Υπολογίστε το μαγνητικό πεδίο στο κέντρο ενός ημικυκλικού αγωγού που διαρρέεται από ρεύμα έντασης I.
Σκέψη / Μεθοδολογία: Το πεδίο στο κέντρο πλήρους κυκλικού αγωγού ακτίνας R είναι B=(μ0/4π)(2πΙ/R). Ένας ημικυκλικός αγωγός είναι το μισό του κύκλου, άρα δημιουργεί το μισό πεδίο.
Λύση:
Απάντηση: B=μ0Ι/(4R).
Πρόσεξε:
[ΕΚΤΟΣ ΥΛΗΣ] Ο ευθύγραμμος αγωγός του σχήματος 4.37 διαρρέεται από ρεύμα έντασης I=10 A. Υπολογίστε το μαγνητικό πεδίο B που δημιουργεί τμήμα Δl, του αγωγού μήκους Δl=0,2 cm (το Δl να θεωρηθεί στοιχειώδες) στα σημεία Α και Γ. Δίνεται μ0=4π×10⁻⁷ Tm/A. [ΕΚΤΟΣ ΕΞΕΤΑΣΤΕΑΣ ΥΛΗΣ]
Σκέψη / Μεθοδολογία: Η άσκηση απαιτεί απευθείας εφαρμογή της σχέσης ΔΒ=(μ0/4π)(IΔl/r²)sinθ σε στοιχειώδες τμήμα, στα δύο σημεία Α (πάνω από το Δl, σε απόσταση 3 cm, θ=90°) και Γ (σε απόσταση r=√(3²+4²)=5 cm από το Δl, με γωνία θ διαφορετική του 90°) — ακριβώς ο τύπος υπολογισμού («σχέση 4.2»/ΔΒ σε στοιχειώδες τμήμα) που εξαιρείται ρητά από την εξεταστέα ύλη του §11.3.
Λύση:
Απάντηση: ΔΒ_Α≈0,22×10⁻⁵ T, ΔΒ_Γ≈0,048×10⁻⁵ T (εκτός εξεταστέας ύλης — απευθείας εφαρμογή σχέσης Biot-Savart σε στοιχειώδες τμήμα).
Πρόσεξε:
Ο αγωγός του σχήματος 4.38 αποτελείται από δύο ευθύγραμμα τμήματα μεγάλου μήκους και ένα ημικυκλικό, ακτίνας R. Να υπολογιστεί το μαγνητικό πεδίο που δημιουργεί ο αγωγός στο σημείο O, κέντρο του ημικυκλίου, όταν διαρρέεται από ρεύμα έντασης I.
Σκέψη / Μεθοδολογία: Η κατεύθυνση των δύο ευθύγραμμων τμημάτων περνά από το κέντρο O του ημικυκλίου (η προέκτασή τους διέρχεται από το O), άρα κάθε στοιχειώδες τμήμα τους έχει Δl παράλληλο με το διάνυσμα θέσης προς το O (θ=0 ή 180°) — δε συνεισφέρουν πεδίο στο O. Μόνο το ημικυκλικό τμήμα συνεισφέρει.
Λύση:
Απάντηση: B=μ0Ι/(4R) (μόνο το ημικυκλικό τμήμα συνεισφέρει· τα ευθύγραμμα τμήματα δε συνεισφέρουν πεδίο στο O).
Πρόσεξε:
Ο αγωγός του σχήματος 4.39 διαρρέεται από ρεύμα έντασης I και αποτελείται από δύο ομόκεντρα ημικυκλικά τμήματα, ακτίνων α και β, που είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους με δύο ακτινικά ευθύγραμμα τμήματα. Να υπολογιστεί το μαγνητικό πεδίο στο κέντρο των ημικυκλικών τμημάτων.
Σκέψη / Μεθοδολογία: Τα δύο ακτινικά ευθύγραμμα τμήματα δε συνεισφέρουν πεδίο στο κοινό κέντρο O (Δl παράλληλο στο r). Τα δύο ημικύκλια συνεισφέρουν πεδία με αντίθετη φορά ρεύματος ως προς το O (το ρεύμα «πηγαίνει» στο ένα και «γυρίζει» στο άλλο), οπότε τα πεδία τους είναι αντίθετης φοράς και αφαιρούνται.
Λύση:
Απάντηση: B=μ0Ι(β-α)/(4αβ) (θεωρώντας β>α).
Πρόσεξε:
[ΕΚΤΟΣ ΥΛΗΣ] Κυκλικός αγωγός έχει ακτίνα r=3 cm και διαρρέεται από ρεύμα I=10 A. Να υπολογιστεί το μαγνητικό πεδίο που δημιουργεί ο αγωγός σε σημείο Α που βρίσκεται πάνω σε ευθεία κάθετη στο επίπεδο του κύκλου, που διέρχεται από το κέντρο Ο και απέχει απόσταση d=4 cm από το Ο. (Υπόδειξη: αναλύστε το ΔΒ σε συνιστώσες.) Δίνεται μ0=4π×10⁻⁷ Tm/A. [ΕΚΤΟΣ ΕΞΕΤΑΣΤΕΑΣ ΥΛΗΣ]
Σκέψη / Μεθοδολογία: Η άσκηση αυτή απαιτεί ρητά ανάλυση του ΔΒ σε ορθές συνιστώσες — ακριβώς ο τύπος υπολογισμού που εξαιρείται από την εξεταστέα ύλη του §11.3 (μαζί με τη σχέση 4.2). Παρατίθεται μόνο ενδεικτικά, ως πληροφοριακό υλικό.
Λύση:
Απάντηση: B≈0,452×10⁻⁴ T (εκτός εξεταστέας ύλης — απαιτεί ανάλυση ΔΒ σε συνιστώσες).
Πρόσεξε:
Χρησιμοποιήστε ένα λεπτό καλώδιο για να δημιουργήσετε ένα κατακόρυφο ορθογώνιο πλαίσιο, με μία ή περισσότερες σπείρες. Στο κέντρο του πλαισίου τοποθετήστε μια πυξίδα, με τη βελόνα παράλληλη στο επίπεδο του πλαισίου. Συνδέστε το σύρμα σε μπαταρία 4,5 V. Η βελόνα στρέφεται. Τυλίξτε ακόμα μία φορά το σύρμα ώστε να προσθέσετε μια σπείρα. Τι παρατηρείτε για τη γωνία που στράφηκε τώρα η βελόνα; Τι εμποδίζει τη βελόνα να τοποθετηθεί κάθετα στο επίπεδο του πλαισίου; [ΕΚΤΟΣ ΕΞΕΤΑΣΤΕΑΣ ΥΛΗΣ]
Σκέψη / Μεθοδολογία: Το πεδίο στο κέντρο πλαισίου Ν σπειρών είναι Ν φορές το πεδίο μίας σπείρας (οι συνεισφορές προστίθενται). Η βελόνα προσανατολίζεται σύμφωνα με τη συνισταμένη του μαγνητικού πεδίου της Γης και του πεδίου του πλαισίου — δεν μπορεί να γίνει ακριβώς κάθετη στο πλαίσιο επειδή πάντα υπάρχει και η συνιστώσα του γήινου πεδίου.
Λύση:
Απάντηση: Με περισσότερες σπείρες, η γωνία στροφής της βελόνας αυξάνεται (το πεδίο στο κέντρο είναι ανάλογο του αριθμού σπειρών). Η βελόνα δεν μπορεί να γίνει τελείως κάθετη στο πλαίσιο, γιατί δέχεται πάντα και τη συνιστώσα του μαγνητικού πεδίου της Γης.
Πρόσεξε: