Λύσεις των 4 ερωτήσεων του βιβλίου (σελ. 125): Α.1-Α.3 (θεματικό κέντρο και ενότητες, ο σοφός, ο τρόπος διδασκαλίας του), Β.1 (προτάσεις βούλησης ή σκοπού). Οι ερωτήσεις Γ (παραγωγή λόγου) δεν περιλαμβάνονται.
Ερώτηση: Αφού διαβάσεις όλο το κείμενο, να εντοπίσεις το θεματικό κέντρο και τις νοηματικές ενότητες. Στη συνέχεια να δώσεις ένα πλαγιότιτλο για κάθε ενότητα και έναν τίτλο για όλο το κείμενο.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Θεματικό κέντρο: ένας σοφός οδηγεί έναν νέο, μέσα από μια δοκιμασία με ένα κουτάλι με δύο σταγόνες λάδι, να ανακαλύψει ότι η ευτυχία βρίσκεται στην ισορροπία ανάμεσα στη χαρά για τα θαύματα του κόσμου και στη φροντίδα για τις υποχρεώσεις μας. Ενότητες και ενδεικτικοί πλαγιότιτλοι: 1. «Το ταξίδι στην έρημο για τον σοφό»· 2. «Ένα παλάτι γεμάτο ζωή αντί για έναν άγιο»· 3. «Η δοκιμασία με το κουτάλι»· 4. «Η πρώτη βόλτα: το λάδι σώθηκε, τα θαύματα χάθηκαν»· 5. «Η δεύτερη βόλτα: τα θαύματα φάνηκαν, το λάδι χύθηκε»· 6. «Η συμβουλή του σοφού». Ενδεικτικός τίτλος για όλο το κείμενο: «Δύο σταγόνες λάδι» ή «Η ισορροπία της ευτυχίας».
Κριτήρια αξιολόγησης:
Ερώτηση: Πώς φανταζόταν το αγόρι τον σοφό και τι είδους άνθρωπο βρήκε τελικά; Να απαντήσεις συγκεντρώνοντας τις πιο χαρακτηριστικές φράσεις του κειμένου.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Το αγόρι φανταζόταν τον σοφό σαν «έναν άγιο άνθρωπο» — δηλαδή έναν ασκητή, απομονωμένο από τον κόσμο, που ζει λιτά και αφιερωμένος στην προσευχή. Βρήκε αντίθετα έναν άνθρωπο κοσμικό και κοινωνικό, που ζει σε ένα παλάτι-κάστρο «σε μια αίθουσα γεμάτη κίνηση», με εμπόρους που «μπαινόβγαιναν», ανθρώπους που «συζητούσαν στις γωνίες», «μια μικρή ορχήστρα» με «απαλές μελωδίες» και «ένα πλούσιο τραπέζι στρωμένο με τα πιο νόστιμα φαγητά»· ο σοφός «συζητούσε με όλους». Είναι άνθρωπος που χαίρεται την ομορφιά και την τέχνη (περσικά χαλιά, κήπος δέκα χρόνων, «θαυμάσιες περγαμηνές», έργα τέχνης τοποθετημένα «με γούστο»), αλλά και πολυάσχολος, προσεκτικός ακροατής («άκουσε προσεχτικά») και σοφός παιδαγωγός, «ο σοφότερος των σοφών».
Ερώτηση: Να παρουσιάσεις τον τρόπο με τον οποίο ο σοφός οδηγεί το παιδί να βρει το μυστικό της ευτυχίας.
Απάντηση:
Σύνοψη: Ο σοφός δεν δίνει αμέσως έτοιμη απάντηση· οδηγεί το παιδί να ανακαλύψει μόνο του το μυστικό μέσα από βιωματική μάθηση σε στάδια: (α) αναβάλλει την εξήγηση και του αναθέτει μια δοκιμασία — να περιηγηθεί στο παλάτι κρατώντας ένα κουτάλι με δύο σταγόνες λάδι χωρίς να τις χύσει· (β) μετά την πρώτη βόλτα, με ερωτήσεις για τα περσικά χαλιά, τον κήπο και τις περγαμηνές, του δείχνει ότι, προσέχοντας μόνο το λάδι, έχασε όλη την ομορφιά γύρω του, και τον στέλνει ξανά «για να γνωρίσεις τα θαύματα του κόσμου μου»· (γ) μετά τη δεύτερη βόλτα, με την ερώτηση «Πού είναι όμως οι σταγόνες λαδιού;», του δείχνει ότι, θαυμάζοντας μόνο, ξέχασε την ευθύνη του· (δ) στο τέλος συνοψίζει την εμπειρία σε μια συμβουλή: η ευτυχία είναι η ισορροπία ανάμεσα στα δύο. Έτσι το δίδαγμα γίνεται κτήμα του παιδιού, γιατί το έζησε.
Ερώτηση: Στις παρακάτω περιόδους να διακρίνεις τις προτάσεις που εκφράζουν βούληση ή σκοπό. α. Κάποιος έμπορος έστειλε το γιο του να μάθει το μυστικό της ευτυχίας. β. Αντί όμως να συναντήσει έναν άγιο άνθρωπο, ο ήρωάς μας μπήκε σε μια αίθουσα γεμάτη κίνηση. γ. Το αγόρι έπρεπε να περιμένει δυο ώρες. δ. Άρχισε ν' ανεβαίνει και να κατεβαίνει τις σκάλες του παλατιού. ε. Πήγαινε πίσω, λοιπόν, να γνωρίσεις τα θαύματα του κόσμου μου. στ. Το αγόρι επέστρεψε χωρίς να χύσει το λάδι.
Απάντηση:
Σύνοψη: (ενδεικτική) Σκοπό εκφράζουν: α. «να μάθει το μυστικό της ευτυχίας» και ε. «να γνωρίσεις τα θαύματα του κόσμου μου» (τελικές). Βούληση (βουλητικές προτάσεις-συμπληρώματα) εκφράζουν: γ. «να περιμένει δυο ώρες» (υποκείμενο του «έπρεπε») και δ. «ν' ανεβαίνει» και «να κατεβαίνει τις σκάλες του παλατιού» (αντικείμενα του «άρχισε»). Οι β. «Αντί [...] να συναντήσει έναν άγιο άνθρωπο» και στ. «χωρίς να χύσει το λάδι» είναι προτάσεις με «να» μετά από πρόθεση· δεν δηλώνουν σκοπό, αλλά αντικατάσταση (β) και τρόπο (στ).
Κριτήρια αξιολόγησης: