Λύσεις των 4 ερωτήσεων του βιβλίου (σελ. 101): Α.1-Α.2 (αφορμή-θέμα, απαισιοδοξία και ευθύνες), Β.1 (καταγγελτικό ύφος), Β.2 (αντικατάσταση μεταφορών). Οι ερωτήσεις Γ (παραγωγή λόγου) δεν περιλαμβάνονται.
Ερώτηση: Με ποια αφορμή γράφτηκε το άρθρο και ποιο είναι το θέμα του;
Απάντηση:
Σύνοψη: Αφορμή ήταν η Παγκόσμια Σύνοδος για το Περιβάλλον στο Κιότο της Ιαπωνίας (2.200 αντιπρόσωποι από 200 χώρες), που συγκλήθηκε για τη σωτηρία της Γης από το φαινόμενο του θερμοκηπίου και έληξε χωρίς αποτέλεσμα. Θέμα του άρθρου είναι η καταγγελία των αρχόντων του πλανήτη, που με αβάσταχτη ελαφρότητα οδηγούν τη Γη στην καταστροφή, και οι τρομακτικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και της λεηλασίας του πλανήτη από τον άνθρωπο.
Ερώτηση: Είναι ο συντάκτης αισιόδοξος ή απαισιόδοξος για το μέλλον του πλανήτη; Πού φαίνεται αυτό; Σε ποιους αποδίδει ευθύνες;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Ο συντάκτης είναι βαθιά απαισιόδοξος. Αυτό φαίνεται: στον τίτλο («Οι δολοφόνοι του πλανήτη»)· στη διαπίστωση ότι η Σύνοδος έγινε «χωρίς αποτέλεσμα» και ότι κανείς δεν ακούει τους λίγους σκεπτόμενους πολίτες· στα «καταστροφικά» σενάρια (λιώσιμο πάγων, πλημμύρες, πείνα, ο «καυστήρας» της Γης έτοιμος να εκραγεί)· και κυρίως στην κατακλείδα, όπου τα δάση, οι θάλασσες και τα ζώα «πεθαίνουν» και οι άνθρωποι μένουν «αυτόχειρες κατακτητές» ενός πλανήτη που τελειώνει. Ακόμη και την καθησυχαστική άποψη γεωλόγων και αστροφυσικών την παρακάμπτει. Ευθύνες αποδίδει κυρίως στους άρχοντες-ηγέτες του πλανήτη (συνειδητούς εγκληματίες ή βλάκες, «εκφυλισμένους σαδιστές»), ιδιαίτερα στις ΗΠΑ ως μεγαλύτερο παραγωγό ρύπων, αλλά και στην «αλλοτριωμένη ανθρωπότητα», δηλαδή σε όλους εμάς που αδιαφορούμε.
Ερώτηση: Το δημοσιογραφικό αυτό κείμενο είναι γραμμένο σε καταγγελτικό ύφος. α) Ποιά στοιχεία προσδιορίζουν το ύφος αυτό; β) Πιστεύεις ότι είναι αποτελεσματικός ένας τέτοιος λόγος; Γιατί;
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) α) Το καταγγελτικό ύφος προσδιορίζουν: οι βαριές, απαξιωτικές λέξεις (δολοφόνοι, εγκληματίες, βλάκες, σαδιστές)· η ειρωνεία, κυρίως στις παρενθέσεις («(υποτίθεται)», «(οι περισσότεροι)») και στο «πράσινος ιππότης»· η θεατρική μεταφορά που παρουσιάζει τη Σύνοδο ως υποκριτική παράσταση· οι επαναλήψεις και το ασύνδετο («πεθαίνουν»)· οι ρητορικές ερωτήσεις και οι αποσιωπήσεις· οι υπερβολές και οι δραματικές εικόνες. β) Ενδεικτικά: ένας τέτοιος λόγος είναι αποτελεσματικός γιατί αφυπνίζει, συγκινεί και κάνει τον αναγνώστη να νιώσει την κρισιμότητα του προβλήματος· όμως η υπερβολή και οι ύβρεις μπορεί να μειώσουν την αξιοπιστία του και να απωθήσουν όσους ζητούν ψύχραιμα επιχειρήματα και στοιχεία.
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Να ξαναγράψεις τις φράσεις του κειμένου που ακολουθούν αντικαθιστώντας τις μεταφορές: α. Όλος ο παγκόσμιος θίασος επί σκηνής Κιότο. β. Ήταν όλοι τους εκεί, η αφρόκρεμα (υποτίθεται) του πλανήτη. γ. Και οι βροχές; Η ξηρασία προελαύνει. δ. Η κατάσταση υγείας του πλανήτη δεν είναι άριστη, αλλά δεν είναι και τόσο δραματική. ε. Η αλήθεια για τη δολοφονία του πλανήτη δεν αφορά μόνο τη διάρκεια που αυτή η σφαίρα θα στριφογυρίζει στο Διάστημα.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) α. Όλοι οι εκπρόσωποι των χωρών του κόσμου συγκεντρώθηκαν στη σύνοδο του Κιότο. β. Ήταν όλοι εκεί, οι πιο σημαντικοί και επιφανείς (υποτίθεται) άνθρωποι του πλανήτη. γ. Και οι βροχές; Η ξηρασία επεκτείνεται συνεχώς. δ. Η κατάσταση του περιβάλλοντος του πλανήτη δεν είναι καλή, αλλά δεν είναι και τόσο σοβαρή. ε. Η αλήθεια για την καταστροφή του πλανήτη δεν αφορά μόνο το πόσο ακόμη η Γη θα υπάρχει και θα περιστρέφεται στο Διάστημα.
Κριτήρια αξιολόγησης: