Λύσεις — Κεφάλαιο 28 (Ερωτήσεις σελ. 287) – ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ Γ΄ ΕΠΑΛ

Λύσεις — Κεφάλαιο 28 (Ερωτήσεις σελ. 287)

Απαντήσεις στις 5 ερωτήσεις του κεφαλαίου 28.

Ερώτηση 1 — Φίμωση

Ερώτηση: Τι είναι φίμωση;

Απάντηση:

• Φίμωση είναι η στένωση που εμφανίζεται στο στόμιο της ακροποσθίας, η οποία δεν επιτρέπει την αποκάλυψη της βαλάνου. Μπορεί να είναι συγγενής ή επίκτητη. Δυσχεραίνει την καθαριότητα της βαλάνου και της βαλανοποσθικής αύλακας και έτσι προκαλεί φλεγμονές και ελκώσεις — συχνότερη επιπλοκή η βαλανοποσθίτιδα· μπορεί να δυσχεραίνει τη φυσιολογική ούρηση και να παρεμποδίζει τη σεξουαλική πράξη (σελ. 283).
• Η επίκτητη φίμωση δημιουργείται προοδευτικά στον ενήλικα και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, γιατί μπορεί να οφείλεται σε σακχαρώδη διαβήτη ή να υποκρύπτεται καρκίνος του πέους. Θεραπεία: χειρουργική — κυκλική αφαίρεση της πόσθης (περιτομή) (σελ. 284).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Στένωση του στομίου της ακροποσθίας που δεν επιτρέπει την αποκάλυψη της βαλάνου (συγγενής-επίκτητη)· φλεγμονές-ελκώσεις (βαλανοποσθίτιδα), δυσχέρεια ούρησης-σεξουαλικής πράξης· επίκτητη → διαβήτης, καρκίνος πέους· περιτομή.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 2 — Παραφίμωση

Ερώτηση: Τι είναι παραφίμωση;

Απάντηση:

• Παραφίμωση είναι η περίσφιξη της βαλάνου από την ακροποσθία στο ύψος της βαλανοποσθικής αύλακας: λόγω του εκ φύσεως στενωμένου στομίου της ακροποσθίας είναι αδύνατη η επαναφορά της ακροποσθίας στην αρχική της θέση και η βάλανος παραμένει ακάλυπτη. Συμβαίνει όταν η ακροποσθία τραβηχτεί βίαια (π.χ. σε καθετηριασμό, πλύσιμο) (σελ. 284).
• Αν παραμείνει αρκετό χρόνο μπορεί να προκαλέσει νέκρωση (γάγγραινα) της βαλάνου (οίδημα, στραγγαλισμός αγγείων). Γι' αυτό η ανάταξη πρέπει να γίνει άμεσα με ειδικούς χειρισμούς· αν δεν είναι δυνατή, γίνεται σχάση του δακτυλίου ή περιτομή.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Περίσφιξη της βαλάνου από τη στενή ακροποσθία στη βαλανοποσθική αύλακα, μετά βίαιη ανάσυρση — δεν επανέρχεται, κίνδυνος γάγγραινας βαλάνου· άμεση ανάταξη με χειρισμούς, αλλιώς σχάση δακτυλίου ή περιτομή.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 3 — Μορφές υποσπαδία

Ερώτηση: Ποιες είναι οι μορφές του υποσπαδία;

Απάντηση:

• Ο υποσπαδίας είναι συγγενής ανωμαλία κατά την οποία το στόμιο της ουρήθρας δεν εκβάλλει στην κορυφή της βαλάνου αλλά στην κάτω επιφάνεια του πέους (στον επισπαδία εκβάλλει στη ραχιαία επιφάνεια — σπάνιος αλλά σοβαρός). Ανάλογα με τη θέση εκβολής (σελ. 284):
  • Βαλανικός υποσπαδίας: στόμιο στη στεφανιαία αύλακα, κοντά στον χαλινό της ακροποσθίας· ούρηση και εκσπερμάτωση φυσιολογικές — δεν χρειάζεται θεραπεία.
  • Πεϊκός υποσπαδίας: στόμιο σε οποιοδήποτε σημείο της κάτω επιφάνειας του πέους, από το όσχεο έως τη στεφανιαία αύλακα· συνοδεύεται από κάμψη του πέους.
  • Οσχεϊκός υποσπαδίας: στόμιο στο ύψος του οσχέου.
  • Περινεϊκός υποσπαδίας: στόμιο στο περίνεο.
• Μπορεί να συνυπάρχουν και άλλες συγγενείς ανωμαλίες. Θεραπεία: σειρά πλαστικών επεμβάσεων για αποκατάσταση των ανατομικών-λειτουργικών διαταραχών· κατάλληλη ηλικία 5 ετών (σελ. 285).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Βαλανικός (στεφανιαία αύλακα, χωρίς θεραπεία), πεϊκός (κάτω επιφάνεια, κάμψη πέους), οσχεϊκός (όσχεο), περινεϊκός (περίνεο)· πλαστικές επεμβάσεις στα 5 έτη.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 4 — Υδροκήλη

Ερώτηση: Τι γνωρίζετε για την υδροκήλη;

Απάντηση:

• Υδροκήλη είναι η συλλογή διαυγούς υγρού ανάμεσα στα δύο πέταλα του ελυτροειδούς χιτώνα του όρχεως· η συλλογή είναι προοδευτική και ανώδυνη. Πρωτοπαθής: συγγενής ανωμαλία, συχνή στα παιδιά, με ελεύθερη επικοινωνία περιτοναϊκής και ελυτροειδούς κοιλότητας· μπορεί να απορροφηθεί έως την ηλικία των 18 μηνών, αν παραμείνει χειρουργείται. Δευτεροπαθής: αντιδραστική εκδήλωση από τραύματα, φλεγμονές ή νεοπλάσματα — ο ελυτροπεριτοναϊκός χώρος είναι κλειστός· χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή (σελ. 285).
• Διάγνωση: εύκολη κλινικά, αλλά μπορεί να κρύβεται άλλη νόσος (όγκος)· βοηθά το υπερηχογράφημα. Κλινική εικόνα: μάζα ανώδυνη, μαλακή, που κλυδάζει· στη διαφανοσκόπηση (φωτεινή πηγή από τη μία πλευρά) διαπιστώνεται η διαφάνεια της μάζας. Θεραπεία: αναρρόφηση με παρακέντηση — ανακουφίζει αλλά υποτροπιάζει· ριζική η χειρουργική αφαίρεση του υγρού και εκτομή του ελυτροειδούς χιτώνα (σελ. 286).

Σύνοψη: (ενδεικτική) Συλλογή διαυγούς υγρού μεταξύ των πετάλων του ελυτροειδούς χιτώνα, ανώδυνη-προοδευτική· πρωτοπαθής (συγγενής, επικοινωνία με περιτόναιο, απορρόφηση έως 18 μηνών) ή δευτεροπαθής (τραύμα, φλεγμονή, νεόπλασμα)· μαλακή κλυδάζουσα διαφανής μάζα, υπέρηχος· παρακέντηση (υποτροπή) ή χειρουργική εκτομή ελυτροειδούς.

Κριτήρια αξιολόγησης:

Ερώτηση 5 — Νεοπλάσματα όρχεως

Ερώτηση: Τι γνωρίζετε για τα νεοπλάσματα του όρχεως;

Απάντηση:

• Οι όγκοι του όρχεως χωρίζονται σε καλοήθεις, σεμινωματώδεις, μη σεμινωματώδεις και όγκους από μη σπερματικά κύτταρα. Προδιαθεσικός παράγοντας: ο μικρός ατροφικός και έκτοπος όρχις (κρυψορχία). Κλινική εικόνα: όρχις σκληρός, ανώδυνος και διογκωμένος· υπάρχει και φλεγμονώδης μορφή που μπορεί να συνοδεύεται από υδροκήλη ή αιματοκήλη ή να ανακαλυφθεί από τις μεταστάσεις· ψηλάφηση του όρχεως, της γύρω περιοχής και των υπερκλείδιων βοθρίων για διογκωμένους λεμφαδένες (σελ. 286).
• Διάγνωση: ακτινογραφία θώρακα, αξονική, υπερηχογράφημα, ενδοφλέβια πυελογραφία, εργαστηριακός έλεγχος με καρκινικούς δείκτες· επιβεβαίωση ιστολογική. Θεραπεία: σε όλες τις περιπτώσεις χειρουργική αφαίρεση του όρχεως και του σπερματικού τόνου (ορχεκτομή), με παθολογοανατομική εξέταση — κάθε συμπαγής διόγκωση του όρχεως θεωρείται όγκος μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο· ανάλογα με την ιστολογική εικόνα, συμπλήρωση με ακτινοβολία, χημειοθεραπεία και λεμφαδενεκτομή.

Σύνοψη: (ενδεικτική) Καλοήθεις, σεμινωματώδεις, μη σεμινωματώδεις, από μη σπερματικά κύτταρα· προδιάθεση ατροφικός-έκτοπος όρχις· σκληρός ανώδυνος διογκωμένος όρχις (± υδροκήλη-αιματοκήλη, μεταστάσεις, λεμφαδένες)· απεικόνιση + καρκινικοί δείκτες, ιστολογική· ορχεκτομή με σπερματικό τόνο + ακτινοβολία-χημειοθεραπεία-λεμφαδενεκτομή.

Κριτήρια αξιολόγησης: