον τεράστιο αριθμό δυνατών συνδυασμών (2ⁿ) που δημιουργεί ο ανεξάρτητος συνδυασμός χρωμοσωμάτων στη μετάφαση Ι.
Απάντηση: Επειδή κατά τη μετάφαση Ι της μείωσης κάθε ζεύγος ομόλογων χρωμοσωμάτων κατευθύνεται τυχαία και ανεξάρτητα από τα υπόλοιπα ζεύγη προς τον έναν ή τον άλλο πόλο (ανεξάρτητος συνδυασμός χρωμοσωμάτων). Για n ζεύγη ομολόγων προκύπτουν 2ⁿ διαφορετικοί δυνατοί συνδυασμοί ανά γαμέτη (στον άνθρωπο 2²³, δηλαδή πάνω από 8 εκατομμύρια). Είναι επομένως στατιστικά εξαιρετικά απίθανο δύο γαμέτες του ίδιου ατόμου να πάρουν ακριβώς τον ίδιο συνδυασμό χρωμοσωμάτων.
Ένα κύτταρο που διαιρείται μιτωτικά έχει στη μετάφαση 4ngr DNA και 10 χρωματίδες. Να προσδιορίσετε τον αριθμό των χρωμοσωμάτων του και την ποσότητα του γενετικού υλικού σε κάθε θυγατρικό κύτταρο.
Σκέψη / Μεθοδολογία: Στη μετάφαση κάθε χρωμόσωμα αποτελείται από 2 αδελφές χρωματίδες, άρα ο αριθμός χρωμοσωμάτων είναι οι μισές χρωματίδες. Στην ανάφαση οι αδελφές χρωματίδες διαχωρίζονται και κάθε μία γίνεται ανεξάρτητο χρωμόσωμα, ώστε κάθε θυγατρικό κύτταρο να πάρει τον ίδιο αριθμό χρωμοσωμάτων με το μητρικό, αλλά με τη μισή ποσότητα DNA.
Λύση:
Απάντηση: Το κύτταρο έχει 5 χρωμοσώματα (10 χρωματίδες / 2). Κάθε θυγατρικό κύτταρο μετά τη μίτωση θα έχει 5 χρωμοσώματα (έναν, μη διπλασιασμένο κλώνο DNA το καθένα) και ποσότητα γενετικού υλικού 2ngr DNA.
Πρόσεξε: Μη μπερδεύεις αριθμό χρωμοσωμάτων με αριθμό χρωματίδων· στη μετάφαση κάθε χρωμόσωμα έχει 2 χρωματίδες.
Ένα ανθρώπινο κύτταρο έχει στον πυρήνα του 46 χρωμοσώματα: α. Πόσα ομόλογα ζευγάρια υπάρχουν; β. Πόσα χρωμοσώματα υπάρχουν στην πρόφαση I; γ. Πόσα χρωμοσώματα υπάρχουν σε κάθε θυγατρικό κύτταρο μετά τη μίτωση; δ. Πόσα χρωμοσώματα υπάρχουν σε κάθε θυγατρικό κύτταρο μετά τη μείωση I; ε. Πόσες χρωματίδες υπάρχουν σε κάθε θυγατρικό κύτταρο μετά τη μείωση I; στ. Πόσες χρωματίδες υπάρχουν σε κάθε θυγατρικό κύτταρο μετά τη μείωση II;
Σκέψη / Μεθοδολογία: Εφαρμόζουμε διαδοχικά τους κανόνες: 2n=46 → n=23 ζεύγη· η πρόφαση Ι δεν αλλάζει τον αριθμό χρωμοσωμάτων (μόνο τα κάνει ορατά, ήδη διπλασιασμένα σε χρωματίδες)· η μίτωση διατηρεί το 2n· η μείωση Ι υποδιπλασιάζει τον αριθμό χρωμοσωμάτων αλλά διατηρεί από 2 χρωματίδες σε καθένα· η μείωση ΙΙ διαχωρίζει τις χρωματίδες.
Λύση:
Απάντηση: α. 23 ζεύγη. β. 46 χρωμοσώματα. γ. 46 χρωμοσώματα. δ. 23 χρωμοσώματα. ε. 46 χρωματίδες (23 χρωμοσώματα × 2). στ. 23 χρωματίδες (= 23 χρωμοσώματα, μετά τον διαχωρισμό των αδελφών χρωματίδων στη μείωση ΙΙ).
Πρόσεξε: Ο αριθμός χρωμοσωμάτων δεν αλλάζει στην πρόφαση/μετάφαση της μίτωσης ή της μείωσης Ι· αλλάζει μόνο στην ανάφαση, όταν διαχωρίζονται ομόλογα (μείωση Ι) ή αδελφές χρωματίδες (μίτωση, μείωση ΙΙ).
α. Ποιο από τα δυο σχήματα παρουσιάζει τη μετάφαση I; Δικαιολογήστε την απάντησή σας. β. Τι είναι ο επιχιασμός; γ. Το κύτταρο στο σχήμα Α έχει ποσότητα DNA 20 αυθαίρετες μονάδες. Πόσες μονάδες θα υπάρχουν σε κάθε θυγατρικό κύτταρο μετά το τέλος: i) της μίτωσης ii) της μείωσης
Σκέψη / Μεθοδολογία: Στη μετάφαση Ι τα χρωμοσώματα στοιχίζονται σε ζεύγη ομολόγων (τετράδες), όχι μεμονωμένα όπως στη μιτωτική μετάφαση — αυτό είναι το διακριτικό γνώρισμα στο σχήμα. Για τους υπολογισμούς DNA, η μίτωση διατηρεί την ίδια ποιότητα/ποσότητα γενετικού υλικού στα θυγατρικά, ενώ η μείωση την υποδιπλασιάζει δύο φορές συνολικά.
Λύση:
Απάντηση: α. Η μετάφαση Ι αναγνωρίζεται από τη στοίχιση των χρωμοσωμάτων σε ζεύγη ομολόγων (τετράδες), όχι μεμονωμένα. β. Ο επιχιασμός είναι η ανταλλαγή αντίστοιχων τμημάτων μεταξύ μη αδελφών χρωματίδων ομόλογων χρωμοσωμάτων στην πρόφαση Ι, που δημιουργεί γενετική ποικιλομορφία. γ. i) 20 μονάδες DNA μετά τη μίτωση. ii) 5 μονάδες DNA μετά την ολοκλήρωση της μείωσης.
Πρόσεξε: Το ερώτημα β ζητά ορισμό του επιχιασμού ως γενική γνώση της θεωρίας — δεν αποτελεί αυτοτελή άσκηση εξάσκησης πάνω στον επιχιασμό.
Το σχήμα δείχνει ένα ζωικό κύτταρο που υφίσταται μείωση: α. Αναφέρετε το διπλοειδή αριθμό των χρωμοσωμάτων του κυττάρου. β. Ποια φάση της κυτταρικής διαίρεσης δείχνει το στάδιο Β; Δικαιολογήστε την απάντησή σας. γ. Σχεδιάστε μέσα στα κύτταρα τα χρωμοσώματα με το σωστό μέγεθος και χρώμα. δ. Εξηγήστε δυο μηχανισμούς με τους οποίους η μείωση συνεισφέρει στην ποικιλομορφία. Σε ποια φάση της μείωσης συμβαίνουν;
Σκέψη / Μεθοδολογία: Τα ερωτήματα α-γ απαιτούν το συγκεκριμένο σχήμα του βιβλίου, οπότε δίνεται η γενική μεθοδολογία απάντησής τους. Για το ερώτημα δ ανατρέχουμε στους δύο βασικούς μηχανισμούς γενετικής ποικιλομορφίας που παρουσιάστηκαν στη θεωρία.
Απάντηση: α-γ. Η ακριβής απάντηση εξαρτάται από το σχήμα του βιβλίου (σελ. 153): ο διπλοειδής αριθμός προσδιορίζεται μετρώντας τα χρωμοσώματα στο αρχικό (μη διαιρούμενο) κύτταρο του σχήματος, το στάδιο Β αναγνωρίζεται από τη διάταξη των χρωμοσωμάτων (μεμονωμένα στο ισημερινό επίπεδο = μετάφαση ΙΙ ή μιτωτική μετάφαση, σε ζεύγη = μετάφαση Ι), και η σχεδίαση πρέπει να τηρεί το σωστό πλήθος/μέγεθος/χρώμα χρωμοσωμάτων ανά στάδιο. δ. Οι δύο μηχανισμοί γενετικής ποικιλομορφίας της μείωσης είναι: 1) ο ανεξάρτητος συνδυασμός των (μη ομόλογων) χρωμοσωμάτων, που συμβαίνει στη μετάφαση Ι, όταν κάθε ζεύγος ομολόγων κατευθύνεται τυχαία προς τον έναν ή τον άλλο πόλο· 2) ο επιχιασμός, που συμβαίνει στην πρόφαση Ι, όταν μη αδελφές χρωματίδες ομόλογων χρωμοσωμάτων ανταλλάσσουν τμήματα, ανασυνδυάζοντας γονίδια στο ίδιο ζεύγος ομολόγων.
Πρόσεξε: Τα ερωτήματα α-γ χρειάζονται το συγκεκριμένο σχήμα του βιβλίου για ακριβή αριθμητική/σχεδιαστική απάντηση.
Το ακόλουθο διάγραμμα παρουσιάζει τη μεταβολή της ποσότητας του γενετικού υλικού ενός ευκαρυωτικού κυττάρου κατά τη διάρκεια του κυτταρικού κύκλου του. Αν α και 2α είναι η ποσότητα του γενετικού υλικού που έχει το κύτταρο στα ΑΒ, ΒΓ, ΓΔ κτλ. του κυτταρικού του κύκλου, να απαντήσετε στις ακόλουθες ερωτήσεις:
- Με ποιο είδος κυτταρικής διαίρεσης διαιρείται το συγκεκριμένο κύτταρο και γιατί;
- Ποια η βιολογική σημασία αυτού του είδους της κυτταροδιαίρεσης;
- Σε ποια από τα στάδια ΑΒ, ΒΓ, ΓΔ κτλ. το γενετικό υλικό παρουσιάζεται με τη μορφή δικτύου χρωματίνης, χρωμοσωμάτων, χρωμοσωμάτων που αποτελούνται από 2 χρωματίδες και χρωματίδων που αντιστοιχούν σε χρωμοσώματα;
- Να συγκρίνετε τα δύο βασικά είδη κυτταροδιαίρεσης που χρησιμοποιούν οι ευκαρυωτικοί οργανισμοί.
Σκέψη / Μεθοδολογία: Η μεταβολή της ποσότητας DNA (από α σε 2α στη φάση S, και επιστροφή σε α μετά τη διαίρεση) υποδεικνύει τον τύπο διαίρεσης: αν το κύτταρο επιστρέφει στην αρχική ποσότητα α στα θυγατρικά, πρόκειται για μίτωση (διατήρηση διπλοειδίας). Η μορφή του γενετικού υλικού συνδέεται άμεσα με τα στάδια G1, S/G2 και M.
Λύση:
Απάντηση: 1. Μίτωση, αφού η ποσότητα DNA επιστρέφει στην αρχική τιμή α στα θυγατρικά κύτταρα. 2. Διασφαλίζει γενετική σταθερότητα (ανάπτυξη, ανανέωση, μονογονική αναπαραγωγή). 3. δίκτυο χρωματίνης στο G1 → χρωμοσώματα με 2 χρωματίδες στο G2/πρόφαση/μετάφαση → ανεξάρτητα χρωμοσώματα-πρώην χρωματίδες στην ανάφαση/τελόφαση. 4. Μίτωση: 1 διαίρεση, 2 διπλοειδή/πανομοιότυπα κύτταρα, σωματικά κύτταρα· Μείωση: 2 διαιρέσεις, 4 απλοειδή/διαφορετικά κύτταρα, γεννητικά κύτταρα.
Πρόσεξε: Η ακριβής αντιστοίχιση σταδίων ΑΒ/ΒΓ/ΓΔ με τις φάσεις εξαρτάται από το συγκεκριμένο διάγραμμα του βιβλίου· η λογική της αντιστοίχισης δίνεται εδώ.
Στο σχήμα παρουσιάζεται ένα κύτταρο στη διάρκεια της μείωσης. Να απαντήσετε στις ακόλουθες ερωτήσεις:
- Το κύτταρο ανήκει σε απλοειδή ή σε διπλοειδή οργανισμό και γιατί;
- Σε ποιο στάδιο της μειωτικής διαίρεσης βρίσκεται και γιατί;
- Σχεδιάστε τα διάφορα μειωτικά προϊόντα που μπορεί να δώσει, εξηγώντας σχηματικά το μηχανισμό με τον οποίο παράγονται.
- Αν το κύτταρο έχει 4 μονάδες μάζας DNA στο στάδιο που εικονίζεται, ποια είναι η ποσότητα του DNA του κατά τη μετάφαση I και II, την ανάφαση I και II, την πρόφαση I και II, την τελόφαση I και II;
Σκέψη / Μεθοδολογία: Χρησιμοποιούμε τη γενική αρχή ότι η ποσότητα DNA διπλασιάζεται στη μεσόφαση (πριν τη μείωση) και υποδιπλασιάζεται σε κάθε μία από τις δύο μειωτικές διαιρέσεις: μία φορά στην ανάφαση Ι (διαχωρισμός ομολόγων) και μία στην ανάφαση ΙΙ (διαχωρισμός αδελφών χρωματίδων).
Λύση:
Απάντηση: 1-3. Εξαρτώνται από το σχήμα του βιβλίου (σελ. 154) — δίνονται τα κριτήρια αναγνώρισης στη λύση. 4. Πρόφαση Ι/Μετάφαση Ι: 4 μονάδες DNA. Ανάφαση Ι/Τελόφαση Ι: 2 μονάδες ανά κύτταρο. Πρόφαση ΙΙ/Μετάφαση ΙΙ: 2 μονάδες. Ανάφαση ΙΙ/Τελόφαση ΙΙ: 1 μονάδα ανά τελικό κύτταρο (γαμέτη).
Πρόσεξε: Η ποσότητα DNA αλλάζει μόνο στην ανάφαση κάθε διαίρεσης (όταν διαχωρίζονται χρωμοσώματα/χρωματίδες), όχι στην πρόφαση/μετάφαση.